Strnad běloouchý (Melozone leucotis) je velký americký strnad vyskytující se lokálně ve Střední Americe, převážně v podhůří od jižního Mexika a Guatemaly až po severní Kostariku. Žije v nadmořských výškách mezi 500 a 2 000 metry v podrostu roklí, na okrajích lesů a v poloodkryté krajině. Samice staví masivní hnízdo z větviček a rostlinného materiálu na zemi nebo v nízké výšce. Klade dvě hnědě skvrnitá vejce, která inkubuje 12–14 dní. Pták měří asi 17,5 cm, má tmavý zobák, olivově hnědý hřbet a výraznou černou hlavu s bílými skvrnami kolem oka. Živí se na zemi semeny, bobulemi a hmyzem.

Die Weißohr-Grundammer (Melozone leucotis) ist eine große amerikanische Ammer, die lokal in Mittelamerika vorkommt, hauptsächlich in den Vorgebirgen von Südmexiko und Guatemala bis Nord-Costa Rica. Sie lebt in Höhen zwischen 500 und 2.000 Metern im Unterholz von Schluchten, Waldrändern und halboffenen Landschaften. Das Weibchen baut ein massives Nest aus Zweigen und Pflanzenmaterial am Boden oder in geringer Höhe. Es werden zwei braun gefleckte Eier gelegt, die 12–14 Tage bebrütet werden. Der Vogel ist etwa 17,5 cm groß, hat einen dunklen Schnabel, olivbraune Oberseiten und einen markanten schwarzen Kopf mit weißen Flecken um das Auge. Er ernährt sich am Boden von Samen, Beeren und Insekten.

El rascadorcito orejiblanco,​ toquí orejiblanco​ o pinzón orejiblanco​ (Melozone leucotis) es una especie de ave paseriforme de la familia Passerellida propia de altitudes medias de la vertiente pacífica de América Central.

Le Tohi à oreilles blanches (Melozone leucotis) est un grand bruant américain présent localement en Amérique centrale, principalement dans les contreforts du sud du Mexique et du Guatemala jusqu'au nord du Costa Rica. Il vit à des altitudes comprises entre 500 et 2 000 mètres, dans les sous-bois des ravins, les lisières de forêts et les zones semi-ouvertes. La femelle construit un nid massif à partir de brindilles et de végétaux au sol ou à faible hauteur. Elle pond deux œufs tachetés de brun, couvés pendant 12 à 14 jours. L'oiseau mesure environ 17,5 cm, possède un bec sombre, un dessus brun olive et une tête noire distinctive avec des taches blanches autour de l'œil. Il se nourrit au sol de graines, de baies et d'insectes.

Il passero di terra orecchiebianche (Melozone leucotis) è un grande passero americano presente localmente in America Centrale, principalmente nelle colline dal Messico meridionale e dal Guatemala fino alla Costa Rica settentrionale. Vive ad altitudini comprese tra 500 e 2.000 metri, nel sottobosco di burroni, margini forestali e aree semi-aperte. La femmina costruisce un nido massiccio con ramoscelli e materiale vegetale a terra o a bassa altezza. Depone due uova macchiate di marrone, covate per 12-14 giorni. L'uccello misura circa 17,5 cm, ha un becco scuro, parti superiori bruno-olivastre e una testa nera distintiva con macchie bianche attorno all'occhio. Si nutre a terra di semi, bacche e insetti.

De witoorgrondgors (Melozone leucotis) is een zangvogel uit de familie Emberizidae (gorzen).

Melozone leucotis to duży amerykański ptak z rodziny pasówek, występujący lokalnie w Ameryce Środkowej, głównie na przedgórzach od południowego Meksyku i Gwatemali po północną Kostarykę. Ptak ten zamieszkuje zazwyczaj wysokości od 500 do 2000 m n.p.m., przebywając w podszycie i zaroślach wąwozów, na skrajach lasów oraz w innych półotwartych terenach, w tym w lasach wtórnych i dużych ogrodach. Gniazdo, budowane przez samicę, to masywna czasza ze łodyg i gałązek, umieszczona na ziemi lub na wysokości do 75 cm, ukryta wśród bananowców czy storczyków. Samica składa dwa białe jaja w brązowe plamki, które wysiaduje przez 12–14 dni, a samiec pomaga w karmieniu piskląt. Dorosły osobnik osiąga średnio 17,5 cm długości i waży 43 g, charakteryzując się ciemnoszarym dziobem, oliwkowobrązowym wierzchem ciała oraz czarną głową z białymi plamkami przy oku. Gardło i pierś są czarne, oddzielone rdzawoszarą linią, a reszta spodu ciała jest głównie biała. Śpiew samca to głośny, świszczący dźwięk.

Toqui-d'orelhas-brancas ou toqui-de-orelha-branca (Melozone leucotis) é uma ave da espécie de Pardal. É encontrado na América Central, principalmente no sopé, do sul do México e Guatemala ao norte da Costa Rica. Esta ave é encontrada tipicamente em altitudes entre 500 and 2.000 m (1.600 and 6.600 ft) na vegetação rasteira e matagais de ravinas, borda de floresta e outras florestas semi-abertas, incluindo segundo crescimento e grandes jardins. O ninho, construído pela fêmea, é uma enorme tigela de caules, galhos e outros materiais vegetais construídos no solo ou com menos de 75 cm (2,46 ft) para cima, e escondido entre bananeiras, orquídeas ou cobertura similar. A fêmea põe dois ovos brancos manchados de marrom, que ela incuba por 12 a 14 dias. O macho ajuda na alimentação dos filhotes. O pardal-de-orelha-branca tem em média 17,5 cm (6,9 in) comprimento e pesa 43 g (1,5 oz). O adulto tem um bico grosso cinza-escuro e partes superiores marrom-oliva sem listras. A cabeça é principalmente preta com um anel de olho branco quebrado e manchas brancas na frente e atrás do olho. A nuca é verde e os lados do pescoço são amarelos brilhantes. A garganta e o peito são pretos, separados por uma fina linha cinza-avermelhada, e o restante das partes inferiores é principalmente branco com cinza nos flancos. As aves jovens têm as partes inferiores mais amarelas e um padrão de cabeça indistinto mais maçante. Aves do norte da Nicarágua, M. l. nigrior, têm uma mancha de peito preto muito mais ampla do que a forma nomeada da Costa Rica, e a mais setentrional das três subespécies, M. l. occipitalis, tem uma faixa de coroa cinza, supercílio amarelo óbvio e uma mancha de peito muito pequena. As chamadas de pardal de orelhas brancas incluem um tsip fino. O canto do macho é um explosivo assobiado cuspe-CHUR ver-ver-ver. O pardal de orelhas brancas se alimenta no chão de sementes, bagas caídas, insetos e aranhas. É geralmente em pares, e é uma espécie tímida melhor vista perto ou ao entardecer, embora mais fácil de encontrar do que seu parente escondido, o pardal terrestre de Prevost.

Белоухий земляной воробьиный овсянковый (Melozone leucotis) — крупный американский воробей, обитающий в Центральной Америке, преимущественно в предгорьях от южной Мексики и Гватемалы до северной Коста-Рики. Птица обычно встречается на высотах от 500 до 2000 метров в подлеске и зарослях оврагов, на опушках лесов и в других полуоткрытых ландшафтах, включая вторичные леса и крупные сады. Гнездо, строящееся самкой, представляет собой массивную чашу из стеблей и веточек, расположенную на земле или на высоте до 75 см, скрытую среди банановых растений или орхидей. Самка откладывает два белых яйца с коричневыми пятнами, которые насиживает 12–14 дней, при этом самец помогает в кормлении птенцов. Длина тела составляет около 17,5 см, вес — 43 г. Взрослые особи имеют короткий темно-серый клюв, оливково-коричневую спину, черную голову с прерывистым белым кольцом вокруг глаза и белыми пятнами. Горло и грудь черные, разделенные рыжевато-серой линией, остальная часть нижней стороны тела преимущественно белая. Песня самца представляет собой резкий свист.

Vitkindad snårsparv (Melozone leucotis) är en fågel i familjen amerikanska sparvar inom ordningen tättingar.