قبرة سوداء (الاسم العلمي: Melanocorypha yeltoniensis) هو نوع من فصيلة قبرة.

Kalandra černá (Melanocorypha yeltoniensis) je středně velký asijský druh pěvce z čeledi skřivanovitých. Samec je nezaměnitelný, celý černý se světlými lemy per. Samice jsou šedohnědé, bez výrazné kresby a bez bílých ploch na ocase nebo křídlech. Hnízdí ve vnitrozemí střední Asie. Výjimečně zaletuje do Evropy, kde byla pozorována v Německu, Finsku, Polsku, Rakousku, Itálii, Řecku, Rumunsku a na Maltě. Jediným záznamem tohoto druhu na území České republiky měl být jedinec střelený v listopadu 1981 u Zákup na Českolipsku, dané pozorování však bylo později při revizi Faunistickou komisí ČSO zamítnuto.

Die Schwarzsteppenlerche (Melanocorypha yeltoniensis), früher Mohrenlerche genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Lerchen. Es werden keine Unterarten unterschieden. In Mitteleuropa ist die Schwarzsteppenlerche ein seltener Irrgast. Die Schwarzsteppenlerche ist mit einer Körperlänge von 19 bis 21 cm knapp starengroß. Männchen wiegen etwa zwischen 40 und 53 g. Weibchen sind etwas leichter und erreichen ein Gewicht zwischen ungefähr 37 und 48 g Gramm. Der Schnabel ist kräftig und erinnert an den einer Grauammer. Er ist blass gelblich mit dunkler Spitze gefärbt. Füße und Beine sind schwärzlich. Die Iris ist dunkelbraun. In allen Kleidern vorhandenes Merkmal, das diese Art von anderen Lerchen unterscheidet, sind die schwarzen oder rußbraunen Unterflügeldecken, die sich deutlich von den Schwingen abheben. Der Sexualdimorphismus ist sehr ausgeprägt. Das Gefieder adulter Männchen ist überwiegend schwarz. Im frisch vermauserten Gefieder wirken sie ab dem Herbst jedoch aufgrund breiter, gelblich- oder bräunlich-beiger Federsäume an Oberseite und Flanken hell geschuppt. Zum Frühjahr hin nutzen sich die Säume ab und sind nur noch schmal oder kaum noch vorhanden, so dass der Vogel nahezu schwarz erscheint. Adulte Weibchen ähneln Kalanderlerchen der Unterart birnaculata, sind aber oberseits eher fahl grau. Schwarze Brustseitenflecken fehlen. Das Gefieder der Oberseite ist dunkelbraun, wirkt aufgrund beiger Säume aber eher fleckig graubraun. Bei Stirn, Scheitel und Bürzel werden die dunklen Federzentren nahezu komplett verdeckt, so dass sie heller erscheinen. Die Ohrdecken sind hell gelblich braun. Das Gefieder des Oberflügels ist dunkelbraun, die Schwingen zudem schmal, die Schirmfedern und Flügeldecken aber breit hell gesäumt.

La calandria negra (Melanocorypha yeltoniensis) es una especie de ave paseriforme de la familia Alaudidae propia de Eurasia. La calandria negra mide entre 18 y 20,5 cm de largo. El macho adulto en primavera es prácticamente negro, con la única excepción de un ligero moteado blanco en la espalda. Su pico es blanquecino. Al llegar el otoño la mayoría de las plumas de las partes superiores y algunos de los flancos presentan bordes blancos con lo que los machos adquieren un intenso veteado blanco por encima. En cambio las hembras son menos llamativas y variables, siendo sus partes superiores de color gris con vetas oscuras y las inferiores blanquecinas también con vetas oscuras, sobre todo en el pecho. Sus patas y la parte inferior de sus alas son negras. La calandria negra cría en Rusia suroccidental y Kazajistán. Es un ave parcialmente migratoria, ya que las poblaciones más septentrionales se desplazan al sur en invierno, llegando por el oeste al norte del mar Negro, hasta Moldavia y el sur de Ucrania, y hasta las regiones de Irán ribereñas del Caspio por el sur. En Europa occidental es un divagante raro. Su hábitat natural son las estepas, generalmente cerca del agua.

Mustakiuru (Melanocorypha yeltoniensis) on suurikokoinen kiuru, joka kuuluu varpuslintuihin. Linnun pituus on 18–20,5 cm. Juhlapukuinen koiras on helppo tunnistaa kokomustasta höyhenpuvusta ja tukevasta kellertävästä nokasta. Naaras ja nuori lintu ovat harmaita, siivet tummemman harmaat. Laulu muistuttaa kiurun laulua, ollen kuitenkin vivahteikkaampaa. Sekä vanhoilla että nuorilla mustakiuruilla on täydellinen sulkasato loppukesällä ja alkusyksyllä. Mustakiuru elää Kaakkois-Venäjällä ja Kazakstanissa. Kaakkois-Venäjän pesimäpopulaation koko on 4 000–7 000 paria. Sen kanta on elinvoimainen. Se on osittaismuuttaja, jonka pohjoiset populaatiot muuttavat hieman etelämmäksi tai lännemmäksi. Vanhat koiraat kuitenkin pysyvät enimmäkseen reviireillään läpi vuoden. Mustakiuru on tavattu Suomessa toistaiseksi kahdesti: 24.3.1989 Joensuussa ja 8.4.1989 Korppoossa. Arot ynnä muut kuivat ruohostoiset avomaat vesistöjen läheisyydessä.

L'Alouette nègre (Melanocorypha yeltoniensis) est une espèce d'oiseaux passereaux de la famille des Alaudidae, native d'Asie centrale. Son épithète spécifique est attribuée au lac Elton. La femelle et le mâle mesurent 19 et 20 cm respectivement. Son envergure est de 37 cm et son poids de 63 à 76 g en moyenne. Le mâle a un gros bec gris-blanc. Son plumage est noir (frais à l'automne) avec de larges bordures pâles. La femelle est grisâtre, striée de noir. On le retrouve souvent près des lacs de plaine et des marais salants. Il est assez commun dans la région. Cet oiseau fréquente les steppes du Kazakhstan et du sud de la Russie ; son aire d'hivernage s'étend jusqu'à la mer Noire.

La calandra nera (Melanocorypha yeltoniensis) è una specie di allodola della famiglia Alaudidae che si trova nella Russia sud-orientale e in Kazakistan.

De zwarte leeuwerik (Melanocorypha yeltoniensis) is een vogel uit de familie van de leeuweriken (Alaudidae).

Kalandra czarna (Melanocorypha yeltoniensis) – gatunek ptaka z rodziny skowronków (Alaudidae). W sezonie lęgowym występuje w południowo-zachodniej Rosji i Kazachstanie; skrajnie rzadko spotykany w Europie Środkowej. Nie wyróżnia się podgatunków. Długość ciała kalandry czarnej to 18–20 cm. Masa osobników płci męskiej wynosi 40–53 g, natomiast płci żeńskiej 37–48 g. Dymorfizm płciowy u tych ptaków jest dobrze widoczny. Osobniki męskie mają czarne upierzenie, jedynie na plecach występują bledsze pióra. Dziób jest żółtawy do czerwonawego. Samice kalandry w przeciwieństwie do samców mają ciemno nakrapiane upierzenie. Na spodzie jest bledsze, a nogi są czarne. Obszar występowania kalandry czarnej rozciąga się od dolnej Wołgi aż do Azji Środkowej. W Europie gniazduje tylko w południowo-zachodniej Rosji, ale bardzo nielicznie. Zimuje bardziej na południe po rejon Morza Czarnego, Kaukaz, północny Iran, Uzbekistan, Turkmenistan i południowy Kazachstan. Do Polski zalatuje wyjątkowo, stwierdzono go tylko raz – w styczniu 1988 roku w Kosienicach koło Przemyśla. Pożywienie kalandry czarnej w lecie składa się głównie z owadów. W zimie stanowią je w przeważającej części nasiona, natomiast wiosną odżywiają się zielonymi częściami roślin.

A calhandra-preta (Melanocorypha yeltoniensis) é uma espécie de cotovia da família Alaudidae encontrada no sudeste da Rússia e no Cazaquistão.

Чёрный жаворонок, или чёрный степной жаворонок (лат. Melanocorypha yeltoniensis), — вид воробьиных птиц из семейства жаворонковых (Alaudidae). Длина тела достигает 18—22 см. Масса тела самца составляет от 55 до 76 г, самки немного легче, масса их тела составляет от 51 до 68 г. Клюв крепкий, конический, светло-соломенного или голубоватого (у самцов) цвета с тёмной вершиной, длиной 20—25 мм. Крылья у самцов достигают длины 12,4—14,4 мм, у самок — 11,1—12,7 мм. Размах крыльев 37—43 см, хвост длиной 7,0—7,5 см, с небольшой вырезкой. Ноги тёмно-серые или черноватые. Радужина тёмно-коричневая. В оперении хорошо выражен половой диморфизм. Самцы после осенней линьки преимущественно чёрные с кромкой перьев от беловатого до охристого цвета на голове, спине, боках и надхвостье. Самки сверху тёмно-бурые с бледным буровато-серыми краями снизу — беловатые основание зоба и бока, подкрылья буровато-черные. По мере изнашивания пера к весне самки темнеют, а самцы становятся полностью чёрными. Птицы в гнездовом наряде напоминают самок, но отличаются более широкими светлыми каёмками перьев. Песня напоминает песни полевого и степного жаворонков, состоит из почти непрерывного потока красивых свистов, трелей и журчания. В отличие от песни полевого жаворонка, содержит большое количество журчания и высоких трелей, чем напоминает песню молодых скворцов. Позывки представлены преимущественно высокими двусложными и односложными чириканиями, напоминающие позывки белой трясогузки: «тсирип», «цивли», «псиись», «псит». Часто использует позывку, звучащую как короткое гнусавое мяуканье и напоминающую позывку белокрылого жаворонка.

Svartlärka (Melanocorypha yeltoniensis) är en fågel i familjen lärkor i ordningen tättingar. Den häckar i stäpplandskap i sydöstra Ryssland och Kazakstan. Den är en kortflyttare som vintertid rör sig något väster- och söderut. I Sverige är den en mycket sällsynt gäst och har här anträffats endast en gång. Ovanligt för lärkor har honan och hanen helt skilda dräkter. Arten minskar i antal i takt med att stäpplandskapet den lever i omvandlas till jordbruksmark, i Europa så pass kraftigt att den numera är närapå utgången som häckfågel. Globalt anses beståndet ändå fortfarande vara livskraftigt.

Kara toygar (Melanocorypha yeltoniensis), toygargiller familyasına ait bir kuş türü. Boyları 18-20.5 cm'dir. Gagaları sarımsı veya pembedir. Dişinin bacakları ve kanat altları siyahtır. Açık stepler, çoğunlukla su yakınında görülürler. Tohumlar ve böceklerle beslenirler. Yere yaptıkları yuvalarına 4-5 yumurta bırakırlar. Kışın toplu halde yaşarlar. Güneydoğu Rusya ve Kazakistan'da dağılım gösterirler. Açık alanlarda, sulak arazilerin yanında bulunan kuşlardır.

黑百灵（学名：Melanocorypha yeltoniensis），是百灵科百灵属的一种，是全面迁徙的候鸟，分布于芬兰、伊朗、土耳其、保加利亚、蒙古国、奥地利、德国、俄罗斯、乌克兰、瑞典、土库曼斯坦、黎巴嫩、阿塞拜疆、格鲁吉亚、亚美尼亚、乌兹别克斯坦、希腊、吉尔吉斯斯坦、波兰、哈萨克斯坦、摩尔多瓦、比利时、马耳他和意大利。全球活动范围约为2,090,000平方千米。该物种的保护状况被评为无危。 黑百灵的平均体重约为60.0克。栖息地包括温带草原和亚热带或热带的（低地）干草原。