Výreček hvízdavý (Megascops trichopsis) je malá sova vyskytující se v Severní a Střední Americe. Dospělci se vyskytují ve dvou barevných formách, hnědé nebo tmavě šedé. Mají kulatou hlavu s oušky, žluté oči a nažloutlý zobák. Pták vypadá velmi podobně jako výreček západní, ale má výraznější pruhování na hrudi a je o něco menší; měří 16 až 20 cm a má rozpětí křídel 44 cm. Areál výrečka vousatého sahá od jihovýchodní Arizony a jihozápadního Nového Mexika v USA směrem na jih přes Mexiko, Guatemalu, Salvador a Honduras až po severní Nikaraguu. Hnízdí v hustých jehličnatých nebo dubových lesích a kávových plantážích, obvykle ve vyšších nadmořských výškách než výreček západní. Tito ptáci číhají na kořist z posedu a poté se na ni vrhají; potravu loví i za letu. Živí se hlavně drobnými savci a velkým hmyzem, přičemž velkou část jejich jídelníčku tvoří kobylky, brouci a můry, ale požírají také koníky a štíry. Jsou aktivní v noci nebo za soumraku a k lokalizaci kořisti využívají vynikající sluch a noční vidění. Nejčastějším voláním je série asi 8 pravidelně rozmístěných tónů „bú“, které jsou uprostřed mírně vyšší a na koncích nižší. V dubnu nebo květnu obvykle snášejí 3 až 4 vejce, nejčastěji do dutiny stromu nebo staré díry po datlovi 5 až 7 metrů nad zemí.

Die Fleckenkreischeule (Megascops trichopsis, Synonym: Otus trichopsis), auch Flecken-Kreischeule oder Fleckeneule genannt, ist eine Art aus der Familie der Eigentlichen Eulen. Sie kommt in drei Unterarten ausschließlich in Nord- und Zentralamerika vor. Mit einer Körpergröße von etwa 18 Zentimetern ist die Fleckenkreischeule innerhalb ihrer Gattung eine verhältnismäßig kleine Art. Sie kommt in zwei Farbmorphen vor und hat entweder ein graubraunes oder ein rötliches Gefieder. Sie hat außerdem kurze, sehr unauffällige Federohren. Die Augen sind gelb. Die Füße sind für eine Eule ihrer Größe verhältnismäßig klein. Die Ponderosa-Zwergohreule ist ähnlich groß wie die Fleckenkreischeule, hat aber braune Augen. Die Tropfenkreischeule ist wie die Fleckenkreischeule eine Art der Bergwälder, hat aber ein deutlich dunkleres Gesicht. Die anderen Kreischeulen, die im Verbreitungsgebiet der Fleckenkreischeule vorkommen, sind alle deutlich größer. Das Verbreitungsgebiet der Fleckenkreischeule erstreckt sich vom Südosten Arizonas über Mexiko bis nach Nicaragua. Sie ist ein Standvogel, der überwiegend Bergwälder in Höhenlagen zwischen 750 und 2.500 Höhenmetern besiedelt. Die Fleckenkreischeule ist eine nachtaktive Eulenart. Sie übertagt im dichten Blattwerk von Bäumen und sitzt dann meist in unmittelbarer Nähe des Baumstamms. Die Männchen lassen ihren Gesang hören, sobald die Dämmerung hereinbricht. Zu Beginn der Fortpflanzungsperiode sind meist Männchen und Weibchen zu hören und sie singen dann häufig wechselweise. Das Territorium wird energisch gegenüber Eindringlingen verteidigt. Das Nahrungsspektrum besteht überwiegend aus Insekten wie Grashüpfern, Grillen, Gottesanbeterinnen, Käfern und Nachtfaltern, auch Schmetterlingsraupen gehören dazu. Daneben werden Spinnen erbeutet. Gelegentlich schlägt die Fleckenkreischeule kleine Wirbeltiere wie Eidechsen, Schlangen, Vögel, Fledermäuse, Spitzmäuse oder Mäuse. Sie jagt überwiegend, indem sie Äste nach Insekten absucht. Das Gelege besteht aus drei bis vier weißen Eiern. Es brütet allein das Weibchen, das vom Männchen mit Nahrung versorgt wird.

El Autillo bigotudo (Megascops trichopsis), también conocido como tecolote bigotudo, tecolote rítmico, tecolotito manchado o, en Honduras buhito chillón bigotudo, es una pequeña ave de presa nocturna en la familia Strigidae, nativo de América Central y América del Norte. Tiene una cabeza redonda con mechones, ojos amarillos y un pico amarillento. Es muy similar a M. kennicottii, pero es ligeramente más pequeño y tiene más manchas en el pecho. El color del plumaje de los adultos ocurre en dos variaciones: un plumaje en que predomina el gris, o el marrón o marrón oscuro. El rango de M. trichopsis incluye el centro-norte de Nicaragua, Honduras, El Salvador, Guatemala, México, hasta el sur de Arizona en los Estados Unidos. Su hábitat incluye bosques densos de coníferas o roble y cafetales, por lo general a un rango altitudinal mayor que el de M. kennicottii. M. trichopsis es activo durante la noche o al atardecer, y utiliza su excelente oído y visión nocturna para localizar a sus presas. Suele cazar desde una percha para lanzarse sobre la presa, pero también captura sus presas durante el vuelo. Se alimenta principalmente de pequeños mamíferos y grandes insectos. Saltamontes, escarabajos, y polillas constituyen gran parte de su dieta. Habitualmente anida a una altura de 5 a 7 metros en una cavidad de árbol o en el hoyo excavado por pájaro carpinteros. En general pone 3 o 4 huevos en abril o mayo.

Etelänkirkupöllönen (Megascops trichopsis) on pöllösten sukuun kuuluva lintulaji. Sitä tavataan El Salvadorissa, Guatemalassa, Hondurasissa, Meksikossa, Nicaraguassa ja Yhdysvalloissa. Sen elinpiiriä ovat subtrooppiset ja trooppiset metsät, toisinaan myös entiset metsät, sekä viljelyalueet, kuivat ja kosteat vuoristoalueet 600–2 950 metrin korkeudessa.

Le Petit-duc à moustaches (Megascops trichopsis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Strigidae.

L'Assiolo dalle redini (Megascops trichopsis) è un piccolo rapace notturno diffuso in Nord e Centro America. Gli adulti presentano due morfi cromatici, con piumaggio bruno o grigio scuro. Hanno una testa rotonda con ciuffi auricolari, occhi gialli e becco giallastro. L'uccello è molto simile all'assiolo americano, ma presenta una barratura più marcata sul petto ed è leggermente più piccolo, misurando dai 16 ai 20 cm con un'apertura alare di 44 cm. Il suo areale si estende dal sud-est dell'Arizona e sud-ovest del New Mexico verso sud attraverso Messico, Guatemala, El Salvador, Honduras fino al Nicaragua centro-settentrionale. Il suo habitat riproduttivo è costituito da fitte foreste di conifere o querce e piantagioni di caffè, solitamente a quote più elevate rispetto all'assiolo americano. Questi uccelli attendono su un posatoio per poi piombare sulla preda, catturando cibo anche in volo; si nutrono principalmente di piccoli mammiferi e grandi insetti, in particolare cavallette, coleotteri e falene, ma anche di tettigoniidi e scorpioni. Sono attivi di notte o al crepuscolo, usando l'udito eccellente e la visione notturna per localizzare le prede. Il richiamo più comune è una serie di circa 8 note "boo" regolarmente spaziate, leggermente più alte al centro e più basse alle estremità. Depongono solitamente da 3 a 4 uova in aprile o maggio, in cavità di alberi o vecchi nidi di picchio a 5-7 metri dal suolo.

ヒゲコノハズク（学名：Megascops trichopsis）はフクロウ科Megascops属の鳥類の1種。 アリゾナ州からニカラグア北中部にかけて生息。 現在3亜種が確認されている。 Megascops trichopsis trichopsis 基亜種。メキシコ中部に生息。 Megascops trichopsis asprersus アリゾナ州南東部からメキシコ北部にかけて生息。 Megascops trichopsis mesamericanus メキシコ南部からエルサルバドル、ニカラグア北中部にかけて生息。 全長約17-19センチメートル、体重約70-121グラム。Megascops属のなかでは最も小さい。 羽色はおもに赤色型と灰色型の二種類が存在し、気候条件によってさらに微妙に変化する。羽毛には斑模様や縞模様が入り、背面には留め金状の斑点がある。羽角は直立させた時以外は小さく目立たない。 嘴の付け根にある糸状羽が比較的長く、これが英名のwhiskeredの由来となっている。

De gevlekte schreeuwuil (Megascops trichopsis) is een vogel uit de familie Strigidae (uilen).

Syczoń plamisty (Megascops trichopsis) to mała sowa występująca w Ameryce Północnej i Środkowej. Dorosłe osobniki występują w dwóch odmianach barwnych: brązowej lub ciemnoszarej. Mają okrągłą głowę z pęczkami piór, żółte oczy i żółtawy dziób. Ptak jest bardzo podobny do syczka zachodniego, ale ma wyraźniejsze prążkowanie na piersi i jest nieco mniejszy, osiągając od 16 do 20 cm długości przy rozpiętości skrzydeł 44 cm. Zasięg występowania syczka wąsatego rozciąga się od południowo-wschodniej Arizony i południowo-zachodniego Nowego Meksyku w USA, na południe przez Meksyk, Gwatemalę, Salwador i Honduras, aż po północno-środkową Nikaraguę. Ich siedliska lęgowe to gęste lasy iglaste lub dębowe oraz plantacje kawy, zazwyczaj na wyższych wysokościach niż w przypadku syczka zachodniego. Ptaki te czatują na zdobycz z zasiadki, a następnie rzucają się na nią; chwytają również pokarm w locie. Żywią się głównie małymi ssakami i dużymi owadami, przy czym znaczną część ich diety stanowią koniki polne, chrząszcze i ćmy, ale zjadają także pasikoniki i skorpiony. Są aktywne w nocy lub o zmierzchu, wykorzystując doskonały słuch i widzenie nocne do lokalizowania ofiar. Najczęstszym głosem jest seria około 8 regularnie rozmieszczonych dźwięków „bu”, nieco wyższych w środku i niższych na końcach. W kwietniu lub maju samica składa zazwyczaj 3 do 4 jaj, najczęściej w dziupli drzewa lub starej dziurze po dzięciole, na wysokości 5 do 7 metrów nad ziemią.

Coruja-das-torres-de-bigode, Corujinha-bigoduda ou corujinha-rítmica (Megascops trichopsis) é uma espécie de ave estrigiforme pertencente à família Strigidae.

Усатая совка (лат. Megascops trichopsis) — вид птиц рода Megascops семейства совиных. Среди взрослых особей выделяют 2 морфы: с коричневым или темно-серым оперением. У представителей этого вида круглая голова, желтые глаза и желтоватый клюв. Птица очень похожа на Megascops kennicottii. Ареал усатой совки простирается от самой юго-восточной части Аризоны, на юг через Мексику, Гватемалу, Сальвадор, Гондурас и до северной центральной части Никарагуа. От 3 до 4 яиц обычно откладываются в апреле или мае.

Mustaschskrikuv (Megascops trichopsis) är en huvudsakligen centralamerikansk fågel i familjen ugglor inom ordningen ugglefåglar. Den förekommer från allra sydvästligaste USA i Arizona söderut till norra Nicaragua.