Manakin bělokrký (Manacus candei) je pěvec z čeledi manakinovitých. Je stálým ptákem v tropech Nového světa, od jihovýchodního Mexika po Kostariku a nejzazší západ Panamy. Obývá typicky houštiny na okrajích vlhkých lesů, vysoký sekundární porost a staré kakaové plantáže. Je to malý, zavalitý pták dlouhý asi 11 centimetrů. Samci mají černou čepičku, pruh uprostřed zad, křídla a ocas, olivově zelený kostřec a žluté břicho. Samice a mladí ptáci jsou olivově zelení se žlutými břichy a připomínají samice manakina oranžovokrkého. V době hnízdění se samci na lesní půdě věnují tokaní, při kterém načepýří peří na krku. Je to poměrně běžný druh s širokým rozšířením a Mezinárodní svaz ochrany přírody jej hodnotí jako „málo dotčený“.

Der Weißkragen-Manakin (Manacus candei) ist ein Singvogel aus der Familie der Manakins. Er ist ein Standvogel in den Tropen der Neuen Welt, von Südost-Mexiko bis Costa Rica und dem äußersten Westen Panamas. Er bewohnt typischerweise Dickichte an den Rändern feuchter Wälder, hohes Sekundärwachstum und alte Kakaoplantagen. Es ist ein kleiner, pummeliger Vogel von etwa 11 Zentimetern Länge. Männchen haben eine schwarze Kappe, ein schwarzes Band am mittleren Rücken, schwarze Flügel und einen schwarzen Schwanz, einen olivgrünen Bürzel und einen gelben Bauch. Weibchen und Jungvögel sind olivgrün mit gelben Bäuchen und ähneln den Weibchen des Orangekragen-Manakins. Zur Brutzeit zeigen die Männchen auf dem Waldboden ein Balzverhalten, bei dem sie ihre Nackenfedern aufplustern. Es ist eine recht häufige Art mit einem großen Verbreitungsgebiet, und die Weltnaturschutzunion (IUCN) hat ihren Erhaltungszustand als „nicht gefährdet“ eingestuft.

El saltarín cuelliblanco​ (en México, Nicaragua y Costa Rica) (Manacus candei), también denominado manaquín cuello blanco (en México) o matraquero de cuello blanco,​ es una especie de ave paseriforme de la familia Pipridae perteneciente al género Manacus. Es nativo de México y América Central.

Le Manakin à col blanc (Manacus candei) est une espèce de passereaux de la famille des Pipridae.

Il manachino dal collare bianco (Manacus candei) è un uccello passeriforme della famiglia dei manachini. È una specie residente nei tropici del Nuovo Mondo, dal Messico sud-orientale alla Costa Rica e all'estremo ovest di Panama. Abita tipicamente i boschetti ai margini delle foreste umide, la vegetazione secondaria alta e le vecchie piantagioni di cacao. È un uccello piccolo e paffuto lungo circa 11 centimetri. I maschi hanno una corona nera, una banda centrale sulla schiena, ali e coda nere, un groppone verde oliva e un ventre giallo. Le femmine e i giovani sono verde oliva con ventri gialli e assomigliano alle femmine del manachino dal collare arancione. Durante il periodo riproduttivo, i maschi sono coinvolti in comportamenti di corteggiamento sul suolo della foresta durante i quali gonfiano le piume del collo. È una specie piuttosto comune con un ampio areale e l'Unione Internazionale per la Conservazione della Natura ha classificato il suo stato di conservazione come "a rischio minimo".

ムナジロマイコドリ（学名Manacus candei）とは、スズメ目マイコドリ科に分類される鳥類の一種。

De witkraagmanakin (Manacus candei) is een zangvogel uit de familie Pipridae (manakins).

Manakin białoszyi (Manacus candei) to ptak śpiewający z rodziny gorzykowatych. Jest to osiadły gatunek zamieszkujący tropikalne rejony Nowego Świata, od południowo-wschodniego Meksyku po Kostarykę i skrajnie zachodnią Panamę. Zazwyczaj zasiedla zarośla na obrzeżach wilgotnych lasów, wysokie wtórne zadrzewienia oraz stare plantacje kakao. Jest to mały, krępy ptak o długości około 11 centymetrów. Samce mają czarną czapeczkę, pas na środku grzbietu, skrzydła i ogon, oliwkowozielony kuper oraz żółty brzuch. Samice i osobniki młodociane są oliwkowozielone z żółtymi brzuchami i przypominają samice manakina rdzawoszyjego. W okresie lęgowym samce uczestniczą w tokach na dnie lasu, podczas których puszą pióra na szyi. Jest to dość pospolity gatunek o szerokim zasięgu występowania, a Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody nadała mu status gatunku najmniejszej troski.

O manakin-de-colar-branco (Manacus candei) é uma ave passeriforme da família dos manakins. É uma espécie residente nos trópicos do Novo Mundo, do sudeste do México até à Costa Rica e ao extremo oeste do Panamá. Habita tipicamente matagais nas margens de florestas húmidas, vegetação secundária alta e antigas plantações de cacau. É uma ave pequena e rechonchuda com cerca de 11 centímetros de comprimento. Os machos têm uma coroa preta, uma banda central nas costas, asas e cauda pretas, um uropígio verde-azeitona e ventre amarelo. As fêmeas e os juvenis são verde-azeitona com ventres amarelos e assemelham-se às fêmeas do manakin-de-colar-laranja. Na época de reprodução, os machos envolvem-se em comportamento de lek no solo da floresta, durante o qual eriçam as penas do pescoço. É uma espécie bastante comum com uma vasta distribuição, e a União Internacional para a Conservação da Natureza classificou o seu estado de conservação como "pouco preocupante".

Белошейный манакин (Manacus candei) — певчая птица из семейства манакиновых. Этот оседлый вид обитает в тропиках Нового Света, от юго-восточной Мексики до Коста-Рики и крайнего запада Панамы. Птица обычно населяет заросли на опушках влажных лесов, высокие вторичные леса и старые какао-плантации. Это небольшая пухлая птица длиной около 11 сантиметров. У самцов черная «шапочка», полоса на спине, крылья и хвост, оливково-зеленая поясница и желтое брюшко. Самки и молодые особи оливково-зеленые с желтыми животами и напоминают самок оранжевошейных манакинов. В брачный период самцы демонстрируют токовое поведение на лесной подстилке, во время которого они распушают перья на шее. Это довольно распространенный вид с широким ареалом, и Международный союз охраны природы присвоил ему статус «вызывающий наименьшие опасения».

Vitkragad manakin (Manacus candei) är en fågel i familjen manakiner inom ordningen tättingar.