شنقب صغير تسمى أيضا بكاشين صغير (الاسم العلمي: Lymnocryptes minimus) (الإنجليزية: Jack Snipe) هو طائر ينتمي إلى طيطوي وشنقب (فصيلة: Scolopacidae).

Slučka malá (Lymnocryptes minimus) je malý monotypický druh bahňáka z čeledi slukovitých. Je také jediným druhem v monotypickém rodu Lymnocryptes. Vzdáleně se podobá bekasině otavní, je však výrazně menší, s kratším zobákem. Dorůstá délky 17–19 cm, v rozpětí křídel měří 30–36 cm a váží 40–60 g. Výrazná je kresba hlavy s dvojitým nadočním proužkem, tmavou půlměsičitou skvrnou pod okem a tmavým temenem bez středního světlého proužku. Hruď a boky jsou podélně (ne příčně) proužkované, na hřbetě má kontrastní žluté proužky. Žije velmi skrytě, při ohrožení se tiskne k zemi a spoléhá přitom na své maskovací zbarvení; vyletuje zpravidla až na poslední chvíli. Většinu roku se chová tiše, zpěv, který tvoří rytmické „tlok–tokli–tlok–tokli“, je však velmi výrazný a slyšitelný na velkou vzdálenost. Samci se jím ozývají za letu i na zemi. Hnízdí na rozlehlých rašeliništích severní Evropy a východní Sibiře. Tažný druh se zimovišti v západní a severozápadní Evropě, Středomoří, severní Africe, Sahelu a jihozápadní Asii. Zimuje na březích vod nebo v nízkých travnatých bažinatých porostech. Na území České republiky se objevuje na tahu a velmi vzácně zimuje. V 50. letech 20. století bylo i pozorováno hnízdění sluček u Černé v Pošumaví.

Må ikke forveksles med dobbeltbekkasin, der hedder »enkeltbekkasin« på norsk og »enkelbeckasin« på svensk. Enkeltbekkasin (Lymnocryptes minimus) er en vadefugl, der i Danmark er en temmelig almindelig trækgæst fra Fennoskandinavien. Den overvintrer i Vest- og Sydeuropa. Enkeltbekkasinen er den mindste af bekkasinerne, på størrelse med en ryle, og den eneste art i slægten Lymnocryptes, der betyder 'lever skjult i moser' (af oldgræsk limne 'mose' og kryptos 'skjult') . Enkeltbekkasinen er kendt for at 'trykke hårdt', dvs at den først flyver op, når man er meget tæt på den. Til forskel fra dobbeltbekkasinen er den tavs idet den flyver op.

Die Zwergschnepfe (Lymnocryptes minimus) ist ein kleiner, gedrungener Watvogel. Sie ist die kleinste Schnepfenart und der einzige Vertreter der Gattung Lymnocryptes. Merkmale wie ihr Brustbein und das ständige Wippen machen sie deutlich unterscheidbar von anderen Schnepfen- oder Waldschnepfenarten.

La agachadiza chica (Lymnocryptes minimus) es una pequeña y robusta ave limícola. Es la más pequeña de las agachadizas, y la única del género Lymnocryptes; posee importantes diferencias con las otras agachadizas o scolopaxes. Sus terrenos de reproducción son los humedales, pantanos, tundra y praderas húmedas con vegetación corta del norte de Europa y el norte de Rusia. La agachadiza chica es un ave migratoria, que pasa los inviernos en Gran Bretaña, las costas europeas sobre el Atlántico y el Mediterráneo, África, y la India. Está incluida en el Acuerdo sobre la Conservación de las aves acuáticas migratorias Africanas-Euroasiáticas (AEWA).

Jänkäkurppa (Lymnocryptes minimus) on rantalintu, joka kuuluu kurppien heimoon. Lajin nimesi Morten Thrane Brünnich 1764. Pienehkö. Nokan pituus noin pään pituus (nokka lyhyempi kuin taivaanvuohella). Linnun pituus on noin 19 cm, siipien kärkiväli 38–40 cm ja paino vaihtelee 30:n ja 100:n gramman välillä. Mustassa selässä kaksi vaaleankeltaista juovaa, päänkuviot taivaanvuohta räikeämmät. Jalat lyhyet, pyrstö kiilamainen nysä. Usein hyvin piilotteleva ja lähtee pakoon vasta lähes kengän alta mutta ruokailee joskus hyvin näkyvillä, jolloin huomio kiinnittyy ylösalas pumppaavaan ruumiiseen. Soidinääni on hyvin omalaatuinen ontto ”kloppotikloppotikloppotikloppoti..”, jota verrataan puusillalla laukkaavaan hevoseen. Kutsuääni taivaanvuohen vastaavaa ääntä hiljaisempi ja pehmeämpi äyskäisy. Vanhin suomalainen rengastettu jänkäkurppa on ollut 3 vuotta 1 kuukautta 14 päivää vanha. Euroopan vanhin on ollut vähintään 12 vuotta 4 kuukautta vanha saksalainen kurppa. Soiden ja kosteikkojen laji, pesii pohjoisen pallonpuoliskon tundralla ja taigan soilla. Euroopan pesimäkannaksi on arvioitu 15 200 – 38 900 paria, joista 36 prosenttia Venäjällä, 36 prosenttia Ruotsissa ja 25 prosenttia Suomessa. Maailman populaation koko on yli 1 miljoonaa yksilöä, ja lajin kanta on elinvoimainen. Suomessa vakituinen levinneisyysalue Joensuu–Oulu -akselin pohjoispuolella mutta pesii harvakseltaan kosteikoilla etelärannikkoa myöten. Suomessa pesii 5 300 – 8 000 paria.

La Bécassine sourde (Lymnocryptes minimus) ou petite Bécassine, est une espèce d'oiseaux, l'une des trois espèces de bécassines vivant en France. Le nom de sourde (ce qu'elle n'est pas) provient de son comportement face au danger : c'est la seule bécassine qui se plaque au sol en comptant sur son camouflage, ne fuyant en volant qu'en ultime recours, au dernier moment.

Il frullino (Lymnocryptes minimus Brunnich, 1764) è un uccello della famiglia degli Scolopacidi. È l'unica specie del genere Lymnocryptes. Questo uccello vive in tutta Europa, in tutta l'Asia (tranne Laos e Corea del Nord); in Africa fino alla Repubblica Democratica del Congo; in Alaska, California e Washington; a Terranova e nei Caraibi. È accidentale in Zambia, Camerun, Gambia e in Repubblica Centrafricana; in Yemen, Libano e Siria; in Islanda, Liechtenstein e su alcune isole dell'Atlantico centro-settentrionale.

コシギ（小鴫、学名：Lymnocryptes minimus）は、チドリ目シギ科に分類される鳥類の一種である。 ユーラシア大陸北部で繁殖し、冬季にはアフリカやインド、東南アジアなどに渡って越冬する。 日本においては北海道、本州、九州、南西諸島で冬鳥または旅鳥として見られるが、数は多くない。 全長約19cm。翼開長は約40cm。ジシギ類と似ているが小さい。体の上面は褐色で、肩羽には金属光沢のある黒青色。眉斑はクリーム色で、途中目の上で二つに分かれている。尾羽は12枚で、先がとがっている。雌雄同色である。

꼬마도요(Lymnocryptes minimus) 또는 잭스나이프(Jack Snipe)는 작고 땅딸막한 섭금류이다. 가장 작은 도요새이다. 흉골과 끊임없이 '위아래로 움직이는' 모습은 다른 도요새나 송도요새와 매우 뚜렷하게 구별된다.

Het Bokje (Lymnocryptes minimus) is een vogel uit de familie van strandlopers en snippen (Scolopacidae).

Bekasik, bekas mały (Lymnocryptes minimus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Lymnocryptes. Nie wyróżnia się podgatunków. Zamieszkuje pas od północno-wschodniej części Półwyspu Skandynawskiego po wschodnią Syberię. Izolowane populacje w południowej Szwecji, północno-wschodniej Polsce, w północnej Białorusi i krajach bałtyckich. Zimuje od Wysp Brytyjskich poprzez zachodnią Europę po basen Morza Śródziemnego (w tym Afrykę Północną), oraz w Afryce Subsaharyjskiej i w pasie od Azji Mniejszej przez Lewant, Kaukaz, Irak, Iran, Afganistan po Indie, południowe Chiny i Indochiny. W Polsce przestał się gnieździć w XIX wieku. W 1977 roku odnaleziono dwa gniazda na Bagnie Ławki w Kotlinie Biebrzańskiej, jednak od tej pory brak potwierdzonych przypadków gniazdowania, choć sporadycznie obserwuje się tokujące ptaki na Bagnach Biebrzańskich, pojedyncze przypadki toków odnotowano także w innych rejonach kraju. Te obserwacje świadczą o tym, że w niektórych latach może dochodzić do gniazdowania bekasika na terenie kraju. Nielicznie widywany na przelotach: w marcu–maju i wrześniu–listopadzie. Liczebność populacji zimującej w Polsce w latach 2013–2018 oceniano na 500–1000 osobników. Wygląd Ptak o krępej, przysadzistej sylwetce z małą głową. Brak dymorfizmu, zarówno wiekowego, jak i płciowego. Wierzch głowy czarny z płowożółtymi cętkami, boki głowy jasne, nad okiem żółtawa brew. Grzbiet czarny również z płowymi cętkami o metalicznym połysku. W bocznej części grzbietu podwójna beżowa smuga. Przód szyi i górna część piersi rdzawobrązowe, dół piersi i brzuch białe. Na spodzie ciała podłużne ciemne plamy. Dziób żółty z ciemnym końcem. W locie ukazuje biały brzuch od spodu i czarno-biały rysunek na skrzydle od spodu. Wtedy z wierzchu można zaobserwować rzucające się w oczy białe pasy na grzbiecie. Wymiary średnie długość ciała 18–20 cm, długość dzioba 4 cm, długość ogona 4,5–5,5 cmrozpiętość skrzydeł 33–36 cmmasa ciała 30–105 g (przeważnie 35–73 g)

A lymnocryptes minimus (Brünnich, 1764), conhecida pelos nomes comuns de narceja-galega e serzeta (não confundir com a Spatula querquedula que com ela partilha o mesmo nome), é uma ave da família Scolopacidae que nidifica no norte da Europa e na Ásia. Inverna no sul da Europa, na Índia e em África. Em Portugal ocorre unicamente como invernante.

Га́ршнеп (лат. Lymnocryptes minimus) — вид птиц из семейства бекасовых (Scolopacidae), выделяемый в отдельный род. Длина тела гаршнепа составляет 17—19 см, размах крыльев — от 30 до 36 см, а масса колеблется в пределах от 40 до 73 г. Он значительно меньше похожего на него бекаса. Оперение спины, которое отсвечивает металлическим зелёным оттенком, окрашено в чёрно-коричневые тона с желтоватыми продольными полосами. На темени у гаршнепа тёмная полоса. Для него характерен, по сравнению с бекасом, короткий прямой клюв длиной около 4 см. Хвост имеет клинообразную форму. В летнее время гаршнепы гнездятся в болотных местностях от Скандинавии до Восточной Сибири. Зимуют гаршнепы в Европе, Сахеле, тропической Африке, Индии и Передней Азии. Гаршнепы, как правило, прячутся в густой растительности, а если опасность застанет его на земле, гаршнеп незаметно к ней прижимается, остаётся неподвижным и спасается только когда к нему приблизятся на менее чем два метра, причём осенний гаршнеп может взлетать уже практически из-под ноги идущего человека. Его полёт быстрый, резкий и напоминает полёт летучей мыши. После короткого перелёта вновь приземляется.

Dvärgbeckasin (Lymnocryptes minimus) är en fågel som tillhör familjen snäppor. Den häckar på myrar från norra Skandinavien österut till östra Ryssland. Vintertid flyttar den till ett stort område från södra Europa till Sydostasien samt i Centralafrika. Trots sin relativa likhet med enkelbeckasin och dubbelbeckasin förs den som ensam art till det egna släktet Lymnocryptes och genetiska studier visar att den istället står närmast morkullor. IUCN kategoriserar den som livskraftig.

Küçük su çulluğu (Lymnocryptes minimus), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir kumkuşu türü. Göçmendirler, Büyük Britanya, Atlantik ve Akdeniz'e ilişkin kıyıyla ilgili Avrupa, Afrika'da ve Hindistan'da kışı geçirirler. Erişkinler, su çulluğundan daha küçüktür ve göreli olarak daha kısa gagaları vardir. Kanatlar, sivri uçlu ve dardır ve arkasındaki sarı çizgiler uçuşta görünürdür. Göz boyunca koyu bir çizgisi vardır. Yumuşak çamurda yiyeceklerini ararlar. Çoğunlukla, böcekler ve yer solucanlarını yerler. Habitatlarinda iyi kamufle oldukları için görmek zordur.

姬鹬（学名：Lymnocryptes minimus），又名小鹬，为鸟纲鸻形目鹬科姬鷸屬的鸟类。是一種小而矮壯的涉禽。牠是最小的鷸，也是姬鷸屬（Lymnocryptes）屬中的唯一成員。牠的胸骨等特徵使其與其他鷸或田鷸明顯區別開來。 在中国大陆，分布于新疆、内蒙古、河北、江苏、福建、广东等地。该物种的模式产地在丹麦。