Křivka cassijská (Loxia sinesciuris) je pěvec z čeledi pěnkavovitých. Je endemitem pohoří South Hills a Albion v jižním Idahu. Křivka cassijská se jen zřídka kříží s jinými typy křivek, které každoročně migrují do South Hills, a lze ji považovat za samostatný druh vzniklý ekologickou speciací. Křivka cassijská má specializovaný zobák pro získávání semen ze šišek borovice pokroucené v této oblasti, ale je špatně přizpůsobena šiškám jiných borovic v okolních regionech. Druh byl poprvé popsán v roce 2009, ale jako samostatný druh byl uznán až v roce 2017, kdy bylo zjištěno, že je fylogeneticky odlišný od křivky obecné a jejích 10 unikátních typů volání.

Der Idahokreuzschnabel (Loxia sinesciuris) ist ein Singvogel aus der Familie der Finken (Fringillidae). Er ist in den South Hills und den Albion Mountains im Süden Idahos endemisch. Der Idahokreuzschnabel kreuzt sich selten mit anderen Ruf-Typen, die jährlich in die South Hills von Idaho einwandern, und kann durch ökologische Artbildung als eigenständige Art betrachtet werden. Der Idahokreuzschnabel besitzt spezialisierte Schnäbel, um an die Samen der Zapfen der Dreh-Kiefer in dieser Region zu gelangen, ist aber schlecht an andere Kiefernzapfen in den umliegenden Regionen angepasst. Die Art wurde 2009 erstmals beschrieben, aber erst 2017 als eigene Art anerkannt, als festgestellt wurde, dass sie phylogenetisch vom Fichtenkreuzschnabel und seinen 10 einzigartigen Ruf-Typen verschieden ist.

El piquituerto de Cassia (Loxia sinesciuris) es una especie de ave paseriforme de la familia Fringillidae endémica de las montañas South Hills y Albion en el sur de Idaho. La especie fue descrita científicamente en 2009, pero solo se aceptó como especie separada en 2017 cuando se descubrió que era filogenéticamente distinto del piquituerto común.

Le Bec-croisé de l'Idaho (Loxia sinesciuris) est un passereau de la famille des Fringillidae. Il est endémique des South Hills et des Albion Mountains dans le sud de l'Idaho. Le Bec-croisé de l'Idaho s'hybride rarement avec d'autres types de chants qui migrent chaque année dans les South Hills de l'Idaho, et peut être considéré comme représentant une espèce distincte par spéciation écologique. Le Bec-croisé de l'Idaho possède des becs spécialisés pour accéder aux graines des cônes de pin tordu dans cette région, mais est mal adapté aux autres cônes de pin des régions environnantes. L'espèce a été décrite pour la première fois en 2009, mais n'a été acceptée comme espèce à part entière qu'en 2017, lorsqu'il a été découvert qu'elle était phylogénétiquement distincte du bec-croisé des sapins et de ses 10 types de chants uniques.

Il crociere dell'Idaho (Loxia sinesciuris Benkman, 2009) è un uccello della famiglia Fringillidae, endemico dell'Idaho (USA).

De idahokruisbek (Loxia sinesciuris) is een zangvogel uit de familie van de vinkachtigen (Fringillidae). De soort is afgesplitst van de (gewone) kruisbek (L. curvirostra) op grond van DNA-onderzoek, dat in 2009 werd gepubliceerd.

Krzyżodziób wyżynny (Loxia sinesciuris) – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje endemicznie w dwóch pasmach górskich w stanie Idaho (północno-zachodnie USA). Po raz pierwszy opisany został w 2009. Przynajmniej do początku 2026 nie został sklasyfikowany przez IUCN. Masa ciała wynosi 29,2–39,4 g (n=483), długość skrzydła 87,5–100,0 mm (n=509), długość dzioba od nozdrzy: 13,4–17,3 mm (n=446). Pod względem upierzenia krzyżodzioby wyżynne bardzo przypominają krzyżodzioby świerkowe, odróżniają się większą masą ciała i głębokością dzioba. Krzyżodzioby wyżynne są endemitem Idaho. Występują w południowej części stanu w dwóch pasmach górskich: South Hills i Albion Mountains. Polegają niemal wyłącznie na nasionach sosen wydmowych (Pinus contorta) i występują w lasach tworzonych przez te drzewa. Lasy te wyróżnia brak sosnowiórek czerwonych (Tamiasciurus hudsonicus), które zwykle są głównymi konsumentami nasion tych sosen (nawiązuje do tego epitet gatunkowy: sinesciurus → Sine sciuris → „bez wiewiórek”). Krzyżodzioby wyżynne zaczynają budować gniazda pod koniec marca i na początku kwietnia. Lęgi kończą w środku lub pod koniec lipca. Zaczynają się pierzyć w lipcu, kończą przed końcem sierpnia. W 2016 oszacowano liczebność populacji na 5,8 tys. osobników. Biorąc pod uwagę ograniczony zasięg, niewielką liczebność i prawdopodobne zniszczenie środowiska ich życia w niedalekiej przyszłości można uznać je za krytycznie zagrożone wyginięciem, choć przynajmniej do początku 2026 Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) nie sklasyfikowała tych krzyżodziobów.

O cruza-bico-de-cássia (Loxia sinesciuris) é uma ave passeriforme da família Fringillidae. É endémico das South Hills e das Albion Mountains no sul do Idaho. O cruza-bico-de-cássia raramente se cruza com outros tipos de chamamentos que migram anualmente para as South Hills do Idaho, podendo ser considerado como representando uma espécie distinta por especiação ecológica. O cruza-bico-de-cássia possui bicos especializados para aceder às sementes das pinhas de pinheiro-bravo nesta região, mas está mal adaptado a outras pinhas nas regiões circundantes. A espécie foi descrita pela primeira vez em 2009, mas só foi aceite como espécie própria em 2017, quando se descobriu que era filogeneticamente distinta do cruza-bico-comum e dos seus 10 tipos de chamamentos únicos.

Кассийский клёст (Loxia sinesciuris) — воробьиная птица семейства вьюрковых (Fringillidae), эндемик гор Саут-Хиллс и Албион на юге Айдахо. Кассийский клёст редко скрещивается с другими типами клестов, ежегодно мигрирующими в Саут-Хиллс, и может считаться отдельным видом, сформировавшимся в результате экологического видообразования. У этих птиц специализированные клювы для извлечения семян из шишек сосны скрученной широкохвойной, произрастающей в этом регионе, однако они плохо приспособлены к шишкам других видов сосен в окрестных районах. Вид был впервые описан в 2009 году, но признан самостоятельным только в 2017 году, когда была доказана его филогенетическая обособленность от клеста-еловика и наличие 10 уникальных типов позывных.

Cassiakorsnäbb (Loxia sinesciuris) är en nyligen beskriven nordamerikansk fågelart i familjen finkar inom ordningen tättingar.