أبو معول أو البوقير ذو المنقار الأسود، الاسم العلمي العربي: البوقير الأفريقي الرمادي، يسمى أيضاً الأهيم التهامي، أو طائر العجلة الحزين. طائر رمادي أو بني اللون ينتمي إلى فصيلة البوقيريات.

Zoborožec šedý (Lophoceros nasutus) je členem čeledi zoborožcovitých, což jsou převážně tropičtí ptáci blízcí pěvcům, kteří se vyskytují ve Starém světě. Je to rozšířený stálý hnízdič na většině území subsaharské Afriky a na jihozápadě Arabského poloostrova. Zoborožec šedý unikl nebo byl záměrně vypuštěn na Floridě v USA, ale neexistují žádné důkazy o tom, že by se tamní populace rozmnožovala, a může přetrvávat pouze díky neustálému vypouštění nebo únikům.

Grå toko (latin: Tockus nasutus) er en næsehornsfugl, der lever i Afrika og det sydvestlige Arabiske Halvø.

Der Grautoko (Lophoceros nasutus, Synonym: Tockus nasutus), auch Weißschopftoko genannt, ist eine Vogelart, die zu den Nashornvögeln (Bucerotidae) gehört und in weiten Teilen Subsahara-Afrikas vorkommt. Es werden mehrere Unterarten unterschieden. Wie alle Tokos ist auch der Grautoko ein Höhlenbrüter. Das Weibchen mauert sich während der Brutperiode in einer Baumhöhle ein und brütet dort die Eier aus, während das Männchen Futter heranträgt. Es werden in dem großen afrikanischen Verbreitungsgebiet mehrere Unterarten unterschieden. Die Bestandssituation des Grautokos wurde 2016 in der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN als „Least Concern (LC)“ = „nicht gefährdet“ eingestuft.

El toco piquinegro (Lophoceros nasutus) es una especie de ave bucerotiforme de la familia Bucerotidae, ampliamente distribuida por las sabanas del África subsahariana y del suroeste de Arabia.

Harmaatoko (Lophoceros nasutus) on sarvinokkien heimoon kuuluva lintu. Sitä tavataan Arabian niemimaalla ja Saharan eteläpuolisessa Afrikassa seuraavissa maissa: Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Keski-Afrikan tasavalta, Tšad, Kongon demokraattinen tasavalta, Norsunluurannikko, Eritrea, Etiopia, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bissau, Kenia, Liberia, Malawi, Mali, Mauritania, Mosambik, Namibia, Niger, Nigeria, Ruanda, Saudi Arabia, Senegal, Sierra Leone, Somalia, Etelä-Afrikka, Etelä-Sudan, Sudan, Swazimaa, Tansania, Togo, Uganda, Jemen, Sambia, Zimbabwe. Lisäksi sitä tavataan Egyptissä vaelluslintuna. Kannan suuruutta ei ole määritetty, mutta laji on levinnyt laajalle ja on yleinen. Kanta arvioidaan vakaaksi, koska ilmeisiä uhkia ei ole. Sen elinaluetta ovat pääasiassa kuivat metsät ja savannit mutta myös kosteat metsät ja arot.

Le Calao à bec noir (Lophoceros nasutus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Bucerotidae, native de l'écozone afrotropicale.

Il buceretto nasuto (Lophoceros nasutus (Linnaeus, 1766)) è un uccello della famiglia dei Bucerotidi originario dell'Africa sub-sahariana. Misura 45–51 cm di lunghezza, per un peso di 172-258 g nel maschio e di 163-215 g nella femmina. Da lontano, questo bucero presenta un aspetto generale grigio-marrone, ma il grande becco ricurvo e la lunga coda ne rendono la sagoma caratteristica. Le ali sono corte e arrotondate. Questa specie si differenzia dal più piccolo buceretto beccorosso (Tockus erythrorhynchus) non solamente per il colore del becco, ma anche per il disegno della coda. Nel suo caso, infatti, solamente le timoniere laterali sono parzialmente bianche, le restanti sono nere. Nel suo cugino dal becco rosso, le timoniere centrali sono nere e le altre completamente bianche. Il maschio differisce dalla femmina per il colore del becco, che è nero, ad eccezione della base che è giallo crema fino alla metà del ramo superiore. Quello della femmina, invece, ha il ramo superiore giallo e quello inferiore nero, con l'estremità rossastra. A parte questo, entrambi i sessi condividono molti tratti comuni. La testa e il collo sono di colore grigio scuro, più scuro sulla gola ma virante al marrone chiaro a contatto con il petto. La base del becco è allargata e forma una sorta di elmetto molto piccolo che si estende fino alla metà del becco, terminando a punta. Un sopracciglio biancastro molto ampio descrive una curva sopra l'occhio, dalla base del becco all'occipite. Le piume delle ali e del dorso sono di colore marrone scuro; ognuna di esse è ampiamente bordata di bianco. Le parti inferiori sono interamente bianche. Le zampe sono bruno-nerastre, l'iride è bruno-rossastra. Da notare tre o quattro sottili linee trasversali di colore giallo brillante che decorano il ramo inferiore del becco e che sono indiscutibili segni di riconoscimento. I giovani hanno la base del becco e le piccole linee trasversali su di esso di colore giallastro. La punta è rossa, mentre il resto del ramo inferiore è nero scuro. L'elmetto è assente, ma la base del culmen è leggermente rialzata.

De grijze tok of grijze hoornvogel (Lophoceros nasutus, synoniem: Tockus nasutus) is een neushoornvogel die voorkomt in Midden- en Oost-Afrika tot aan Zuid-Afrika en het zuidwesten van het Arabisch Schiereiland.

Toko nosaty (Lophoceros nasutus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae). Zamieszkuje Afrykę Subsaharyjską oraz południowo-zachodnią część Półwyspu Arabskiego. Nie jest zagrożony wyginięciem. Ptak ten osiąga długość ciała 45–51 cm, waży 160–260 g. Samice są mniejsze i lżejsze od samców. Ptak ma w większości szaro-brązowe upierzenie. Głowa i szyja ciemnoszare oprócz białego pasa ciągnącego się od okolic oka po kark. Grzbiet ciała jasnobrązowy z białym paskiem przez środek. Sterówki czarniawobrązowe z białymi końcówkami, oprócz środkowej pary. Lotki w kolorze okopconego brązu z białawymi końcówkami i zewnętrznymi krawędziami. Pokrywy skrzydłowe ciemnobrązowe z białawymi obrzeżeniami. Biały spód ciała z lekko brązowym odcieniem, zwłaszcza w górnej części piersi. Oczy czerwonobrązowe, nogi i stopy w kolorze okopconego brązu. Naga skóra na gardle u samca ciemnoszara, u samicy bladozielona. U samca dziób jest czarny z białą plamą u nasady szczęki (tzn. górnej części dzioba) oraz białymi paskami w poprzek żuchwy (dolnej części dzioba). U samicy dziób jest ciemnoczerwony, ale tylna część szczęki jasnożółta, tego samego koloru są też paski biegnące w poprzek żuchwy. Na szczęce występuje narośl nazywana też kaskiem, u samicy jest ona krótsza i występuje jedynie na tylnej połowie dzioba (tzn. od strony nasady dzioba). U samca podgatunku nominatywnego narośl ta jest mniejsza, u samca L. n. epirhinus większa, z krótkim wcięciem na końcu. Osobniki młodociane są jednolicie ciemnoszare. L. n. epirhinus jest nieco mniejszy.

O calau-cinzento (Lophoceros nasutus) é uma espécie africana de calau. . Tais aves medem cerca de 45 cm de comprimento, possuindo bico negro, plumagem dorsal amarronzada, ventral cinzenta e sobrancelhas brancas.

Африканский серый токо, или серый токо, или африканский серый ток (лат. Lophoceros nasutus), — вид птиц из семейства птиц-носорогов. Ранее включался в род токо. Обитает в Африке южнее Сахары и на Аравийском полуострове, предпочитая лесистые местности и саванну. Африканский серый токо — крупная птица, около 45 см длиной, оставаясь при этом одним из мелких видов семейства. Оперение преимущественно серое с более тёмными головой, маховыми перьями и хвостом. По бокам головы имеются белые полосы, кроме того во время полёта видна белая полоса на спине. Длинный изогнутый клюв чёрного цвета с горизонтальными полосками по бокам кремового цвета. Самец и самка одинаковые, отличия только в цвете клюва: у самца клюв полностью чёрного цвета, в то время как у самки подклювье красное. Ювенильные птицы равномерно серого цвета. Полёт у африканского серого тока волнообразный. Эта скрытная птица выдаёт своё присутствие свистящим «пео-пео-пео». Самки откладывают от 2 до 4 белых яиц в дупло, которое затем замуровывается изнутри самкой.

Gråtoko (Lophoceros nasutus) är en huvudsakligen afrikansk fågel i familjen näshornsfåglar inom ordningen härfåglar och näshornsfåglar.