هازجة النهر (الاسم العلمي: Locustella fluviatilis) (بالإنجليزية: River Warbler) هو طائر ينتمي إلى (فصيلة: Locustellidae).

Cvrčilka říční (Locustella fluviatilis) je malým monotypickým druhem pěvce z čeledi cvrčilkovitých (Locustellidae). Délka těla: 13,5–14,5 cm Rozpětí křídel:19–22 cm Hmotnost: 16–18 g Je zbarvená velmi nenápadně. Shora tmavě šedohnědá zespodu špinavě bílá s olivově hnědými boky. Horní část hrudi je rozpitě šedě skvrnitá, přes oko se táhne slabý špinavě bílý pruh. Spodní strana ocasu je tmavá s bílými trojúhelníkovými okraji per, končetiny růžové. Obě pohlaví jsou zbarvena stejně. Samci zpívají vysoko ve větvích stromů nejčastěji brzy ráno nebo při soumraku. Zpěv je jednoduchý, tvořený nepřetržitým „dzedzedzedze…“ připomínajícím zvuk šicího stroje. Hnízdí ve východní polovině Evropy, odkud zasahuje i do západní Asie. Je tažná se zimovišti ve východní Africe.

Der Schlagschwirl (Locustella fluviatilis) ist ein Singvogel aus der Gattung der Schwirle (Locustella) und der Familie der Schwirlverwandten (Locustellidae). Im Osten Mitteleuropas ist er ein verbreiteter und häufiger Brut- und Sommervogel. Im Westen Mitteleuropas ist er ein sporadischer, jedoch gebietsweise regelmäßiger Durchzügler sowie vereinzelt auch Sommergast. Die westlichsten Brutnachweise in Deutschland stammen aus Hessen. In Bayern besiedelt er zunehmend die Flusstäler von Inn, Isar, Donau und Main.

La buscarla fluvial (Locustella fluviatilis) es una especie de ave paseriforme de la familia Locustellidae que vive en Eurasia y África. La buscarla fluvial mide alrededor de 15 cm de largo. Su pico es fino y puntiagudo y su cola larga. Sus partes superiores son de color pardo grisáceo y lisas, mientras que sus partes inferiores son blanquecinas, con el pecho veteado en pardo grisáceo y las coberteras inferiores de la cola también pardas con las puntas blancas, dándole un aspecto escamado a la zona. Suele presentar una lista superciliar clara difusa. Los dos sexos tienen un aspecto similar, y los juveniles tienen las partes inferiores más amarillentas. Algunos individuos presentan un escamado bajo la cola menos evidente, al tener las listas blancas de las puntas de las coberteras más anchas, con lo que tienen un aspecto más parecido a la buscarla unicolor, aunque esta no tiene el pecho veteado y la coloración de sus partes superiores es más verdosa. Su canto es un chirrido rápido y monótono similar al de las cigarras, con frecuencia emitido al anochecer y en series largas.

Viitasirkkalintu (Locustella fluviatilis) on varpuslintu, joka kuuluu sirkkalintujen heimoon. Viitasirkkalinnulla on tasaisen ruskeanharmaa ja oliivinsävyinen selkäpuoli, harmaanvalkea vatsapuoli. Ääni muistuttaa ompelukoneen säksätystä. Ääni eroaa mm. pensassirkkalinnun äänestä siitä, että viitasirkkalinnun säksättävässä laulussa iskut erottuvat selvästi, kun taas sukulaislajeilla ääni on lähinnä pirinää tai surinaa. Viitasirkkalinnun ääntä on verrattu hyvin nopeaan tulitikkurasian ravistamiseen. Viitasirkkalintu pesii Itä- ja Keski-Euroopassa, talvehtii Itä-Afrikassa ja harhautuu joskus länteen muuttoreitiltään. Viitasirkkalintu pesi Suomessa jo 1800–1900-lukujen vaihteessa mutta hyvin vähälukuisena. 1950-luvulla havaintoja kertyi vain 12, ja määrät alkoivat kasvaa vasta myöhemmin, osin yölaulajaretkeilyn yleistymisen myötä. 1980-luvulta alkaen pesimäkanta vahvistui selvästi, vaikka laji oli edelleen harvinainen. 1990-luvun lopulla kannan kooksi arvioitiin 500–700 paria, kun aiemmat arviot olivat noin 100 paria. Viime vuosina kanta on kuitenkin alkanut pienentyä huippuvuosista. Suomen pesimäkannaksi arvioitiin vuosina 2019–2024 keskimäärin 2 000 paria. Ympäristöministeriön asetuksella rauhoitettujen eläinten ja kasvien arvoista (243/2025) Suomen rauhoitetuille eläimille on määritelty arvo. Viitasirkkalinnun arvo on 136 euroa. Viitasirkkalinnun tyypillistä elinympäristöä ovat rehevät viljelysmaiden ja niittyjen ympäröimät puronvarsi- ja rantapensaikot. Hyvin usein reviirillä on reheviä lepikoita tai pajukoita, mutta myös villinä rehottavat hoitamattomat pihapiirit kelpaavat.

La Locustelle fluviatile (Locustella fluviatilis) est une espèce de passereaux de la famille des Locustellidae, quelquefois encore classée dans celle des Sylviidae. Cette espèce niche en Europe centrale et de l'Est et dans l'ouest de l'Asie. Elle migre pour rejoindre ses quartiers d'hiver en Afrique australe.

La Locustella fluviatile (Locustella fluviatilis) è un silvide del Vecchio Mondo appartenente al genere Locustella. Nidifica nell'Europa orientale e centrale ed è una specie migratoria che sverna nell'Africa meridionale interna, dalla zona del fiume Zambesi fino alle vicinanze di Pretoria, in Sudafrica.

De krekelzanger (Locustella fluviatilis) is een zangvogel uit de familie Locustellidae, uit het geslacht van de Locustella-zangers (Locustella) met nauw verwante soorten als sprinkhaanzanger en snor.

Strumieniówka (Locustella fluviatilis) – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny świerszczaków (Locustellidae). Występuje od środkowej i północnej Europy po zachodnią Syberię; zimuje w południowej części Afryki. Nie jest zagrożony. Strumieniówka zamieszkiwała pierwotnie środkowo-wschodnią i wschodnią Europę po Ural, oraz zachodnią Syberię. Północna granica sięga południowej Szwecji i południowej Finlandii, a południowa obszarów na północ od Morza Czarnego. W XX wieku odnotowano ekspansję na zachód i północny zachód, obecnie najdalej wysunięte na zachód stanowisko znajduje się w niemieckiej Hesji (północno-zachodnie Hessen). Przyloty w maju i odloty od sierpnia do września. Prowadzi wędrówki na duże odległości. Zimuje w południowo-środkowej i południowo-wschodniej Afryce. W Polsce rozpowszechniony na całym niżu, średnio liczny ptak lęgowy. Liczniej występuje na północnym wschodzie kraju i w dolinach rzecznych oraz na zalesionych obszarach bagiennych (tu, w dolinie Narwi i Biebrzy, notuje się najliczniejsze populacje). W górach areał dochodzi jedynie do 750 m n.p.m. Nieliczny ptak na zachodzie i południu kraju. Rozmieszczenie jest więc nierównomierne i zależy od obecności dogodnych siedlisk. Trudność w ocenie liczebności strumieniówki wynika z tego, że samce z par wyprowadzających potomstwo w okresie lęgowym śpiewają głównie nocami.

A cigarrinha-ribeirinha (Locustella fluviatilis) é uma ave da família Locustellidae pertencente ao género Locustella. Nidifica na Europa oriental e central e é uma espécie migratória, que inverna no interior da África austral, desde a região do rio Zambeze até às proximidades de Pretória, na África do Sul.

Речной сверчок (лат. Locustella fluviatilis) — вид птиц из семейства сверчковых (Locustellidae). Речной сверчок — птица длиной от 14,5 до 16 см. Верхняя часть тела оливково-коричневого цвета. На горле и груди — тёмные, расплывчатые продольные пестрины. Нижняя часть тела грязно-белого цвета с оливково-коричневыми боковыми сторонами. «Бровь» грязно-белого цвета, окологлазное кольцо светлое. Хвост широкий, с закруглённым концом. У оливково-коричневого подхвостья широкая белёсая вершина. Клюв тёмный, ноги розового цвета. Самец поёт на дереве на высоте от 5 до 8 м. После исполнения он камнем падает к земле, чтобы немедленно нырнуть в густую растительность. Пение речного сверчка состоит из ряда прерывистых, вибрирующих слогов «зер-зер-зер», напоминающих стрекотание саранчи. Чаще всего его можно услышать в вечерние часы и рано утром. В начале периода гнездования он поёт также в полной темноте. Речной сверчок питается имаго и личинками мелких и средней величины насекомых, паукообразными и другим мелкими животными. Поиски корма птица ведёт как на земле, так и в траве и кустах.

Flodsångare (Locustella fluviatilis) är en fågel i familjen gräsfåglar inom ordningen tättingar. Den förekommer i centrala och östra Europa samt i västra Asien. Där för den en mycket tillbakadragen tillvaro i tät växtlighet intill vattendrag. Liksom nära släktingarna vassångare och gräshoppsångare har den en mycket utdragen och insektslik sång. Vintertid flyttar den till Afrika. Globalt anses beståndet av flodsångaren livskraftigt.

Locustella fluviatilis veya ağaç kamışçını, Locustella cinsine ait bir kuş türü. Doğu ve Orta Avrupa'dan Batı Asya'ya kadar üreme gösterirler. Göçmendirler. Kışı doğu Afrika'da geçirirler. Bu ötücü kuşlara ait kuş, yoğun dökülen bitki yaşamında, bataklıklarda, suya yakın yerlerde veya bir nehrin yakınında bulunan bir türdür. Bir ot öbeğinde veya yerde yaptıkları yuvaya 5-7 yumurta bırakırlar. Bu tür Batı Avrupa'da nadiren görülür. Büyükçe bir ötleğendir. Erişkinin çizgisiz, gri-kahverengi bir arkası, beyazımsı gri uzuvları, koyu renk kuyruğu vardır. Eşeyler aynıdır ama genç kuşların alt kısmı daha sarıdır. Diğer ötleğenler gibi böcekçildirler. Ot ve alçak yapraklar boyunca ihtiyatlı hareket ederler.