الكركي السيبيري (Leucogeranus leucogeranus)، المعروف أيضا باسم الكركي السيبيري الأبيض أو كركي الثلج، هو طائر من عائلة الكركيات. يتميز الكركي السيبيري بين الكركيات بأن الطيور البالغة بيضاء كالثلج باستثناء الريش الأسود الذي يظهر في طيرانه. وتظهر الطيور في منطقتي تزاوج في تندرا القطب الشمالي عند غرب وشرق روسيا. وتهاجر الطيور الشرقية خلال فصل الشتاء إلى الصين، بينما تهاجر الغربية إلي إيران، وكانت تهاجر سابقا إلى الهند ونيبال. وهي صاحبة أطول مسافة هجرات بين فصيلة الكركيات. وقد انخفض تعدادها بشكل كبير في القرن العشرين، خاصة في المناطق الغربية، بسبب الصيد على طول طرق هجرتها وتدهور بيئة مواطنها. ويقدر تعدادها في عام 2010 بحوالي 3200 طائر، معظمها تنتمي إلى المنطقة الشرقية، وتعيش نحو 95 بالمائة منها في حوض بحيرة بويانغ في الصين، ويمكن أن يتغير موطنها بسبب سد الممرات الثلاثة. ويوجد في غرب سيبيريا هناك حوالي عشرة فقط من هذه الكركيات في البرية.

Jeřáb bílý, známý též jako jeřáb sibiřský (Leucogeranus leucogeranus), je pták z řádu krátkokřídlých (gruiformes), z čeledi jeřábovitých (Gruidae), z rodu Leucogeranus. Jde o monotypický druh. Hnízdí především na Sibiři, zejména v oblasti dolního toku řeky Ob a v Jakutsku, často v bažinatých oblastech na rozhraní tundry a tajgy. Jde o tažný druh, odlétá z hnízdišť koncem září, jeřábi hnízdící v Jakutsku zimují v Číně a v Indii, populace ze západní Sibiře pak zimuje v Íránu. Na hnízdiště se vrací v květnu. Z hlediska států se vyskytuje jako hnízdící druh pouze v Rusku, ale na přeletu a při tahu se objevuje také v Afghánistánu, Ázerbájdžánu, Číně, Indii, Íránu, Japonsku, Jižní Koreji, Jordánsku, Kazachstánu, Mongolsku, Pákistánu, Turkmenistánu a Uzbekistánu. Jedinci druhu dosahují délky mezi 115–127 cm, výšky zhruba 140 cm, hmotnosti okolo 5–10 kg. Rozpětí křídel dospělého jedince bývá mezi 210–230 cm. Samice snáší obvykle dvě vejce, většina párů však odchová pouze jedno mládě. Na vejcích samička sedí 27–29 dní, samec se v tu dobu pohybuje poblíž. Mláďata jsou opeřená za 70–80 dní. Jeřábi bílí se dožívají víc než 80 let. Jejich potravou jsou vodní rostliny, hmyz, bezobratlí živočichové i menší obratlovci, ryby i hlodavci. Hnízda si staví z vodních rostlin, mají průměr až 80 cm a bývají umístěná v mělké vodě. Dlouho byl považován za vysoce ohrožený druh, avšak roku 1980 byla objevena jeho nová zimoviště v Číně, takže odhady jeho počtu musely být navýšeny, v současnosti se pohybují kolem 3–4 tisíc jedinců. Pro původní obyvatele Sibiře, zejména Jakuty, je tento jeřáb, jakutsky zvaný kytalyk, posvátným ptákem, spojovaným s šamanskými rituály.

Der Schneekranich (Leucogeranus leucogeranus, Syn.: Grus leucogeranus), auch Nonnenkranich oder Sibirischer Kranich, ist eine seltene Vogelart aus der Familie der Kraniche. Wegen seines überwiegend weißen Federkleides, das er nur mit drei anderen rezenten Kranicharten gemeinsam hat, wird er auch Schneekranich genannt. Er lebt während der Brutzeit paarweise und auf dem Zug in Familienverbänden von drei oder kleinen Trupps von fünf bis sieben Vögeln. Der Schneekranich gilt unter den Kranichen als die aquatischste Form und ist während seines gesamten Lebenszyklus auf Feuchtgebiete angewiesen. Schneekraniche leiden sowohl in ihren Brut- als auch ihren Überwinterungsgebieten unter der Zerstörung ihres Lebensraumes. Sie haben unter allen Kranichen den längsten Wanderweg und eine der längsten bekannten Zugrouten von Vögeln, die nicht die Ozeane überqueren. Da der Schneekranich auf seinen verbliebenen drei Zugrouten bejagt wird, gilt er als sehr gefährdet.

La grulla siberiana​ (Leucogeranus leucogeranus) es una especie de ave gruiforme de la familia Gruidae. Se reproduce en la Rusia ártica en Yakutia y en Siberia occidental. Es una migrante de largas distancias. La población oriental inverna en el río Yangtsé y en el lago Poyang en China, la población central inverna en el parque nacional Keoladeo, India y las población occidental en Fereidoonkenar y en Isfahán en Irán. Se reproduce e inverna en humedales, donde se alimenta de brotes, raíces y tubérculos de plantas acuáticas. No se reconocen subespecies.​

Lumikurki (Grus leucogeranus) on äärimmäisen uhanalainen kurkilintu. Lumikurki pesii Sahan tasavallan ja Länsi-Siperian alueella. Se on pitkän matkan muuttolintu. Itäiset populaatiot talvehtivat Jangtsejoella Kiinassa, keskimmäiset Keoladeon kansallispuistossa Intiassa ja läntiset keskisessä Iranissa. Lumikurjet elävät suomailla, jossa ne syövät vesikasveja. Lumikurki on isokokoinen kurkilaji. Suurimmat koiraat voivat olla pituudeltaan 140 senttimetriä ja painaa yli 10 kilogrammaa. Aikuiset yksilöt ovat lähes kokonaan valkoisia lukuun ottamatta tummanpunaista naamiota, joka ulottuu nokasta silmän taakse. Lumikurjilla on keltainen iiris ja punertavat jalat. Nuorilla yksilöillä on höyhenkoristeinen naamio ja ruskeankeltainen tai kanelinvärinen höyhenpuku. Lajin tila on kriittinen, sillä yksilömäärän oletetaan laskevan radikaalisti lähitulevaisuudessa. Kiinassa sijaitsevat talvehtimisalueet ovat vaarassa joutua hydrologisiin muutoksiin Kolmen rotkon padon takia.

La Grue de Sibérie (Leucogeranus leucogeranus) est une espèce de grands échassiers de la famille des Gruidae. Particulièrement menacée, cette espèce gracieuse niche en Sibérie et hiverne en Chine et en Inde.

La gru siberiana (Leucogeranus leucogeranus Pallas, 1773) è un uccello della famiglia dei Gruidi. Gli adulti si distinguono da tutte le altre gru per il fatto di avere il piumaggio di colore interamente bianco candido, fatta eccezione per le remiganti primarie nere, visibili solamente quando l'uccello è in volo. È presente, con due popolazioni disgiunte, nella tundra artica della Russia occidentale e orientale. La popolazione orientale migra in Cina durante l'inverno, mentre quella occidentale trascorre i mesi invernali in Iran e, in passato, in India e Nepal. Tra le gru, questa specie è quella che migra sulle distanze più lunghe. Il numero di esemplari, in particolare quello degli appartenenti alla popolazione occidentale, è diminuito drasticamente nel corso del XX secolo a causa della caccia lungo le rotte migratorie e del degrado ambientale. Attualmente la popolazione globale viene stimata in 3500-4000 unità, per lo più appartenenti alla popolazione orientale, che sverna per il 95% nel bacino del lago Poyang, in Cina, un habitat che potrebbe aver subito delle alterazioni in seguito alla costruzione della diga delle Tre Gole. Fatta eccezione per gli esemplari reintrodotti, in Siberia occidentale rimangono solamente una decina di esemplari selvatici.

ソデグロヅル（袖黒鶴、Leucogeranus leucogeranus）は、鳥綱ツル目ツル科ソデグロヅル属に分類される鳥類。

시베리아흰두루미(Siberian white crane) 또는 시베리아두루미(Siberian crane)는 두루미속의 한 종이다. 다 큰 시베리아흰두루미는 번식을 위해 이동할 때 눈에 보이기 위한 검은색의 날개깃을 제외하고 몸이 거의 하얀색이다. 러시아의 동쪽에 사는 개체들은 번식을 위해 중국으로 이동하고, 서쪽에 사는 개체들은 이란, 인도, 네팔로 이동한다. 두루미속 중 가장 큰 이동 거리를 가지고 있다. 특히 서쪽에 사는 개체들은 20세기 때, 밀렵과 서식지 파괴로 인하여 개체 수가 급격히 줄어들었다. 2010년 기준으로 약 3,200마리 정도 사는 것으로 알려져있고, 대부분이 포양호 근처에 사는 것으로 알려져 있다. 참고로 겉으로 보면 미국흰따오기나 홍부리황새와 상당히 닮아 보이나 상술했듯 날개깃만 검고 미국흰따오기는 사다새목, 홍부리황새는 황새목, 시베리아흰두루미는 두루미목이다.

De Siberische witte kraanvogel of Siberische kraanvogel (Leucogeranus leucogeranus) is een soort kraanvogel die ernstig met uitsterven is bedreigd.

O grou-siberiano (Leucogeranus leucogeranus) é uma ave gruiforme da família Gruidae. Esta espécie distribui-se por uma área restrita da Sibéria.

Стерх, или бе́лый жура́вль (лат. Leucogeranus leucogeranus) — вид журавлей, эндемик северных территорий России. Стерхи находятся под угрозой исчезновения и внесены в международные списки Красной книги Международного союза охраны природы и конвенции по международной торговле животными СИТЕС, а также Красной книги России. В настоящее время численность якутской популяции вида (в дикой природе) оценивается приблизительно в 2900—3000 особей. Критическая ситуация сложилась с западносибирскими стерхами — их в природе осталось около 20 особей. Первым из зоологов гнездо стерха в северной Якутии нашёл и описал советский орнитолог К. А. Воробьёв 30 июня 1960 года. Однако долгое время биология этой птицы была мало изучена, и только относительно недавно, с основанием в 1973 году в США Дж. Арчибальдом Международного фонда охраны журавлей, орнитологи обратили более пристальное внимание на эту птицу. В 1979 году в СССР на территории Окского государственного заповедника был создан питомник стерхов, где учёные-орнитологи занялись их выращиванием для последующей реинтродукции в дикую природу. В 2002 году, основываясь на опыте американских учёных, была разработана программа по восстановлению популяции западносибирских стерхов, которая активно реализуется по настоящий день — «Полёт надежды».

Snötrana (Leucogeranus leucogeranus) är en art i fågelfamiljen tranor. Den är klassad som akut hotad (CR) av IUCN och är en av de mest utrotningshotade tranarterna.

Ak turna (Grus leucogeranus), turnagiller (Gruidae) familyasına ait bir kuş türü. Büyük beyaz turnalardır. Büyük erkekler, 140 santimetreden fazla büyüklükte ve 10 kg.in üzerinde ağırlıkları olabilirler. Erişkinler, arkada gagadan göze uzanan koyu kırmızı bir maske dışında, bütünüyle beyazdır. Sarı irisleri ve kırmızımsı bacaklara sahiptirler. Erkek, dişiden ufakça daha büyüktür. Erkek, dişiden ufakça daha büyüktür. Gençlerin, tüyle kaplanan bir maskesi ve kahverengimsi sarı veya tarçın rengi tüyü vardır. Balıkçıl'ları andırmakla birlikte, genellikle daha iri yapılı olan bu kuşların gagası daha kalın, başı kısmen tüysüz, ayaklarındaki arka parmak küçük ve iyice yukarıdadır. Uçarken uzun boyunlarını öne, uzun bacaklarını geriye doğru uzatırlar. Ak turnalar en gösterişli kuşlar arasındadır.Genellikle bataklıklarda ve çayırlık alanlarda yaşar; küçük hayvanları bitkisel maddeleri yerler. Bataklıklarda daha kuru bir yer seçerek otlar ve bitki saplarıyla hazırladıkları yuvaya dişi genellikle iki tane kahverengi benekli yumurta bırakır. 4 hafta kuluçkaya yatar. Bu dönemde erkek dişiyi terk eder. Ak turnalar aynı yuvayı yıllarca kullanabilir. Kahverengi hav tüyleriyle kaplı yavrular yumurtadan çıktıktan kısa bir süre sonra koşmaya başlar. Yavruların soluk borusu basittir. Ama zamanla uzar, kıvrımlanarak kornoya benzer karşık bir yapı kazanır. Soluk borusu göğüs kemiğinin öne doğru çıkıntı yapan karinasına yerleşmiştir. Bu dönemden sonra büyük sürüler halinde toplanan ak turnalar Ekim ayında yükseklerden, genellikle ‘V’ biçiminde sıralar halinde uçuşlarıyla büyük göçlere başlarlar. Tek eşli olan bu kuşlar dans ederek başlattıkları bereberlikleri boyunca danslarını sürdürürler. Adım atmaya benzer koşmaları olan büyük kuşlardır. Ot yerler. Ak turnalar dış görünüşlerinin leylekleri anımsatan bir biçimde çok uzun bacaklı olmasına karşın onların yakın akrabası değildirler. Sesleri tizdir ve çın çın öter. Böcek, örümcek küçük memeli, tohum meyve, yeşil bitkilerle beslenir. Bu tür, Saha Cumhuriyeti ve Batı Sibirya'da arktik Rusya'da görülürler. Uzun mesafe göçmenidirler. Kökeni çok eskiye dayanan bu kuşlar bilinen ilk fosillerine Saha Cumhuriyeti'nde rastlanmıştır. Ama avlanma ve yaşam ortamlarının yok olması nedeniyle çok azalmıştır.

白鶴（學名：Leucogeranus leucogeranus），又稱西伯利亞白鶴（英文：Siberian white crane）或雪鹤（英文：Snow crane），是鶴科的成員之一。