Pěnčík středoasijský (Leptopoecile sophiae) je druh ptáka z čeledi mlynaříkovitých (Aegithalidae), poprvé popsaný Nikolajem Severcovem v roce 1873. Je stálým obyvatelem pohoří Ťan-šan, střední Číny a Himálaje, kde se vyskytuje především v zimě. Jejím přirozeným prostředím jsou boreální lesy.

Das Purpurhähnchen (Leptopoecile sophiae) ist ein Sperlingsvogel aus der Familie der Schwanzmeisen (Aegithalidae). Die Art wurde erstmals von Nikolai Severzov im Jahr 1873 beschrieben. Sie ist im Tian Shan und Zentralchina sowie im Himalaya beheimatet, wo sie hauptsächlich im Winter anzutreffen ist. Ihr natürlicher Lebensraum sind boreale Nadelwälder.

El carbonerito de Sophie (Leptopoecile sophiae) es una especie de ave paseriforme perteneciente a la familia Aegithalidae. Es nativa de China, India, Kazajistán, Nepal, Pakistán, Rusia, Tayikistán y Turkmenistán. Su hábitat natural es el bosque boreal.

Loistohippiäinen (Leptopoecile sophiae) on pyrstötiaisten heimoon kuuluva varpuslintu. Loistohippiäinen on noin 11 cm pitkä ja sen höyhenpuku on pääosin sinertävän harmaa, alapuolelta sinisempi. Päälaki on punaruskea ja leveä silmäkulmajuova on valkoinen. Pyrstö on melko pitkä. Sukupuolet ovat erivärisiä. Loistohippiäinen elää Keski-Aasiassa Pakistanista Kiinan Sichuanin maakuntaan. Sen elinympäristön ala on 1–10 miljoonaa neliökilometriä. Lajin elinympäristöä ovat vuoristojen kataja- ja alppiruusupensaikot 2,5–5 kilometrin korkeudella puurajan yläpuolella. Talveksi loistohippiäiset laskeutuvat vuorten alarinteille.

La Mésange de Sophie (Leptopoecile sophiae), aussi appelée Orite de Sophie ou Paruline à sourcils blancs (de l'anglais White-browed Tit-warbler), est une espèce d'oiseaux de la famille des Aegithalidae. Son nom est dédié à Sofiya Aleksandrovna Severtsova née Poltoratskaya (1832–1921), épouse de Nikolaï Severtsov.

La silvicincia dai sopraccigli (Leptopoecile sophiae Severtsov, 1873) è un uccello passeriforme della famiglia Aegithalidae. Misura 8,5–10 cm di lunghezza, per 6-8 g di peso. Si tratta di uccelli dall'aspetto robusto e massiccio, con grossa testa appiattita che sembra incassata direttamente nel torso, corto becco sottile e conico, ali allungate e coda dall'estremità squadrata. Il piumaggio presenta dicromatismo sessuale: nei maschi fronte, vertice e fianchi sono di color rosa-violaceo, le guance e la gola sono violacee, nuca, dorso, ali e coda sono di color grigio-azzurrino (con riflessi metallici azzurri su nuca e lati del collo, nonché sul mustacchio, mentre le remiganti e la coda presentano sfumature brune), sopracciglio e ventre sono di color grigio cenere. Nelle femmine, invece, la livrea è dominata dal bruno-grigiastro su testa e dorso (con decise sfumature arancio su fronte e vertice), mentre l'area ventrale è più tendente al grigiastro, con sfumature aranciate su fianchi e sottocoda. In ambedue i sessi il becco e le zampe sono di colore nerastro, mentre gli occhi sono di color bruno-rossiccio.

Het struikhaantje (Leptopoecile sophiae) is een zangvogel uit de familie Aegithalidae (staartmezen). In 1873 heeft de Russische natuuronderzoeker Nikolaj Aleksejevitsj Severtsov deze vogel beschreven en genoemd naar zijn vrouw Sophia.

Sikorczak tybetański (Leptopoecile sophiae) – gatunek małego ptaka z rodziny raniuszków (Aegithalidae). Zamieszkuje iglaste lasy borealne na terenie Chin centralnych, gór Tienszan i Himalajów. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała 8,5–10 cm, masa ciała 6–8 g. Bardzo mały ptak, mniejszy od spokrewnionego raniuszka zwyczajnego, ale większy od mysikrólika. Stosunkowo długi ogon ze stopniowo skracającymi się, zewnętrznymi sterówkami, ciało krępe. Wyraźny dymorfizm płciowy – samiec kolorowy, z niebieskofioletowymi plamami na bokach i żółtawym brzuchem. Wierzch oliwkowoszary, lotki brązowawe. Pokrywy nadogonowe i kuper niebieskie. Sterówki szare z niebieskimi krawędziami. Gardło niebieskie. Czoło niższe niż u samicy, brew w kolorze od brudnobiałego po beżowy, ciemnoszara pręga przechodząca przez oko, czarny dziób i nogi, czerwona tęczówka. Czubek głowy rudawy z liliowym zakończeniem. Samica posiada zdecydowanie bardziej stonowane ubarwienie. Brak jaskrawych, fioletowych plam na bokach i klatce piersiowej, wierzch oliwkowoszary, pokrywy skrzydłowe i czubek o bladym, rudawym kolorze. Brew obecna, ale mniej wyraźna niż u samca. Młode ptaki podobne do dorosłej samicy z drobnymi różnicami – młode samce mają bardziej intensywnie rudy czubek, cynamonowy kuper i pokrywy nadogonowe, gardło w kolorze wyblakłego różu, pierś i boki cynamonowe, dziób jaśniejszy. Młode samice praktycznie jednolicie ubarwione w kolorze oliwkowym, cynamonowym i szarym bez liliowych lub różowych akcentów.

Chapim-de-sofia ou chapim-rabilongo-de-sobrancelhas (Leptopoecile sophiae) é uma espécie de ave da família Aegithalidae. Pode ser encontrada nos seguintes países: China, Índia, Cazaquistão, Nepal, Paquistão, Rússia, Tadjiquistão e Turquemenistão. Os seus habitats naturais são: florestas boreais.

Расписна́я сини́чка, или обыкнове́нная расписна́я сини́чка (лат. Leptopoecile sophiae), — вид воробьиных птиц из семейства длиннохвостых синиц (Aegithalidae). Вид распространён в Китае, Индии, Казахстане, Непале, Пакистане, России, Таджикистане и Туркменистане. Естественная среда обитания этих птиц — горные леса.

Violsångare (Leptopoecile sophiae) är en asiatisk fågel i familjen stjärtmesar inom ordningen tättingar. Liksom systerarten tofsviolsångaren kategoriserades den tidigare som en del av familjen sångare (Sylviidae). Den är en aktiv fågel som hittas i bergsbelägna buskmarker. Beståndet anses vara livskraftigt.

花彩雀莺（学名：Lophobasileus sophiae）为長尾山雀科凤头雀莺属的鸟类。它分布于中国、印度、哈萨克斯坦、尼泊尔、巴基斯坦、俄罗斯、塔吉克斯坦和土库曼斯坦。该物种的模式产地在吉尔吉斯斯坦伊塞克湖。