Vlhovec pampový (Leistes defilippii) je druh ptáka z čeledi vlhovcovitých (Icteridae), který je roztroušen po celé oblasti pamp. Jeho přirozeným prostředím jsou mírné křoviny, pampové travnaté porosty, subtropické či tropické suché nížinné louky a pastviny. Ohrožuje jej ztráta přirozeného prostředí.

Der Schwarzschenkelstärling (Leistes defilippii) ist eine Vogelart aus der Familie der Stärlinge (Icteridae), die über die Pampa-Ebene verbreitet ist. Zu seinen natürlichen Lebensräumen zählen gemäßigtes Buschland, Pampa-Grasland, subtropisches oder tropisches trockenes Tieflandgrasland sowie Weideland. Die Art ist durch Lebensraumverlust bedroht.

La loica pampeana (Leistes defilippii), también denominada turpial de pecho rojo chico o pecho colorado mediano, es una especie de ave paseriforme de la familia Icteridae, perteneciente al género Leistes, anteriormente colocada en el género Sturnella. Es nativa del sur de América del Sur. Se encuentra únicamente en dos áreas disjuntas, en el norte y centro de Uruguay (Departamentos de Salto y Flores) y en el centro este de Argentina (suroestre de Buenos Aires, La Pampa y Río Negro); a pesar de residente antiguamente en Río Grande del Sur, no hay registros en Brasil desde hace setenta años y donde probablemente esté extinta. Esta especie es ahora rara a poco común en sus hábitats naturales: las praderas y pastizales nativos; sólo raramente en campos agrícolas. La mayoría de los individuos (82% de la población existente) nidifica en pastizales naturales, el resto en campos agrícolas; los pastizales utilizados para el nido en Argentina incluyen Baccharis y gramíneas de los géneros Stipa y Piptochaetium. La población uruguaya cría en pastizales nativos mezclados con carqueja (Baccharis trimera). Las tierras agrícolas abandonadas durante cinco años o más se vuelven cada vez más aptas para la nidificación. Puede vivir en zonas desarboladas y rara vez se posa en arbustos o cercas. En tierras bajas hasta los 900 m de altitud. La loica pampeana es inusual para una loica, es la única especie que no ha sido capaz de adaptarse bien a la agricultura y a los cambios relacionados con el hombre en el medio ambiente. Otras loicas se han vuelto más comunes y algunas incluso están extendiendo su distribución a medida que se talan los bosques y la agricultura se apodera de ellos, pero ocurre todo lo contrario con la presente especie.

La Sturnelle des pampas (Leistes defilippii) est une espèce de passereau d'Amérique du Sud de la famille des ictéridés. Son épithète spécifique et attribué au zoologiste italien Filippo De Filippi (1814-1867). La Sturnelle des pampas fréquente les prairies. La conversion des prairies pour l’agriculture a un impact négatif sur sa population. Son aire fragmentée s'étend à travers la pampa. Elle a également dans le passé été observée à quelques endroits dans le sud du Brésil en période d'hivernage. La Sturnelle des pampas est territoriale pendant la saison de nidification. Elle défend l’accès à son territoire, non seulement aux membres de la même espèce, mais aussi aux membres de la Sturnelle à sourcils blancs. Le nid, placé au sol, est un panier d’herbes tressées. Les œufs sont généralement au nombre de 4.

Il tordo della pampa (Leistes defilippii) è una specie di uccello della famiglia Icteridae, diffuso nella regione della Pampa. I suoi habitat naturali includono arbusteti temperati, praterie della pampa, praterie di pianura secche subtropicali o tropicali e pascoli. È minacciato dalla perdita dell'habitat.

De kleine weidespreeuw (Leistes defilippii synoniem: Sturnella defilippii) is een zangvogel uit de familie Icteridae (troepialen).

Wojak pampasowy (Leistes defilippii) – gatunek małego ptaka z rodziny kacykowatych (Icteridae). Występuje w Argentynie i Urugwaju. Jest uznawany za gatunek narażony. Nieduży ptak ze średnim, dosyć grubym u nasady, szpiczastym, srebrnoszarym dziobem, którego górna część jest ciemniejsza. Nogi ciemnobrązowe. Tęczówki ciemne, dolna powieka biała. Samce mają przeważnie ciemnobrązowe ubarwienie. Głowa i boki szyi czarne z długim szerokim białym paskiem brwiowym, który u nasady dzioba, przed okiem, ma czerwono-rudą plamkę. Krótki biały pasek podwąsowy. Podgardle, gardło, szyja, pierś i górna część brzucha różowoczerwone. Samice są zdecydowanie bledsze i mniej brązowe od samców, z białym gardłem i rdzawym brzuchem. Młode osobniki podobne do samicy, ale bez czerwieni na brzuchu i o dziobach w kolorze rogowym. Samica nieco mniejsza od samca. Długość ciała z ogonem 21 cm; masa ciała: samiec 73,6 g, samica 67,5 g. Wojak pampasowy występuje na pampach środkowej części Ameryki Południowej – w północnym i środkowym Urugwaju (departamenty Salto i Flores) i w środkowo-wschodniej Argentynie (prowincje Buenos Aires, La Pampa i Río Negro). Dawniej stwierdzany bywał także w skrajnie południowej Brazylii (w stanie Rio Grande do Sul). Do niedawna uważany był za gatunek migrujący, ale ostatnie badania nad populacją Argentyny sugerują, że jest raczej gatunkiem osiadłym. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 127 tys. km² (obszary lęgowe) i 270 tys. km² (całkowity obszar występowania).

Peito-vermelho-grande (nome científico: Leistes defilippii) é uma espécie de ave da família Icteridae. Ocorre na Argentina e no Uruguai, e ocorria no sul do Brasil.

Черногорлый луговой трупиал (лат. Leistes defilippii) — вид птиц рода Leistes семейства трупиаловых. Подвидов не выделяют. Птицы длиной тела около 21 см. Масса 67,5—73,6 г. Вне сезона размножения может жить в группах. Гнездится на земле, среди трав. Питается семенами, насекомыми, личинками, жуками и др. Видовое название дано в честь Филиппо де Филиппи. Встречаются до высоты 900 м. Предпочитает луга и поля без кустов или деревьев, где могут устроиться хищники, что делает вид менее пластичным, так как птица не может адаптироваться к другим условиям и не использует для проживания модифицированную среду. Осенью и зимой большие стаи, от 100 до 300 особей совершают короткие перелёты и даже небольшие миграции к северу от Буэнос-Айреса. Весной они возвращаются на пастбища и луга, где происходят ежегодные процессы гнездования и размножения. По расположению гнёзд вид отличается от похожего на него вида Leistes loyca, с которым его часто путают. Когда птицы сидят, их почти невозможно различить, но во время полёта их различают по внутреннему окрасу перьев на крыльях: у данного вида верх крыльев чёрный, а у Leistes loyca — белый. Вид Leistes loyca может обитать на краю пастбищ, тогда как черногорлые луговые трупиалы, если поле начинают использовать в сельском хозяйстве, уходят и не возвращаются.

Pampasängstrupial (Leistes defilippii) är en fågel i familjen trupialer inom ordningen tättingar.