Slavík modrohřbetý (Larvivora cyane) je malý pěvec, dříve řazený do čeledi drozdovitých, dnes však obecně považovaný za člena čeledi lejskovitých. Spolu s podobnými evropskými druhy bývá označován jako „chat“. Nedávný výzkum naznačuje, že tento druh a někteří další východoasijští zástupci rodu Luscinia by měli být přeřazeni do nového rodu společně s dalšími druhy. Rodové jméno Larvivora pochází z novolatinského „larva“ (housenka) a „vorus“ (požírající), druhové jméno „cyane“ znamená latinsky „tmavě modrý“. Tento hmyzožravý migrant hnízdí ve východní palearktické oblasti od Sibiře a severního Mongolska přes severovýchodní Čínu a Koreu až po Japonsko. Zimuje v jižní a jihovýchodní Asii a Indonésii. Hnízdí v jehličnatých lesích s hustým podrostem, často u řek nebo na okrajích lesů. Potravu hledá na zemi, ale je velmi plachý. V Evropě je velmi vzácným toulavým hostem. Dříve byl řazen do rodu Luscinia, ale molekulární fylogenetická studie z roku 2010 prokázala, že tento rod není monofyletický, a proto byl slavík modrohřbetý přesunut do obnoveného rodu Larvivora.

Das Blaunachtigall (Larvivora cyane) ist ein kleiner Singvogel, der früher der Drosselfamilie (Turdidae) zugeordnet wurde, heute jedoch allgemein zur Familie der Fliegenschnäpper (Muscicapidae) gezählt wird. Es und ähnliche kleine europäische Arten werden oft als „Chats“ bezeichnet. Jüngste Forschungen legen nahe, dass diese Art und einige andere ostasiatische Luscinia-Vertreter zusammen mit den japanischen und Ryūkyū-Rotkehlchen in eine neue Gattung gestellt werden sollten. Der Gattungsname Larvivora leitet sich vom neulateinischen „larva“ (Raupe) und „vorus“ (fressend) ab, während „cyane“ lateinisch für „dunkelblau“ steht. Dieser Vogel ist ein wandernder Insektenfresser, der in der östlichen Paläarktis von Sibirien und der nördlichen Mongolei über Nordostchina und Korea bis nach Japan brütet und im südlichen und südöstlichen Asien sowie in Indonesien überwintert. Sein Bruthabitat besteht aus Nadelwäldern mit dichtem Unterwuchs, oft an Flüssen oder Waldrändern. Er ernährt sich am Boden, ist jedoch sehr scheu und hält sich auch im Winter in dichter Vegetation auf. Die Art ist ein sehr seltener Irrgast in Europa und tritt selbst im Osten bis nach Pakistan nur sporadisch auf. Zuvor wurde das Blaunachtigall in die Gattung Luscinia gestellt, doch eine molekularphylogenetische Studie aus dem Jahr 2010 ergab, dass diese nicht monophyletisch ist, weshalb die Gattung aufgeteilt und das Blaunachtigall in die wiedererrichtete Gattung Larvivora überführt wurde.

El ruiseñor azul (Larvivora cyane), también conocido como coliazul siberiano o petirrojo siberiano azul, es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae, anteriormente clasificado como miembro de la familia Turdidae. Investigaciones recientes sugieren que esta especie y algunos otros miembros del género Luscinia de Asia oriental deben clasificarse en un nuevo género, junto con el ruiseñor japonés y el ruiseñor de Okinawa.

Sinisatakieli (Larvivora cyane) on aasialainen varpuslintu. Linnun pituus on noin 13,5 cm, siipien kärkiväli 20–21 cm ja paino tavallisimmin noin 15 g. Kooltaan sinisatakieli on kuin punarinta tai sinipyrstö. Juhlapukuinen koiras selkäpuolelta harmaa, vatsa ja rinta ovat valkoiset, kupeet harmaat ja naama sekä kurkun sivut mustat. Naaras, peruspukuinen koiras ja nuori lintu ovat ruskehtavaselkäisiä, vatsapuolelta vaaleita, niiden yläperä on harmaa ja silmärengas on valkoinen. Lintu on arka ja liikkuu enimmäkseen maassa nopein pyrähdyksin. Sinisatakieli elää Etelä-Siperiassa, Kaukoidässä, Kiinassa, Koreassa ja Japanissa. Sen elinympäristön ala on 1–10 miljoonaa neliökilometriä. Laji on muuttolintu, joka talvehtii pääasiassa Kaakkois-Aasiassa ja Indonesiassa. Se on satunnaisesti tavattu myös Euroopassa. Sinisatakieli asuu varjoisissa ryteikköisissä havumetsissä, joissa pensaskerros on vähäistä, usein jokivarsilla ja niittyjen reunoissa. Paikoin sitä tavataan myös tammimetsissä.

Le Rossignol bleu (Larvivora cyane, anciennement Luscinia cyane) est une espèce d'oiseaux de la famille des Muscicapidae, native d'Asie. Cet oiseau mesure 13-14 cm. Le mâle présente un plumage bicolore : bleu pour les parties supérieures et blanc pour les inférieures. Il fréquente la forêt de conifères aux sous-bois denses et à proximité des rivières.

Il pettirosso blu siberiano (Larvivora cyane (Pallas, 1776)) è un uccello passeriforme della famiglia Muscicapidae.

コルリ (Larvivora cyane) は、鳥綱スズメ目ヒタキ科Larvivora属に分類される鳥類。 インド北東部、インドネシア（スマトラ島、ボルネオ島）、カザフスタン、カンボジア、シンガポール、タイ王国、大韓民国、中華人民共和国、朝鮮民主主義人民共和国、日本、ネパール、フィリピン、ブルネイ、ベトナム、マレーシア、ミャンマー南部、ラオス、ロシア南東部。 夏季に中華人民共和国北東部、日本、ロシア南東部、朝鮮半島で繁殖し、冬季になると中華人民共和国南部や東南アジアへ南下し越冬する。日本では繁殖のため北海道、本州、四国に飛来する夏鳥。

De blauwe nachtegaal (Larvivora cyane synoniem: Luscinia cyane) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

Słowik modry (Larvivora cyane) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Gniazduje głównie w Azji Wschodniej, zimuje w Azji Południowo-Wschodniej (zarówno w części kontynentalnej, jak i na wyspach). Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi około 13–14 cm, masa ciała – około 11–18 g (według innego źródła 11,2–20,7 g; dotyczy osobników różnej płci i wieku). Wymiary szczegółowe podane w milimetrach przedstawiono w poniższej tabeli; pochodzą zarówno od żywych osobników, jak i okazów muzealnych. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U samca wierzch ciała od ciemienia po ogon ma barwę łupkowoniebieską. Czerń z przodu głowy ciągnie się przez boki szyi po boki tułowia. Spód ciała biały, od brody po okolice kloaki i pokrywy podogonowe. Boki niższej części tułowia niebieskoszare. Dziób czarny, w szacie spoczynkowej z różowawą nasadą żuchwy; nogi różowawe. Tęczówka ciemnobrązowa, niezależnie od płci. Samice słowika modrego przypominają słowiki syberyjskie (L. sibilans). Cechuje je jednak bardziej szary wierzch ciała, niebieski nalot na brązowych skrzydłach, kuprze i ogonie, mniej wyraźny łuskowaty wzór o bardziej płowym odcieniu oraz jaśniejsze boki ciała. Osobniki młodociane są ciemnobrązowe z ochrowordzawymi paskami z wierzchu ciała, które kształtem przypominają kroplę. Ich ogon z wierzchu jest albo niebieskawy (samce), albo brązowawy (samice). Gardło, pierś i boki tułowia mają ochrowobrązowe ze słabo zaznaczonym łuskowatym wzorem. Spód ciała białawy. Przedstawiciele podgatunku L. c. bochaiensis mają ciemniejszy wierzch ciała. U L. c. nechaevi wszystkie ciemne partie upierzenia mają większy zasięg.

O pisco-azul-siberiano (Larvivora cyane) é uma pequena ave passeriforme anteriormente classificada na família dos tordos (Turdidae), mas agora considerada como pertencente à família dos papa-moscas (Muscicapidae). Esta espécie e outras semelhantes são frequentemente designadas como 'chats'. Pesquisas recentes sugerem que esta espécie e outros membros asiáticos do género Luscinia deveriam ser classificados num novo género. O nome Larvivora deriva do neolatim 'larva' (lagarta) e 'vorus' (devorador), e 'cyane' significa 'azul-escuro' em latim. É uma espécie migratória insetívora que se reproduz na região paleártica oriental, desde a Sibéria e norte da Mongólia até ao Japão, invernando no sul e sudeste da Ásia e na Indonésia. O seu habitat de reprodução são florestas de coníferas com sub-bosque denso, frequentemente junto a rios. Alimenta-se no solo, sendo muito esquivo. É um visitante acidental muito raro na Europa. Anteriormente colocado no género Luscinia, um estudo filogenético molecular de 2010 revelou que esse género não era monofilético, levando à transferência desta espécie para o género Larvivora.

Синий соловей (лат. Larvivora cyane) — небольшая певчая перелётная птица из семейства мухоловковых. По весу (15 г.) заметно уступает обыкновенному соловью. От всех других видов соловьёв синий соловей отличается голубой окраской спинной стороны. Выражен половой диморфизм. Спина у взрослых самцов тёмно-синяя, маховые перья имеют бурую окраску с синим налётом, щёки и клюв чёрные, ноги бурые, через глаз проходит чёрная полоса. Брюшная сторона тела белая, бока серые. У взрослых самок спина имеет оливково-бурую окраску также с синеватым оттенком, брюхо — белое, надхвостье и хвост у них синие, а горло и зоб — охристые. Птенцы имеют черновато-бурую окраску с охристыми пестринами, брюшко у них белое. На вершинах больших верхних кроющих крыла имеется четко ограниченная рыжеватая каёмка. Песня синего соловья довольно проста, состоит из набора звучных свистов, с которыми перемежается грубоватый звук «чок-чок». Летом гнездится в глухой тайге по берегам ручьёв и рек в южных части Средней и Восточной Сибири и Дальнего Востока, в особенности в Приморье, встречается в лесах Северо-Восточного Китая и Кореи, Японии и Сахалина. Зиму проводит в Индокитае и Индонезии. В кладке насчитывается 4-6 яиц голубого цвета. Гнездо строит на земле в таёжном буреломе. Гнездовым паразитом вида является ширококрылая кукушка. Синий соловей легко адаптируется к домашнему содержанию.

Blånäktergal (Larvivora cyane) är en asiatisk fågel i familjen flugsnappare. Den häckar i barrskog i östra Asien i södra Sibirien, nordöstra Kina, Japan och Korea. Vintertid flyttar den till Sydostasien. Fågeln har uppträtt några enstaka gånger i Europa. Den minskar i antal, men beståndet anses ändå vara livskraftigt.

蓝歌鸲（学名：Larvivora cyane）为鶲科鴝鳥屬的鸟类，俗名蓝尾巴根子、蓝靛杠、挂银牌、黑老婆、青鸲、轻尾儿、 小琉璃等。藍歌鴝是一種小型雀形目鳥類，曾被歸類為鶇科（Turdidae），但現在普遍認為屬於鶲科（Muscicapidae）。