Ťuhýk indický (Lanius vittatus) je člen čeledi ťuhýkovitých, který je stálým druhem v jižní Asii. Je to menší ťuhýk měřící 17 cm, shora kaštanově hnědý se světlým kostrčem a dlouhým černým ocasem s bílými okraji. Spodní partie jsou bílé, s plavými boky. Korunka a šíje jsou šedé, s typickou černou „banditskou“ maskou přes oko. Má malou bílou skvrnu na křídle, zobák a nohy jsou tmavě šedé. Pohlaví jsou si podobná, mladí ptáci jsou vybledlou verzí dospělců. Ťuhýk indický má charakteristický vzpřímený postoj, kdy sedí na keři a vyráží po ještěrkách, velkém hmyzu, malých ptácích a hlodavcích. Kořist může být napíchnuta na ostrý hrot, například na trn. Takto zajištěnou ji může trhat silným hákovitým zobákem, jeho nohy však nejsou uzpůsobeny k trhání. Je to rozšířený stálý druh nebo hnízdič v jižní Asii, vyskytuje se v Íránu, Afghánistánu, Pákistánu, Nepálu, Indii a Turkmenistánu. Občas je k vidění na Srí Lance, v Bhútánu, Ománu, Spojených arabských emirátech a Kataru. Hnízdí v keřích v křovinatých oblastech a na polích, snáší 3–5 vajec.

Der Rotschulterwürger (Lanius vittatus) ist ein Singvogel aus der Gattung Lanius in der Familie der Würger (Laniidae). Die mittelgroße Würgerart ist vom Südostiran ostwärts über den Großteil Indiens bis etwa an den Unterlauf des Ganges verbreitet. Weiter ostwärts, räumlich durch das Mündungsdelta von Ganges und Brahmaputra getrennt, schließt das Verbreitungsgebiet des Burmawürgers an, der als Schwesterart des Rotschulterwürgers gilt. Wie viele andere Würgerarten auch, ernährt sich die Art vor allem von Insekten und anderen Wirbellosen. Gelegentlich werden auch Wirbeltiere wie junge Mäuse, Nestlinge und Eidechsen erbeutet. Die meisten Rotschulterwürger verbleiben das ganze Jahr über im Brutgebiet. Nur die nordwestlichsten Populationen sind obligate Zugvögel mit Überwinterungsgebieten an der Makranküste oder im nördlichen Indien. Es werden zwei Unterarten unterschieden, von denen zurzeit keine in einer Gefährdungsstufe der IUCN aufscheint.

El alcaudón dorsicastaño (Lanius vittatus) es una especie de ave paseriforme perteneciente a la familia de los alcaudones (Laniidae). Se distribuye por Turkmenistán, Afganistán y Pakistán.

Intianpikkulepinkäinen (Lanius vittatus) Aasiassa elävä pienikokoinen varpuslintulaji, joka kuuluu lepinkäisten sukuun. Lajin tunnusomaisia piirteitä ovat koukkukärkisen nokan tyvestä kaulan sivuille ulottuva musta naamio, vaalea vatsa, ruskea selkä, harmaa päälaki ja olkapäät sekä pääväriltään mustat siivet ja pyrstö. Laji on luonteeltaan utelias ja rohkea lintu, joka saalistaa lähinnä hyönteisiä. Se viihtyy hyvin avoimessa maastossa ja viljelyalueilla. Lintupari saa vuodessa kaksi noin neljän untuvikon poikuetta.

La Pie-grièche à bandeau (Lanius vittatus) est une espèce de passereaux de la famille des Laniidae. Elle mesure 17-19 cm de long, a le dos roux, le croupion pâle et la queue noire bordée de blanc. Le ventre est blanc, les flancs sont roux. La calotte et la nuque sont grises avec un grand bandeau noir au niveau des yeux. Les ailes ont une petite tache blanche. Le bec et les pattes sont gris foncé. Elle vit dans les buissons dans les zones de broussailles et de culture.

L'averla dorsobaio (Lanius vittatus Valenciennes, 1826) è un uccello passeriforme della famiglia Laniidae. Misura 17-19 cm di lunghezza, per 18-26 g di peso. Si tratta di uccelli dall'aspetto robusto ma slanciato, muniti di grossa testa ovale e allungata con becco forte e dall'estremità adunca, ali corte e arrotondate, forti zampe artigliate e lunga coda dall'estremità squadrata. Il piumaggio si presenta piuttosto variegato, se comparato a quello delle altre averle: esso infatti è di colore grigio su vertice, nuca e spalle, biancastro su gola e sottocoda, grigio-biancastro su petto e ventre, mentre il dorso e le ali (queste ultime con remiganti che sfumano nel nerastro e presentano specchio alare bianco alla base) sono di un caldo color bruno-rossiccio scuro (da cui il nome comune di "dorsobaio") e coda, fronte e mascherina facciale sono di colore nero. I fianchi, infine, si presentano di un'appariscente color pesca. L'averla dorsobaio presenta dimorfismo sessuale: nelle femmine, infatti, la colorazione, pur presentando lo stesso pattern osservabile nei maschi (area dorsale più scura, testa e coda ancora più scure, area ventrale chiara), è dominata dalle tonalità del bruno. In ambo i sessi gli occhi sono di colore bruno scuro, mentre le zampe ed il becco sono di colore grigio-nerastro, quest'ultimo con base più chiara.

De bruinrugklauwier (Lanius vittatus) is een zangvogel uit de familie klauwieren (Laniidae).

Dzierzba maskowa (Lanius vittatus) to przedstawiciel rodziny dzierzbowatych, będący gatunkiem osiadłym w Azji Południowej. Jest to niewielka dzierzba o długości 17 cm, z wierzchem ciała kasztanowobrązowym, jasnym kuprem i długim czarnym ogonem z białymi brzegami. Spód ciała jest biały, z płowymi bokami. Korona i kark są szare, z typową dla dzierzb czarną maską przechodzącą przez oko. Posiada małą białą plamkę na skrzydle, a dziób i nogi są ciemnoszare. Płcie są do siebie podobne, a młode ptaki są wyblakłymi wersjami dorosłych. Dzierzba maskowa przyjmuje charakterystyczną, wyprostowaną postawę, siedząc na krzaku, skąd poluje na jaszczurki, duże owady, małe ptaki i gryzonie. Ofiara może zostać nabita na ostry punkt, np. cierń. Tak zabezpieczoną zdobycz może rozrywać silnym, haczykowatym dziobem, jednak jej stopy nie są przystosowane do rozrywania. Jest to szeroko rozpowszechniony gatunek osiadły lub lęgowy w Azji Południowej, występujący w Iranie, Afganistanie, Pakistanie, Nepalu, Indiach i Turkmenistanie. Czasami spotykana na Sri Lance, w Bhutanie, Omanie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Katarze. Gniazduje w krzewach na terenach zaroślowych i uprawnych, składając 3–5 jaj.

Picanço-de-dorso-castanho (Lanius vittatus) é um membro da família de aves Laniidae, os picanços, residente no sul da Ásia. É um picanço pequeno com 17 cm, marrom-avermelhado acima com garupa pálida e cauda preta longa com bordas brancas. As partes inferiores são brancas, mas com flancos amarelos. A coroa e a nuca são cinzentas, com uma típica máscara de bandido preto de picanço através do olho. Há uma pequena mancha branca nas asas, e o bico e as pernas são cinza escuro. Os sexos são semelhantes, mas os pássaros jovens são versões desbotadas dos adultos. O picanço-de-dorso-castanho tem uma atitude característica de "picanço" ereto empoleirado em um arbusto, do qual sai atrás de lagartos, grandes insetos, pequenos pássaros e roedores . A presa pode ser empalada em uma ponta afiada, como um espinho. Assim seguras elas podem ser rasgadas com o forte bico em forma de gancho, mas seus pés não são adequados para rasgar. É um criador residente em grande extensão no Afeganistão, Paquistão, Nepal e Índia, e foi recentemente registado no Sri Lanka. Nidifica em arbustos em áreas de mato e cultivo, colocando 3-5 ovos.

Индийский жулан (лат. Lanius vittatus) — вид птиц из семейства сорокопутовых. Выделяют два подвида. Распространён в Азии. Длина индийского жулана 17–19 сантиметров, масса 18–26 граммов. Его наиболее заметной чертой является чёрная маска на голове, простирающееся от боковых сторон шеи вокруг глаз до основания клюва. Верх головы и плечи серые, спина каштаново-коричневая. Крылья чёрные, за исключением белого пятна, которое отчетливо выделяется в полёте. Длинный хвост на кончике белый, в остальных местах чёрный. Живот коричневатый. Ноги и клюв чёрные. Окраска самок обычно бледнее, чем у самцов. Молодые птицы отличаются от взрослых тем, что их хвост красновато-коричневый, брюшная сторона пёстрая, спинная сторона буроватая, маска на голове коричневая и более узкая. Индийский жулан — птица открытых местообитаний. Он населяет сухие кустарниковые сообщества с разбросанными деревьями или опушки леса. В северной и западной частях ареала вид обычно встречается в полупустынях и на сухих каменистых склонах предгорий и долин, часто вокруг возделываемых равнин или миндально-фисташковых рощ. В южных частях своего ареала он обитает в более разнообразных сообществах, таких как джунгли, плантации, растущие на берегах каналов, сельскохозяйственные угодья вокруг деревень, сады и парки. Индийский жулан обычно встречается на высоте менее 2000 метров над уровнем моря, но в Непале этот вид был обнаружен на высоте почти 4000 метров.

Indisk törnskata (Lanius vittatus) är en asiatisk fågel i familjen törnskator inom ordningen tättingar.

褐背伯劳（学名：Lanius vittatus）是伯劳科伯劳属的一种，栖息于南亚。 褐背伯劳是一种小型伯劳，体长约有17厘米；其背部褐色；臀部灰白；尾羽较长，为黑底白边。腹部白色，但两侧浅黄。冠部和后颈为灰色，眼部四周呈现伯劳属典型的黑色蒙面外观。双翼缀有少量白色，喙及两腿为深灰色。 两性间的差异较少，但幼鸟较成鸟色浅。 褐背伯劳喜栖息于灌木丛的树梢上，以捕捉蜥蜴、大型昆虫、小型鸟类和啮齿动物为食。 由于褐背伯劳的爪子并不适于撕扯，它们会先用荆棘一类尖锐的物体刺穿其猎物，再以其钩状的喙部撕咬猎物。 褐背伯劳广泛分布于阿富汗、巴基斯坦和印度，近期还在斯里兰卡发现其活动。褐背伯劳常在丛林及农耕地区的灌木丛中搭巢，每次可生产3至5枚鸟蛋。