Ťuhýk turkestánský (Lanius phoenicuroides) je zástupcem čeledi ťuhýkovitých (Laniidae). Dříve byl považován za jeden druh s ťuhýkem izabelovým a ťuhýkem obecným.

Der Rotschwanzwürger (Lanius phoenicuroides), gelegentlich auch Turkestanwürger genannt, ist ein Singvogel aus der Gattung Lanius in der Familie der Würger (Laniidae). Der eher kleine Würger von graubraunem und schwarzem Aussehen bewohnt ein ausgedehntes Gebiet zwischen dem Kaspischen Meer im Westen und dem Altai und Westchina im Osten. Er weist etwas stärkere Farbkontraste auf als andere Vertreter aus dem L. isabellinus Artenkreis, dem auch er angehört. Wie seine sehr nahen Verwandten, mit denen die Art auch häufig hybridisiert und fruchtbare Nachkommen mit intermediärer Färbung hervorbringt, ist auch der Rotschwanzwürger ein obligater Zugvogel mit Überwinterungsgebieten auf der Arabischen Halbinsel und in Afrika bis an die Atlantikküste, vor allem nördlich des Äquators. Rotschwanzwürger sind Ansitzjäger und ernähren sich vornehmlich von größeren Insekten, eher selten von kleinen Wirbeltieren. Die systematische Situation in diesem Artenkomplex war lange Zeit unübersichtlich und wurde kontrovers diskutiert; meist wurde die Art als Unterart des Isabellwürgers betrachtet. Erst seit 2005 begann sich langsam die Ansicht durchzusetzen, dass L. phoenicuroides als eigenständige Art aufzufassen ist, eine Ansicht, die vor allem von russischen Ornithologen schon lange zuvor vehement vertreten wurde. Nach und nach folgten alle Autoritäten, sodass der Artstatus zurzeit (2018) unbestritten ist. Trotz vieler Farbvarianten, die wahrscheinlich auf Mischbruten zurückzuführen sind, werden keine Unterarten beschrieben. Der Rotschwanzwürger bewohnt ein sehr großes Gebiet, in dem er stellenweise häufig vorkommt. Nach Einschätzung der IUCN ist der Bestand der Art nicht gefährdet.

El alcaudón colirrojo (Lanius phoenicuroides) es una especie de ave paseriforme de la familia Laniidae ampliamente distribuida en Asia y África. Anteriormente era considerado conespecífico con el alcaudón isabel (Lanius isabellinus) pero debido a diferencias en el comportamiento biológico, morfológico y genético molecular fue elevado al rango de especie.

Ruostepäälepinkäinen (Lanius phoenicuroides) on lepinkäisten heimoon kuuluva varpuslintu, jota on aiemmin pidetty samana lajina punapyrstölepinkäisen ja pikkulepinkäisen kanssa. Ruostepäälepinkäinen on noin 16-18 senttimetrin mittainen lintu, joka ulkonäöltään muistuttaa punapyrstö- ja ruskolepinkäistä. Vanha koiras on yläpuolelta tummempi ja alapuolelta vaaleampi kuin punapyrstölepinkäinen; leveä silmäkulmanjuova on puhtaanvalkoinen ja selkä ja niska ruosteenpunertavat. Osalla yksilöistä päälaki, niska ja selkä voivat olla harmaat. Lajin naaraat ja nuoret muistuttavat punapyrstölepinkäistä. Ruostepäälepinkäinen esiintyy luonnonvaraisena eteläisessä Siperiassa ja Keski-Aasiassa. Se talvehtii Afrikassa, Pohjois-Intiassa ja Arabian niemimaalla. Pohjois- ja Länsi-Euroopassa laji on harvinainen syysvieras. Ruostepäälepinkäinen on havaittu Suomessa kerran; vuonna 2016 tavattu yksilö määritettiin aluksi punapyrstölepinkäiseksi, mutta DNA-tutkimukset vahvistivat, että kyseessä on ruostepäälepinkäinen. Ääntelyltään ruostepäälepinkäinen muistuttaa pikkulepinkäistä. Reviirin ilmoittamiseen käytetty varoitusääni on karhea "väehv".

La Pie-grièche du Turkestan (Lanius phoenicuroides) est une espèce de pies-grièches de la famille des Laniidae. Elle était auparavant considérée comme conspécifique à la Pie-grièche isabelle et à la Pie-grièche écorcheur. Elle est parfois appelée Pie-grèche à queue rousse. Elle mesure 16,5-18 cm. Le plumage est de couleur sable et elle a une queue rouge. La Pie-grièche à queue rousse niche dans le sud de la Sibérie et en Asie centrale. Ce passereau migrateur de taille moyenne se nourrit de grands insectes, de petits oiseaux, de rongeurs et de lézards. Comme les autres pies-grièches, sa technique de chasse est de guetter ses proies depuis des positions élevées et de les empaler sur des épines ou sur du fil barbelé. Il niche dans des terres agricoles ouvertes, de préférence avec des ronciers.

L'averla codirossa o averla del Turkestan (Lanius phoenicuroides (Schalow, 1875)) è un uccello passeriforme della famiglia dei Laniidi. Misura circa 16.5–18 cm di lunghezza, per un peso di 19.4-32.1 g. Questa specie ricorda moltissimo l'averla isabellina nell'aspetto, oltre che nella silhouette di volo e nel comportamento. Rispetto a quest'altra specie, il maschio adulto si differenzia per il maggior contrasto tra le parti superiori e inferiori. Le prime sono di un marrone-beige relativamente scuro, con una netta sfumatura rossa sulla testa. Il groppone, le sotto-caudali e la coda sono di un rosso più intenso, con una sfumatura marrone sulle rettrici centrali e sull'estremità delle altre. Nel complesso, quindi, le parti superiori presentano una colorazione meno uniforme. Generalmente, tra il vertice rossastro e la maschera nera si frappone un netto sopracciglio bianco. Le parti inferiori sono più chiare, meno sfumate di rosso, e da lontano sembrano quasi bianche. Spesso, quando il piumaggio è fresco di muta, è distinguibile una sfumatura salmone. La macchia bianca delle primarie è chiaramente visibile sullo sfondo bruno-nerastro dell'ala. Tuttavia, per una corretta identificazione, bisogna fare attenzione alla luce ambientale che può cambiare la percezione dei colori. Inoltre, alcuni individui sembrano presentare caratteristiche intermedie, con regioni superiori più grigie, meno rosso e un sopracciglio attenuato. Per attribuire tali esemplari alla specie corretta è necessario prestare davvero tanta attenzione. La femmina somiglia al maschio, ma possiede colori meno netti e contrastanti, nonché un sopracciglio meno evidente. Per il resto, è del tutto identica alla femmina dell'averla isabellina; lo stesso vale anche per il giovane.

De Turkestaanse klauwier (Lanius phoenicuroides) is een zangvogel uit de familie klauwieren (Laniidae).

Dzierzba rdzawosterna (Lanius phoenicuroides) – gatunek małego ptaka z rodziny dzierzb (Laniidae). Tereny lęgowe znajdują się w zachodniej i środkowej Azji, zimowiska – na południowym Półwyspie Arabskim i w niektórych rejonach Afryki. Wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 16,5–18 cm; masa ciała – 25–38 g u 20 samców i 26,3–34 g u 8 samic; u osobników zimujących w Kenii – 19,4–32,1 g (ten zakres obejmuje jednak przynajmniej kilka dzierzb pustynnych). Inaczej niż u dzierzb pustynnych, u rdzawosternych dymorfizm płciowy nie przejawia się w wymiarach ciała. Dalszy opis dotyczy samca. Ciemię przeważnie rdzawobrązowe; występuje zmienność osobnicza, może mieć barwę od płowobrązowej po ciemnobrązową, u odmiany barwnej wcześniej uznawanej za podgatunek szarobrązową lub całkowicie szarą. Na głowie obecna czarna maska. U niektórych osobników występuje szary nalot. Grzbiet jest brązowy u typowych osobników, u tych należącej do odmiany barwnej – bardziej piaskowobrązowy, jaśniejszy. Spód ciała biały i przeważnie z rdzawym nalotem, opisywany jest również jako różowopłowy, różowy lub płowy. Brew biała, wąska i wyraźnie odcinająca się od reszty upierzenia. Sterówki rdzawobrązowe. Samice różnią się od samców wyraźnie. Mają białawy spód ciała, na piersi i po bokach pokryty ciemnymi prążkami. Maska na głowie jest bardziej szarobrązowa niż czarna, do tego na obszarze z przodu oka jest słabo zaznaczona lub nie występuje. Brew również kontrastuje z resztą upierzenia, lecz mniej wyraźnie niż u samca, do tego może zlewać się z jasnym kantarkiem. Wśród samic występuje zmienność osobnicza, niektóre niemal wcale nie mają prążków na spodzie ciała. U dorosłych osobników obojga płci tęczówka jest brązowa, a dziób i nogi – czarnobrązowe.

O picanço-do-turquestão (Lanius phoenicuroides) é um membro da família Laniidae. Anteriormente, era considerado coespecífico com o picanço-isabelino e o picanço-de-dorso-ruivo.

Рыжехвостый жулан (лат. Lanius phoenicuroides) — представитель семейства сорокопутовых. Раньше считался конспецифичным с буланым жуланом и обыкновенным жуланом (не следует путать с буланым жуланом, Lanius isabellinus, второе название которого так же рыжехвостый жулан). Оперение песчаного цвета. Хвост ярко-рыжей окраски. Гнездится в Южной Сибири и Центральной Азии. Рыжехвостый жулан — воробьиная птица среднего размера, мигрирующий вид, питается крупными насекомыми, мелкими птицами, грызунами и ящерицами. Как и другие сорокопуты, он охотится с возвышающихся наблюдательных постов, нанизывает свою добычу на шипы растений или колючей проволоки в качестве запасов. Он размножается в открытых местах обитания, строит гнезда в колючем кустарнике.

Turkestantörnskata (Lanius phoenicuroides) är en fågel i familjen törnskator (Laniidae) som häckar i Centralasien. Den häckar i Centralasien och övervintrar huvudsakligen i östra Afrika. Mycket tillfälligt uppträder den i Europa, framför allt höstetid. Tidigare behandlades den som underart till isabellatörnskatan (Lanius isabellinus), men är också nära släkt med asiatiska brun törnskata och europeiska törnskatan.

棕尾伯劳（台湾作棕红尾伯劳）（学名：Lanius phoenicuroides），是雀形目伯劳科的一种鸟类。 棕尾伯劳体重约28克，翼长约90.8毫米，嘴峰长约18.2毫米，喙宽度约5.6毫米，喙厚度约7.1毫米，跗蹠长约24.4毫米，尾长约77.2毫米。棕尾伯劳是候鸟，其栖息在半开放的灌木丛中，食性为肉食性，主要食物来源是陆生无脊椎动物。 伊朗至巴基斯坦、哈萨克斯坦南部和中国最西部（新疆西部）。