دقناش صردي (الاسم العلمي: Lanius minor) (بالإنجليزية: Lesser Grey Shrike) هو طائر ينتمي إلى دقنوش (فصيلة: Laniidae). نعم، هذا الطائر هو الصرد الرمادي الصغير (Lesser Grey Shrike)، وهو نوع من طيور الصرد التي تنتمي إلى عائلة Laniidae. يتميز هذا الطائر بمظهره الجميل وسلوكه الفريد. إليك بعض المعلومات عنه: مصر

Ťuhýk menší (Lanius minor) je členem čeledi ťuhýkovitých (Laniidae). V létě hnízdí v jižní a střední Evropě a západní Asii a na začátku podzimu migruje na zimoviště v jižní Africe, odkud se na jaře vrací. V západní Evropě, včetně Velké Británie, se vyskytuje vzácně jako zatoulanec, obvykle během jarních nebo podzimních tahů. Vzhledem se podobá ťuhýku šedému (Lanius excubitor) a ťuhýku jižnímu (Lanius meridionalis); obě pohlaví jsou převážně černobílá a šedá, samci mají narůžovělé břicho. Je o něco menší než ťuhýk šedý, má černé čelo a relativně delší křídla. Tento druh preferuje suché otevřené nížiny a často je k vidění na telefonních drátech. Tento středně velký pěvec se živí velkým hmyzem, zejména brouky, motýly, můrami a kobylkami. Ťuhýk menší při lovu na hnízdištích často třepotavě létá na místě, ale nedělá to během pelichání na zimovištích. Stejně jako ostatní ťuhýci loví z vyvýšených míst a někdy napichuje kořist na trny nebo ostnatý drát jako do „spíže“.

Rosenbrystet tornskade (Lanius minor) er en 20 centimeter stor spurvefugl, der yngler i Europa og Asien. Arten findes i varme og tørre områder, f.eks. i frugtplantager eller ved kartoffelmarker. Den lever især af insekter som græshopper eller biller. Rosenbrystet tornskade er en sjælden gæst i Danmark med omkring 50 iagttagelser siden 1800-tallet. De fleste fugle er set i sommermånederne. Det er en trækfugl, der overvintrer i det sydlige Afrika.

Der Schwarzstirnwürger (Lanius minor) ist ein Vertreter der Gattung Lanius innerhalb der Familie der Würger (Laniidae). Schwarzstirnwürger gleichen stark Arten aus der Gruppe der Raubwürger, sind jedoch etwas kleiner. Der obligate Langstreckenzieher mit Überwinterungsgebieten in den Savannen und Halbwüstengebieten der Kalahari ist von Ost- und Südosteuropa ostwärts bis Zentralasien verbreitet. Die Art war noch zur Mitte des 20. Jahrhunderts in vielen Gebieten West- und Mitteleuropas Brutvogel. Heute ist er in diesen Bereichen selten geworden und vielerorts ganz verschwunden.

El alcaudón chico (Lanius minor) es una especie de ave paseriforme de la familia de los alcaudones (Laniidae), que se distribuye por el sureste de Europa, Siberia y Asia central, y sur de África. No está amenazada y su población se estima entre los 1,2 y los 3,3 millones de individuos, encontrándose la mayor parte de la población en Europa, sin embargo sus poblaciones están en declive y en algunos países, como España está considerada como una especie en peligro de extinción. No tiene descritas subespecies.

Mustaotsalepinkäinen (Lanius minor) on Kaakkois-Euroopassa ja Etu-Aasiassa pesivä lepinkäisten suvun varpuslintu. Yleisväriltään harmaan, sukulaistaan isolepinkäistä suuresti muistuttavan mustaotsalepinkäisen siivet, yläperä ja silmien yli kulkeva naamio ovat mustat, ja siivissä on valkea läikkä. Linnun pituus on noin 20 cm. Mustaotsalepinkäinen talvehtii etelässä, mutta harhautuu joskus muuttomatkoillaan myös Länsi-Eurooppaan. Se syö pääasiassa isoja hyönteisiä, pikkulintuja, jyrsijöitä ja liskoja. Lajin nimesi Johann Friedrich Gmelin.

La Pie-grièche à poitrine rose (Lanius minor) est une espèce de passereaux aux mœurs alimentaires carnassières, appartenant à la famille des Laniidae. Cette pie-grièche est considérée en France, au début des années 2010, comme en danger critique, malgré les mesures de protection dont elle est supposée bénéficier : statut de protection en tout temps et tous lieux. En juillet 2019, le dernier couple connu de l'espèce échoue à se reproduire dans l'Hérault, ce qui en fait le premier vertébré à disparaître du territoire français au XXIe siècle.

L'averla minore o averla cenerina (Lanius minor Gmelin, 1788) è un uccello passeriforme della famiglia Laniidae. Misura 19-23 cm di lunghezza, per 41-61.6 g di peso. Si tratta di uccelli dall'aspetto robusto, muniti di grossa testa ovale e allungata, becco robusto e piuttosto corto dall'estremità adunca, ali piuttosto lunghe rispetto alle altre averle, forti zampe artigliate e coda non molto lunga e dall'estremità vagamente romboidale. Nel complesso, l'averla cenerina ricorda molto l'averla maggiore, dalla quale può essere distinta per la taglia inferiore, la mascherina facciale più ampia e le sfumature rosate del ventre. Il piumaggio si presenta di color grigio cenere su vertice, nuca, dorso, scapolare e codione: gola, petto, ventre, fianchi e sottocoda sono di colore bianco, puro solo su quest'ultimo e sulla prima, mentre negli adulti il petto ed il ventre tendono a presentare sfumature tendenti al rosato. Le ali e la coda sono di colore nero, con la base e la punta di quest'ultima e la base delle remiganti che mostrano uno specchio di colore bianco, più ampio nelle remiganti primarie e via via meno esteso nelle secondarie: nera è anche la mascherina facciale, che dai lati del becco raggiunge l'area periauricolare coprendo anche la fronte. Come nelle altre averle, anche l'averla cenerina presenta dimorfismo sessuale, anche se non estremamente accentuato: nelle femmine la mascherina facciale presenta sfumature brune, presenti anche nel grigio dorsale, mentre le sfumature rosa dell'area ventrale sono assai meno accentuate. In entrambi i sessi il becco e le zampe sono di colore nerastro, il primo con base più chiara, specialmente sulla mandibola inferiore: gli occhi si presentano invece di colore bruno scuro.

De kleine klapekster (Lanius minor) is een zangvogel uit de familie klauwieren (Laniidae).

Dzierzba czarnoczelna (Lanius minor) – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny dzierzb (Laniidae). Zamieszkuje wschodnią i południową Europę (do południowej Francji, ale bez Półwyspu Iberyjskiego), Turcję i środkową Azję po Kaukaz oraz rzekę Jenisej i południową Syberię. Na północ od Alp po znacznym spadku liczebności dzierzba czarnoczelna widywana jest teraz tylko we wschodniej części Europy. Wędrowna na dalekie dystanse, przeloty w kwietniu–maju i sierpniu–wrześniu. Zimuje w południowej Afryce. W Polsce do niedawna skrajnie nieliczny ptak lęgowy, spotykany we wschodniej części kraju. Gniazdował regularnie jedynie na terenie gminy Michałowo w województwie podlaskim. W latach 90. XX wieku pojedyncze lęgi stwierdzano również pod Wizną, nad dolnym Bugiem poniżej Wyszkowa, w Kotlinie Sandomierskiej (szczególnie w dolinie Wisłoki), na zachodniej Lubelszczyźnie, pod Oświęcimiem i koło Piotrkowa Trybunalskiego. Ostatni potwierdzony lęg na terenie Polski miał miejsce w 2010 roku, choć niewykluczone, że pojedyncze pary mogły przystępować do lęgów w latach późniejszych na obszarach słabo spenetrowanych. Dawniej był to ptak dość rozpowszechniony, w XIX wieku zamieszkiwał większość niżowej części ziem polskich, jednak od początku XX wieku następował regres populacji, postępując od północy i zachodu. Jeszcze w latach 80. XX wieku populację szacowano na około 100 par, a w latach 2008–2012 na zaledwie 1–3 pary.

O picanço-de-mascarilha (Lanius minor) é um membro da família Laniidae. Reproduz-se no sul e centro da Europa e na Ásia ocidental durante o verão e migra para os seus quartéis de inverno na África Austral no início do outono, regressando na primavera. É um visitante raro na Europa ocidental, incluindo a Grã-Bretanha, geralmente como um errante de primavera ou outono. É semelhante em aparência ao picanço-real (Lanius excubitor) e ao picanço-ibérico (Lanius meridionalis); ambos os sexos são predominantemente pretos, brancos e cinzentos, e os machos possuem partes inferiores com tons rosados. É ligeiramente menor que o picanço-real, possui uma testa preta e asas relativamente mais longas. Esta espécie prefere terras baixas secas e abertas, sendo frequentemente vista em fios telefónicos. Este passeriforme de tamanho médio alimenta-se de grandes insetos, especialmente escaravelhos, borboletas, traças e gafanhotos. O picanço-de-mascarilha frequentemente paira enquanto caça nos seus locais de reprodução, mas não o faz durante a muda nas áreas de não reprodução. Tal como outros picanços, caça a partir de poleiros proeminentes e, por vezes, espeta as suas presas em espinhos ou arame farpado como uma "despensa".

Черно́лобый сорокопу́т, или сре́дний сорокопу́т (лат. Lanius minor) — небольшая певчая птица из семейства сорокопутовых. Во внешнем облике имеет много общего с другими представителями рода — серым и пустынным сорокопутами, выделяясь меньшими размерами и более широкой «натянутой на лоб» чёрной «маской». Гнездится в полузасушливых регионах Южной, Восточной Европы и в Азии к востоку до Омска и западного Алтая. Зимует в Африке в пустыне Калахари и прилегающих к ней районах. Места обитания часто связаны с агроландшафтами, где имеются открытые низкотравные пространства с хотя бы редкими посадками древесной растительности — пастбищами, окраинами полей, садами, парками, степными лесополосами. Кроме того, селится по берегам речек и склонам балок, на опушках и открытых полянах. Зимние биотопы — саванны с порослью акации и колючих кустарников. Питается насекомыми, главным образом жуками. Гнездится один раз в год с мая по июнь. В кладке обычно 5—7 зеленоватых с пятнами яиц. Немногочисленный, спорадично распространённый вид.

Svartpannad törnskata (Lanius minor) är en fågel som tillhör familjen törnskator. Den häckar i östra Europa och västra Asien, men även på Iberiska halvön. Vintertid flyttar den till södra Afrika. Arten minskar i antal, men beståndet anses ändå vara livskraftigt.

Kara alınlı örümcek kuşu (Lanius minor), örümcek kuşugiller familyasına ait bir kuş türü. Dik duruşlu, uzun kuyruklu ve uzun kanatlı bir örümcek kuşudur. Açık gri, siyah ve beyaz renklidir. Alnında boydan boya uzanan geniş ve siyah bir maske vardır; kanat lekesi büyük ve beyazdır. Alt tarafı parlak pembedir. Ergeninin üst tarafı çizgili, alnı gridir ve gagasından gözünün gerisine dek uzanan bir maskesi vardır. Gagası kalındır. Kanat uçları kuyruk dibine kadar uzanır. Avının arkasından kovalar ya da yere iner, gösteri uçuşu sırasında yuvasının bulunduğu alanın üzerine havada asılı kalır. Sesi pes bir "tıça-tıça". Alçak fundalıklarda ve tarmsal arazilerde bulunurlar.

黑额伯劳（学名：Lanius minor）为伯劳科伯劳属的鸟类，俗名小灰伯劳。分布于阿拉伯高原以北地区、非洲南部、从欧洲的中部、南部向俄罗斯、土耳其斯坦、到阿富汗、伊朗以及中国大陆的新疆等地，常见于从平原至海拔1500m山地、主要分布于森林草原和耕作区以及筑巢于阔叶树及灌木上。该物种的模式产地在意大利。 其种加词“minor”意为“较小的”。 黑额伯劳新疆亚种（学名：Lanius minor turanicus）。分布于乌拉尔到阿尔泰、阿富汗、伊朗、伊拉克到非洲以及中国大陆的新疆等地。该物种的模式产地在Ishak-Sai。