Kotinga popelavá (Laniocera hypopyrra) je druh ptáka z čeledi tityrovitých (Tityridae). Vyskytuje se ve všech jihoamerických státech kromě Argentiny, Chile, Paraguaye a Uruguaye. Kotinga popelavá měří 20 až 21 cm a váží 41 až 51 g. Obě pohlaví mají stejné zbarvení. Dospělci mají kolem oka tenký oranžový kroužek. Zbytek hlavy, svrchní partie, křídla a ocas jsou převážně šedé. Letky mají hnědý nádech a dvě řady skořicových skvrn, které se jeví jako přerušované křídelní pásky. Terciární letky a špičky ocasních per mají menší skořicové skvrny. Spodní partie jsou o něco světleji šedé než svrchní. Prsa a podocasní krovky mají někdy oranžové skvrny s černými špičkami. Mají prsní chomáčky, které jsou často skryté; u jedné varianty jsou chomáčky oranžové, u druhé bledě žluté. Obě varianty mají tmavou duhovku, tmavý zobák a šedé nohy. Mláďata tohoto druhu jsou oranžová s dlouhými nitkovitými pery, která končí bílými špičkami, a připomínají chlupaté housenky můry z čeledi Megalopygidae. Mladí ptáci pomalu pohybují hlavou ze strany na stranu, což má pravděpodobně umocnit dojem podobnosti s pohybující se housenkou. Předpokládá se, že by se mohlo jednat o první případ Batesovských mimikry zahrnující neškodného ptáka jako mimikra a toxický hmyz jako model, ačkoliv i jiný druh, laniisoma brazilská (Laniisoma elegans), má mláďata s podobným chmýřovitým vzhledem; podrobná pozorování tohoto druhu však nejsou k dispozici.

Der Tropfenflügelbekarde (Laniocera hypopyrra) ist eine Vogelart aus der Familie der Tityridae (Tityras, Becards und Verwandte). Er kommt in jedem südamerikanischen Festlandstaat außer Argentinien, Chile, Paraguay und Uruguay vor. Der Tropfenflügelbekarde ist 20 bis 21 cm lang und wiegt 41 bis 51 g. Die Geschlechter haben das gleiche Gefieder. Adulte Vögel haben einen dünnen orangefarbenen Ring um das Auge. Der Rest des Kopfes, die Oberseite, die Flügel und der Schwanz sind größtenteils grau. Die Handschwingen haben einen braunen Anflug und zwei Reihen zimtfarbener Flecken, die als unterbrochene Flügelbinden erscheinen. Die Tertiärschwingen und die Spitzen der Schwanzfedern haben kleinere zimtfarbene Flecken. Die Unterseite ist etwas heller grau als die Oberseite. Brust und Unterschwanzdecken haben manchmal schwarz gespitzte orangefarbene Flecken. Sie besitzen Brustbüschel, die oft verborgen sind; bei einer Variante sind die Büschel orange, bei einer zweiten blassgelb. Beide Varianten haben eine dunkle Iris, einen dunklen Schnabel und graue Beine. Nestlinge dieser Art sind orange mit langen Filoplumen, die in weißen Spitzen enden, und ähneln haarigen Raupen eines Mottenfalters aus der Familie der Megalopygidae. Die jungen Vögel bewegen ihre Köpfe langsam von einer Seite zur anderen, was den Eindruck durch die Ähnlichkeit mit einer sich bewegenden Raupe verstärken soll. Es wird vermutet, dass dies der erste Fall von Bates’scher Mimikry sein könnte, bei dem ein harmloser Vogel als Mimikry-Modell für ein giftiges Insekt dient, obwohl auch der Brasilianische Laniisoma (Laniisoma elegans) Junge mit einem ähnlichen flaumigen Aussehen hat; detaillierte Beobachtungen dazu liegen jedoch nicht vor.

La plañidera cenicienta (Laniocera hypopyrra), también denominada cotinga ceniciento, plañidera ceniza (en Colombia) o plañidera o plañidero cinéreo (en Ecuador, Perú y Venezuela), es una especie de ave paseriforme de la familia Tityridae, una de las dos pertenecientes al género Laniocera. Es nativa del norte de América del Sur, en la cuenca del Amazonas y el escudo guayanés, y en el este de Brasil.

Tuhkalaulutyranni (Laniocera hypopyrra) on tityrojen heimoon kuuluva varpuslintu. Tuhkalaulutyrannia tavataan Boliviassa, Brasiliassa, Kolumbiassa, Ecuadorissa, Ranskan Guianassa, Guyanassa, Perussa, Surinamessa ja Venezuelassa. Lajia on kuvattu harvinaiseksi ja laikuttaisesti esiintyväksi, ja sen kannankehitys on laskeva. Sen ei kuitenkaan uskota olevan vaarassa, ja se on luokiteltu elinvoimaiseksi.

L’Aulia cendré (Laniocera hypopyrra) est une espèce de passereaux de la famille des Tityridae. Le terme cendré décrit sa coloration. Les juvéniles de cette espèce sont orange avec de longues plumes filaires à l’extrémité blanche. Ces caractéristiques des oisillons leur confèrent une forte ressemblance avec les chenilles poilues des papillons de nuit de la famille des Megalopygidae. Les oisillons, en l'absence des parents, bougent la tête lentement d'un côté à l'autre, ce qui augmente leur ressemblance avec les chenilles. Cet exemple de mimétisme batésien aposématique semble être le premier décrit impliquant un oisillon qui mime un insecte toxique. Il est présent en Bolivie, au Brésil, en Colombie, en Équateur, en Guyane française, en Guyana, au Pérou, au Surinam et au Venezuela. Son habitat naturel est subtropical et correspond à la forêt tropicale humide.

Il piangitore cenerino (Laniocera hypopyrra) è una specie di uccello della famiglia Tityridae, che comprende i tityra, i becard e specie affini. Si trova in tutti i paesi del Sud America continentale, eccetto Argentina, Cile, Paraguay e Uruguay. Il piangitore cenerino misura da 20 a 21 cm di lunghezza e pesa da 41 a 51 g. I sessi presentano lo stesso piumaggio. Gli adulti hanno un sottile anello arancione attorno all'occhio. Il resto della testa, le parti superiori, le ali e la coda sono per lo più grigi. Le remiganti primarie hanno una sfumatura marrone e due file di macchie color cannella che appaiono come barre alari interrotte. Le terziarie e le punte delle penne della coda presentano macchie color cannella più piccole. Le parti inferiori sono di un grigio leggermente più chiaro rispetto a quelle superiori. Il petto e le copritrici sottocaudali hanno talvolta macchie arancioni con punta nera. Possiedono ciuffi pettorali spesso nascosti; in una variante i ciuffi sono arancioni, in una seconda sono giallo pallido. Entrambe le varianti hanno iride scura, becco scuro e zampe grigie. I nidiacei di questa specie sono arancioni con lunghe filopiume che terminano con punte bianche e somigliano ai bruchi pelosi di una falena della famiglia Megalopygidae. I giovani uccelli muovono la testa lentamente da un lato all'altro, il che si pensa serva a rafforzare l'impressione somigliando a un bruco in movimento. Si ritiene che questo possa essere il primo caso di mimetismo batesiano che coinvolge un uccello innocuo come mimo e un insetto tossico come modello, sebbene anche un'altra specie, il laniisoma brasiliano (Laniisoma elegans), abbia giovani che condividono un aspetto piumoso simile; tuttavia, non sono disponibili osservazioni dettagliate su quest'ultimo.

De grauwe treurtiran (Laniocera hypopyrra) is een zangvogel uit de familie Tityridae.

Pokutnik perlisty (Laniocera hypopyrra) to gatunek ptaka z rodziny bekardów (Tityridae). Występuje w każdym kraju Ameryki Południowej z wyjątkiem Argentyny, Chile, Paragwaju i Urugwaju. Pokutnik perlisty osiąga długość od 20 do 21 cm i waży od 41 do 51 g. Obie płcie mają takie samo upierzenie. Dorosłe osobniki mają cienką pomarańczową obwódkę wokół oka. Reszta głowy, wierzch ciała, skrzydła i ogon są w większości szare. Lotki pierwszorzędowe mają brązowy odcień i dwa rzędy cynamonowych plamek, które wyglądają jak przerywane paski na skrzydłach. Lotki trzeciorzędowe i końcówki sterówek mają mniejsze cynamonowe plamki. Spód ciała jest nieco jaśniejszy niż wierzch. Pierś i pokrywy podogonowe mają czasami pomarańczowe plamki z czarnymi końcówkami. Posiadają pęczki piór na piersi, które są często ukryte; u jednego wariantu pęczki są pomarańczowe, u drugiego bladożółte. Oba warianty mają ciemną tęczówkę, ciemny dziób i szare nogi. Pisklęta tego gatunku są pomarańczowe z długimi nitkowatymi piórami zakończonymi białymi końcówkami i przypominają włochate gąsienice ćmy z rodziny Megalopygidae. Młode ptaki powoli poruszają głowami z boku na bok, co ma prawdopodobnie wzmocnić wrażenie podobieństwa do poruszającej się gąsienicy. Przypuszcza się, że może to być pierwszy przypadek mimikry batesowskiej obejmujący nieszkodliwego ptaka jako mimika i toksycznego owada jako model, chociaż inny gatunek, bławatnik brazylijski (Laniisoma elegans), również ma młode o podobnym puchatym wyglądzie; jednak szczegółowe obserwacje tego ostatniego nie są dostępne.

A chorona-cinza (nome científico: Laniocera hypopyrra) é uma espécie de ave passeriforme da família dos titirídeos (Tityridae). Pode ser encontrada nos seguintes países: Bolívia, Brasil, Colômbia, Equador, Guiana Francesa, Guiana, Peru, Suriname e Venezuela. Os seus habitats naturais são: florestas subtropicais ou tropicais húmidas de baixa altitude.

Серая аулия (лат. Laniocera hypopyrra) — вид птиц из семейства титировых (Tityridae). Птицы обитают в субтропических и тропических низменных влажных и затопляемых лесах, на высоте 0—900 метров над уровнем моря, по всей Амазоно-Оринокской низменности, включая юго-восток Колумбии, юг и восток Венесуэлы (к северу до юго-восточного Сукре), Гайану, Французскую Гвиану, восточный Эквадор, восточный Перу, северную Боливию и в амазонскую Бразилию; изолированная популяция обитает на юго-востоке штата Баия и на севере Эспириту-Санту в прибрежной восточной Бразилии. Статус в Красной книге МСОП — «вызывающий наименьшие опасения» (англ. Least Concern). Длина тела 21 см, масса около 50 граммов. Птенцы серой аулии мимикрируют под ядовитых гусениц из семейства Megalopygidae: они обладают ярко-оранжевой окраской, длинным, не опадающим в течение длительного промежутка времени и смахивающим на волоски пухом. Птенцы двигают головой из стороны в сторону, тем самым создавая впечатление передвигающейся гусеницы.

Asksorgfågel (Laniocera hypopyrra) är en fågel i familjen tityror inom ordningen tättingar.

栗翅斑伞鸟（Laniocera hypopyrra）又称烟灰悲雀，是斑傘鳥屬的一種鳥類。此鸟类主要生活在南美洲等地区。为了躲避扑食它的动物，它会伪装成当地有毒的绒蛾科幼虫，使得扑食者不敢接近。科学家在2012年才真正了解栗翅斑伞鸟伪装能力。