Leskoptev nádherná (Lamprotornis superbus) je středně velký pěvec z čeledi špačkovitých. Dorůstá 18–19 cm a je považována za jednoho z nejkrásnějších zástupců své čeledi. Dospělí ptáci mají černou hlavu a zobák a modrozelený hřbet, hruď, křídla a ocas. Spodinu těla má oranžovočervenou a od modré hrudi oddělenou výrazným bílým pruhem, bílé jsou i spodní krovky ocasní. Mladí ptáci jsou v porovnání s dospělci jednotvárnějšího vzhledu a postrádají bílé zbarvení na hrudi. Duhovky přitom mají nejprve hnědé, později šedobílé a nakonec krémově bílé. Běžně obývá savany, řídké lesy, stepi a zemědělskou krajinu ve východní Africe, konkrétně na území Etiopie, Somálska, Ugandy, Keni a Tanzanie. Leskoptev nádherná je všežravá, požírá zejména hmyz, měkkýše a červy, ale také plody a semena, zejména obilná, kvůli čemuž bývá v některých oblastech považována za škůdce. Hnízdo z trávy a větviček staví obvykle na trnitém keři nebo stromě, občas také ve skalních štěrbinách. Snůška čítá průměrně 4 vejce, na kterých sedí zhruba 20 dní. Na péči o mláďata se podílejí oba rodiče.

Der Dreifarben-Glanzstar (Lamprotornis superbus) ist ein ostafrikanischer Vogel aus der Familie der Stare. Das Gefieder des 18 Zentimeter langen Dreifarben-Glanzstars ist an der Oberseite glänzend schwarz und am Nacken und Schultern schimmernd blaugrün gefärbt. Die Halsseiten, die Kehle und die Brust sind metallisch-blau glänzend. Das Brustband, der Bürzel und Steiß sind weiß und der Bauch rostbraun gefärbt. Dieser untersetzt wirkende, kurzschwänzige Star verfügt über ein breites Repertoire an Pfeif- und Trillerlauten und ahmt auch die Rufe anderer Arten nach. Der Vogel bewohnt Savanne, Busch, Ackerland, Stadtränder und Stadtgebiete in Äthiopien, Somalia, Uganda, Kenia und Tansania. Der Dreifarben-Glanzstar sucht am Boden nach Nahrung, die neben Insekten, Weichtieren und Würmern auch aus Früchten und Körnern besteht. Wo die Vögel in Schwärmen auftreten, können sie beträchtliche Ernteschäden anrichten. Außerdem können sie in Dörfern und Städten aufdringlich nach Futter betteln.

El estornino soberbio (Lamprotornis superbus) es una especie de ave paseriforme de la familia Sturnidae. Se encuentra tanto en la sabana como en las regiones más verdes del África oriental. También es frecuente en las regiones suburbanas y urbanas de muchas ciudades en Etiopía, Somalía, Uganda, Kenia y Tanzania. El plumaje es de cinco colores: negro, azul verdoso, azul metálico, blanco y rojo. Un ejemplar adulto mide aproximadamente 18 centímetros. Se alimenta esencialmente de insectos, lombrices, granos y frutos que busca en el suelo, pero en los ambientes urbanos suele acercarse a los seres humanos para obtener alimentos. Los nidos son construidos en arbustos, en árboles de mediana altura y también en roqueríos. En cada puesta la hembra deposita cerca de 12 huevos que son incubados durante doce días. Del cuidado de las crías se encargan tanto las hembras como los machos.

Loistokottarainen (Lamprotornis superbus) on Itä- ja Keski-Afrikassa tavattava kottaraisiin kuuluva varpuslintu. Kooltaan loistokottaraiset ovat noin 18–19 cm. Lajin selkä, siivet ja rinta ovat väriltään metallinhohtoisen sinivihreät. Pää on musta. Rinnan alapuolella kulkee ohut valkoinen poikkijuova, joka erottaa sinisen rinnan ja punaoranssin vatsan. Loistokottaraisen alaperä on valkoinen. Koiraat ja naaraat eivät eroa höyhenpuvuiltaan toisistaan. Nuorten lintujen väritys ei ole yhtä kirkas kuin aikuisen linnun. Ulkonäöltään loistokottarainen muistuttaa keniankottaraista (Lamprotornis hildebrandti), mutta keniankottaraiselta puuttuu valkoinen juova rinnasta ja keniankottaraisten silmien väri on punainen, kun taas loistokottaraisen silmät ovat valkoiset. Laji muistuttaa myös paratiisikottaraista (Cosmopsarus regius), joka eroaa suuremman koon ja pitkän pyrstön perusteella. Loistokottaraista tavataan Etiopiasta, Keniasta, Somaliasta, Sudanista, Tansaniasta ja Ugandasta. Lajin elinympäristöä ovat avoimet pensaikkoiset ja puustoiset alueet aina 2 200 metrin korkeuteen. Lisäksi lajia tavataan ruohikkomailta, maatalousmailta sekä kaupunkien puutarhoista ja puistoista. Loistokottaraiset rakentavat pesänsä piikkipensaikkoon tai kallionkoloon. Pesä rakennetaan ruohoista, lehdistä ja pienistä oksanpätkistä. Lisääntymisaika vaihtelee alueittain. Naaras munii pesään noin neljä vihreää tai sinistä munaa. Niiden hautominen kestää noin kaksi viikkoa. Koiras ja naaras hautovat ja osallistuvat kuoriutuneiden poikasten ruokintaan. Poikaset poistuvat pesästä noin kolmen viikon kuluttua kuoriutumisesta. Loistokottaraisten ravinto koostuu pääasiassa hyönteisistä, hedelmistä ja jyvistä.

Le Choucador superbe ou Spréo superbe (Lamprotornis superbus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Sturnidae et que l'on rencontre en Afrique de l'Est. C'est une espèce facilement reconnaissable à son ventre couleur noisette et à ses parties supérieures bleu-noir iridescentes.

Lo storno superbo (Lamprotornis superbus Rüppell, 1845) è un uccello della famiglia degli Sturnidi, diffuso in Africa. Il piumaggio è di cinque colori: nero, azzurro verdognolo, azzurro metallico, bianco e arancione. Un esemplare adulto può raggiungere i 18 cm di lunghezza. Come gli altri storni, lo storno superbo ha un curioso sistema di riproduzione cooperativa in cui i genitori sono aiutati dal resto del gruppo per l'alimentazione dei giovani. I loro nidi sono di solito appesi ai rami delle acacie, per sfruttare la protezione offerta dalle loro spine, o anche in cavità dei tronchi e di pareti rocciose. Quando la protezione non è sufficiente, loro stessi collocano delle spine all'ingresso del nido per formare una barriera pungente. Il maschio e la femmina condividono la responsabilità di costruire il nido, incubare le uova e nutrire i piccoli. Sono uccelli rumorosi che possiedono molte vocalizzazioni. Nel Parco Nazionale Amboseli (Kenya) è stato osservato che le scimmie verdi sanno riconoscere l'allarme lanciato dagli storni quando avvistano un predatore.

ツキノワテリムク（月輪照椋、学名：Lamprotornis superbus）は、スズメ目ムクドリ科に分類される鳥類の一種。胸と腹の間に白帯があるためツキノワ(月輪)の名がある。

De driekleurige glansspreeuw (Lamprotornis superbus) is een zangvogel uit de familie Sturnidae (spreeuwen).

Błyszczak rudobrzuchy (Lamprotornis superbus) – gatunek ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae), zamieszkujący Afrykę Wschodnią. Nie wyróżnia się podgatunków. Morfologia Długość ciała 18 cm. Mały, krępy ptak o metalicznie błyszczącym, niebieskozielonym upierzeniu ze złoto-pomarańczowym brzuszkiem, odseparowanym białym pasem od piersi w kolorze niebieskim. Dorosłe osobniki mają głowę w kolorze czarnym. Młode osobniki posiadają upierzenie w odcieniach szarości, brązowe tęczówki, które z czasem stają się biało-szare, aż do osiągnięcia kremowej barwy w dojrzałym wieku. Zasięg, środowisko Afryka Wschodnia – Etiopia, Somalia, Sudan Południowy, Uganda, Kenia oraz Tanzania. Występuje na obszarach z ciernistymi krzewami i akacjami, także w pobliżu osad ludzkich. Zachowanie Żeruje głównie na ziemi, często pod akacjami lub w ich pobliżu. Towarzyski i zwykle niepłochliwy, nie boi się ludzi. Często widywany w towarzystwie podobnych, ale rzadziej spotykanych błyszczaków półobrożnych (L. hildebrandti). Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody błyszczak rudobrzuchy zaliczany jest do kategorii LC (ang. Least Concern – najmniejszej troski) nieprzerwanie od 1988 roku. Globalna wielkość populacji nie została oszacowana, ale gatunek ten jest opisywany jako szeroko rozpowszechniony i bardzo liczny. Trend liczebności populacji nie jest znany.

Lamprotornis superbus, comummente conhecido como estorninho-soberbo, é uma espécie de ave africana, da família dos estorninhos. É endémico do Nordeste do continente africano, marcando presença em vários territórios do Norte da Etiópia e Somália, da costa do Uganda, do Sul da Tanzânia e do Oeste do Sudão. Marca presença tanto em savanas, como em espaços mais suburbanos e urbanos de muitas cidades. A plumagem desta ave matiza-se em cinco cores: negro na cabeça; azul-esverdeado no dorso e garganta; azul-metálico nas asas; laranja arruivado no ventre; e branco, num linha que separa a garganta do ventre, sob as asas e as penas da cauda. Conta com um bico e pernas negras e com uma iris branca. Um espécime adulto mede cerca de 18 centímetros. O estoninho-soberbo é uma espécie insectívora, nutrindo-se mormente de térmitas, moscas, formigas, gafanhotos, larvas de lepidópteros e de coleópteros. Os estorninhos-soberbos aglomerando-se em pequenos bandos para procurar estes insectos junto ao chão. Também se nutrem de frutos, bagas e do néctar de certas flores. Em ambientes urbanos, esta espécie também consome os restos alimentares deixados pela presença humana.

Трёхцве́тный спрео, или великоле́пный скворе́ц (лат. Lamprotornis superbus), — восточноафриканская певчая птица семейства скворцовых. Трёхцветный спрео длиной 18 см. Оперение верхней стороны блестящее чёрное, на затылке и плечах блестящего сине-зелёного цвета. Бока шеи, горло и грудь металлически-синего блестящего цвета. Полоса на груди, гузка и зад белые, брюхо окрашено в красно-бурый цвет. Этот коренастый, короткохвостый скворец имеет в своём распоряжении широкий репертуар свистов и трелей, он также подражает призывам других видов. Птица населяет саванну, буш, пашни, городские окраины и районы города в Эфиопии, Сомали, Уганде, Кении и Танзании. Птица ищет на земле корм, состоящий как из насекомых, моллюсков и червей, так и из плодов и семян. Собираясь в стаи, птицы могут нанести значительный ущерб урожаю. Кроме того, они могут назойливо выпрашивать корм в деревнях и городах.

Brunbukig glansstare (Lamprotornis superbus) är en fågel i familjen starar inom ordningen tättingar. Den förekommer i ett område i Östafrika från Sydsudan till Tanzania och är Somalias nationalfågel. IUCN kategoriserar den som livskraftig.