Ledňáček trpasličí (Ispidina picta) je malý hmyzožravý ledňáček vyskytující se v afrotropické oblasti, převážně v lesních biotopech. Druh popsal francouzský polyhistor Georges-Louis Leclerc, hrabě de Buffon, v roce 1780 ve svém díle Histoire Naturelle des Oiseaux. Pták byl také ilustrován na ručně kolorované tabuli, kterou vyryl François-Nicolas Martinet. Ačkoliv Buffon nepoužil vědecký název, v roce 1783 nizozemský přírodovědec Pieter Boddaert vytvořil binomické jméno Todier de Juida. Typovou lokalitou je Saint-Louis v Senegalu. Dnes je ledňáček trpasličí řazen do rodu Ispidina, který zavedl německý přírodovědec Johann Jakob Kaup v roce 1848. Druhové jméno „picta“ pochází z latinského „pictus“ (malovaný). Některé texty uvádějí tento druh jako Ceyx pictus. Existují tři poddruhy.

Der Natalzwergfischer (Ispidina picta) ist ein kleiner insektenfressender Eisvogel, der in der Afrotropis, hauptsächlich in Waldgebieten, vorkommt. Die Art wurde 1780 von Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon, in seiner „Histoire Naturelle des Oiseaux“ beschrieben und von François-Nicolas Martinet illustriert. Obwohl Buffon keinen wissenschaftlichen Namen vergab, prägte der niederländische Naturforscher Pieter Boddaert 1783 den Namen „Todier de Juida“. Die Typuslokalität ist Saint-Louis im Senegal. Heute wird der Natalzwergfischer in die Gattung Ispidina gestellt, die 1848 von Johann Jakob Kaup eingeführt wurde. Das Artepitheton „picta“ stammt vom lateinischen „pictus“ (bemalt). Einige Texte führen die Art als Ceyx pictus. Es werden drei Unterarten unterschieden.

El martín pigmeo africano (Ispidina picta) es una especie de ave coraciforme de la familia Alcedinidae que vive en el África subsahariana. Algunos taxónomos consideran que pertenece al género Ceyx. El martín pigmeo africano mide aproximadamente 12-13 cm de largo. Es un ave muy pequeño, con unas partes inferiores anaranjadas o acaneladas y partes superiores de color azul. El píleo azul oscuro lo diferencia del martín pigmeo del Congo. Su talla menor y los tonos violetas en las coberteras auriculares le distinguen del martín pescador malaquita. La subespecie I. p. natalensis que se encuentra en la parte sur de su área de distribución tiene partes inferiores más claras y motas azules sobre la mancha blanca de las auriculares. Los juveniles tienen tonos violetas menos intensos en sus coberteras auriculares y su pico es negruzco en lugar de naranja. Son aves principalmente insectívoras que generalmente se encuentran solas o en parejas. Suelen ser aves discretas y sigilosas. En vuelo emiten una llamada tipo "chip-chip" similar a un ruido de insecto. El martín pigmeo africano se extiende por la mayor parte del África subsahariana, con la excepción de las zonas más áridas del sur y el cuerno de África. Se encuentra en selvas, sabanas y bosques costeros. Al ser insectívoro no está ligado a las masas de agua. Hay poblaciones de martín pigmeo africano sedentarias y otras que son migradores intraafricanos.

Afrikanpikkukalastaja (Ispidina picta) on kuningaskalastajiin kuuluva lintulaji. Lajia tavataan laajalta alueelta Afrikasta. Afrikanpikkukalastaja on pienikokoinen lintu ja voi kasvaa 11–13 cm pitkäksi. Sukupuolet muistuttavat toisiaan ulkonäöltään. Pää afrikapikkukalastajalla on ruiskehtavan oranssi ja sivuilla takaosassa on violetti laikku. Lajin päälaki on musta ja päälaen hyöhenissä on siniset kärjet ja päälaki näyttää tumman siniseltä. Siivet ja selkä ovat väriltään kirkkaan kiiltävän siniset. Linnun kurkku on valkoinen. Afrikanpikkukalastajan rinta ja vatsa ovat oranssit. Nokka on suurikokoinen, väriltään punaoranssi ja muistuttaa muodoltaan keihäänkärkeä. Afrikanpikkukalastajaa tavataan Saharan eteläpuoleisesta Afrikasta. Sen levinneisyysalue ulottuu Senegalista Etiopiaan ja etelään aina Etelä-Afrikkaan asti. Lounais-Afrikan kuivimmilta alueilta sitä ei tavata. Lajin elinympäristöä ovat metsät, suotmetsät ja pensaikot ja tiheiköt. Usein sitä tavataan vesialueiden läheltä, mutta se voi elää kaukanakin niistä. Linnun ravitoa ovat hyönteiset ja niiden toukat sekä hämähäkit. Afrikapikkakalastajat liikkuvat yleensä yksinään. Laji pesii jokien rantatörmiin.

Le Martin-pêcheur pygmée (Ispidina picta) est une espèce d'oiseau de la famille des Alcedinidae.

Il martin pescatore pigmeo africano (Ispidina picta (Boddaert, 1783)) è un piccolo martin pescatore insettivoro che si trova nella regione afrotropicale, prevalentemente in habitat di boscaglia. La specie misura circa 12 cm di lunghezza e 9-16 g di peso. I due sessi sono simili. Negli adulti, le piume della fronte e del cappuccio sono nere con apice blu brillante. Il volto presenta ampie sopracciglia color ruggine, redini nere, guance e copritrici auricolari di colore lilla. Un'ampia macchia bianca o color crema si trova ai lati del collo. La nuca è ruggine. Mantellina, dorso, groppone e copritrici sopracaudali sono di colore blu-viola scuro. La coda e le ali sono nere. Le remiganti sono bordate di viola, mentre le copritrici superiori delle ali terminano con un viola intenso. Il mento e la gola sono bianchi. Il resto delle parti inferiori e le copritrici inferiori delle ali sono di una tonalità ruggine-giallastra. Il becco è rosso, l'iride bruno scuro, le zampe rosso-arancio. Nei giovani, i colori risultano più spenti e il blu più chiaro. Mantellina e dorso sono macchiettati. Le piume dei baffi e del petto sono scure all'estremità. Il becco è nero con la punta giallastra e le zampe sono rosa.

De Afrikaanse dwergijsvogel (Ispidina picta, synoniem: Ceyx pictum) is een vogelsoort uit de familie ijsvogels (Alcedinidae) die voorkomt in Sub-Saharisch Afrika.

Zimorodek malutki (Ispidina picta) – gatunek małego ptaka drapieżnego z podrodziny zimorodków (Alcedininae) w rodzinie zimorodkowatych (Alcedinidae). Występuje w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem. Pióra na górnej i przedniej części głowy są czarne, niebiesko zakończone. Czerwonawy obszar nad czarno-brązowymi oczami, czarnym kantarkiem i tylnej stronie szyi. Boki głowy są różowo-fioletowe. Po bokach szyi występują białe plamy. Gardło białe, a dziób czerwony. Od górnej części grzbietu do nadogonowych pokryw ogona występuje ciemny kolor niebiesko-fioletowy. Ogon czarny; skrzydła czarno-fioletowe. Brzuch i pokrywy podskrzydłowe mają kolor czerwonawy. Nogi i stopy pomarańczowo-czerwone. Nie występuje dymorfizm płciowy. Podgatunek I. p. natalensis ma jaśniejsze upierzenie brzucha, mniejszy niebieski obszar na głowie i niebieską plamę nad białą częścią szyi. Drugi podgatunek I. p. ferrugina ma bardziej wyraźny czerwony kolor na brzuchu i ciemniejsze ubarwienie. Upierzenie młodych jest podobne do ubarwienia dorosłych, ale ma mniej wyraźne kolory. Dziób jest czarny, żółtawo zakończony i krótszy. Wierzchołek piór klatki piersiowej ma ciemny kolor. Nogi i stopy różowe. Długość ciała wynosi ok. 12 cm. Masa ciała u samców 11–16 g, u samic 9–15 g.

O pica-peixinho-pigmeu (Ispidina picta) é um pequeno guarda-rios insetívoro encontrado na região afrotropical, principalmente em habitats florestais. A espécie foi descrita pelo polímata francês Georges-Louis Leclerc, Conde de Buffon, em 1780, na sua obra Histoire Naturelle des Oiseaux. A ave foi ilustrada numa placa colorida à mão por François-Nicolas Martinet. Embora Buffon não tenha atribuído um nome científico, em 1783 o naturalista holandês Pieter Boddaert cunhou o nome binomial Todier de Juida. A localidade-tipo é Saint-Louis, no Senegal. O pica-peixinho-pigmeu é agora colocado no género Ispidina, introduzido pelo naturalista alemão Johann Jakob Kaup em 1848. O epíteto específico 'picta' deriva do latim 'pictus', que significa 'pintado'. Alguns textos referem-se a esta espécie como Ceyx pictus. Existem três subespécies.

Африканский крошечный зимородок, или кро́шечный лесно́й зиморо́док (лат. Ispidina picta) — вид птиц семейства зимородковых. Выделяют три подвида. Африканский крошечный зимородок достигает длины 11 см. Тело коричневатого, а крылья яркого тёмно-синего цвета. Хвост и верхняя сторона головы также синие. Щёки светлые розовато-фиолетовые, эта окраска тянется вплоть до затылка. Между щекой и затылком находится маленькое белое пятно, горло также белое. Длинный, прямой клюв и ноги ярко светло-красные. Птица достигает длины примерно 11 см. От малахитового зимородка его отличает окраска щёк и размеры синего оперения по бокам головы: У малахитового зимородка синее оперение тянется до глаз, в то время как у крошечного лесного зимородка оно отделено от глаз коричневатой полосой. Оперение молодых особей приблизительное такое же, как оперение взрослых птиц, только беднее. Клюв короче, серо-чёрный. Призывный крик — высокое «тси-тси» и пискливое щебетание. Африканский крошечный зимородок встречается исключительно в Африке, на высоте до 1 500 м, редко до 2 000 м над уровнем моря. Область распространения простирается от южной границы Сахары до Южной Африки за исключением сухого юго-запада и Африканского Рога. Обитает в лесах, чащах и лугах, при наличии там кустов и деревьев. Птица встречается также далеко от водоёмов, так как её питание состоит из насекомых и она таким образом не привязана к воде, как многие другие рыбоядные виды зимородков.

Pygmékungsfiskare (Ispidina picta) är en fågel i familjen kungsfiskare inom ordningen praktfåglar.