Srpatka ibisovitá (Ibidorhyncha struthersii) je pták z řádu dlouhokřídlých, jediný zástupce čeledi srpatkovití (Ibidorhynchidae). Vyskytuje se na štěrkových březích řek ve vysokohorských polohách střední Asie a himálajského pohoří. Vzhledově se jedná o velmi nápadného, těžko zaměnitelného ptáka: dlouhý, dolů stočený zobák je červený, většina opeření je šedá, břicho je bílé, obličejová maska je černá a horní část hrudi ohraničuje černý pásek.

Der Ibisschnabel (Ibidorhyncha struthersii) ist eine Vogelart aus der Ordnung der Regenpfeiferartigen (Charadriiformes), der an Gebirgsbächen Zentralasiens lebt. Da seine nähere Verwandtschaft umstritten ist, wird er in eine eigene Familie gestellt. Er lebt hauptsächlich von den Larven von Eintags- und Steinfliegen.

El pico de ibis o picoibis (Ibidorhyncha struthersii) es una especie de ave caradriforme de la familia Ibidorhynchidae, siendo su único miembro. Esta ave es inconfundible. El adulto es gris con vientre blanco, patas rojas, pico largo y curvado hacia abajo, la cara negra y el pecho con una banda negra. Los jóvenes no tienen el color negro en la cara y el pecho, y el pico es más opaco. Los adultos en reproducción tienen patas rojas brillantes y en los inmaduros son de color sepia. A pesar de su apariencia espectacular pasa desapercibido en su ambiente rocoso. Su llamado es un resonante ‘kliu-kliu’ similar al del archibebe claro. Vive en las riberas de guijarros de las mesetas altas de Asia Central y el Himalaya. Se alimentan sondeando con el pico bajo las piedras o gravillas de los lechos fluviales. Pone cuatro huevos en el suelo escarbado.

Iibisnokka (Ibidorhyncha struthersii) on keskiaasialainen kahlaaja, joka on heimonsa ja sukunsa ainoa laji. Sen elinympäristö käsittää Keski-Aasian korkeimmat vuoristot Kazakstanin kaakkoisosista Kashmiriin ja sieltä itään Luoteis-Kiinaan, Tiibetiin, Koillis-Intiaan ja Kiinan itä- ja koillisosiin. Se talvehtii Himalajan eteläpuolella. Lajin holotyypin kuvaili Nicholas Aylward Vigors Himalajalta 1832.

Le bec-d'ibis tibétain (Ibidorhyncha struthersii) est une espèce d'oiseaux de l'ordre des Charadriiformes, l'unique représentante du genre Ibidorhyncha et de la famille des Ibidorhynchidae. C'est un limicole de taille moyenne (38 à 41 cm), à l'aspect particulier, solidement bâti mais élégant, au plumage contrasté, au bec recourbé rouge foncé et aux longues pattes rouges. On le trouve dans les systèmes montagneux d'Asie centrale, où il fréquente les rivières caillouteuses.

Il becco d'ibis (Ibidorhyncha struthersii Vigors, 1832) è un uccello caradriiforme, unico rappresentante del genere Ibidorhyncha e della famiglia Ibidorhynchidae. Misura 39-41 cm di lunghezza, per 270-320 g di peso. Il becco è lungo 68-82 mm, mentre l'apertura alare è di 74 cm. Il becco d'ibis è un tipico uccello trampoliere che si distingue per il lungo becco rosso cremisi fortemente incurvato verso il basso e il piumaggio caratteristico. Presenta faccia e vertice neri o marrone scuro contornati da un largo bordo bianco che discende lungo tutta la lunghezza del collo. Il collo, la mantellina e il petto presentano una colorazione grigio-bluastra, ben evidenziata anch'essa da un contorno bianco molto spesso. Il dorso e le copritrici alari sono grigio-brunastre. Il ventre è interamente bianco, sormontato da una larga fascia nera. Durante il periodo nuziale le zampe assumono una colorazione rosso vivo. I due sessi sono identici, ma la femmina è un po' più grande e possiede un becco leggermente più lungo. I giovani presentano una colorazione generale dai toni più marroni, con un piumaggio meno pronunciato e più chiaro. Del tutto assente è la colorazione nera della faccia e della banda sub-pettorale. Hanno il becco grigio rosato e le zampe color seppia opaco. Nonostante il suo aspetto vistoso, il becco d'ibis si fonde perfettamente nell'ambiente ciottoloso in cui vive. Il becco d'ibis non ha ancora trovato una giusta collocazione tassonomica in seno all'ordine dei Caradriiformi. La maggior parte degli autori lo classifica nella famiglia degli Ibidorinchidi, della quale è l'unico rappresentante. In base ai risultati ottenuti studiandone il DNA, Sibley e Alhquist vorrebbero integrare la specie nella famiglia dei Recurvirostridi, assieme a cavalieri d'Italia e avocette.

トキハシゲリ（朱鷺嘴鳧、学名：Ibidorhyncha struthersii）は、チドリ目トキハシゲリ科に分類される鳥類の一種である。本種のみでトキハシゲリ科、トキハシケリ属を形成する。

따오기물떼새(Ibidorhyncha struthersii)는 도요목에 속하는 새의 일종이다. 따오기물떼새과(Ibidorhynchidae)과 따오기물떼새속(Ibidorhyncha)의 유일종이다.

De ibissnavel (Ibidorhyncha struthersii) is een steltloperachtige uit de familie van de ibissnavels (Ibidorhynchidae).

Ibisodziób (Ibidorhyncha struthersii) – gatunek średniej wielkości ptaka będący jedynym przedstawicielem podrodziny ibisodziobów (Ibidorhynchinae) w rodzinie ostrygojadów (Haematopodidae). Ibisodzioby występują od południowo-wschodniego Kazachstanu na południe po Kaszmir i na wschód przez północno-zachodnie Chiny, Tybet i północno-wschodnie Indie po wschodnio-centralne i północno-wschodnie Chiny. Długość ciała wynosi 39–41 cm; masa ciała 270–320 g; długość dzioba 68–82 mm; rozpiętość skrzydeł ok. 74 cm. Jest ptakiem smukłym o długich nogach i zakrzywionym dziobie przystosowanym do wydobywania pokarmu spod kamieni. Ubarwiony jest z wierzchu na szaro, brzuch jest biały, nogi i dziób są czerwone, przy czym nogi są znacznie bardziej jaskrawe. Ibisodzioby zamieszkują okolice górskich rzek. Gniazdo ma postać niewielkiego wgłębienia na plaży. Samice składają zawsze cztery jaja.

Ibidorhynchidae é uma família de aves pertencente à ordem Charadriiformes. O grupo tem apenas uma espécie, o bico-de-íbis (Ibidorhyncha struthersii), que vive nas margens de rios nos planatos da Ásia Central e Himalaias.

Серпоклю́в (лат. Ibidorhyncha struthersii) — вид птиц отряда ржанкообразных, единственный вид рода серпоклювы (Ibidorhyncha), выделяемый в монотипическое семейство Ibidorhynchidae. Довольно крупный кулик: длина тела 38—41 см, вес 270—300 г. Самки обычно несколько крупнее самцов. Основная окраска оперения взрослых серпоклювов в брачном наряде светло-дымчато-серая, верх головы, лоб, широкая полоса вдоль затылка, уздечка, горло и полоса поперек груди чёрно-бурые. Спинная сторона и крылья буровато-серые. Бока головы, шея, зоб и низ спины голубовато-серые. Ноги тёмно-красные. Характерной особенностью серпоклювов является длинный (7—8 см) и тонкий, выгнутый вниз клюв ярко-красного цвета. С его помощью серпоклюв ищет добычу между камнями на дне рек и озёр, погружая голову в воду. Серпоклювы распространены в Средней Азии и Гималаях, от озера Иссык-Куль до южной границы Маньчжурии, они в небольших группах встречаются вдоль мелких каменистых горных рек и ручьёв, однако рек с очень быстрым течением серпоклюв избегает. Серпоклювы живут в горных регионах на высоте от 1700 до 4500 м над уровнем моря. В зимнее время они перекочёвывают в более низко расположенные местности, встречаются и в предгорьях, но редко. В России серпоклюв наблюдался только на Алтае, куда залетали лишь единичные экземпляры. Также, они обитают в высокогорьях Центрального и Северного Тянь-Шаня, в пределах Казахстана по долинам рек Большая и Малая Алматинки, Чилик, Иссык, Каркара, Баянкол, Джунгарского Алатау, Чолдысу.

Ibisnäbb (Ibidorhyncha struthersii) är en centralasiatisk vadare som skiljer sig tillräckligt mycket från de andra inom gruppen för att placeras i den egna familjen ibisnäbbar (Ibidorhynchidae). Som adult är den övervägande grå med vit buk, röda ben, röd lång nedåtböjd näbb, svart "ansikte" och ett svart bröstband. Beståndet anses vara livskraftigt.

Aynakgaga (İbidorhyncha struthersii), aynakgagagiller (Ibidorhynchidae) familyasından bir kıyı kuşu türü. Ibidorhynchidae familyasına ait tek türdür. Bu kuş kolay tanınan bir türdür. Yetişkinleri gri ile beyaz karınlı, kırmızı bacaklı, uzun aşağıya doğru kıvrık gagalı, siyah bir yüzlü ve göğsü siyah şeritlidir. Genç kuşların göğüs ve yüzünde siyahlık yoktur ve gagaları parlak değildir. Yetişkin erkeklerde bacaklar parlak kırmızıdır ve gençlerde ise mürekkep balığı rengindedir. Kolay tanınmasına rağmen, taşlık alanlarda fark edilmez. Kaya altlarını veya akarsu yakınlarındaki çakılları araştırarak beslenir. Seslenmeleri çınlayan bir Klew-klew dir. Yerde açtıkları yuvalarına dört yumurta yumurtlarlar. Orta Asya ve Himalayalar'ın yüksek platolarının çakıllı sahil kıyılarında yaşar.

鹮嘴鹬（学名：Ibidorhyncha struthersii）是鸻形目的单型科鹮嘴鹬科中的唯一一种。在中国大陆，分布于新疆、青海、甘肃、内蒙古、宁夏、陕西、山西、河北、河南、四川、云南、西藏等地。该物种的模式产地在喜马拉雅山脉。