Buřňáček šedý (Hydrobates furcatus) je malý mořský pták z čeledi buřňáčkovitých. Je druhým nejpočetnějším a nejrozšířenějším buřňáčkem (po buřňáčku rousném) a je jediným ptákem ve své čeledi, který má modrošedé zbarvení. Buřňáček šedý je pelagický druh, který tráví až 8 měsíců v severním Tichém oceánu. Na pevninu se vrací pouze za účelem hnízdění v koloniích. Hnízda lze nalézt ve skalních štěrbinách nebo malých norách, kam snáší jediné vejce. Jejich hnízdní areál se rozkládá podél pobřeží severního Tichého oceánu, od severní Kalifornie až po severovýchodní Asii. Živí se převážně planktonními korýši, malými rybami a olihněmi, ale konzumují i zbytky potravy. Podobně jako ostatní buřňáčci, hledají potravu za letu sbíráním z hladiny vody.

Der Gabelschwanzwellenläufer (Hydrobates furcatus; Syn.: Oceanodroma furcatus) ist eine Vogelart aus der Gattung der Wellenläufer (Hydrobates), die im nördlichen Pazifik vorkommt. Der Gabelschwanzwellenläufer ist gänzlich blau-grau, auf der Unterseite und dem Rücken etwas heller als Kopf und Flügel, auffällig sind die dunkle Stirn und Augenregion sowie die schwarzen Flügelstreifen und Hand- und Armschwingen. Der Körper misst etwa 22 cm, die Flügelspanne beträgt ca. 46 cm, der Schwanz erscheint im Flug sehr lang. Er schlägt schnell und flach mit den Flügeln, oft gefolgt von Gleitphasen und macht gelegentlich kurze Tauchgänge um zu fischen. Es werden zwei Unterarten unterschieden: Die Nominatform H. f. furcata aus Asien und den Aleuten ist etwas heller und größer als H. f. plumbea aus Nordamerika Sie brüten von den Kurilen bis zu den Inseln des nördlichen Kaliforniens.

El paíño rabihorcado (Hydrobates furcatus), es una especie de ave procelariforme de la familia Hydrobatidae nativa del noroeste de América del Norte y el noreste de Asia. En América del Norte, se reproduce en las islas Aleutianas de Alaska, a lo largo de la costa de las islas de Columbia Británica en Canadá y el noroeste del Pacífico en los Estados Unidos continentales. Se reproduce también en la islas Kuriles de Kamchatka. Anida en grietas de las rocas o en pequeñas madrigueras en tierra blanda y pone un solo huevo blanco. Pasa el resto del año en el mar, por lo general en aguas más frías. Se puede observar también en alta mar por la costa del Pacífico hasta el centro de California y Japón. Se alimenta principalmente de plancton, crustáceos, pequeños peces y calamares. Se alimenta de manera similar a otros petreles, recogiendo comida de la superficie del agua mientras está en vuelo. Este pájaro no sigue a los barcos.

Harmaakeiju (Hydrobates furcata) on ulappakeijujen heimoon kuuluva valtamerilintu. Sen elinympäristö käsittää Tyynenmeren pohjois- ja koillisosat Kuriileilta ja Aleuteilta Alaskaan, ja rannikkoa pitkin Pohjois-Kaliforniaan. Populaation koko on noin kuusi miljoonaa yksilöä. Johann Friedrich Gmelin kuvaili lajin holotyypin Aasian ja Amerikan välisiltä jäisiltä vesiltä 1789.

L'Océanite à queue fourchue (Hydrobates furcatus, anciennement Oceanodroma furcata) est une espèce d'oiseaux de la famille des Hydrobatidae.

L'Uccello delle tempeste forcuto (Hydrobates furcatus) è un piccolo uccello marino della famiglia Hydrobatidae. È il secondo uccello delle tempeste più abbondante e diffuso (dopo l'uccello delle tempeste di Leach) ed è l'unico della sua famiglia ad avere una colorazione grigio-bluastra. È una specie pelagica che trascorre fino a 8 mesi nell'Oceano Pacifico settentrionale, tornando a terra solo per riprodursi in colonie. I nidi si trovano in fessure rocciose o piccole tane, dove viene deposto un singolo uovo. Il loro areale riproduttivo si estende lungo la costa del Pacifico settentrionale, dalla California settentrionale all'Asia nord-orientale. Si nutrono principalmente di crostacei planctonici, piccoli pesci e calamari, ma consumano anche scarti; come altri uccelli delle tempeste, foraggiano raccogliendo il cibo dalla superficie dell'acqua durante il volo.

ハイイロウミツバメ（灰色海燕、学名：Hydrobates furcatus）は、ミズナギドリ目ウミツバメ科に分類される鳥類の一種である。

Het parelgrijs stormvogeltje (Hydrobates furcatus, synoniemen Oceanodroma furcata en Pterodroma furcata) is een vogel uit de familie der Hydrobatidae (Noordelijke stormvogeltjes).

Nawałnik popielaty (Hydrobates furcatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny nawałników (Hydrobatidae). Jego zasięg występowania obejmuje północną część Oceanu Spokojnego. Nie jest zagrożony. Długość ciała wynosi około 20,3 cm, w tym dzioba 1,9 cm i ogona 9,5 cm. Skrzydło mierzy 15,2 cm, a skok ok. 2,2 cm. Cechą charakterystyczną tego nawałnika jest nieznacznie rozwidlony ogon. Głowa szarawa lub brudnobiała, z wierzchu ciemnoszara, czoło i okolice oczu brązowawe. Dziób jednolicie czarny. Pierś, kuper, grzbiet i pokrywy nadogonowe szare. Sterówki szarawe z jaśniejszymi stosinami, podobnie jak i lotki. Lotki II-rzędowe posiadają białe obrzeżenia na zakończeniu. Wierzchnie pokrywy skrzydłowe z białymi obrzeżeniami, z wyjątkiem tych na krawędzi skrzydła. Nogi brązowe. Występuje w północnej części Oceanu Spokojnego. Całkowity zasięg występowania wynosi około 22,4 mln km². Większość tego zasięgu to otwarty ocean, na którym przebywa poza okresem lęgowym. Stanowiska lęgowe położone są na morskich wyspach wzdłuż wybrzeży Ameryki Północnej i północno-wschodniej Azji – od Kalifornii na wschodzie po Alaskę na północy i Kuryle na zachodzie. Gniazduje w suchych i osłoniętych miejscach – w opuszczonych norach maskonurów, pod kępami roślinności, w szczelinach skalnych i lawowych, pod kłodami czy między korzeniami drzew. Tam, gdzie gleba jest wystarczająco miękka, nawałniki popielate czasami same wykopują norę gniazdową za pomocą dzioba i stóp. Gniazda są minimalistyczne, czasami zbudowane z traw, turzyc lub innych roślin, ale większość par nie buduje gniazda, a jaja składane są bezpośrednio na podłożu. Samica składa tylko jedno jajo, całkowicie białe z wyjątkiem nieznacznie szaro plamkowanego szerszego końca. W inkubacji biorą udział oba ptaki z pary, nie jest znany dokładny jej czas. Wśród 79 złożonych w 2005 roku na wyspie Kasatochi jaj wykluło się 88,6%, a opierzenia dożyło 58,2% piskląt. W trakcie podobnych badań w 2006 roku, mających miejsce na tej samej wyspie, spośród 103 jaj wykluło się 91,3%, a przeżywalność piskląt wyniosła 88,9%. Masa opierzonego pisklęcia wynosiła średnio około 80 gramów. Młode karmione były skorupiakami (głównie z rodziny Lysianassidae, dużą część stanowiły także Neocalanus cristatus – Calanoida), rybami oraz mięczakami; zdarzyły się przypadki przynoszenia pisklętom kawałków plastiku. U badanych piskląt skok mierzył przy wykluciu około 5 cm i rósł dopóki młode nie osiągnęło wieku 30 dni. Do śmiertelności piskląt przyczyniać się może pasożytnictwo grzybinków (Leiodidae).

O painho-prateado (Hydrobates furcatus) é uma pequena ave marinha da família Hydrobatidae. É o segundo painho mais abundante e difundido (depois do painho-prateado de Leach) e é a única ave da sua família com coloração cinzento-azulada. O painho-prateado é pelágico, passando até 8 meses no Oceano Pacífico norte. Regressam a terra apenas para se reproduzir, nidificando em colónias. Os ninhos podem ser encontrados em fendas rochosas ou pequenas tocas, onde é posto um único ovo. A sua área de reprodução estende-se ao longo da costa do Pacífico norte, desde o norte da Califórnia até ao nordeste da Ásia. Alimentam-se principalmente de crustáceos planctónicos, pequenos peixes e lulas, mas também consomem restos. Tal como outros painhos, forrageiam recolhendo alimento da superfície da água durante o voo.

Серая вилохвостая качурка, или сизая качурка (лат. Hydrobates furcatus), — вид птиц из семейства качурковых, величиной со скворца. Пепельно-серая птица со светлой полосой на крыльях. Молодые птицы с буроватым оттенком. Ранее данный вид помещали в род Oceanodroma, но затем род был синонимизирован с родом Hydrobates.

Grå stormsvala (Hydrobates furcatus) är en talrik fågel i familjen stormsvalor inom ordningen stormfåglar som förekommer i norra Stilla havet. Arten är talrik och, ovanligt för havsfåglar, ökar i antal.