وقواق صقري شمالي (الاسم العلمي: Cuculus fugax) هو نوع من جنس كوكو.

Kukačka thajská (Hierococcyx nisicolor) je druh kukačky z rodu Hierococcyx, která se přirozeně vyskytuje v Orientální oblasti od severovýchodní Indie po jihovýchodní Čínu a na jih přes Malajský poloostrov až na Borneo, Sumatru a západní Jávu. Areál rozšíření druhu se rozprostírá po Orientální oblasti. Vyskytuje se od severovýchodní Indie (hlavně Ásám) po jihovýchodní Čínu a Singapur přes celou Zadní Indii a Malajský poloostrov po ostrovní části jihovýchodní Asie – konkrétně Borneo, Sumatru a západní Jávu. Může obývat poměrně vysoké nadmořské výšky, v Indii do 2300 m n. m. a v Bhútánu dokonce do 2900 m n. m. Globální početnost nebyla kvantifikována, avšak v místech přirozeného výskytu bývá kukačka thajská popisována jako neobvyklá až vzácná. Délka těla dosahuje 28–30 cm. Svrchní strana těla včetně hlavy jsou tmavě šedé, která zasahuje i na tváře, strany krku a hrdlo. Spodina je světlá s rezavými až tmavě šedými podélnými proužkovanými skvrnami. Ocas je černý s šedými příčnými pruhy a rezavým zakončením. Samec i samice vypadají stejně. Duhovky jsou hnědé, oční kroužek žlutý. Zobák je většinou černý, avšak jeho báze, spodní čelist a špičatý konec jsou nazelenalé.

Der Pfeifkuckuck (Hierococcyx nisicolor), auch als Pfeifkuckuck bekannt, ist eine Kuckucksart, die in Nordostindien, Myanmar, Südchina und Südostasien vorkommt. Der Pfeifkuckuck ist ein Brutparasit. Das Küken wirft die leiblichen Nachkommen aus dem parasitierten Nest, um der einzige Bewohner zu bleiben. Unter normalen Umständen würde dies die Fütterungsrate verringern, da die Pflegeeltern nur einen Schnabel sehen. Um dem entgegenzuwirken, zeigt der Pfeifkuckuck unter seinem Flügel Hautpartien in der Farbe eines aufgerissenen Schnabels, um zusätzliche Schnäbel vorzutäuschen; diese Strategie scheint die Fütterungsrate zu erhöhen. Dies steht im Gegensatz zu anderen Kuckucksarten (wie dem Kuckuck), die die Frequenz ihrer hohen Hungerrufe steigern, um die Fütterungsrate zu erhöhen. Obwohl der Hautfleck nicht die Form eines Schnabels hat, ist er überzeugend: Wirtseltern legen gelegentlich Futter in diesen Fleck. Früher wurde der Pfeifkuckuck in vier Unterarten unterteilt. Der Philippinenkuckuck wird heute meist als eigenständige Art (H. pectoralis) betrachtet. Die übrigen Formen wurden ebenfalls in drei Arten aufgeteilt: den Malaienkuckuck (H. fugax), den Pfeifkuckuck (H. nisicolor) und den Rostkuckuck (H. hyperythrus). Der Trivialname erinnert an den britischen Naturforscher Brian Houghton Hodgson.

El cuco silbador (Hierococcyx nisicolor) es una especie de ave cuculiforme de la familia Cuculidae propia de Asia. Anteriormente era considerada una subespecie del cuco huidizo (Hierococcyx fugax) pero en la actualidad es tratada como especie separada. Se distribuye en el sur de Asia, se reproduce en el sur de China, Bután, el este de Nepal y el extremo noreste de la India y migra a la península Indochina y las islas mayores de la Sonda en invierno.

Le Coucou de Hodgson (Hierococcyx nisicolor) est une espèce de coucous, oiseaux de la famille des Cuculidae. C'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces), considérée par certains auteurs comme une sous-espèce du Coucou fugitif (Hierococcyx fugax). Son aire de répartition s'étend sur le centre et l'est de l'Himalaya, le centre et le sud de la Chine et l'Asie du Sud-Est.

Il Cuculastore di Hodgson (Hierococcyx nisicolor), noto anche come cuculo fischiatore, è una specie di cuculo presente nell'India nord-orientale, in Myanmar, nella Cina meridionale e nel sud-est asiatico. Il Cuculastore di Hodgson è un parassita di cova. Il pulcino espelle i legittimi occupanti dal nido parassitato, diventandone l'unico inquilino. In circostanze normali, ciò ridurrebbe il tasso di approvvigionamento poiché i genitori adottivi vedrebbero un solo becco aperto. Per contrastare questo fenomeno, il Cuculastore di Hodgson mostra sotto l'ala delle macchie di pelle del colore dell'interno di un becco per simulare la presenza di altri pulcini; questa strategia sembra aumentare la frequenza delle nutrizioni. Ciò contrasta con altre specie di cuculo (come il cuculo comune), che aumentano la rapidità dei richiami acuti di fame per stimolare l'alimentazione. Sebbene la macchia cutanea non abbia la forma di un becco, è convincente: i genitori ospiti inseriscono occasionalmente il cibo proprio nella macchia. In passato si riteneva che il Cuculastore di Hodgson avesse quattro sottospecie. Il cuculo delle Filippine è ora comunemente trattato come una specie separata, H. pectoralis. Le forme rimanenti sono state suddivise in tre specie: il cuculo della Malesia (H. fugax), il Cuculastore di Hodgson (H. nisicolor) e il cuculo rossiccio o cuculo settentrionale (H. hyperythrus). Il nome comune commemora il naturalista britannico Brian Houghton Hodgson.

Hodgsons sperwerkoekoek (Hierococcyx nisicolor) is een koekoekssoort uit het geslacht Hierococcyx. De vogel werd in 1843 als Cuculus nisicolor geldig beschreven door Edward Blyth, die deze vogel heeft genoemd naar de ontdekker, de Engelse natuuronderzoeker Brian Houghton Hodgson.

Kukułka himalajska (Hierococcyx nisicolor), znana również jako kukułka gwizdająca, to gatunek kukułki występujący w północno-wschodnich Indiach, Mjanmie, południowych Chinach i Azji Południowo-Wschodniej. Kukułka himalajska jest pasożytem lęgowym. Pisklę wyrzuca prawowitych mieszkańców gniazda, stając się jedynym lokatorem. W normalnych warunkach zmniejszyłoby to częstotliwość karmienia, ponieważ przybrani rodzice widzą tylko jeden otwarty dziób. Aby temu przeciwdziałać, kukułka himalajska prezentuje pod skrzydłem płaty skóry w kolorze wnętrza dzioba, symulując dodatkowe pisklęta; strategia ta wydaje się zwiększać częstotliwość karmienia. Kontrastuje to z innymi gatunkami kukułek (takimi jak kukułka zwyczajna), które zwiększają szybkość piskliwych wołań o pokarm, aby wymusić karmienie. Choć płat skóry nie ma kształtu dzioba, jest przekonujący: rodzice zastępczy czasami wkładają pokarm w to miejsce. Dawniej uważano, że kukułka himalajska ma cztery podgatunki. Kukułka filipińska jest obecnie powszechnie traktowana jako osobny gatunek, H. pectoralis. Pozostałe formy zostały podzielone na trzy gatunki: kukułkę malajską (H. fugax), kukułkę Hodgsona (H. nisicolor) oraz kukułkę rdzawą lub północną (H. hyperythrus). Nazwa zwyczajowa upamiętnia brytyjskiego przyrodnika Briana Houghtona Hodgsona.

O cuco-de-hodgson (Hierococcyx nisicolor), também conhecido como cuco-assobiador, é uma espécie de cuco encontrada no nordeste da Índia, Mianmar, sul da China e sudeste asiático. O cuco-de-hodgson é um parasita de ninho. O filhote expele os residentes legítimos do ninho parasitado, tornando-se o único ocupante. Em circunstâncias normais, isso reduziria a taxa de alimentação, pois os pais adotivos veriam apenas um bico aberto. Para neutralizar isso, o cuco-de-hodgson exibe manchas de pele sob a asa com a cor do interior de um bico para simular bocas adicionais; a estratégia parece aumentar a taxa de alimentação. Isso contrasta com outras espécies de cuco (como o cuco-comum), que aumentam a rapidez dos chamados agudos de fome para aumentar a taxa de alimentação. Embora a mancha de pele não tenha o formato de um bico, é convincente: os pais hospedeiros ocasionalmente colocam comida na mancha. O cuco-de-hodgson era anteriormente considerado como tendo quatro subespécies. O cuco-das-filipinas é agora comumente tratado como uma espécie separada, H. pectoralis. As formas restantes também foram divididas em três espécies: cuco-malaio (H. fugax), cuco-de-hodgson (H. nisicolor) e cuco-ruivo ou cuco-do-norte (H. hyperythrus). O nome comum homenageia o naturalista britânico Brian Houghton Hodgson.

Свистящая кукушка (Hierococcyx nisicolor), также известная как свистящая кукушка, — вид кукушек, обитающий в северо-восточной Индии, Мьянме, южном Китае и Юго-Восточной Азии. Свистящая кукушка является гнездовым паразитом. Птенец выбрасывает законных обитателей гнезда, становясь единственным птенцом. В обычных условиях это снизило бы частоту кормления, так как приемные родители видят только один открытый клюв. Чтобы противодействовать этому, Свистящая кукушка демонстрирует под крылом участки кожи цвета внутренней части клюва, имитируя дополнительные рты; эта стратегия, по-видимому, увеличивает частоту кормления. Это контрастирует с другими видами кукушек (например, обыкновенной кукушкой), которые увеличивают частоту пронзительных голодных криков для стимуляции кормления. Хотя кожное пятно не имеет формы клюва, оно выглядит убедительно: приемные родители иногда кладут пищу прямо в него. Ранее считалось, что у кукушки Ходжсона четыре подвида. Филиппинская кукушка теперь обычно рассматривается как отдельный вид, H. pectoralis. Оставшиеся формы также разделены на три вида: малайская кукушка (H. fugax), Свистящая кукушка (H. nisicolor) и рыжая кукушка или северная кукушка (H. hyperythrus). Название вида увековечивает память британского натуралиста Брайана Хоутона Ходжсона.

Visselhökgök (Hierococcyx nisicolor) är en asiatisk fågel i familjen gökar inom ordningen gökfåglar.

棕腹鹰鹃（学名：Hierococcyx nisicolor）为杜鹃科杜鹃属的鸟类，也称棕腹杜鹃、霍氏鹰鹃。分布于喜马拉雅山脉南至马来半岛以及中国大陆的长江以南、四川等地。多见于常绿林或茂密的山地灌木丛。该物种的模式产地在尼泊尔。拆分后的棕腹鹰鹃是单型物种。