Plžojed bělooký (Helicolestes hamatus) je jihoamerický dravý pták z čeledi jestřábovitých (Accipitridae). Vyskytuje se v roztroušených populacích v zalesněných částech tropické severní a střední Jižní Ameriky a na dalekém východě Panamy. Tento druh byl překlasifikován do rodu Rostrhamus, ze kterého byl následně opět vyjmut.

Der Hakenbussard (Helicolestes hamatus), früher auch als Hakenweih oder Waldschneckenmilan bezeichnet, ist eine in der Neotropis heimische Greifvogel-Art aus der Familie der Habichtartigen (Accipitridae). Er ist die einzige Art der Gattung Helicolestes. Der Hakenbussard ist 35 bis 41 Zentimeter lang, wobei die Weibchen um etwa 2 % größer sind als die Männchen. Er hat eine Spannweite von 80 bis 90 Zentimeter und eine Schwanzlänge von 11 bis 14 Zentimeter. Die Flügellänge beträgt 265 bis 284 Millimeter beim Männchen und 272 bis 288 Millimeter beim Weibchen. Der Lauf ist 41 bis 46 Millimeter lang und der Schnabel misst 29 bis 35 Millimeter. Männchen wiegen 377 bis 448 Gramm, Weibchen sind mit 367 bis 485 Gramm etwas schwerer. Das Gefieder der erwachsenen Vögel beider Geschlechter ist einfarbig dunkel schiefergrau. Die Flügel sind relativ kurz und an den Enden gerundet. Das Schwanzende ist gerade. Die Iris ist gelblichweiß. Wachshaut und Beine sind orange, zwischen Auge und Schnabelbasis ist ein unbefiederter Bereich ebenfalls leuchtend orangerot. Die Jungvögel sehen den Erwachsenen recht ähnlich. Sie sind jedoch etwas heller grau und die Schulter-, Flügel- und Unterschwanzdecken haben schmutzig rötlichbraune bis cremefarbene Säume. Außerdem zeigen die Schwanzfedern zwei weiße Binden und einen weißen Endsaum. Der Hakenbussard ist durch einen sehr langen, dünnen und sichelförmig gebogenen Oberschnabel charakterisiert, mit dem die Hauptnahrung – Schnecken aus der Familie der Apfelschnecken – aus dem Gehäuse geholt wird.

El caracolero plomizo (Helicolestes hamatus) es una especie de ave accipitriforme de la familia Accipitridae, es la única especie del género monotípico Helicolestes. Es nativo del extremo sureste de América Central y del norte al centro oeste de América del Sur.

Sinikotilohaukka (Helicolestes hamatus) on haukkojen heimon sukuun kuuluva lintu. Sitä tavataan Boliviassa, Brasiliassa, Kolumbiassa, Ecuadorissa, Ranskan Guayanassa, Panamassa, Perussa, Surinamessa ja Venezuelassa. Laji on toistaiseksi elinvoimainen, mutta metsien hävittämisen vuoksi sen arvioidaan menettävän elinalueitaan kolmessa sukupolvessa eli 20 vuodessa 18,4–21,7 %. ja sen populaation pienenevän jopa 25 % Sen elinpiiriä ovat subtrooppiset ja trooppiset viljelmät, erityisesti alavat metsät sekä suometsät, ja erilaiset kosteikot. Sinikotilohaukka luokitellaan usein myös kotilohaukkojen sukuun, mutta laji eroaa ulkonäöltään, lentotyyliltään ja käyttytymiseltään kotilohaukasta.

Le Milan à long bec (Helicolestes hamatus) est une espèce de rapaces de la famille des Accipitridae, endémique de la zone néotropicale. Les biotopes assimilés au Milan à long bec sont variés et sont toujours liés à la présence d'eau douce. On le retrouve ainsi dans des environnements tels que les forêts inondables, les forêts marécageuses, les marais, les lacs, et les bords de rivière.

Il nibbio beccosottile (Helicolestes hamatus (Temminck, 1821)) è un uccello appartenente alla famiglia Accipitridae, diffuso in America centrale e Meridionale.

De slanksnavelwouw (Helicolestes hamatus) is een roofvogel uit Zuid-Amerika. Het is een middelgrote roofvogel uit het monotypische geslacht Helicolestes. De vogel lijkt op de slakkenwouw en werd vroeger tot het geslacht Rostrhamus gerekend.

Ślimakojad żółtooki (Helicolestes hamatus) – gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae); jedyny przedstawiciel rodzaju Helicolestes. Występuje w Ameryce Południowej i we wschodniej Panamie. Gatunek słabo poznany, niezagrożony wyginięciem. Skrajnie wschodnia Panama przez północną i wschodnią Kolumbię do zachodniej i północno-wschodniej Wenezueli, Surinamu i Gujany Francuskiej; również na południe przez amazońską część Brazylii do wschodniego Peru i Boliwii (departamenty Pando i Beni). Granice zakresu występowania są słabo udokumentowane, po części ze względu na mylenie go ze ślimakojadem czerwonookim. Długość ciała 35–41 cm, masa ciała samca 377–448 g, samicy 367–485 g, rozpiętość skrzydeł 80–90 cm. Pozostałe wymiary (w mm) przedstawia tabela: Masywny ptak z szerokimi, okrągłymi końcówkami skrzydeł oraz kwadratowym ogonem, który ledwo wystaje zza skrzydeł podczas lotu. Czarny haczykowaty dziób długi i cienki. Upierzenie koloru łupkowoszarego, ogon czarny. Tęczówka koloru pomarańczowo-żółtego, nogi, woskówka i naga skóra na twarzy koloru od żółto-pomarańczowego do pomarańczowo-czerwonego. Od samców ślimakojada czerwonookiego różnią się kolorem oczu, ciemniejszym zadem, szerszymi skrzydłami i znacznie krótszym ogonem. Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy przejawiający się nieznacznie większymi rozmiarami samic. Młodociane osobniki podobne do dorosłych, ale na ogonie znajdują się dwa białe paski oraz końcówki.

O gavião-do-igapó (nome científico: Helicolestes hamatus) é uma espécie de ave de rapina da família Accipitridae. Ocorre na Colômbia, Bolívia, Brasil, Equador, Guiana Francesa, Guiana, Peru e Suriname.

Тонкоклювый коршун-слизнеед (лат. Helicolestes hamatus) — вид хищных птиц из семейства ястребиных (Accipitridae), выделяемый в монотипический род Helicolestes. Подвидов не выделяют. Распространены в Панаме и Южной Америке. Тонкоклювый коршун-слизнеед характеризуется широкими закругленными крыльями и коротким квадратным хвостом; надклювье сильно загнуто вниз. Длина тела колеблется от 36 до 41 см, а размах крыльев — от 80 до 90 см. Половой диморфизм в окраске оперения не выражен, однако самки, как правило, крупнее самцов и весят от 367 до 485 граммов, в то время как самцы весят от 377 до 448 граммов. Общая окраска оперения сланцево-серая, кончики первостепенных маховых перьев и хвоста чёрные. Клюв и когти чёрного цвета. Радужная оболочка желтоватая, восковица и уздечка красновато-оранжевые, лапы оранжево-красные. Молодые особи похожи на взрослых, но имеют коричневатые глаза и три узкие белые полосы на хвосте. Основной крик в полёте или при встрече с хищниками — носовое «kee-ee-aay-aay-aay», которое начинается с резкого увеличения частоты, за которым следует постепенное снижение. При приближении к партнёру в гнезде издают повторяющийся крик «ker-ah» с переменной частотой, иногда сопровождаемый повторяющимися «ah-ahs». Тонкоклювый коршун-слизнеед обитает в затопленных лесах и других водно-болотных угодьях. Встречается на высоте до 750 м над уровнем моря.

Smalnäbbsglada (Helicolestes hamatus) är en sydamerikansk fågel i familjen hökar inom ordningen hökfåglar.