قِشْعَام هندي أو هَوْزَب أو النسر الهندي نسر من نسور العالم القديم من جنس القشعام، يعيش بشكل أساسي على منحدرات الهضاب في أواسط الهند وشبه الجزيرة الهندية، ويضع عشه على جرف أو منحدر في الغالب، ويضعه أيضاً على الأشجار، كما في ولاية راجاستان الهندية. وكغيره من النسور، فإنه يقتات بشكل أساسي على جيف الحيوانات النافقة، التي يعثر عليها من خلال التحليق فوق مناطق السافانا وحول مواطن البشر. وتتحرك النسور الهندية غالبا على شكل مجموعات. والنسر الهندي قريب جيني للنسر الأسمر.

Sup indický (Gyps indicus) je pták z čeledi jestřábovitých žijící v Indii, blízký příbuzný supa bělohlavého. Je 80–103 centimetrů dlouhý a má rozpětí křídel od 1,96 do 2,38 metru. Váží 5,5 až 6,3 kilogramu a živí se převážně mrchožravě.

Der Indiengeier (Gyps indicus), zuweilen auch Indischer Geier genannt, ist ein vom Aussterben bedrohter Greifvogel aus der Unterfamilie der Altweltgeier (Aegypiinae). Erwachsene Indiengeier erreichen eine Flügelspannweite von 196 bis 228 Zentimeter, eine Körperlänge von 80 bis 103 Zentimeter und ein Gewicht von 5,5 bis 6,3 Kilogramm. Kopf und Hals sind dunkel gefärbt und nackt, die Halskrause ist weißlich befiedert. Er besitzt sehr breite Flügel und kurze Schwanzfedern. Die Befiederung auf dem Rücken und die Oberflügeldecken sind gelblich braun, die Bauchfedern meist heller gelbbraun. Der Schnabel ist blass gelblich. Die Oberschenkel sind dicht weißgrau befiedert. Dem Indiengeier sehr ähnlich ist der lange Zeit als Unterart geführte Dünnschnabelgeier (Gyps tenuirostris), der von Rasmussen als eigenständige Art erkannt wurde. Er ist etwas robuster gebaut und zeigt einen längeren und heller gefärbten Schnabel. Sein Verbreitungsgebiet umfasst einen Gürtel südlich des Himalaya und reicht bis nach Südostasien. Somit gibt es keine geographischen Überlappungen der beiden Arten, was die Unterscheidung erleichtert. Indiengeier kommen im Osten Pakistans, entlang der Westküste der indischen Halbinsel sowie im Norden von Delhi und südlich des Quellgebiets des Ganges vor. Sie besiedeln Städte und Dörfer sowie auch offene Landschaften und Wälder.

El buitre de pico largo (Gyps indicus) es una especie de ave accipitriforme de la familia Accipitridae en grave peligro de extinción. Este miembro de la familia Accipitridae sólo habita ciertas zonas montañosas de la India y otros países del Sudeste asiático. Algunos autores afirman que las poblaciones de Camboya forman una especie aparte, Gyps tenuirostris. No se conocen subespecies.

Intiankorppikotka (Gyps indicus) on äärimmäisen uhanalainen päiväpetolintu. Intiankorppikotka kasvaa yli 90 cm pitkäksi, ja muistuttaa lentäessään maakotkaa, josta sen erottaa muun muassa pitkän nokkansa takia. Höyhenpeite on yleissävyltään harmahtava. Aikuisilla on vaaleankeltainen nokka ja vaaleat renkaat silmien ympärillä, poikasten nokka on tumma. Intiankorppikotka pesii Pakistanin kaakkoisosassa ja Intiassa. Se oli aikaisemmin varsin yleinen, mutta 1990-luvun loppupuolelta kanta on romahtanut yli 90 prosenttia. Intiankorppikotkan pesä on tyypillisesti kallionjyrkänteellä tai rakennusten raunioissa.lähde?

Le Vautour indien (Gyps indicus) est une espèce de vautour de la famille des Accipitridés.

Il grifone indiano (Gyps indicus Scopoli, 1786) è un rapace della famiglia degli Accipitridi. Il grifone indiano, saprofago dalla costituzione robusta (lunghezza totale circa 92 cm) e dall'aspetto trasandato, ha il becco color giallo chiaro, anelli perioculari chiari, testa e collo robusti, neri e ricoperti da un piumino chiaro, e un collarino bianco. Le piume del dorso e della parte superiore delle ali sono marroni, e sfumano sul color crema sul sottoala. Le cosce sono ricoperte di piume dello stesso colore della regione ventrale. I giovani hanno becco scuro, testa e collo rosei ricoperti di piumino chiaro e regione inferiore segnata da strisce marrone e crema. Il grifone indiano è diffuso nel Pakistan sud-orientale e nell'India peninsulare. Vive in città, paesi e villaggi nei pressi delle aree coltivate, nonché in aree aperte e boschive. Essendo un saprofago, il grifone indiano si nutre prevalentemente di carogne che rinviene sia in aree urbane che rurali. Si associa al grifone del Bengala (Gyps bengalensis) quando si alimenta presso le discariche e i mattatoi. Nidifica in piccole colonie, generalmente su falesie e rovine, ma occasionalmente anche sugli alberi. I nidi sono enormi, e misurano sessanta-novanta centimetri di larghezza. Sono fatti di ramoscelli e imbottiti con foglie verdi e immondizia. Tra metà novembre e inizio marzo, la femmina depone un uovo bianco, di forma ovale, covato da entrambi i genitori per 50 giorni. I genitori di entrambi i sessi contribuiscono all'allevamento del piccolo, portandogli il cibo e proteggendolo. Si ritiene che solo il 50% delle coppie nidifichi tutti gli anni.

インドハゲワシ (印度禿鷲、Gyps indicus) は、インド、パキスタン、ネパールに自生するハゲワシの1種である。生息数が著しく減少したため、2002年に国際自然保護連合（IUCN）のレッドリストの絶滅危惧種に指定された。本種の生息数が減少した原因はジクロフェナクによる中毒死である。

De Indische gier (Gyps indicus) is een Aziatische gier die nauw verwant is met de Bengaalse gier en de vale gier.

Sęp indyjski (Gyps indicus) – gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący Azję Południową. Krytycznie zagrożony wyginięciem. Indie i południowo-wschodni Pakistan. W 2011 roku po raz pierwszy stwierdzony w Nepalu. Długość ciała 83–91 cm, rozpiętość skrzydeł 196–258 cm. Masa ciała 5500–6300 g. Ubarwienie spodu tułowia i tylnej części skrzydeł jest brązowo-beżowe, lotki ciemnoszare, dolna część grzbietu jest bladobeżowa, a kryza beżowa. Występuje w miastach, miasteczkach i wioskach w pobliżu obszarów uprawnych oraz na terenach otwartych i zalesionych. Gniazduje w koloniach liczących do 20 par. Gniazda zwykle usytuowane są na klifach bądź w ruinach, bardzo rzadko na drzewach; w 2011 roku doniesiono o gnieździe zlokalizowanym na słupie wysokiego napięcia w Radżastanie. Żywi się niemal wyłącznie padliną. Często żeruje wspólnie z sępem bengalskim (G. bengalensis).

O abutre-de-bico-longo, também grifo-de-bico-comprido (Gyps indicus) é uma espécie de abutre criticamente ameaçada de extinção.

Индийский сип (лат. Gyps indicus) — вид хищных птиц семейства ястребиных. Обитает на западе Индии и юго-востоке Пакистана. Ранее в состав этого вида включали также популяции на востоке Индии и в странах Индокитая, которые были выделены в отдельный вид Gyps tenuirostris. Индийский сип достигает длины 80—100 см и массы от 5,5 до 6,3 кг, размах крыльев 196—258 см. В настоящее время в Красной книге МСОП состояние вида оценивается как критическое, хотя еще в начале 1990-х это была обычная, широко распространённая птица. Основной причиной снижения численности индийского сипа, как и других видов грифов Индии, называют негативное действие препарата диклофенак, который начали широко использовать для домашних животных.

Indisk gam (Gyps indicus) är en fågel i familjen hökar inom ordningen hökfåglar. IUCN kategoriserar arten som akut hotad.

長喙兀鷲（學名：Gyps indicus）是鷹科下的一種兀鷲。與常見的歐亞兀鷲（G. fulvus）有密切的親緣關係。近年因用於動物的止痛藥雙氯芬酸鈉的廣泛流傳，令不少活動於南亞的兀鷲出現腎衰竭，目前牠們均面臨滅絕危機。