Die Talaudralle (Gymnocrex talaudensis), auch als Talaudinselralle bezeichnet, ist eine Rallenart aus der artenarmen Gattung Gymnocrex. Sie ist auf der Insel Karakelong im Talaud-Archipel nordöstlich von Sulawesi endemisch.

La cotara de las Talaud, cotara de Talaud o rascón de Talaud (Gymnocrex talaudensis) es una especie de ave gruiforme no voladora de la familia Rallidae que habita en las Célebes septentrionales.

Le Râle de Talaud, Râle des Talaud ou Râle des îles Talaud (Gymnocrex talaudensis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Rallidae.

Il rallo delle Talaud (Gymnocrex talaudensis Lambert, 1998) è un uccello della famiglia dei Rallidi originario dell'isola di Karakelong (Indonesia).

De talaudnaaktoogral (Gymnocrex talaudensis) is een vogel uit de familie van de Rallen, koeten en waterhoentjes (Rallidae). Het is een bedreigde, endemische vogelsoort op Karakelong, een eiland van de Talaudeilanden, een eilandengroep ten noorden van Sulawesi (Indonesië). De vogel werd eind jaren 1990 ontdekt en in 1998 beschreven.

Derkaczak talaudzki, chruścielak talaudzki (Gymnocrex talaudensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Występuje endemicznie na indonezyjskich Wyspach Talaud. Zagrożony wyginięciem. Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisany w roku 1998 przez Franka R. Lamberta w czasopiśmie „Forktail”; zaobserwowany został dwa lata wcześniej. Holotyp został zebrany na wyspie Karakelong; nie jest znana jego płeć. Obecnie znajduje się w Museum Zoologicum Bogoriense (Holandia). Zasięg występowania Zasięg występowania obejmuje jedynie wyspę Karakelong o powierzchni około 850 km². Gatunek wydaje się preferować podmokłe łąki i roślinność na skraju lasów na nizinach. W roku 2003 pięciokrotnie nagrano odgłosy tego gatunku; osobniki te znajdowały się w lesie przy rzece. W promieniu 150 m od miejsca odkrycia znajdowały się podmokłe lasy, dwa bagna, kilka strumieni oraz droga z rowem gęsto porośniętym trawą. Świadczy to o tym, że derkaczak talaudzki preferuje mozaikę podmokłych typów habitatu. Morfologia Długość ciała około 33–35 cm. Długość dzioba u holotypu wynosi 58 mm, zaś skoku 68 mm. Tęczówka i skóra dookoła oka czerwone. Za okiem biała plama, przylegająca do obrączki ocznej. Głowa, gardło, broda i pierś kasztanowe. Dziób żółty z szarym zakończeniem obu szczęk. Dookoła nozdrzy również szary. Górna część grzbietu szara, nieco niebieskawa. Pozostała część grzbietu zielonobrązowa. Lotki brązowe. Sterówki czarne z granatowym połyskiem. Nogi i stopy żółte do różowych. Behawior W żołądku zebranego okazu odnaleziono skorupy ślimaków oraz przypuszczalne resztki małego żuka. Odzywa się w seriach co najmniej 15 wysokich dźwięków peet-peet-peet. Status, zagrożenia Według IUCN derkaczak talaudzki otrzymał status zagrożonego wyginięciem (EN, Endangered). Populacja szacowana jest na 600–1700 dorosłych osobników, a trend liczebności uznawany jest za spadkowy. Karakelang Wildlife Reserve, na obszarze którego można napotkać ten gatunek, zagrożony jest przez wylesianie.

Frango-d'água-das-talaud ou frango-de-água-das-talaud (Gymnocrex talaudensis) é uma espécie de ave da família Rallidae. É endémica da Indonésia. Os seus habitats naturais são: rios e pântanos. Está ameaçada por perda de habitat.

Talaudrall (Gymnocrex talaudensis) är en starkt utrotningshotad fågel i familjen rallar som förekommer i Filippinerna.