Kulíšek peruánský (Glaucidium peruanum) je malá „typická sova“ z podčeledi Surniinae. Vyskytuje se v Chile, Ekvádoru a Peru. Kulíšek peruánský měří 15 až 17 cm. Samci váží asi 60 g a samice asi 65 g. Kromě toho, že jsou samice těžší, mají také o něco delší křídla a ocasy než samci, ale obě pohlaví mají stejné opeření. Druh se vyskytuje v šedé, hnědé a rezavé barevné formě, přičemž první dvě převládají. Svrchní partie dospělců šedé formy jsou šedohnědé s plavými pruhy na čele a plavými skvrnami na temeni a šíji. Neúplný bílý „límec“ a oválné černé skvrny na krku vytvářejí vzhled očí. Ramena a hřbet mají bělavé skvrny. Ocas je rovněž šedohnědý, s až sedmi bělavými pruhy. Hrdlo je bílé, boky hrudi šedohnědé a zbytek spodních partií bělavý s rezavými pruhy. Ostatní formy nahrazují šedohnědou barvu tmavě hnědou nebo rezavou. Navíc pruhy na ocasu rezavé formy jsou rezavě hnědé nebo oranžovo-plavé a pruhování na spodních partiích je rozptýlenější než u ostatních dvou forem. U všech forem je oko citronově žluté a zobák i nohy žlutozelené. Mladí jedinci mají v podstatě stejné opeření jako dospělí, ale jejich temeno nemá žádné pruhy ani skvrny.

Der Peruzwergkauz (Glaucidium peruanum) auch Peru-Sperlingskauz ist eine kleine Eulenart aus der Gattung der Sperlingskäuze. Er kommt ausschließlich in Südamerika vor. Der Peruzwergkauz erreicht eine Körpergröße von etwa 15 bis 17 Zentimetern. Federohren fehlen. Es kommen drei Farbmorphen vor, die ein graues, braunes oder rotbraunes Gefieder haben. Die graue Farbmorphe ist eher in den größeren Höhenlagen anzutreffen. Bei ihr ist die Kopfoberseite dicht weiß gefleckt. Die Morphen, die eher in niedrigeren Gebirgslagen vorkommen, haben auf der Kopfoberseite eher tropfenförmige Flecken oder kurze Längsstreifen. Wie alle Sperlingskauz-Arten hat auch der Peruzwergkauz ein Occipitalgesicht im Nacken. Im Verbreitungsgebiet des Peruzwergkauzes kommen mehrere andere Sperlingskauz-Arten vor, mit denen der Peruzwergkauz verwechselt werden kann. Große Ähnlichkeit weist er mit dem Brasilzwergkauz sowie dem Bolivienzwergkauz auf. Dem Brasil-Sperlingskauz fehlt anders als dem Peruzwergkauz jedoch das ockerfarbene Nackenband unterhalb des Occipitalgesichts. Der Bolivienzwergkauz hat eher gerundete Flügelenden und die Tropfenverteilung im Muster des Kopfgefieders unterscheidet sich von der des Peruzwergkauzes. Am eindeutigsten ist jedoch eine Unterscheidung anhand der Stimme. Das Verbreitungsgebiet des Peruzwergkauzes erstreckt sich vom Westen Ecuadors über den Westen und Südwesten Perus bis nach Chile. Er ist ein Standvogel, der semiarides Buschland und trockene bis semiaride Wälder besiedelt. Seine Höhenverbreitung reicht vom Meeresniveau bis in Höhenlagen von 3.000 Meter über NN.

El chuncho del norte. lechucita peruana, mochuelo del Pacífico o mochuelo peruano (Glaucidium peruanum) es una especie de búho de la familia Strigidae. La especie es nativa de Ecuador, Perú y Chile. Habita una variedad de biomas incluyendo bosque húmedo montano tropical y subtropical. No tiene subespecies reconocidas.

Perunvarpuspöllö (Glaucidium peruanum) on pöllöihin kuuluva lintu. Sitä tavataan Chilessä, Ecuadorissa ja Perussa. Sen luontaista elinpiiriä on subtrooppinen ja trooppinen kuiva metsä ja kostea vuoristometsä, kuiva pensasaro, subtrooppinen ja trooppinen kostea pensasaro, subtrooppinen ja trooppinen ylävä pensasaro ja hyvin huonokuntoiset entiset metsät, kosteikot ja kaupunkialueet.

La Chevêchette du Pérou (Glaucidium peruanum) est une espèce d'oiseaux de la famille des Strigidae. Elle peuple une variété d'habitats, dont les forêts décidues et rivulaires, régions de montagne ou de basse altitude, zones agricoles boisées et urbaines. Son aire s'étend de l'Équateur et au nord-ouest du Chili.

La Civettina del Perù (Glaucidium peruanum), o civetta nana peruviana, è un piccolo "gufo tipico" della sottofamiglia Surniinae. Si trova in Cile, Ecuador e Perù. La Civettina del Perù è lunga da 15 a 17 cm. I maschi pesano circa 60 g e le femmine circa 65 g. Oltre a essere più pesanti, le femmine hanno anche ali e code leggermente più lunghe dei maschi, ma entrambi i sessi hanno lo stesso piumaggio. La specie presenta morfi di colore grigio, marrone e rossiccio, con i primi due predominanti. Le parti superiori degli adulti del morfo grigio sono bruno-grigiastre con striature color camoscio sulla fronte e macchie color camoscio sulla corona e sulla nuca. Un "collare" bianco incompleto e macchie nere ovali sul collo danno l'aspetto di occhi. Le spalle e il dorso hanno macchie biancastre. Anche la coda è bruno-grigiastra, con fino a sette barre biancastre. La gola è bianca, i lati del petto bruno-grigiastri e il resto delle parti inferiori biancastro con striature rossicce. Gli altri morfi sostituiscono il bruno-grigiastro con marrone scuro o rossiccio. Inoltre, le barre sulla coda del morfo rossiccio sono bruno ruggine o arancio-camoscio e le striature sulle parti inferiori sono più diffuse rispetto agli altri due morfi. In tutti i morfi l'occhio è giallo limone e il becco e le zampe sono giallo-verdi. I giovani hanno essenzialmente lo stesso piumaggio degli adulti, ma la loro corona non presenta striature o macchie.

De Peruaanse dwerguil (Glaucidium peruanum) is een vogel uit de familie van de uilen.

Sóweczka peruwiańska (Glaucidium peruanum) to mała sowa z podrodziny Surniinae. Występuje w Chile, Ekwadorze i Peru. Osiąga długość od 15 do 17 cm. Samce ważą około 60 g, a samice około 65 g. Samice są nie tylko cięższe, ale mają też nieco dłuższe skrzydła i ogony niż samce, jednak obie płcie mają takie samo upierzenie. Gatunek występuje w szarej, brązowej i rdzawej odmianie barwnej, przy czym dwie pierwsze przeważają. Wierzch ciała dorosłych osobników odmiany szarej jest szarobrązowy z płowymi smugami na czole oraz płowymi plamkami na ciemieniu i karku. Niepełny biały „kołnierzyk” i owalne czarne plamy na szyi tworzą wygląd oczu. Na ramionach i grzbiecie znajdują się białawe plamki. Ogon jest również szarobrązowy, z maksymalnie siedmioma białawymi poprzecznymi pasami. Gardło jest białe, boki piersi szarobrązowe, a reszta spodu ciała biaława z rdzawymi smugami. Pozostałe odmiany zastępują szarobrązowy kolor ciemnobrązowym lub rdzawym. Ponadto poprzeczne pasy na ogonie odmiany rdzawej są rdzawobrązowe lub pomarańczowopłowe, a smugi na spodzie ciała są bardziej rozmyte niż u pozostałych dwóch odmian. U wszystkich odmian oczy są cytrynowożółte, a dziób i nogi żółtozielone. Młode osobniki mają w zasadzie takie samo upierzenie jak dorosłe, ale ich ciemię nie posiada smug ani plamek.

Mocho-pigmeu-peruano ou mochinho-do-pacífico (Glaucidium peruanum) é uma espécie de ave da família Strigidae. Pode ser encontrada no Chile, Equador e Peru.

Перуанский сычик (Glaucidium peruanum) — небольшая сова подсемейства Surniinae. Обитает в Чили, Эквадоре и Перу. Длина тела составляет 15–17 см. Самцы весят около 60 г, самки — около 65 г. Самки не только тяжелее, но и имеют чуть более длинные крылья и хвосты, однако оперение у обоих полов одинаковое. Вид имеет серую, коричневую и рыжую цветовые морфы, первые две преобладают. Верхняя часть тела взрослых особей серой морфы серо-коричневая с палевыми полосками на лбу и палевыми пятнами на темени и затылке. Неполный белый «воротник» и овальные черные пятна на шее создают иллюзию глаз. На плечах и спине беловатые пятна. Хвост также серо-коричневый, с семью беловатыми полосами. Горло белое, бока груди серо-коричневые, остальная нижняя часть тела беловатая с рыжими полосками. У других морф серо-коричневый цвет заменен на темно-коричневый или рыжий. Кроме того, полосы на хвосте рыжей морфы ржаво-коричневые или оранжево-палевые, а полоски на нижней части тела более размытые, чем у других морф. У всех морф глаза лимонно-желтые, клюв и лапы желто-зеленые. Молодые особи по оперению практически не отличаются от взрослых, но на их темени нет полосок или пятен.

Perusparvuggla (Glaucidium peruanum) är en fågel i familjen ugglor inom ordningen ugglefåglar.