Kulíšek andský (Glaucidium jardinii) je druh sovy z čeledi puštíkovitých, který se vyskytuje v Kolumbii, Ekvádoru, Peru a Venezuele. Druh je monotypický a dorůstá délky 15 až 16 cm. Samci váží 54,9 až 77,4 g a samice 54,6 až 75 g. Existují dvě barevné formy; u jedné je hlava, tělo, křídla a ocas matně tmavě hnědé s bílými znaky, u druhé jsou tyto oblasti tmavě kaštanové s plavými znaky. U obou forem má temeno malé bílé tečky. Mají bílé „obočí“ nad žlutýma očima, bílé „vousy“ a široké bílé hrdlo. Na šíji mají vzor připomínající obličej. Záda mají skvrny a ocas pruhy, bílé nebo plavé. Boky hrudi jsou tmavě hnědé nebo kaštanové se světlými znaky; bílá hruď a břicho mají výrazné tmavě hnědé nebo kaštanové pruhování.

Der Andenzwergkauz oder Andenkauz (Glaucidium jardinii), auch Anden-Sperlingskauz genannt, ist eine kleine Eulenart aus der Gattung der Sperlingskäuze. Er kommt ausschließlich in Südamerika vor. Der Andenzwergkauz erreicht eine Körpergröße von etwa 15 bis 16 Zentimetern. Federohren fehlen. Das Gefieder ist entweder dunkelbraun oder rötlich orange-braun. Die Flügel sind im Verhältnis zur Körpergröße lang und am Ende gerundet. Der Kopf ist sehr fein gefleckt. Die Augenbrauen sind auffallend weißlich. Im Nacken befindet sich ein Occipitalgesicht. Der weiße Kehlfleck ist ohne andere farbliche Abzeichen. Die Brustseiten und Flanken sind graubraun bis orange-braun gefleckt. Im Verbreitungsgebiet des Andenzwergkauzes kommen mehrere andere Sperlingskauz-Arten vor, mit denen dieser verwechselt werden kann. Der Parkerzwergkauz ist kleiner und auffälliger und auf der Körperunterseite stärker gestreift. Beim Bolivienzwergkauz sind die Körperseiten gestreift. Der Nebelzwergkauz ist etwas größer und schwerer.

El mochuelo andino (Glaucidium jardinii) es una especie de búho de la familia Strigidae. Es también conocido como caburé andino o caburé yungueño (Argentina), buhíto andino (Colombia), mochuelo montañero (Costa Rica) , mochuelo montañero (Panamé), lechucita andina (Perú) y pavita andina (Venezuela). La especie es nativa de Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela. Habita los bosques húmedos montanos tropicales y subtropicales. No tiene subespecies reconocidas.

Andienvarpuspöllö (Glaucidium jardinii) on pöllöihin kuuluva lintu. Sitä tavataan Boliviassa, Kolumbiassa, Ecuadorissa, Perussa ja Venezuelassa. Sen kanta on vakaa. Sen elinpiiriä ovat subtrooppiset ja trooppiset kosteat alavat ja vuoristometsät ja kosteat pensastoalueet sekä hyvin korkealla olevat pensastoalueet. Andienvarpuspöllö (Glaucidium jardinii) BirdLife International Data Zone.

La Chevêchette des Andes (Glaucidium jardinii) est une espèce d'oiseaux de la famille des Strigidae. La chevêchette des Andes est une petite chouette qui mesure généralement entre 15 et 19 cm de longueur. Il n'existe pas de dimorphisme sexuel à proprement parler, cependant les femelles sont légèrement plus grandes et plus lourdes que les mâles. On retrouve des chevêchettes des Andes sous deux formes, une brune et une rousse. La tête et la calotte sont brunes, parsemées de petites taches chamois. Les sourcils sont clairs et relativement visibles. Le dos est brun ou brun teinté de roux et est tacheté de blanchâtre. Les parties inférieures sont principalement blanches et le poitrail est barré de brun. Les flancs sont blancs et bruns. Les rectrices sont sombres et sont barrées de quatre fines bandes blanchâtres. Comme la plupart des chevêchettes, les chevêchettes des Andes possèdent une paire de petites taches noires bordées de blanc dans la nuque qui ressemblent à des yeux. Ces deux taches sont des ocelles. L'iris, le bec et les pattes sont jaunes. Cet oiseau vit en Colombie, en Équateur, au Pérou et au Venezuela.

La Civettina delle Ande (Glaucidium jardinii) è una specie di rapace notturno della famiglia Strigidae, presente in Colombia, Ecuador, Perù e Venezuela. La specie è monotipica e misura dai 15 ai 16 cm di lunghezza, con un peso che varia tra i 54 e i 77 grammi. Presenta due morfi cromatici distinti: uno bruno scuro opaco con macchie bianche e uno castano scuro con macchie color camoscio. Entrambi presentano una corona punteggiata di bianco, sopracciglia bianche sopra occhi gialli, baffi bianchi e una gola ampia e chiara. La nuca mostra un disegno simile a un volto, mentre il dorso e la coda presentano barre o macchie. Il petto e il ventre, di colore chiaro, sono striati di bruno o castano.

De Andesdwerguil (Glaucidium jardinii) is een vogel uit de familie van de uilen. Deze vogel is genoemd naar de Schotse natuuronderzoeker William Jardine. Deze soort komt voor van westelijk Venezuela tot centraal Peru. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar de soort wordt als tamelijk algemeen gemeld. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

Sóweczka andyjska (Glaucidium jardinii) to gatunek sowy z rodziny puszczykowatych, występujący w Kolumbii, Ekwadorze, Peru i Wenezueli. Gatunek jest monotypowy. Sóweczka andyjska osiąga od 15 do 16 cm długości, a samce ważą od 54,9 do 77,4 g, podczas gdy samice od 54,6 do 75 g. Występują dwie wyraźne formy barwne: jedna o matowobrązowym upierzeniu z białymi znaczeniami, a druga o ciemnokasztanowym z płowymi akcentami. W obu przypadkach wierzch głowy pokrywają małe białe kropki, ptaki mają białe „brwi” nad żółtymi oczami, białe „wąsy” oraz szerokie białe gardło. Kark zdobi czarno-biały wzór przypominający twarz, grzbiet jest nakrapiany, a ogon posiada poprzeczne prążki. Boki piersi są ciemnobrązowe lub kasztanowe z jasnymi plamkami, natomiast białe piersi i brzuch pokrywają wyraźne, ciemne smugi.

Mocho-pigmeu-andino ou caburé-dos-andes (Glaucidium jardinii) é uma espécie de ave da família Strigidae. Pode ser encontrado na Bolívia, Colômbia, Costa Rica, Equador, Panamá, Peru e Venezuela. O seu habitat natural é a floresta de montanha subtropical ou tropical húmida.

Андский сычик (лат. Glaucidium jardinii) — маленькая птица из семейства совиных. Раньше этот вид считали подвидом воробьиного сыча-гнома (Glaucidium gnoma), но анализ ДНК выявил отличия, позволяющие отнести подвид к самостоятельному виду. Длина тела от 15 до 16 см. «Ушки» отсутствуют. Оперение или тёмно-коричневое, или красноватое оранжево-коричневое. Крылья по отношению к размеру тела длинные и закруглённые на конце. Голова густо покрыта пятнами. «Брови» отчётливо белые. На затылке имеется «ложное лицо». На горле имеется белое пятно. Боковые стороны тела от серо-коричневого до оранжево-коричневого цвета. Вид распространён от Анд Венесуэлы, севера Колумбии, центральной части и востока Эквадора до севера Перу. Оседлая птица обитает в горных и туманных лесах на высоте от 2000 до 3500 метров над уровнем моря. Вид ведёт дневной образ жизни. Часто можно наблюдать, как мелкие пернатые прогоняют его. Рацион питания состоит из мелких птиц, насекомых и мелких млекопитающих. Охотится преимущественно из засады. В качестве гнёзд использует брошенные дупла дятлов. В кладке три белых яйца. Биология размножения изучена недостаточно.

Andinsk sparvuggla (Glaucidium jardinii) är en fågel i familjen ugglor inom ordningen ugglefåglar.