Lesňáček mokřadní (Geothlypis speciosa) je zranitelný druh ptáka z čeledi lesňáčkovitých. Je endemitem Mexika. Lesňáček mokřadní měří 12,5 až 13 cm a váží 9,5 až 12 g. Druh je pohlavně dimorfní. Dospělí samci nominátního poddruhu mají tmavě černavé temeno, které přechází v černou masku zasahující na ušní krovky. Týl, svrchní partie, křídla a ocas jsou teplé hnědo-olivové. Hrdlo a spodní partie jsou sytě žluté s hnědo-skořicovým nebo okrovým nádechem na hrudi a bocích. Samice mají převážně tmavě olivově šedou hlavu se světlejším nadočním proužkem a proužkem nad uzdičkou. Svrchní partie, křídla a ocas jsou tmavě šedavé. Spodní partie jsou sytě žluté s výrazným olivově hnědým nádechem na hrudi, bocích a břiše. Pera spodních partií mají u čerstvého opeření plavě okrové okraje. Samci poddruhu G. s. limnatis mají poněkud zelenější (méně hnědé) svrchní partie než nominátní forma a nádech na spodních partiích je spíše nažloutle olivový až plavě olivový než hnědý. Samice jsou také zelenější na hřbetě a olivovější na spodní straně než nominátní forma. Obě pohlaví obou poddruhů mají tmavou duhovku, černavý zobák a tmavě hnědé nohy a chodidla.

Das Ockerbrust-Gelbkehlchen (Geothlypis speciosa) ist ein kleiner Singvogel aus der Gattung der Gelbkehlchen (Geothlypis) innerhalb der Familie der Waldsänger (Parulidae). Das Verbreitungsgebiet befindet sich in Südzentralmexiko. Von der IUCN werden sie seit 2000 als „stark gefährdet“ (endangered) geführt. Ockerbrust-Gelbkehlchen erreichen eine Körperlänge von 13 Zentimetern und wiegen 10 bis 11,6 Gramm. Die Flügellänge beträgt beim Männchen 5,5 bis 6,1 Zentimeter, beim Weibchen 5,2 bis 5,7 Zentimeter. Adulte männliche Ockerbrust-Gelbkehlchen der Nominatform tragen eine auffallende schwarze Gesichtsmaske, die sich deutlich bis zu den Nackenseiten dehnt und über der Stirnkrone miteinander verbunden ist. Die Krone ist schwärzlich mit bräunlichen Federspitzen, der Hinterkopf und Nacken rußbraun und das Oberseitengefieder bräunlicholiv. Flügel und Schwanzfedern sind dumpf braun mit oliven Federrändern. Das Unterseitengefieder ist goldgelb bis ockerfarben mit orange bis zimtbraunen verwaschenen Flanken und Brustseiten. Der Schnabel ist schwarz, die Beine grau-fleischfarben. Das adulte Weibchen der Nominatform hat ein dumpferes Federkleid als das Männchen und ihm fehlt die schwarze Gesichtsmaske. Das Kopfgefieder ist dunkel olivgrau mit oliven Kopfseiten, blassem gelbbraunen Augenring und Superciliarstreifen. Das Oberseitengefieder ist fahl olivgrau; das Unterseitengefieder dumpf gelb mit verwaschenen olivbraunen Flanken und Brustseiten und verwaschener olivbrauner Bauchpartie. Immature männliche Exemplare der Nominatform im ersten Jahr ähneln den erwachsenen Männchen. Die schwarze Gesichtsmaske ist weniger ausgeprägt und beschränkt sich gewöhnlich an den Kopfseiten auf die Zügel und den unteren Ohrendecken. Das Kronengefieder ist braunoliv. Juvenile haben ein braunolives Kopf- und Oberseitengefieder sowie ein blasses olivgelbes Unterseitengefieder. Der Schnabel ist schwarz; die Beine bräunlich. Die Unterart Geothlypis s. limnatis ähnelt stark der Nominatform. Sie hat einen etwas längeren Schnabel, ein grüneres Oberseitengefieder ohne sichtliche Brauntöne und mehr olive verwaschene Flanken.

La mascarita transvolcánica, mascarita del Lerma o chipe de calva negra (Geothlypis speciosa), es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae perteneciente al numeroso género Geothlypis. Es endémica del Eje Neovolcánico de México. Reside en una pequeña porción del Eje Neovolcánico desde el Valle de México hacia el oeste hasta el lago de Pátzcuaro, Michoacán, y el lago Yuriria, Guanajuato. Actualmente sólo se conoce en unas pocas zonas de los estados de Guanajuato, Michoacán y México, en el centro de México; se conoce mejor en la parte alta del río Lerma, México, pero también se encuentra regularmente en el lago de Cuitzeo y en el lago Pátzcuaro, Michoacán. Reside en marismas de espadaña (Typha sp.) y eneas de toro (Scirpus sp.), así como en pantanos, llanuras aluviales y humedales de tierras altas. Es menos común encontrarla en marismas con plantas de los géneros Heleocharis y Cyperus. No existe una línea divisoria evidente entre la máscara negra y la corona olivácea oscura; además, otra seña distintiva es la coloración amarilla muy intensa de las partes ventrales. Por lo demás es parecida a las demás mascaritas.

Nokiotsakerttuli (Geothlypis speciosa) on kerttulien heimoon kuuluva varpuslintu.

La Paruline à face noire (Geothlypis speciosa) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Parulidae. La Paruline à face noire est endémique du Mexique. Elle préfère les roselières étendues peuplées de Typhas et de Scirpe aigu de haute taille. Cette espèce subit un déclin principalement causé par le drainage de son habitat. La taille de la population n'est pas connue, mais elle est probablement très réduite.

La golagialla capinera (Geothlypis speciosa P. L. Sclater, 1859) è un uccello della famiglia dei Parulidi originario del Messico centro-meridionale. La IUCN la classifica dal 2000 tra le «specie in pericolo». La golagialla capinera misura 13 cm di lunghezza e pesa tra i 10 e gli 11,6 g. L'ala misura 5,5-6,1 cm nei maschi e 5,2-5,7 cm nelle femmine. I maschi adulti della forma nominale presentano una caratteristica maschera facciale nera, che si estende fino ai lati del collo e si congiunge alla macchia nera posta sulla fronte. La piume della corona sono nerastre con le estremità marroncine, la parte posteriore della testa e il collo sono di colore bruno-rossiccio e il dorso è oliva-brunastro. Le penne delle ali e della coda sono color marrone sporco con i margini oliva. La regione ventrale è color giallo scuro, con sfumature arancio sul petto e ocra sui fianchi. Il becco è nero e le zampe sono color grigio-carne. Le femmine adulte della sottospecie nominale hanno un piumaggio dai toni più spenti di quello dei maschi e sono prive della maschera facciale nera. La testa è color grigio-oliva scuro con i lati oliva e un anello oculare e una striscia sopracciliare color tenné chiaro. Il piumaggio del dorso è grigio-oliva chiaro; quello della regione ventrale è color giallo scuro con sfumature bruno-oliva sui fianchi e ai lati del petto e, molto sbiadite, sull'addome. I maschi del primo anno della forma nominale sono simili ai maschi adulti, ma hanno la maschera facciale nera meno pronunciata e di solito limitata ai lati della testa, alle redini e alla parte bassa delle copritrici auricolari. La corona è color oliva spento. Gli esemplari giovani hanno testa marrone, dorso oliva, regione ventrale di un'oliva più chiaro, becco nero e zampe marroncine. La sottospecie G. s. limnatis è molto simile alla forma nominale. Ha solamente il becco leggermente più lungo, il piumaggio del dorso dai toni più verdastri, senza sfumature marroni, e fianchi maggiormente sfumati di oliva.

De zwartkruinmaskerzanger (Geothlypis speciosa) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers). Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in Midden-Mexico.

Cytrynka czarnoczelna (Geothlypis speciosa) to narażony na wyginięcie gatunek ptaka z rodziny lasówek. Jest endemitem Meksyku. Cytrynka czarnoczelna osiąga długość 12,5–13 cm i waży 9,5–12 g. Gatunek wykazuje dymorfizm płciowy. Dorosłe samce podgatunku nominatywnego mają ciemne, czarniawe ciemię, które przechodzi w czarną maskę sięgającą pokryw usznych. Kark, wierzch ciała, skrzydła i ogon są ciepłe, brązowo-oliwkowe. Gardło i spód ciała są intensywnie żółte z brązowo-cynamonowym lub ochrowym nalotem na piersi i bokach. Samice mają przeważnie ciemnoszarooliwkową głowę z jaśniejszą brwią i paskiem nad kantarkiem. Wierzch ciała, skrzydła i ogon są ciemnoszare. Spód ciała jest intensywnie żółty z wyraźnym oliwkowobrązowym nalotem na piersi, bokach i brzuchu. Pióra spodu ciała w świeżym upierzeniu mają płowo-ochrowe krawędzie. Samce podgatunku G. s. limnatis mają nieco bardziej zielony (mniej brązowy) wierzch ciała niż forma nominatywna, a nalot na spodzie ciała jest raczej żółtawo-oliwkowy do płowo-oliwkowego niż brązowy. Samice są również bardziej zielone na grzbiecie i bardziej oliwkowe na spodzie niż forma nominatywna. Obie płcie obu podgatunków mają ciemną tęczówkę, czarniawy dziób oraz ciemnobrązowe nogi i stopy.

Mariquita-de-faces-pretas ou pia-cobra-de-cara-preta (Geothlypis speciosa) é uma espécie de ave da família Parulidae. É endémica do México. Os seus habitats naturais são: lagos de água doce e marismas de água doce. Está ameaçada por perda de habitat.

Чернолицая желтогрудка (Geothlypis speciosa) — уязвимый вид птиц семейства древесницевых. Эндемик Мексики. Длина тела составляет 12,5–13 см, вес — 9,5–12 г. Выражен половой диморфизм. У взрослых самцов номинативного подвида темная черноватая макушка, переходящая в черную маску, охватывающую ушные кроющие. Затылок, верхняя часть тела, крылья и хвост теплого коричнево-оливкового цвета. Горло и нижняя часть тела насыщенно-желтые с коричневато-коричным или охристым налетом на груди и боках. У самок голова преимущественно темно-оливково-серая с более светлой бровью и полоской над уздечкой. Верхняя часть тела, крылья и хвост темно-серые. Нижняя часть тела насыщенно-желтая с сильным оливково-коричневым налетом на груди, боках и брюшке. У свежего оперения перья низа имеют палево-охристые края. Самцы подвида G. s. limnatis несколько зеленее (менее коричневые) сверху, чем номинативный подвид, а налет на нижней части тела желтовато-оливковый или палево-оливковый, а не коричневый. Самки также зеленее сверху и оливковее снизу, чем номинативный подвид. У обоих полов темная радужка, черноватый клюв и темно-коричневые ноги.

Lermagulhake (Geothlypis speciosa) är en hotad fågelart i familjen skogssångare som är endemisk för Mexiko.