Lesňáček mexický (Geothlypis flavovelata) je pěvec z čeledi lesňáčkovitých, který je endemickým druhem obývajícím pobřeží Mexického zálivu v severovýchodním Mexiku. Je blízce příbuzný lejskovci žlutohrdlému, lejskovci Beldingovu a lejskovci bahamskému, se kterými tvoří superspecies. Tento pták dorůstá délky 13 cm, má žlutozelený hřbet a jasně žluté břicho; dospělí samci se vyznačují černou obličejovou maskou a žlutou korunkou. Od podobných druhů se liší jednotně žlutou spodinou těla a žlutým pruhem na čele. Žije v mokřadech se sladkou vodou, zejména v porostech orobince, kde si pravděpodobně staví hnízda v husté vegetaci a živí se hmyzem.

Das Goldscheitel-Gelbkehlchen (Geothlypis flavovelata) ist ein kleiner Singvogel aus der Gattung der Gelbkehlchen (Geothlypis) in der Familie der Waldsänger (Parulidae). Es bewohnt den Nordosten und Zentralosten von Mexiko. Zusammen mit dem Weiden-Gelbkehlchen (Geothlypis trichas), dem Bahama-Gelbkehlchen (Geothlypis rostrata) und dem Sumpfgelbkehlchen (Geothlypis beldingi) bildet das Goldscheitel-Gelbkehlchen eine Superspezies. Die IUCN listet sie seit 2000 als „gefährdet“ (vulnerable).

La mascarita de Altamira o chipe de corona amarilla (Geothlypis flavovelata) es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae perteneciente al numeroso género Geothlypis. Es endémica del noreste de México. Su distribución se restringe a la costa del Golfo de México en el centro y sur de Tamaulipas, extremo oriental de San Luis Potosí y norte de Veracruz. Esta especie es considerada poco común en sus hábitats naturales: las marismas de agua dulce que contienen una extensa vegetación de cañaverales; también zonas más pequeñas de juncos en estanques y acequias. La mascarita de Altamira ha sido calificada como «casi amenazada» por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza (IUCN) debido a que su hábitat de humedales de agua dulce se distribuye fragmentadamente y es limitado en extensión, y su pequeña población, estimada entre 2500 y 10 000 individuos maduros, se presume estar en decadencia como resultado de la continua pérdida y degradación del hábitat, causando extinciones locales. La especie G. flavovelata fue descrita por primera vez por el ornitólogo estadounidense Robert Ridgway en 1896 bajo el nombre científico Geothlypis flavovelatus ; su localidad tipo es: «Altamira, cerca de Tampico, Tamaulipas, México».

Suolakkokerttuli (Geothlypis flavovelata) on kerttulien heimoon kuuluva varpuslintu.

La Paruline à couronne jaune (Geothlypis flavovelata) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Parulidae. La Paruline à couronne jaune est endémique du Mexique. On la trouve dans une aire restreinte le long de la côte est dans les états de San Luis Potosí, de Veracruz et de Tamaulipas. Cette paruline habite principalement les marais avec de grandes roselières.

La golagialla di Altamira (Geothlypis flavovelata Ridgway, 1896) è un uccello della famiglia dei Parulidi originario del Messico orientale. Questa specie variopinta diffusa solamente in Messico, lunga circa 12 cm, si distingue soprattutto per il caratteristico piumaggio giallo. Le regioni superiori e le ali della golagialla di Altamira sono color verde oliva-giallo, mentre la corona e le regioni inferiori sono color giallo brillante. Il maschio presenta una vistosa «maschera» nera che ricopre la faccia, mentre la femmina è priva di maschera, ma ha la faccia gialla con copritrici auricolari oliva. Sia il maschio che la femmina hanno il becco nero e le zampe rosa. La golagialla di Altamira è simile nell'aspetto alla golagialla comune (Geothlypis trichas). Tuttavia, la golagialla comune ha dimensioni maggiori, e la sua maschera facciale nera è dotata di un bordo grigio. La golagialla di Altamira vive nel Messico nord-orientale, negli stati di San Luis Potosí e di Veracruz. Abita le paludi d'acqua dolce dell'entroterra, gli stagni e i canali di irrigazione, in particolare ove siano presenti formazioni di tife (Typha spp.). Sono disponibili solo poche informazioni sulla biologia della golagialla di Altamira. Tuttavia, essa è probabilmente simile a quella della golagialla comune (Geothlypis trichas), sua parente stretta, che costruisce il nido nel fitto dei canneti o di altra vegetazione, in prossimità dell'acqua. Una femmina di golagialla di Altamira in condizioni riproduttive venne catturata in maggio. Praticamente nulla sappiamo sulle abitudini riproduttive della golagialla di Altamira, ma, come la golagialla comune, si nutre probabilmente di insetti.

De geelkruinmaskerzanger (Geothlypis flavovelata) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

Cytrynka żółtogłowa (Geothlypis flavovelata) to gatunek ptaka z rodziny lasówek. Jest to osiadły ptak lęgowy endemiczny dla wybrzeża Zatoki Meksykańskiej w północno-wschodnim Meksyku. Jest blisko spokrewniona z cierniówką, cierniówką kalifornijską i bahamską, z którymi tworzy nadgatunek. Cytrynka żółtogłowa osiąga 13 cm długości, ma żółto-zielony grzbiet i jaskrawożółty brzuch. Dorosły samiec ma czarną maskę na twarzy i żółtą koronę. Samice są podobne, ale pozbawione czarnej maski i mają oliwkową koronę. Gatunek ten łatwo odróżnić od zimujących cierniówek po jednolitym żółtym spodzie ciała, w przeciwieństwie do białego brzucha cierniówki. Wokalizacja jest bardzo podobna do cierniówki, jednak ptaki nie reagują na nagrania swoich pieśni. Gatunek zamieszkuje słodkowodne bagna, zwłaszcza te z pałką wodną. Niewiele wiadomo o jego zwyczajach lęgowych lub żywieniowych, ale prawdopodobnie buduje gniazda w kształcie czarki w gęstej roślinności i żywi się owadami.

A Pia-cobra-de-coroa-amarela (Geothlypis flavovelata) é uma toutinegra do Novo Mundo, sendo uma ave residente endêmica da encosta do Golfo no nordeste do México. É estreitamente relacionada com a pia-cobra-comum, a pia-cobra-de-belding e a pia-cobra-das-bahamas, formando um superespécie com estas. Com 13 cm de comprimento, apresenta dorso amarelo-esverdeado e ventre amarelo brilhante, sendo que o macho adulto possui uma máscara facial preta e coroa amarela. Distingue-se facilmente de outras espécies pelo seu ventre uniformemente amarelo e pela faixa amarela na testa dos machos. Habita pântanos de água doce, especialmente aqueles com taboas, onde se alimenta de insetos e constrói ninhos na vegetação densa.

Златоголовая желтогрудка (Geothlypis flavovelata) — вид новосветских славок. Это оседлая гнездящаяся птица, эндемичная для склонов Мексиканского залива на северо-востоке Мексики. Она тесно связана с обыкновенной, бельдинговой и багамской масковыми славками, образуя с ними супервид. Златоголовая желтогрудка достигает 13 см в длину, имеет желто-зеленую спину и ярко-желтое брюшко. У взрослых самцов черная маска на лице и желтая макушка. Самки похожи, но лишены черной маски и имеют оливковую макушку. Вид легко отличить от зимующих обыкновенных масковых славок по однотонному желтому низу тела, в отличие от белого брюшка последних. Вокализация очень похожа на обыкновенную масковую славку, однако птицы не реагируют на записи песен друг друга. Вид обитает в пресноводных болотах, особенно там, где растет рогоз. О привычках размножения и питания известно мало, но, вероятно, они строят чашевидные гнезда в густой растительности и питаются насекомыми.

Altamiragulhake (Geothlypis flavovelata) är en fågel i familjen skogssångare som är endemisk för Mexiko. Altamiragulhaken är en 12 cm lång, olivgul fågel. Hanen har olivgul ovansida, gul hjässa som kantar en svart ögonmask och bjärt gul undersida med sotgrön anstrykning på flankerna. Honan saknar ögonmasken och har gult ansikte med olivfärgade örontäckare. Benen är skära, näbben svart. Liknande vida spridda gulhaken har grå kant på ögonmasken hos hanen, medan honan är mattare och saknar inslag av gult i ansiktet och på undersidan. Sången består av en fyllig men gnisslig serie som liknar gulhakens sång. Lätet är ett hårt "chrek". Fågeln förekommer i kustnära områden i nordöstra Mexiko (södra Tamaulipas, östra San Luis Potosí och norra Veracruz). Den behandlas som monotypisk, det vill säga att den inte delas in i några underarter.