Lesňáček škraboškový (Geothlypis aequinoctialis) je pěvec z čeledi lesňáčkovitých obývající Nový svět. V Jižní Americe má několik oddělených stálých hnízdních populací. Lejskovec černolící a lejskovec jižní byli dříve považováni za jeho poddruhy. Hnízdním biotopem jsou bažiny a jiné mokřady s hustou nízkou vegetací. Lesňáček škraboškový se může vyskytovat i v jiných oblastech s hustými keři, v sušších biotopech je však méně běžný. Do hnízda ve tvaru misky, vystlaného v trávě nebo husté vegetaci, klade dvě bílá vejce s červenohnědým skvrněním. Lesňáček škraboškový měří 13,2 cm a váží 13 g. Má žlutozelený hřbet, jasně žluté břicho a převážně černý zobák. Dospělý samec má černou obličejovou masku, nahoře lemovanou šedým pruhem. Samice je podobná, ale postrádá černou masku, je o něco matnější, má proměnlivé množství šedé na hlavě, nažloutlý oční kroužek a žlutavý proužek od zobáku k oku. U samců existují výrazné rasové rozdíly v opeření. Tento druh lze snadno odlišit od zimujícího lejkovce žlutohrdlého podle jednotně žlutého břicha, zatímco severoamerický druh má břicho bílé. Lesňáček škraboškový bývá viděn v párech a nesdružuje se s jinými druhy. Často se skrývá, ale občas se objeví, zejména při zpěvu. Živí se hmyzem, včetně housenek, vážek, motýlic, sarančat a brouků, a pavouky, které obvykle loví v husté vegetaci. Jeho volání je rychlé švitoření, zcela odlišné od ostatních druhů lejkovců, a typičtější ostré „čip“.

Das Maskengelbkehlchen (Geothlypis aequinoctialis) ist eine kleine Vogelart in der Gattung der Gelbkehlchen (Geothlypis) aus der Familie der Waldsänger (Parulidae). Verbreitet ist die Art in Zentralamerika und Südamerika. Von der IUCN wird sie als „nicht gefährdet“ (least concern) geführt. Maskengelbkehlchen erreichen eine Körperlänge von 13 bis 14 Zentimetern und ein Gewicht von 11,2 bis 15,0 Gramm. Bei den adulten männlichen Tieren der Nominatform bilden der Vorderkopf, die Zügel, der Augenbereich und die Ohrdecken eine auffallende schwarze Maske. Das Kronengefieder ist mittelgrau und die Nackenseiten, der Nacken, das Oberseitengefieder und der Schwanz olivgrün. Die Flügel sind dumpf braun mit olivgrünen Federrändern. Das Unterseitengefieder ist gelb mit oliv verwaschenen Brustseiten und Flanken. Der Schnabel ist schwärzlich und die Beine sind fleischfarben. Beim adulten Weibchen der Nominatform sind das olive Kronengefieder und die oliven Ohrdecken leicht grau verwaschen. Der Bereich über dem Zügel und der Augenring ist gelblich-weiß. Das Oberseitengefieder ist dumpfer als bei den Männchen und mehr gräulich-oliv oder bräunlich-oliv, das Unterseitengefieder dumpf gelb mit mehr oliv verwaschenen Flanken als bei den Männchen. Männliche Jungvögel im ersten Jahr haben im frischen Gefieder ein geringfügig dumpferes Aussehen als die erwachsenen Männchen. Das graue Kronengefieder ist oliv verwaschen und die oliv verwaschene schwarze Maske ist stumpfer. Im weiteren Verlauf des ersten Jahres gleichen sie sich im Aussehen den adulten Männchen an. Bei den weiblichen Jungvögeln im ersten Jahr ist das frische Gefieder stumpfer als bei den erwachsenen Weibchen. Das Kopf- und Oberseitengefieder ist mehr bräunlich-oliv und das Unterseitengefieder hell gelblich-lederfarbig mit mehr extensiven oliv verwaschenen Flanken.

La mascarita equinoccial (Geothlypis aequinoctialis), también denominada reinita enmascarada, reinita equinoccial o antifacito enmascarado, es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae perteneciente al numeroso género Geothlypis. Es nativa del norte de América del Sur. Se distribuye por el norte de América del Sur, desde el norte de Colombia, Venezuela, Trinidad, norte de Guyana, norte de Surinam, norte de la Guayana Francesa, hacia el sur hasta el noreste del Brasil amazónico, extendiéndose estrechamente hacia el oeste a lo largo del río Amazonas. En el norte de Colombia se extiende hacia el sur hasta el norte de Huila en el valle del Magdalena y, al este de los Andes, hacia el sur hasta Meta. En el este de Brasil, su área de distribución se extiende hacia el sur, a través del río Amazonas, al menos hasta el norte de Pará. Sin embargo, no está del todo claro cuánto más al sur se extiende su área de distribución. Ocupa una variedad de hábitats húmedos, incluidos pastizales húmedos, matorrales pantanosos y sabanas inundadas estacionalmente. También es parcial en el sotobosque denso a lo largo de los bordes y claros de los bosques, islas fluviales amazónicas y bordes de los ríos, en hábitats a menudo dominados por plantas colonizadoras como árboles de Cecropia , arbolitos de Tessaria o cañas de Gynerium. También se encuentra en hábitats modificados antropogénicamente como campos de caña de azúcar, plantaciones de palma aceitera y humedales de tratamiento de aguas residuales. En general, se da desde el nivel del mar hasta los 1000 m de altitud, ocasionalmente hasta los 1500 m., Su hábitat de apareamiento son marismas y otras áreas húmedas con densa vegetación baja. Es menos común hallarla en sitios secos arbustivos. Pone dos huevos blancos con pintas rojo pardas en un nido coposo en el pasto o vegetación más alta.

Luhtanaamiokerttuli (Geothlypis aequinoctialis) on kerttulien heimoon kuuluva varpuslintu.

La Paruline équatoriale (Geothlypis aequinoctialis) est une espèce de passereaux de la famille des Parulidae. Cet oiseau mesure 13-14,5 cm. Elle peuple notamment les prairies humides et les milieux floraux des genres Cecropia, Tessaria ou Gynerium. Son aire s'étend de la Colombie, le Venezuela, les zones littorales du plateau des Guyanes, le bassin aval de l'Amazone et le nord du Pará.

La golagialla mascherata (Geothlypis aequinoctialis J. F. Gmelin, 1789) è un uccello della famiglia dei Parulidi originario delle regioni settentrionali del Sudamerica. In passato la golagialla del Chiriquí (G. chiriquensis), propria dell'America Centrale, la golagialla dalle redini (G. auricularis), della costa pacifica, e la golagialla meridionale (G. velata), delle regioni meridionali del Sudamerica, erano considerate sue sottospecie, ma recenti analisi genetiche suggeriscono che meritino lo status di specie. È probabile che l'areale di questa specie fosse un tempo continuo, forse durante l'ultima era glaciale, quando il clima era più freddo, ma le varie popolazioni sono state in seguito separate da fitte sezioni delle foreste umide di pianura dell'Amazzonia e del Chocó. G. auricularis e G. chiriquensis sono state inoltre separate dalla golagialla mascherata e da G. velata dalle Ande.

De Zuid-Amerikaanse maskerzanger (Geothlypis aequinoctialis) of Evenaarmaskerzanger is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

Geothlypis aequinoctialis to gatunek ptaka z rodziny lasówek, posiadający liczne osiadłe populacje w Ameryce Południowej. Gatunki Geothlypis auricularis i Geothlypis velata były dawniej uznawane za jego podgatunki. Gniazduje na bagnach i terenach podmokłych o gęstej, niskiej roślinności, rzadziej w suchszych zaroślach. W gnieździe umieszczonym nisko w trawie samica składa dwa białe jaja z czerwonobrązowymi plamkami. Ptak osiąga 13,2 cm długości i waży 13 g. Wierzch ciała jest żółto-zielony, spód jaskrawożółty, a dziób głównie czarny. Samiec posiada czarną maskę z szarą obwódką. Samica jest podobna, lecz pozbawiona maski, o nieco bledszym upierzeniu, z żółtawą obwódką oka. Gatunek ten odróżnia się od pokrewnego Geothlypis trichas jednolitym żółtym spodem ciała. Ptaki te zazwyczaj przebywają w parach, prowadzą skryty tryb życia i żywią się owadami oraz pająkami chwytanymi w gęstwinie. Ich głos to szybki, charakterystyczny szczebiot.

Mariquita-mascarada-nortenha, pia-cobra-do-amazonas ou pia-cobra (Geothlypis aequinoctialis), também conhecido popularmente como caga-sebo, canário-do-brejo ou curió-do-brejo, é uma ave passeriforme da família Parulidae. O pia-cobra possui aproximadamente 13,5 cm de comprimento e pesa 12 gramas. Apresenta dimorfismo sexual: o macho adulto possui uma máscara negra e píleo cinzento, ausente na fêmea e nos imaturos. Apresenta as partes inferiores amarelo-vivo e uma longa e larga cauda. Vive em brejos com arbustos, buritizais, restinga e matas de galeria. Alimenta-se de insetos, principalmente lagartas. Ocorre do Panamá até a maior parte da América do Sul. É encontrado em todas as regiões do Brasil.

Масковый певун (Geothlypis aequinoctialis) — вид новосветских славок, представленный рядом оседлых популяций в Южной Америке. Ранее чернолицый и южный горные певуны считались его подвидами. Места гнездования включают болота и другие влажные участки с густой низкой растительностью. Птица также встречается в других зарослях кустарника, но реже селится в сухих местах. В чашеобразное гнездо, спрятанное в траве, откладываются два белых яйца с красновато-коричневыми пятнами. Длина тела составляет 13,2 см, вес — 13 г. Оперение сверху желтовато-зеленое, снизу ярко-желтое, клюв преимущественно черный. У самца имеется черная маска, окаймленная сверху серой полосой. Самка похожа на самца, но без маски, окрашена тусклее, с желтоватым кольцом вокруг глаза и полоской от клюва к глазу. Вид легко отличить от зимующего американского горного певуна по однотонно-желтому низу тела. Птицы обычно держатся парами, скрытны, питаются насекомыми и пауками, добывая их в густой растительности. Песня представляет собой быструю трель, отличную от других видов рода.

Svartmaskad gulhake (Geothlypis aequinoctialis) är en fågel i familjen skogssångare inom ordningen tättingar.