Kutálek pobřežní (Geositta peruviana) je druh ptáka z podčeledi Sclerurinae z čeledi hrnčiříkovitých (Furnariidae). Je endemitem Peru. Kutálek pobřežní je malým zástupcem svého rodu, dorůstá délky 12 až 14,5 cm a váží 16 až 19 g. Obě pohlaví vypadají stejně. Nominátní poddruh má světle hnědý hřbet s o něco světlejšími svrchními krovkami ocasními; zbylé dva poddruhy jsou na hřbetě světlejší, pískově hnědé. Jejich střední pár ocasních per je hnědý, respektive pískově hnědý. U všech poddruhů jsou další tři páry per černé s úzkými krémově bílými špičkami, další pár je převážně černohnědý a nejvzdálenější pár má krémově bílý vnější prapor a světle rezavý vnitřní prapor s tmavým pruhem u světlé špičky. Letky jsou většinou světle rezavé nebo plavé s tmavými špičkami a světlým pruhem, který je viditelný za letu. Na obličeji mají světlý nadoční proužek a spodina těla je krémově bílá. Duhovka je tmavě hnědá, zobák modrošedý s černou vnější třetinou a nohy bělavě šedé až nazelenale stříbřité.

Der Küstenerdhacker (Geositta peruviana) ist eine Vogelart aus der Unterfamilie Sclerurinae innerhalb der Familie der Töpfervögel (Furnariidae). Er ist in Peru endemisch. Der Küstenerdhacker ist ein kleiner Vertreter seiner Gattung, erreicht eine Länge von 12 bis 14,5 cm und ein Gewicht von 16 bis 19 g. Die Geschlechter sehen gleich aus. Die Nominatform besitzt eine hellbraune Oberseite mit etwas helleren Oberschwanzdecken, während die anderen beiden Unterarten eine hellere, sandfarbene Oberseite aufweisen. Die mittleren Schwanzfedern sind braun bzw. sandbraun. Bei allen Unterarten sind die nächsten drei Paare schwarz mit schmalen cremeweißen Spitzen, das nächste Paar ist überwiegend schwärzlich-braun und das äußerste Paar zeigt eine cremeweiße Außenfahne sowie eine blass-rostfarbene Innenfahne mit einem dunklen Band nahe der hellen Spitze. Die Schwungfedern sind meist blass rostfarben oder lohfarben mit dunklen Spitzen und einem im Flug sichtbaren hellen Band. Das Gesicht weist einen hellen Überaugenstreif auf, die Unterseite ist cremeweiß. Die Iris ist dunkelbraun, der Schnabel blaugrau mit schwarzer Spitze und die Beine sind weißlich-grau bis grünlich-silbern.

El minero peruano, caminera peruana o caminera de la costa (Geositta peruviana), es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae perteneciente al género Geositta. Es endémica de la costa de Perú. Se distribuye en la franja costera árida desde el noroeste hasta el suroeste de Perú. Esta especie es considerada localmente común en su hábitat natural, áreas áridas, semidesérticos, abiertas, generalmente arenosas y casi siempre inmediatamente a lo largo de la costa, hasta los 700 m de altitud. La especie G. peruviana fue descrita originalmente por el naturalista francés Frédéric de Lafresnaye en el año 1847, bajo el mismo nombre científico. Su localidad tipo es: «Alrededores de Lima, Perú».

Rantakaivaja (Geositta peruviana) on kaivajien heimoon kuuluva varpuslintu.

La Géositte du Pérou (Geositta peruviana) est une espèce de passereau de la famille des Furnariidae.

Il minatore costiero (Geositta peruviana) è una specie di uccello della sottofamiglia Sclerurinae, appartenente alla famiglia dei Furnariidae. È endemico del Perù. Il minatore costiero è un piccolo rappresentante del suo genere, lungo dai 12 ai 14,5 cm e con un peso compreso tra i 16 e i 19 g. I sessi sono simili. La sottospecie nominale presenta parti superiori marrone chiaro con copritrici sopracaudali leggermente più chiare; le altre due sottospecie hanno una colorazione superiore color sabbia più tenue. La coppia centrale di timoniere è rispettivamente marrone e color sabbia. In tutte le sottospecie, le tre paia successive sono nere con strette punte bianco crema, il paio seguente è prevalentemente bruno-nerastro e il paio più esterno presenta una vessillo esterno bianco crema e uno interno color ruggine pallido con una banda scura vicino alla punta chiara. Le remiganti sono per lo più color ruggine pallido o fulvo con punte scure e una banda chiara visibile in volo. Il volto presenta un sopracciglio pallido e le parti inferiori sono bianco crema. L'iride è marrone scuro, il becco è grigio-blu con il terzo esterno nero e le zampe variano dal grigio biancastro al grigio-verde argenteo.

De kustholengraver (Geositta peruviana) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels). De soort komt in Peru voor in de smalle, woestijnige kustvlakte, ten oosten van de Andes.

Dróżniczek brzegowy (Geositta peruviana) to gatunek ptaka z podrodziny Sclerurinae, należącej do rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Jest endemitem Peru. Dróżniczek brzegowy jest niewielkim przedstawicielem swojego rodzaju, osiągającym 12–14,5 cm długości i masę 16–19 g. Obie płcie wyglądają tak samo. Podgatunek nominatywny ma jasnobrązowy wierzch ciała z nieco jaśniejszymi pokrywami nadogonowymi; pozostałe dwa podgatunki są z wierzchu jaśniejsze, piaskowobrązowe. Ich środkowa para sterówek jest odpowiednio brązowa lub piaskowobrązowa. U wszystkich podgatunków kolejne trzy pary sterówek są czarne z wąskimi, kremowobiałymi końcówkami, kolejna para jest głównie czarniawobrązowa, a najbardziej zewnętrzna para ma kremowobiałą chorągiewkę zewnętrzną i jasnordzawą chorągiewkę wewnętrzną z ciemnym paskiem przy jasnej końcówce. Lotki są głównie jasnordzawe lub płowe z ciemnymi końcówkami i jasnym paskiem widocznym w locie. Na twarzy znajduje się jasna brew, a spód ciała jest kremowobiały. Tęczówka jest ciemnobrązowa, dziób niebieskoszary z czarną zewnętrzną jedną trzecią długości, a nogi mają barwę od białawoszarej do zielonkawosrebrzystej.

Mineiro-peruano ou curriqueiro-peruano (Geositta peruviana) é uma espécie de ave da família Furnariidae. É endémica do Peru. Os seus habitats naturais são matagal árido tropical ou subtropical.

Береговой печник-землекоп (лат. Geositta peruviana) — вид воробьиных птиц из семейства печниковых. Выделяют три подвида. Эндемик Перу. Береговой печник-землекоп достигает длины 12—14,5 см и массы от 16 до 19 г. Половой диморфизм не выражен. У взрослых особей номинативного подвида верхняя часть тела бледно-коричневого цвета с немного более светлыми кроющими перьями хвоста; центральная пара рулевых перьев коричневая. У представителей двух других подвидов верхняя часть тела более светлого бледно-песочно-коричневого цвета; центральная пара рулевых перьев песочно-коричневого цвета. У всех подвидов следующие три пары рулевых перьев чёрные с узкими кремово-белыми кончиками, следующая пара в основном черновато-коричневая, а самая крайняя пара с кремово-белыми внешними опахалами и бледно-рыжими внутренними опахалами с тёмной полосой около кремового кончика. Маховые перья в основном бледно-рыжие или рыжевато-бурые с тёмными кончиками и охристой полосой, которая видна в полете. Нижняя часть тела кремово-белая. Надбровная дуга бледная. Радужная оболочка тёмно-коричневая. Клюв синевато-серый с чёрной внешней третью, ноги от беловато-серого до зеленовато-серебристого цвета. Во время своего демонстрационного полёта издаёт немузыкальные звуки «pjee-aww». Позывка — писклявый крик «cueet». Береговой печник-землекоп обитает на открытых песчаных участках прибрежной равнины, от приморских дюн вглубь страны почти до подножия Анд. Встречается на высоте до 700 м над уровнем моря. Ведёт оседлый образ жизни. Биология практически не исследована. Береговой печник-землекоп добывает пищу на земле, хотя иногда взлетает на низкую растительность или стены. Предполагается, что он питается в основном беспозвоночными. Описано только одно гнездо, которое располагалось в увеличенной камере в конце туннеля и содержало два яйца.

Kustminerare (Geositta peruviana) är en fågel i familjen ugnfåglar inom ordningen tättingar.