Drozd tmavý (Geokichla sibirica) je členem čeledi drozdovitých (Turdidae). Název rodu Geokichla pochází ze starořeckého geo- (země) a kikhle (drozd), druhové jméno sibirica je latinský výraz pro Sibiř. Hnízdí v sibiřské tajze a je silně tažný; většina ptáků se v zimě stěhuje do jihovýchodní Asie. V západní Evropě se vyskytuje jen velmi vzácně jako zatoulanec a je velmi plachý. Drozd tmavý je velikostí podobný drozdu zpěvnému a je všežravý, živí se širokou škálou hmyzu, žížal a bobulí. Samec je shora i zespodu tmavě modrošedý s bílým pruhem nad okem, spodní část břicha a boky jsou bílé. Samice je mnohem hnědší a má nad okem žlutavý pruh. Výrazným identifikačním znakem obou pohlaví za letu je černý pruh na bílých spodních křídlech, což je rys sdílený s drozdem pestrým.

Die Schieferdrossel (Geokichla sibirica, Syn.: Zoothera sibirica) ist eine Vogelart aus der Familie der Drosseln (Turdidae). Die Schieferdrossel brütet in der Taiga Sibiriens vom Jenissei ostwärts bis Magadan und südwärts bis zum Baikalsee und im nordöstlichen China. Sie kommt auch auf den Inseln Sachalin, Hokkaidō und Honshū vor. Die Art ist ein Zugvogel der in Südostasien überwintert. Einzelne Exemplare erreichen bisweilen im Herbst oder Winter als Irrgast Westeuropa. Für gewöhnlich werden zwei Unterarten unterschieden: G. s. davisoni (Hume, 1877) auf den genannten drei Inseln und die Nominatform G. s. sibirica auf dem Festland. Mit einer Körperlänge von etwa 20 cm und einem Gewicht von 60 bis 72 g ist die Art etwa gleich groß wie eine Singdrossel. Die Beine sind gelb und der Schnabel dunkel. Die adulten Männchen sind dunkel-graublau und wirken aus der Entfernung schwarz. Der Bauch der Männchen hat je nach Exemplar mehr oder weniger weiße Muster, doch allen ist ein breiter weißer Mittelstreifen gemein. Außerdem existieren ein breiter weißer Augenstrich und eine weiße Außenkante am Schwanz. Weibchen sind auf der Oberseite olivbraun, während die gelbweiße Unterseite kräftige dunkle Querstriche aufweist. Bei Weibchen ist der Augenstrich beige und zusätzlich gibt es einen gleichfarbigen Strich am Kinn. Von unten erscheinen die Flügel beider Geschlechter schwarz mit doppelten weißen Bändern, damit gleichen sie der nördlichen Unterart der Erddrossel (Zoothera dauma aurea). Die Unterart G. s. davisoni ist dunkler als die Nominatform und hat eine weniger weiße Schwanzkante.

El zorzal siberiano (Geokichla sibirica) es una especie de ave paseriforme de la familia Turdidae que habita en Asia. Se reproduce en la taiga siberiana. Es migrador de larga distancia y la mayoría de zorzales siberiranos pasan el invierno en el sudeste asiático. El zorzal siberiano es similar en tamaño al zorzal común. Es omnívoro y se alimenta de una gran variedad de insectos, lombrices y bayas. Es un pájaro de comportamiento discreto. El zorzal siberiano macho es de color azul grisáceo oscuro uniforme tanto en las partes superiores como en las inferiores, salvo por una lista supericiliar blanca sobre los ojos. La hembra es de color parduzco, con la lista superciliar anteada. Un rasgo característico de ambos sexos perceptible en vuelo es la banda negra en el reverso blanco de las alas, un detalle compartido con Zoothera dauma.

Siperianrastas (Geokichla sibirica) on aasialainen rastaslaji. Linnun pituus on noin 22 cm, siipien kärkiväli 34–36 cm ja paino keskimäärin noin 70 g. Siperianrastas on kooltaan kuin laulurastas. Juhlapukuinen koiras on päästä ja yläpuolelta musta tai tumman sinertävän harmaa, alapuolella erottuu muuten tummanharmaasta valkoinen takavatsa, pyrstön kärki, siipien kaksi leveää juovaa ja silmäkulmajuova. Naaras on selkäpuolelta oliivinruskea ja alapuolelta valkoinen suttuisin ruskein täplin. Myös sen pyrstön kärki on valkoinen, samoin silmäkulmajuova. Lajin esiintymisaluetta on Siperia aina Ohotanmerelle, Japaninmerelle ja Pohjois-Kiinaan saakka. Japanissa ja Sahalinilla pesii alalaji davisoni. Laji on muuttolintu, joka talvehtii Etelä-Aasiassa muun muassa Intiassa ja Malesiassa. Lajia tavataan hyvin harvoin Euroopassa. Suomessa sitä ei ole tavattu. Siperianrastaan pesimäaikainen elinympäristö on havumetsä eli taiga. Laji esiintyy pääasiassa alavilla mailla, paikoin myös vuoristossa.

La Grive de Sibérie (Geokichla sibirica, anciennement Zoothera sibirica), également appelé Merle sibérien ou à sourcils blancs, est une espèce d'oiseaux de la famille des Turdidae.

Il tordo siberiano (Geokichla sibirica (Pallas, 1776)) è un uccello passeriforme della famiglia dei Turdidi, originario dell'Asia nord-orientale. Con una lunghezza del corpo di circa 20 cm e un peso che varia dai 60 ai 72 g, la specie ha all'incirca le stesse dimensioni del tordo bottaccio. Le zampe sono gialle e il becco è scuro. I maschi adulti hanno il piumaggio grigio-bluastro scuro e appaiono neri se visti da lontano. A seconda degli esemplari, l'addome dei maschi presenta un numero variabile di motivi bianchi, ma tutti hanno in comune un'ampia striscia bianca centrale, bianchi sono anche un'ampia linea sopracciliare e il margine esterno della coda. Le femmine sono di colore bruno-oliva nella parte superiore, mentre la parte inferiore, giallo-biancastra, presenta delle striature scure. Nelle femmine, la linea sopracciliare è beige ed è presente anche una linea dello stesso colore sul mento. Viste da sotto, le ali di entrambi i sessi appaiono nere con una doppia banda bianca, simili a quelle del tordo di White (Zoothera aurea). La sottospecie G. s. davisoni è più scura della forma nominale e ha l'estremità della coda meno bianca.

マミジロ（眉白、学名:Geokichla sibirica (Pallas, 1776)）は、スズメ目ツグミ科ジツグミ属にに分類される鳥類の1種。 インドネシア（スマトラ島）、シンガポール、タイ、韓国、中国、台湾、北朝鮮、日本、ネパール、ベトナム、マレーシア（マレー半島）、ミャンマー、モンゴル、ラオス、ロシア東部 夏季に中国北東部やロシア東部などで繁殖し、冬季は東南アジアへ南下し越冬する。日本では亜種マミジロが春季～夏季に北海道、本州中部以北のある程度標高の高い樹林で繁殖する。したがってこれらの地域では夏鳥である。一方、本州西部以南では渡りの途中に飛来（旅鳥）する。

De Siberische lijster (Geokichla sibirica; synoniem: Zoothera sibirica) is een zangvogel uit de familie Turdidae (lijsters).

Drozdaczek ciemny, drozdoń ciemny, drozd ciemny (Geokichla sibirica) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka z rodziny drozdowatych (Turdidae). Występuje w Azji. W trakcie wędrówek najczęściej widywany z droździkami oraz kwiczołami. Do Polski sporadycznie zalatuje, nie gniazduje. Drozdaczek ciemny występuje w zależności od podgatunku: drozdaczek ciemny (Geokichla sibirica sibirica) – środkowa i wschodnia Syberia do północnej Mongolii i północno-wschodnich Chin. drozdaczek wschodni (Geokichla sibirica davisoni) – Sachalin, południowe Wyspy Kurylskie i Japonia. Zimuje w Azji Południowo-Wschodniej po Wielkie Wyspy Sundajskie na południu. W Polsce do 2017 roku stwierdzony siedmiokrotnie w latach 1826, 1851, 1877, 1881, 1961 i 1975, zarówno na północy, jak i na południu kraju. Występuje niezbyt wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec cały czarny, z białą brwią, nasadami lotek i brzegami ogona. Część spodu skrzydła oraz łuskowania na pokrywach podogonowych także białe. Młode samce mniej intensywnie ubarwione. Samice jak młode samce, ale z ciepłym, brązowawym odcieniem. Kończyny dolne pomarańczowe. Wymiary długość ciała: 20,5–23 cmrozpiętość skrzydeł: 34–35 cmmasa ciała: 60–72 g Głos Cienkie „cit”. IUCN uznaje drozdaczka ciemnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale jej trend uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

O tordo-siberiano (Geokichla sibirica) é um membro da família Turdidae. O nome do gênero Geokichla deriva do grego antigo geo- ("terra") e kikhle ("tordo"), enquanto o epíteto específico sibirica é o termo latino para Sibéria. Nidifica na taiga siberiana e é fortemente migratório, com a maioria das aves deslocando-se para o sudeste asiático durante o inverno. É um visitante acidental muito raro na Europa ocidental e possui hábitos muito discretos. O tordo-siberiano tem tamanho semelhante ao tordo-comum e é omnívoro, alimentando-se de uma grande variedade de insetos, minhocas e bagas. O macho é cinzento-azulado escuro na parte superior e inferior, com uma faixa branca acima do olho, sendo o baixo ventre e os flancos brancos. A fêmea é muito mais acastanhada, com uma faixa bege acima do olho. Um traço de identificação marcante em ambos os sexos durante o voo é a faixa preta nas subalares brancas, uma característica partilhada com o tordo-dourado.

Сибирский дрозд, или сибирский земляной дрозд (лат. Geokichla sibirica), — вид воробьиных птиц из семейства дроздовых (Turdidae). Сибирский дрозд в длину достигает 20 см, масса составляет от 60 до 72 г. Ноги жёлтые, клюв тёмный. Оперение половозрелых самцов тёмного, серо-синего цвета, издалека выглядит чёрным. Брюхо самцов имеет белый рисунок. Над глазом проходит широкая белая «бровь», внешняя кромка хвоста белая. Самки оливково-бурого цвета сверху и желтовато-белые с рыжеватыми поперечными пестринами снизу. У самки бровь и полоса на подбородке бежевого цвета. Нижняя сторона крыльев у обоих полов чёрного цвета с двойными белыми полосами. Подвид G. s. davisoni темнее чем номинативная форма, а кант его хвоста менее белый. Сибирский дрозд очень робкая птица. Он обитает во влажных смешанных и хвойных лесах, в пойменных лесах. Гнездится в горных лесах на незначительной высоте. Северные популяции гнездятся на таёжных равнинах. Питается различными насекомыми, а также червями и ягодами. Голос — громкий треск. Песня — тихое щебетание и двусложный свист. Гнездо располагает на деревьях или на кустах, строит из веточек, травы, мха, без грязевой промазки. В кладке четыре-пять голубоватых с тёмными пятнами яиц. О потомстве заботятся оба родителя.

Sibirisk trast (Geokichla sibirica) är en fågel i trastfamiljen Turdidae. Den häckar som namnet avslöjar i Sibirien, österut från Jenisej, men även vidare till Japan. Vintertid flyttar den till Sydostasien. Fågeln är en mycket sällsynt gäst i Europa. Den tros minska i antal, men listas som livskraftig av IUCN.

白眉地鸫（学名：Geokichla sibirica）为鶲科地鸫属的鸟类，俗名白眉麦鸡、西伯利亚地鸫、地穿草鸫、阿南鸡。牠們在西伯利亞的針葉林中繁殖。這種鳥類強烈遷徙，冬季大多遷往東南亞。牠們極少出現在西歐，屬於非常罕見的迷鳥，且非常隱密。