Bekasina himálajská (Gallinago nemoricola) je druh slukovitého ptáka, který hnízdí v Himálaji a na zimu migruje do himálajského předhůří, menší část populace táhne až do severního Vietnamu.

Die Nepalbekassine (Gallinago nemoricola) ist eine Art aus der Gattung der Bekassinen (Gallinago) innerhalb der Familie der Schnepfenvögel (Scolopacidae). Im englischen Sprachraum wird die Art als Wood snipe bezeichnet.

La agachadiza del Himalaya (Gallinago nemoricola)​ es una especie de ave caradriforme de la familia Scolopacidae​ endémica de los Himalayas. Habita habitualmente en el norte de la India, Nepal, Bután y el sur de China. En invierno desciende a regiones de menor altitud del Himalaya, y es un huésped regular aunque en número reducido del norte de Vietnam. De igual manera aparece como divagante en el centro y sur de la India, Sri Lanka, Bangladés, Birmania, al norte de Tailandia y Laos. La especie tiene un plumaje oscuro, tiene 28 a 32 cm de longitud, con un pico corto y de base amplia. Se cría en prados alpinos por encima de 3000 metros, trasladándose a altitudes más bajas en el invierno. Esta especie está clasificada como vulnerable, con una población aproximada de 10 000 aves. Las principales amenazas para su existencia son la pérdida del hábitat y la caza. Se ha informado de su presencia en algunas áreas protegidas, entre ellas los parques nacionales de Langtang y Sagarmatha en Nepal.

Himalajankurppa (Gallinago nemoricola) on aasialainen kahlaaja. Sen elinympäristö käsittää Himalajan Intian luoteisosista aina Myanmarin pohjoisosiin ja mahdollisesti eteläiseen Kiinaan. Myös Pakistanissa saattaa olla oma kanta. Lajin holotyypin kuvaili Brian Houghton Hodgson Nepalista 1836.

La Bécassine des bois (Gallinago nemoricola) est une espèce d’oiseaux appartenant à la famille des Scolopacidae. Cet oiseau peuple les zones de basse altitude de l'Himalaya et des monts Hengduan ; il hiverne dans le sud de l'Inde et à travers le Nord de l'Indochine.

Il beccacino dei boschi (Gallinago nemoricola, Hodgson 1836) è un uccello della famiglia degli Scolopacidae dell'ordine dei Charadriiformes.

숲꺅도요(wood snipe, Gallinago nemoricola)는 북부 인도, 네팔, 부탄, 중화인민공화국 남부 지역에 서식하는 도요새 종이다. 겨울에는 히말라야 산맥의 더 낮은 고도에서 볼 수 있으며 적은 수는 베트남 북부를 정기적으로 찾는다. 인도 중부/남부, 스리랑카, 방글라데시, 미얀마, 태국 북부, 라오스에서도 부랑한다. 색은 어두운 편이며 길이는 28~32센티미터에 이르고 부리는 짧고 둥근 편이다. 이 종은 10,000마리 미만의 개체수를 보이고 있어 위기종으로 분류된다.

De bossnip (Gallinago nemoricola) is een vogel uit de familie van strandlopers en snippen (Scolopacidae).

Bekas leśny (Gallinago nemoricola) to gatunek bekasa, który gniazduje w Himalajach na terenie północnych Indii, Nepalu, Bhutanu i południowych Chin. Zimą występuje na niższych wysokościach w Himalajach, jako regularny gość w niewielkiej liczbie w północnym Wietnamie, a także jako zalatujący ptak w środkowych i południowych Indiach, na Sri Lance, w Bangladeszu, Mjanmie, północnej Tajlandii i Laosie. Jest to ciemny bekas o długości 28–32 centymetrów, z krótkim, szerokim u nasady dziobem. W sezonie lęgowym od maja do lipca gniazduje na alpejskich łąkach powyżej 3000 metrów n.p.m., a zimą przenosi się na niższe wysokości. Bekasy leśne gniazdują wśród głazów w pobliżu krzewów rododendronów. Badanie z 2021 roku w prowincji Syczuan wykazało, że ptaki preferują niższe partie (3378–3624 m n.p.m.) alpejskich łąk o średnim poziomie wilgotności gleby, wybierając miejsca o większej obfitości fauny glebowej. Gatunek został sklasyfikowany przez IUCN jako narażony, z populacją dorosłych osobników liczącą od 2500 do 10 000. Główną przyczyną spadku liczebności jest powszechna utrata siedlisk podmokłych na terenach lęgowych i zimowiskach. Gatunek odnotowano na niektórych obszarach chronionych, w tym w Parkach Narodowych Langtang i Sagarmatha w Nepalu. Żywi się bezkręgowcami, głównie robakami, a jego dieta obejmuje również nasiona i larwy znajdowane w odchodach zwierząt hodowlanych (chauri).

A narceja-da-madeira (Gallinago nemoricola) é uma espécie de narceja que se reproduz nos Himalaias do norte da Índia, Nepal, Butão e sul da China. No inverno, ocorre em altitudes mais baixas nos Himalaias, como visitante regular em pequeno número no norte do Vietname. Ocorre também como errante na Índia central e meridional, Sri Lanka, Bangladeche, Myanmar, norte da Tailândia e Laos. É supostamente muito conhecida pelos pastores Chauri nos Himalaias. É uma narceja escura, com 28–32 centímetros de comprimento, com um bico curto e de base larga. Na época de reprodução, de maio a julho, reproduz-se em prados alpinos acima dos 3.000 metros, deslocando-se para altitudes mais baixas no inverno. As narcejas-da-madeira reproduzem-se e nidificam em rochedos perto de arbustos de rododendros. Um estudo de 2021 na província de Sichuan durante a época de reprodução (maio-julho) mostrou que as aves preferiam as partes mais baixas (3.378–3.624 m) do prado alpino com níveis intermédios de humidade do solo, preferindo forragear em locais com maior abundância de fauna do solo. A espécie foi classificada como vulnerável pela IUCN, com uma população de aves adultas entre 2.500 e 10.000. A perda generalizada de habitats de zonas húmidas nos seus locais de reprodução e invernada tem sido uma das principais razões para o seu declínio. Foi registada em algumas áreas protegidas, incluindo os Parques Nacionais de Langtang e Sagarmatha no Nepal. Alimenta-se de invertebrados, principalmente minhocas. A sua dieta inclui também sementes e larvas encontradas no estrume de Chauri.

Лесной дупель (Gallinago nemoricola) — вид бекасов, гнездящийся в Гималаях на севере Индии, в Непале, Бутане и на юге Китая. Зимой он встречается на меньших высотах в Гималаях и как редкий гость в северном Вьетнаме, а также как залетный вид в центральной и южной Индии, Шри-Ланке, Бангладеш, Мьянме, северном Таиланде и Лаосе. Это темный бекас длиной 28–32 см с коротким широким клювом. В сезон размножения с мая по июль птицы гнездятся на альпийских лугах выше 3000 метров, а зимой спускаются ниже. Гнезда устраивают среди валунов рядом с рододендронами. Исследование 2021 года в провинции Сычуань показало, что птицы предпочитают участки альпийских лугов с умеренной влажностью почвы и обилием почвенной фауны. МСОП классифицирует вид как уязвимый, численность взрослых особей составляет от 2500 до 10 000. Основной причиной сокращения популяции является утрата водно-болотных угодий. Вид отмечен в некоторых охраняемых зонах, включая национальные парки Лангтанг и Сагарматха в Непале. Питается беспозвоночными, в основном червями, а также семенами и личинками, найденными в навозе чаури.

Skogsbeckasin (Gallinago nemoricola) är en sällsynt asiatisk beckasin i familjen snäppor.

林沙锥（学名：Gallinago nemoricola）为鹬科沙锥属的鸟类。在中国大陆，分布于云南等地。该物种的模式产地在尼泊尔。