Bekasina magellanská (Gallinago magellanica) je pták z tribu Scolopacini a podčeledi Scolopacinae z čeledi slukovitých (Scolopacidae). Vyskytuje se v Argentině, Chile, Uruguayi a na Falklandských ostrovech. Obličej bekasiny magellanské má výrazné světle hnědé a tmavší hnědé pruhy. Její svrchní partie mají složitý vzor tlumených bělavých, plavých, rezavých a černých barev na hnědém podkladu. Hruď má jemné vlnkování a boky tmavé a světlé příčné pruhování. Horní strana ocasu je rezavá s nepravidelnými pruhy a bílými špičkami. Má dlouhý, silný, matně narůžovělý zobák s černou špičkou a nažloutlé nohy. Bekasina magellanská se vyskytuje od severo-středního Chile a severozápadní Argentiny na jih až po Ohňovou zemi a také na Falklandských ostrovech. Během mimohnízdního období zalétá do Uruguaye. Obývá různé vlhké až mokré krajiny včetně pamp, rašelinišť, zaplavených stepí, trávníků s trsy trav, okrajů močálů a někdy i bažinatých lesů.

Die Magellanbekassine (Gallinago magellanica), Syn. Scolopax Magellanicus, ist eine Vogelart aus der Familie der Schnepfenvögel (Scolopacidae). Noch vor kurzem wurde die Art als Unterart der Pantanalbekassine (G. paraguaiae) angesehen und als Gallinago paraguaiae magellanica bezeichnet. Aufgrund von Unterschieden in der Lautgebung wurde die Art abgetrennt und als eigenständig betrachtet. Der Vogel kommt in Argentinien, Chile, Uruguay und auf den Falklandinseln vor. Der Lebensraum umfasst Moore, grasbewachsene Pampa, überschwemmte Felder und Steppen, auch Sümpfe bis 2000 m Höhe. Der Artzusatz bezieht sich auf die Magellanstraße. Im ornithologischen Gebrauch wird damit auch das südliche Patagonien, Feuerland und die dazugehörigen Inseln gemeint.

La agachadiza magallánica, becacina magallánica, becasina patagónica o aguatero sureño (Gallinago magellanica) es una especie de ave caradriforme de la familia Scolopacidae. Es tratada por algunos autores como la subespecie Gallinago paraguaiae magellanica. Es nativa de la mitad austral del Cono Sur de América del Sur.

Rusokurppa (Gallinago magellanica), joka yleisesti luokitellaan eteläamerikankurpan alalajiksi, on eteläamerikkalainen kahlaaja. Sen elinympäristö käsittää mantereen eteläosan Argentiinan ja Chilen keskiosista Tulimaahan sekä Falklandsaaret. Lajin holotyypin kuvaili Phillip Parker King 1828.

La Bécassine de Magellan (Gallinago magellanica) est une espèce d’oiseaux Charadriiformes de la famille des Scolopacidae. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). Cet oiseau mesure 26-30 cm. Sa poitrine présente parfois une fine vermiculure et (tout comme la queue) est parfois roussâtre. Son aire de répartition s'étend du nord du Chili au sud du golfe San Jorge et les îles Malouines.

Il beccaccino di Magellano (Gallinago magellanica) è un uccello della tribù Scolopacini e della sottofamiglia Scolopacinae, appartenente alla famiglia Scolopacidae, che comprende i piovanelli e le specie affini. Si trova in Argentina, Cile, Uruguay e nelle Isole Falkland. Il volto del beccaccino di Magellano presenta distinte striature color marrone chiaro e scuro. Le parti superiori mostrano un complesso motivo di tonalità biancastre, fulve, rugginose e nere su uno sfondo marrone. Il petto presenta una fine vermicolatura, mentre i fianchi sono caratterizzati da barrature chiare e scure. La superficie superiore della coda è rossastra con barre irregolari e punte bianche. Possiede un becco lungo, spesso e di un colore rosato spento con la punta nera, mentre le zampe sono giallastre. Il beccaccino di Magellano è diffuso dal Cile centro-settentrionale e dall'Argentina nord-occidentale fino alla Terra del Fuoco e alle Isole Falkland, raggiungendo l'Uruguay durante la stagione non riproduttiva. Abita una varietà di paesaggi umidi, tra cui pampas, torbiere, steppe allagate, praterie a ciuffi, margini di paludi e talvolta boschi acquitrinosi.

De magelhaensnip (Gallinago magellanica) is een vogel uit de familie van strandlopers en snippen (Scolopacidae). Deze vogelsoort werd in 1828 als aparte soort Scolopax magellanicus beschreven, maar honderd jaar later beschouwd als ondersoort van de Zuid-Amerikaanse snip (G. paraguaiae). Op grond van in 2019 gepubliceerd onderzoek naar de geluiden tijdens de balts heeft dit taxon weer de soortstatus.

Bekas magellański (Gallinago magellanica) to ptak z plemienia Scolopacini i podrodziny Scolopacinae z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Występuje w Argentynie, Chile, Urugwaju oraz na Falklandach. Twarz bekasa magellańskiego ma wyraźne jasnobrązowe i ciemnobrązowe paski. Jego wierzchnie partie ciała mają złożony wzór w stonowanych odcieniach bieli, płowego, rdzawego i czerni na brązowym tle. Pierś wykazuje delikatne falowanie, a boki ciała mają ciemne i jasne poprzeczne prążki. Górna powierzchnia ogona jest rdzawa z nieregularnymi paskami i białymi końcówkami. Ptak posiada długi, gruby, matowo-różowawy dziób z czarnym końcem oraz żółtawe nogi. Bekas magellański występuje od środkowo-północnego Chile i północno-zachodniej Argentyny na południe aż po Ziemię Ognistą, a także na Falklandach. Poza sezonem lęgowym dociera do Urugwaju. Zamieszkuje różnorodne wilgotne i podmokłe tereny, w tym pampy, torfowiska, zalewane stepy, kępowe łąki, obrzeża bagien, a czasem podmokłe lasy.

A narceja-magalhânica (Gallinago magellanica) é uma ave da tribo Scolopacini e subfamília Scolopacinae da família Scolopacidae, que inclui os maçaricos e parentes. Encontra-se na Argentina, Chile, Uruguai e nas Ilhas Malvinas. O rosto da narceja-magalhânica possui listras distintas em tons de castanho-claro e castanho-escuro. As suas partes superiores apresentam um padrão complexo de tons esbranquiçados, fulvos, ferrugíneos e pretos sobre um fundo castanho. O peito apresenta uma fina vermiculação e os flancos possuem barras escuras e claras. A superfície superior da cauda é ferrugínea com barras irregulares e pontas brancas. Possui um bico longo, espesso e de um tom rosado baço com a ponta preta, e as suas patas são amareladas. A narceja-magalhânica encontra-se desde o centro-norte do Chile e noroeste da Argentina até à Terra do Fogo e também nas Ilhas Malvinas. Alcança o Uruguai durante a estação não reprodutiva. Habita uma variedade de paisagens húmidas a molhadas, incluindo pampas, turfeiras, estepes inundadas, prados de ervas altas, margens de pântanos e, por vezes, bosques pantanosos.

Магелланов дупель (Gallinago magellanica) — птица из трибы Scolopacini и подсемейства Scolopacinae семейства бекасовых (Scolopacidae). Обитает в Аргентине, Чили, Уругвае и на Фолклендских островах. На лице магелланова дупеля видны отчетливые светло-коричневые и темно-коричневые полосы. Верхняя часть тела имеет сложный узор из приглушенных беловатых, палевых, рыжеватых и черных тонов на коричневом фоне. На груди заметна тонкая струйчатость, а на боках — темные и светлые поперечные полосы. Верхняя сторона хвоста рыжеватая с неровными полосами и белыми кончиками. Птица обладает длинным, толстым, тускло-розоватым клювом с черным кончиком и желтоватыми ногами. Магелланов дупель встречается от центральной части Чили и северо-западной Аргентины на юг до Огненной Земли, а также на Фолклендских островах. В негнездовой период достигает Уругвая. Обитает в различных влажных ландшафтах, включая пампы, торфяные болота, затопленные степи, кочкарники, края болот и иногда заболоченные леса.

Magellanbeckasin (Gallinago magellanica) är en nyligen urskild fågelart i familjen snäppor inom ordningen vadarfåglar.