درسة منزلية (الاسم العلمي: Emberiza sahari)، وهي من الجواثم لفصيلة الدرسات. تعيش الدرسة المنزلية في البلاد الجافة شمال غرب أفريقيا من جنوب المغرب إلى مالي شرق إلى تشاد. تتكاثر حول المساكن البشرية، وتضع من بيضتان إلى اربع بيضات في حفر بالجدار أو المباني المحيطة. وتتغذا على البذور والحبوب ، وعندما تغذي صغارها تتغذا على الحشرات. تدوم فترة حضانة ثلاتة من بيوض الدرسة المنزلية من 12 إلى 14 يوما تقريبا. يشبه حجمها حجم الدرسة المخططة وهي أصغر من درسة الصخور. يتميز ذكر الدرسة المنزلية برأس رمادي حاد، بينما تتميز الأنثى برأس رمادي يميل إلى الرمادي. تُعرف طيور الدرسة المنزلية بتعايشها مع السكان المغاربة، فهي قد تدخل منازل السكان لتقتات أو من أجل النوم وكذلك الأمر في المساجد، حتى أنها قد تضع بيوضها في سطوح أو نوافذ المنازل.

Strnad saharský (Emberiza sahari) je pěvec z čeledi strnadovitých. Je stálým druhem obývajícím suché oblasti od severozápadní Afriky, od Maroka na jih po Mali a na východ po Čad. V Maroku se druh od 60. let 20. století rozšířil z pohoří Atlas směrem na sever a nedávno dosáhl Tangeru a Tetuánu na jižním břehu Gibraltarského průlivu. V roce 2023 strnad saharský poprvé hnízdil v Evropě, konkrétně v Algeciras v jižním Španělsku. Strnad saharský hnízdí v blízkosti lidských obydlí, kde klade dvě až čtyři vejce do hnízda ve zdi nebo budově. Jeho přirozenou potravu tvoří semena, při krmení mláďat pak hmyz. Měří 14 cm, je podobně velký jako strnad proužkovaný a menší než strnad viničný. Hnízdící samec má pískově oranžovohnědé tělo a šedou hlavu s jemným tmavým pruhováním, ale bez bílého nadočního proužku, který má strnad proužkovaný. Hlava samice má hnědý nádech v šedé barvě a rozmazanější pruhování. Strnad saharský byl nedávno vyčleněn z blízce příbuzného strnada proužkovaného, u něhož byl dříve považován za poddruh Emberiza striolata sahari. Strnad proužkovaný má výraznější pruhování na obličeji a světlejší břicho než strnad saharský. Inkubační doba snůšky tří vajec je 12–14 dní. Zpěv, přednášený z posedu, je podobný zpěvu pěnkavy obecné, ale slabší. V Maroku je tento druh tradičně považován za posvátný a stal se velmi krotkým, volně vlétá do domů, obchodů a mešit, kde se krmí.

Die Hausammer (Emberiza sahari) ist eine Vogelart aus der Familie der Ammern (Emberizidae). Sie kommt in Nordwestafrika vor und ist vor allem in Marokko und Tunesien in Dörfern und Städten vertreten. Die Art wurde erst kürzlich von der Wüstenammer (Emberiza striolata) abgetrennt; manche Autoren betrachten sie noch heute als Unterart (Emberiza striolata sahari) der Wüstenammer. Gelegentlich taucht auch der wissenschaftliche Name Emberiza striata auf.

El escribano sahariano (Emberiza sahari) es una especie de ave paseriforme de la familia Emberizidae propia del norte de África Se encuentra desde Marruecos hasta Libia y de Senegal a Chad por el sur. En 2023 se detectó por primera vez su reproducción en el continente europeo en Algeciras, en el sur de la provincia de Cádiz, por los ornitólogos locales Antonio Jesús Sepúlveda y Julio Ortega, miembros del grupo ornitológico Tumbabuey.

Kyläsirkku (Emberiza sahari) on Afrikan luoteisosissa elävä varpuslintu. Linnun pituus on noin 14 cm. Ulkonäöltään se muistuttaa suuresti kalliosirkkua, jonka alalajina sitä aikaisemmin pidettiin. Kyläsirkun pään juovitus on heikompaa, selkäpuolen viirutus erimuotoista, nokka erikokoinen, äänet ja ekologia erilaiset. Kyläsirkku on joskus luokiteltu sukuun Fringillaria. Kyläsirkku elää Afrikan luoteisosassa Marokosta Maliin etelässä ja Tšadiin idässä. Se on tavattu Kanariansaarilla kerran vuonna 1893. Laji asustaa ihmisasutuksen seuralaisena kuivien alueiden kylissä.

Le Bruant du Sahara (Emberiza sahari) est une espèce de passereau appartenant à la famille des Emberizidae. Son aire de répartition s’étend du Maroc à l’ouest de la Libye, et de façon discontinue de la Mauritanie au nord-ouest du Tchad. 1960 et 1980, l’espèce a commencé à coloniser les villes du littoral atlantique ; Casablanca, Mohamedia et Rabat, ou encore plus au nord, Fès, Oujda et Berkane (THEVENOT et al., 2003). Actuellement, il a atteint le littoral méditerranéen du Maroc à Tanger et à Tétouan où on le retrouve dans de nombreux quartiers (AMEZIANE et al., 2006 ; MAGHREBORNITHO, 2015). Il a même été observé à Ceuta sur le littoral nord-africain de l’Espagne (SEO-CEUTA, 2016). En Tunisie l’expansion vers le Nord parait moins spectaculaire, HEIM DE BALSAC et MAYAUD (1962) ; ISENMANN et al. (2005) ont indiqué Feriana et Kairaouan comme limite septentrionale. Plus récemment, des observations de l'espèce au centre de la Tunisie et à Sfax suggèrent une expansion vers le nord de son aire de nidification (SCHNEIDER, 2005). Enfin, pour l’Algérie, il est à prévoir que la colonisation de localités au nord du pays va s’accentuer. D’abord probablement, dans le nord ouest et sur les hauts plateaux aussi bien de l’est que de l’ouest, régions caractérisées par leurs climats arides et semi-arides.

Lo zigolo domestico o pavese di casa (Emberiza sahari Levaillant, 1850) è un uccello passeriforme della famiglia Emberizidae. È lungo 14 cm, di dimensioni simili allo zigolo striato e più piccolo dello zigolo delle rocce. Il maschio riproduttore ha un corpo marrone-arancio sabbioso e una testa grigia leggermente striata di scuro ma senza il supercilium bianco che ha il pavese spogliato. La testa della femmina ha una tinta marrone tendente al grigio, e striature più diffuse. Il periodo di incubazione della covata di tre uova è di 12-14 giorni.

De huisgors (Emberiza sahari synoniem: Emberiza striolata sahari), is een lid van de gorzenfamilie.

Trznadel saharyjski (Emberiza sahari) to ptak wróblowy z rodziny trznadlowatych. Jest gatunkiem osiadłym, zamieszkującym suche tereny od Maroka na południe po Mali i na wschód po Czad. W Maroku od lat 60. XX wieku zasięg gatunku rozszerzył się na północ, docierając do Tangeru i Tetuanu, a w 2023 roku ptak po raz pierwszy odbył lęgi w Europie, w hiszpańskim Algeciras. Trznadel saharyjski gniazduje w pobliżu ludzkich siedzib, składając dwa do czterech jaj w gnieździe umieszczonym w szczelinie muru lub budynku. Żywi się nasionami, a pisklęta karmi owadami. Długość ciała wynosi 14 cm. Samiec w szacie godowej ma piaskowo-pomarańczowo-brązowe ciało i szarą głowę z ciemnymi kreskami, ale bez białej brwi charakterystycznej dla trznadla pręgowanego. Gatunek ten został niedawno wydzielony z trznadla pręgowanego, którego był wcześniej podgatunkiem. Śpiew ptaka, wykonywany z zasiadki, przypomina śpiew zięby, ale jest słabszy. W Maroku ptak ten jest tradycyjnie uważany za święty i stał się bardzo oswojony, często wlatując do domów i meczetów.

O escrevedeira-doméstica-do-sará (Emberiza sahari) é uma ave passeriforme da família Emberizidae. É uma espécie residente de zonas secas desde o noroeste da África, de Marrocos para sul até ao Mali e para leste até ao Chade. Em Marrocos, a espécie expandiu-se das Montanhas Atlas para norte desde a década de 1960, tendo recentemente chegado a Tânger e Tetuão, na margem sul do Estreito de Gibraltar. A escrevedeira-doméstica-do-sará nidificou na Europa pela primeira vez em 2023, em Algeciras, no sul de Espanha. A escrevedeira-doméstica-do-sará nidifica perto de habitações humanas, pondo dois a quatro ovos num ninho num buraco de uma parede ou edifício. A sua alimentação natural consiste em sementes ou, quando alimenta as crias, em insetos. Tem 14 cm de comprimento, tamanho semelhante ao da escrevedeira-estriada e menor que a escrevedeira-de-garganta-cinzenta. O macho reprodutor tem um corpo castanho-alaranjado arenoso e uma cabeça cinzenta ligeiramente estriada de escuro, mas sem o supercílio branco que a escrevedeira-estriada possui. A cabeça da fêmea tem um tom castanho no cinzento e estrias mais difusas. A escrevedeira-doméstica-do-sará foi recentemente separada da estreitamente relacionada escrevedeira-estriada, da qual era tratada como subespécie, Emberiza striolata sahari. A escrevedeira-estriada tem riscas faciais mais fortes e um ventre mais pálido do que a escrevedeira-doméstica-do-sará. O período de incubação da postura de três ovos é de 12–14 dias. O canto, emitido a partir de um poleiro, é semelhante ao do tentilhão-comum, mas mais fraco. Em Marrocos, a espécie é tradicionalmente considerada sagrada e tornou-se muito mansa, entrando livremente e alimentando-se dentro de casas, lojas e mesquitas.

Домовая овсянка (Emberiza sahari) — воробьиная птица семейства овсянковых. Она является оседлым видом, обитающим в засушливых районах от Марокко на юг до Мали и на восток до Чада. В Марокко с 1960-х годов ареал вида расширился на север, достигнув Танжера и Тетуана, а в 2023 году птица впервые загнездилась в Европе, в испанском Альхесирасе. Домовая овсянка гнездится вблизи человеческих поселений, откладывая два-четыре яйца в гнезда, расположенные в расщелинах стен или зданий. Питается семенами, а птенцов выкармливает насекомыми. Длина тела составляет 14 см. Самец в брачном наряде имеет песочно-оранжево-коричневое тело и серую голову с темными пестринами, но без белой брови, характерной для полосатой овсянки. Вид недавно был выделен из состава полосатой овсянки, подвидом которой ранее считался. Песня птицы, исполняемая с присады, напоминает песню зяблика, но слабее. В Марокко эта птица традиционно считается священной и очень доверчива, часто залетает в дома и мечети.

Hussparv (Emberiza sahari) är en nordafrikansk fågel i familjen fältsparvar inom ordningen tättingar. Den förekommer från Marocko till Senegal och Tchad, till skillnad från närbesläktade bergsparven nära människan. Arten ökar i antal.

Ev kiraz kuşu (Emberiza sahari), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasından ötücü bir kuş türü. Ev kiraz kuşu 14 cm uzunluğunda, gri başlı kiraz kuşuyla aynı büyüklükte ve kaya kiraz kuşundan daha küçüktür. Erkeğin, kumlu turuncu-kahverengi bir vücudu ve belirsiz koyu çizgili bir başı vardır fakat gri başlı kiraz kuşunda bulunan superciliuma sahip değildir. Dişinin açık gri kahverengi bir başı vardır, daha çok çizgiler hakimdir. Ev kiraz kuşu yakın zamanda gri başlı kiraz kuşundan ayrılmıştır, eskiden Emberiza striolata sahari olarak alt tür düzeyinde kabul ediliyordu. Ev kiraz kuşu insanların ikamet ettiği yerlerde bulunur. Bir duvar veya binadaki delikte kurduğu yuvasına 2 ila 4 arası yumurta bırakır. Doğal besinlerini küçük böceklerle tohumlar oluşturur. Bir tünekdeyken ötüşü ispinozla aynı fakat ondan daha zayıftır. Tür Fas'ta kutsal kabul edilir ve evcilleşmiştir, rahat bir şekilde ev, dükkân ve camilerin içinde beslenirken görülür.