Mravenčík Sincora (Formicivora grantsaui) je malý ohrožený druh pěvce z podčeledi Thamnophilinae a čeledi mravenčíkovitých, známých jako „typičtí mravenčíci“. Je endemitem malé oblasti východní Brazílie.

Der Sincora-Ameisenfänger (Formicivora grantsaui) ist eine kleine, gefährdete Sperlingsvogelart aus der Unterfamilie Thamnophilinae der Familie Thamnophilidae, den sogenannten „typischen Ameisenvögeln“. Er ist in einem kleinen Gebiet im östlichen Brasilien endemisch.

El hormiguerito de Sincorá (Formicivora grantsaui)​ es una especie de ave paseriforme de la familia Thamnophilidae perteneciente al género Formicivora. Es endémico de una pequeña área en el estado de Bahía en Brasil.

Sincoranmuura (Formicivora grantsaui) on puumuurien heimoon kuuluva varpuslintu. Sincoranmuuraa tavataan Serra do Sincorán vuoristossa Brasiliassa Bahian osavaltiossa, ja sen levinneisyysalueen pinta-ala on noin 3 600 km2. Lajin tunnettuja esiintymiä on vain neljä, ja se on luokiteltu vaarantuneeksi.

Le fourmilier de Sincora (Formicivora grantsaui) est une petite espèce d'oiseau passériforme en danger de la sous-famille des Thamnophilinae et de la famille des Thamnophilidae, les « fourmiliers typiques ». Il est endémique d'une petite zone de l'est du Brésil.

Il mangiaformiche di Sincora (Formicivora grantsaui) è una piccola specie di uccello passeriforme in pericolo della sottofamiglia Thamnophilinae della famiglia Thamnophilidae, i "tipici mangiaformiche". È endemico di una piccola area del Brasile orientale.

De sincorámiersluiper (Formicivora grantsaui) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels). Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in Brazilië.

Mrówkodławik skalny (Formicivora grantsaui) – gatunek małego ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Występuje endemicznie we wschodniej Brazylii. Został naukowo opisany w 2007 roku. Jest narażony na wyginięcie. Morfologia Długość ciała 12–13 cm; masa ciała 8,5–11,5 g. Samiec ma czarną twarz i spód ciała, a czarne upierzenie obwiedzione jest białym pasem rozciągającym się aż po boki brzucha. Wierzch, boki ciała i skrzydła brązowe. Sterówki czarne i szare z białymi końcówkami. Pokrywy wierzchu skrzydeł czarne z paskami skrzydłowymi tworzonymi przez białe plamki. Dziób czarny, nogi ciemnoszare ze śliwkowym odcieniem, podeszwy stóp żółte. Tęczówki ciemnobrązowe. Samica twarz i spód ciała ma białawe z czarnymi prążkami, ma też jaśniejszy wierzch ciała. Zasięg występowania Dotychczas spotkano go jedynie na wyżynie Serra do Sincorá, będącej częścią gór Espinhaço w brazylijskim stanie Bahia. Ekologia Gatunek ten zamieszkuje obszary z roślinnością krzewiastą (tzw. campos rupestres) wokół wychodni skalnych, na zboczach dolin strumieni lub wysokich płaskowyżów oraz na odsłoniętych grzbietach na wysokości 800–1300 m n.p.m. Podobnie jak spokrewnione gatunki, prawie na pewno żywi się głównie bezkręgowcami. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała mrówkodławika skalnego w 2011 roku, uznając go za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened), w 2016 roku zmieniła jego status na „zagrożony” (EN – Endangered), a w 2025 na „narażony” (VU – Vulnerable). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji oceniany jest jako prawdopodobnie spadkowy, gdyż gatunek ten jest bardzo wrażliwy na ingerencję człowieka. Zagrażają mu pożary i przekształcanie siedlisk w tereny rolnicze.

Formigueirinho-do-sincorá ou papa-formiga-do-sincorá (nome científico: Formicivora grantsaui) é uma espécie de ave pertencente à família dos tamnofilídeos, endêmica do Brasil. Seu nome popular em língua inglesa é "Sincorá antwren".

Formicivora grantsaui (лат.) — вид птиц из семейства типичных муравьеловковых. Был описан только в 2007 году. Видовое название дано в честь немецко-бразильского натуралиста Рольфа Грантсау, который в 1965 собрал образец, через много лет идентифицированный в качестве отдельного вида.

Sincorámyrsmyg (Formicivora grantsaui) är en fågel i familjen myrfåglar inom ordningen tättingar.