Mravenčík bažinný (Formicivora acutirostris) je hmyzožravý pták z podčeledi Thamnophilinae z čeledi mravenčíkovitých (Thamnophilidae). Je endemitem jihovýchodní Brazílie. Mravenčík bažinný měří 13 až 15 cm a váží 8 až 12 g. Dospělí samci nominátního poddruhu mají nejasný světlý nadoční proužek a bělavý půlměsíc pod okem na jinak olověně šedém obličeji. Čelo je šedobílé, temeno a svrchní část těla tmavě kaštanově olivové. Křídla jsou černavá s kaštanově olivovými okraji na letkách. Křídelní krovky jsou tmavší než letky a mají jasně bílé špičky. Ocas je černý, někdy s bílými nebo krémovými špičkami na vnějších perech. Hrdlo, prsa a břicho jsou olověně šedé, boky a spodní krovky ocasní tmavě olivově hnědé. Dospělé samice mají stejně jako samci nejasný světlý nadoční proužek a bělavý půlměsíc pod okem, ale na jinak černobíle pruhovaném obličeji. Mají šedobílé čelo, olivově hnědé temeno a hnědou až šedohnědou svrchní část těla. Křídla jsou jako u samce. Ocas je zcela černý. Hrdlo a spodní část těla jsou bílé s výrazným černým pruhováním na prsou, které směrem k břichu bledne. Nedospělí samci připomínají dospělé samice. Nedospělé samice mají na křídlech hnědé skvrnění a méně pruhování na spodní části těla než dospělci. Samci poddruhu F. a. paludicola mají bílý nadoční proužek na černém obličeji. Mají šedé čelo a tmavě šedohnědé temeno a svrchní část těla. Letky jsou velmi tmavě hnědé s bílými vnitřními okraji a křídelní krovky jsou převážně černé s bílými špičkami. Ocas je černý s bílými špičkami na dvou nejvnějších párech per. Hrdlo, spodní část těla a stehna jsou černé s bílými spodními krovkami křídelními s černými špičkami. Samice mají bílý nadoční proužek na šedém obličeji. Čelo je šedé a temeno a svrchní část těla tmavě šedohnědé. Křídla jsou podobná jako u samce, ale s převážně tmavě šedohnědými krovkami. Hrdlo a spodní část těla jsou bílé s černými skvrnami a stehna černá s bílými špičkami.

Der Schilfameisenfänger (Formicivora acutirostris) ist ein insektenfressender Vogel aus der Unterfamilie Thamnophilinae der Familie Thamnophilidae (Ameisenvögel). Er ist im Südosten Brasiliens endemisch. Der Schilfameisenfänger ist 13 bis 15 cm lang und wiegt 8 bis 12 g. Adulte Männchen der Nominatform haben einen undeutlichen hellen Überaugenstreif und einen weißlichen Halbmond unter dem Auge auf einem ansonsten bleigrauen Gesicht. Die Stirn ist gräulich-weiß, Krone und Oberseite sind dunkel kastanienbraun-oliv. Die Flügel sind schwärzlich mit kastanienbraun-oliven Rändern an den Schwungfedern. Die Flügeldecken sind dunkler als die Schwungfedern und haben leuchtend weiße Spitzen. Der Schwanz ist schwarz, manchmal mit weißen oder cremefarbenen Spitzen an den äußeren Federn. Kehle, Brust und Bauch sind bleigrau, Flanken und Unterschwanzdecken dunkel olivbraun. Adulte Weibchen haben wie die Männchen einen undeutlichen hellen Überaugenstreif und einen weißlichen Halbmond unter dem Auge, jedoch auf einem ansonsten schwarz-weiß gestreiften Gesicht. Sie haben eine gräulich-weiße Stirn, eine olivbraune Krone und braune bis gräulich-braune Oberseite. Die Flügel gleichen denen des Männchens. Der Schwanz ist vollständig schwarz. Kehle und Unterseite sind weiß mit kräftigen schwarzen Streifen auf der Brust, die zum Bauch hin blasser werden. Unreife Männchen ähneln den adulten Weibchen. Unreife Weibchen haben bräunliche Flecken auf den Flügeln und eine geringere Streifung auf der Unterseite als die Erwachsenen. Männchen der Unterart F. a. paludicola haben einen weißen Überaugenstreif auf schwarzem Gesicht. Sie haben eine graue Stirn und eine dunkel graubraune Krone und Oberseite. Die Schwungfedern sind sehr dunkelbraun mit weißen Innenrändern und die Flügeldecken sind überwiegend schwarz mit weißen Spitzen. Der Schwanz ist schwarz mit weißen Spitzen an den äußersten zwei Federpaaren. Kehle, Unterseite und Schenkel sind schwarz mit schwarz gespitzten weißen Unterflügeldecken. Weibchen haben einen weißen Überaugenstreif auf grauem Gesicht. Die Stirn ist grau, Krone und Oberseite sind dunkel graubraun. Die Flügel ähneln denen des Männchens, jedoch mit überwiegend dunkel graubraunen Deckfedern. Kehle und Unterseite sind weiß mit schwarzen Flecken, die Schenkel schwarz mit weißen Spitzen.

El hormiguerito del Paraná (Formicivora acutirostris) es una especie de ave paseriforme de la familia Thamnophilidae, perteneciente al género Formicivora, anteriormente en un género monotípico Stymphalornis. Es endémico del litoral del sur de Brasil. Desconsiderando la distribución de F. acutirostris paludicola considerado por algunos autores como especie separada, el hormiguerito del Paraná se encuentra en el sur de Brasil, en el litoral de Paraná y extremo noreste de Santa Catarina, y localmente hacia el sur hasta el noreste de Rio Grande do Sul. Esta especie es considerada muy local en su hábitat natural; los bañados con abundancia de totoras Typha y arbustos circundantes. Habita exclusivamente en bañados costeros dominados por vegetación palustre como Scirpus californicus y otras (especialmente Asteraceae y Poaceae) tales como pastos y arbustos. También se encuentra en bañados ribereños, llanuras inundadas con vegetación herbácea y áreas de transición para manglares y bosques bajos inundables con substrato herbáceo. La mayoría de las localidades está sujetada a fluctuaciones periódicas del nivel de las aguas. El hormiguerito del Paraná había sido calificado anteriormente como amenazado de extinción por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza (IUCN) debido a que su pequeña población se presumía estar en lenta pero continua decadencia debido a la degradación y pérdida de hábitat. Su área de distribución es muy pequeña y en declinio, principalmente como resultado de la amenaza de plantas invasoras. Sin embargo, algunas de sus sub-poblaciones son bastante grandes para ser consideradas severamente fragmentadas; las más serias amenazas reales no afectarían un área de hábitat lo suficientemente grande de esta especie para que se reduzca a diez locales o menos, y la población de la especie, estimada en 5 000 a 10 000 individuos maduros, no está sufriendo fluctuaciones extremas. Por estas razones, en 2020 fue recalificada como casi amenazada.

Luhtamuura (Formicivora acutirostris) on puumuurien heimoon kuuluva varpuslintu. Luhtamuuraa tavataan Brasilian eteläosissa, Paranán ja Santa Catarinan osavaltioissa. Lajin levinneisyysalueen pinta-ala on noin 27 900 km2. Se on luokiteltu silmälläpidettäväksi.

Le Grisin des marais (Formicivora acutirostris) est une espèce d'oiseaux de la famille des Thamnophilidae, native des forêts côtières de la Serra do Mar (pt). Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (15.1, 2025) il se répartit en deux sous-espèces (ordre phylogénique) : F. a. acutirostris — sud ; F. a. paludicola Buzetti et al., 2014 — amont des rios Rio Tietê et Paraíba do Sul.

Il formichiere di palude (Formicivora acutirostris) è un uccello insettivoro della sottofamiglia Thamnophilinae, famiglia Thamnophilidae. È endemico del Brasile sud-orientale. Il formichiere di palude misura dai 13 ai 15 cm di lunghezza e pesa dagli 8 ai 12 g. I maschi adulti della sottospecie nominale hanno un sopracciglio chiaro poco definito e una mezzaluna biancastra sotto l'occhio su un volto altrimenti grigio piombo. La fronte è grigiastra-bianca e la corona e le parti superiori sono castano-oliva scuro. Le ali sono nerastre con bordi castano-oliva sulle remiganti. Le copritrici alari sono più scure delle remiganti e hanno punte bianco brillante. La coda è nera, talvolta con punte bianche o color crema sulle penne esterne. Gola, petto e ventre sono grigio piombo, mentre i fianchi e il sottocoda sono bruno oliva scuro. Le femmine adulte, come i maschi, hanno un sopracciglio chiaro poco definito e una mezzaluna biancastra sotto l'occhio, ma su un volto altrimenti striato di bianco e nero. Hanno fronte grigiastra-bianca, corona bruno-oliva e parti superiori da marroni a bruno-grigiastre. Le ali sono come quelle del maschio. La coda è interamente nera. Gola e parti inferiori sono bianche con pesanti striature nere sul petto che diventano più pallide sul ventre. I maschi immaturi somigliano alle femmine adulte. Le femmine immature presentano macchie brunastre sulle ali e meno striature sulle parti inferiori rispetto agli adulti. I maschi della sottospecie F. a. paludicola hanno un sopracciglio bianco su un volto nero. Hanno fronte grigia e corona e parti superiori bruno-grigiastro scuro. Le remiganti sono marrone molto scuro con bordi interni bianchi e le copritrici alari sono per lo più nere con punte bianche. La coda è nera con punte bianche sulle due paia di penne più esterne. Gola, parti inferiori e cosce sono nere con copritrici sottalari bianche a punta nera. Le femmine hanno un sopracciglio bianco su un volto grigio. La fronte è grigia e la corona e le parti superiori sono bruno-grigiastro scuro. Le ali sono simili a quelle del maschio ma con copritrici per lo più bruno-grigiastro scuro. Gola e parti inferiori sono bianche con macchie nere e le cosce sono nere con punte bianche.

De paranámiervogel (Formicivora acutirostris synoniem: Stymphalornis acutirostris) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels).

Mrówkodławik bagienny (Formicivora acutirostris) to owadożerny ptak z podrodziny Thamnophilinae w rodzinie chronkowatych (Thamnophilidae). Jest endemitem południowo-wschodniej Brazylii. Mrówkodławik bagienny osiąga długość od 13 do 15 cm i waży od 8 do 12 g. Dorosłe samce podgatunku nominatywnego mają niewyraźną jasną brew i białawy półksiężyc pod okiem na twarzy o barwie ołowianoszarej. Czoło jest szarobiałe, a wierzch głowy i wierzch ciała ciemne, kasztanowo-oliwkowe. Skrzydła są czarniawe z kasztanowo-oliwkowymi krawędziami na lotkach. Pokrywy skrzydłowe są ciemniejsze niż lotki i mają jaskrawo białe końcówki. Ogon jest czarny, czasem z białymi lub kremowymi końcówkami na zewnętrznych sterówkach. Gardło, pierś i brzuch są ołowianoszare, a boki i pokrywy podogonowe ciemne, oliwkowobrązowe. Dorosłe samice, podobnie jak samce, mają niewyraźną jasną brew i białawy półksiężyc pod okiem, ale na twarzy w czarno-białe paski. Mają szarobiałe czoło, oliwkowobrązowy wierzch głowy i brązowy do szarobrązowego wierzch ciała. Skrzydła przypominają skrzydła samca. Ogon jest całkowicie czarny. Gardło i spód ciała są białe z wyraźnymi czarnymi smugami na piersi, które bledną w kierunku brzucha. Niedojrzałe samce przypominają dorosłe samice. Niedojrzałe samice mają brązowawe plamki na skrzydłach i mniej smug na spodzie ciała niż dorosłe osobniki. Samce podgatunku F. a. paludicola mają białą brew na czarnej twarzy. Mają szare czoło oraz ciemny szarobrązowy wierzch głowy i wierzch ciała. Lotki są bardzo ciemnobrązowe z białymi wewnętrznymi krawędziami, a pokrywy skrzydłowe są głównie czarne z białymi końcówkami. Ogon jest czarny z białymi końcówkami na dwóch najbardziej zewnętrznych parach sterówek. Gardło, spód ciała i uda są czarne z białymi pokrywami podskrzydłowymi zakończonymi czernią. Samice mają białą brew na szarej twarzy. Czoło jest szare, a wierzch głowy i wierzch ciała ciemne, szarobrązowe. Skrzydła są podobne do skrzydeł samca, ale z głównie ciemnoszarobrązowymi pokrywami. Gardło i spód ciała są białe z czarnymi plamkami, a uda czarne z białymi końcówkami.

O bicudinho-do-brejo (Formicivora acutirostris) era encontrado em apenas uma pequena área de brejo, ou seja uma população isolada, encontrada apenas no litoral do Rio Grande do Sul. Assim, esse pássaro tem aproximadamente 10g de extensão corporal e tem 14 cm de comprimento, mas existem diferenças marcantes entre um sexo e outro, na fêmea: o ventre é malhado de preto e branco e no macho: cinza-anegrado. Esse animal de dimensões pequenas e com a habilidade de voar, não poderia se alimentar de grandes alimentos e tão pouco sua estatura e bico permitem, por isso esse pássaro se alimenta de pequenos artrópodes, fazendo assim uma dieta proporcional a sua constituição física.

Formicivora acutirostris (лат.) — вид птиц из семейства типичные муравьеловковые, ранее помещали в монотипический род Stymphalornis. Эндемик бразильских штатов Парана и Санта-Катарина, где обитает в болотистой местности. Анализ ДНК показал, что таксон близок к видам из рода Formicivora, куда и был перемещён в 2013 году. Выделяют два подвида данного вида.

Paranámyrsmyg (Stymphalornis acutirostris) är en fågel i familjen myrfåglar inom ordningen tättingar.