اللزيق أو العويسق الأحمر (الاسم العلمي: Falco vespertinus) (بالإنجليزية: Red-footed Falcon)، هو صقر ينتمي إلى الصقريات (فصيلة: Falconidae)، يعيش في شرق أوروبا وآسيا ويقضي الشتاء في أفريقيا.

Poštolka rudonohá (Falco vespertinus) je malý druh dravého ptáka z čeledi sokolovitých. Velikosti poštolky obecné, délka těla 28–34 cm, rozpětí křídel 65–76 cm. Samec je celý modrošedý, s červenými kalhotkami a podocasními krovkami a stříbřitě šedými letkami. Samice má spodinu rezavou bez proužkování, hřbet šedý s tmavým proužkováním a hlavu žlutavě bílou. Mladí ptáci se podobají ostříži lesnímu. Souvislý areál rozšíření sahá od západní Ukrajiny, Běloruska a Ruska východně po 120. poledník na Sibiři. Ostrůvkovitě hnízdí i v některých dalších státech Evropy. Tažný druh, zimuje v jižní Africe. Hnízdí v otevřené krajině s lesíky, ve stepích a v údolích kolem řek. V České republice poštolka rudonohá dříve hnízdila, poslední hnízdění bylo prokázáno v roce 1973 u Grygova na Olomoucku. Od té doby bývají pozorováni jednotliví ptáci nebo páry i v hnízdním období (především na jižní Moravě), další hnízdění však doloženo nebylo až do roku 2019, kdy jeden pár zahnízdil u Hrdibořic v okrese Prostějov. V roce 2023 hnízdila opět na střední Moravě a také na Hodonínsku, kde pár vyvedl čtyři mláďata. Celkem bylo v letech 1907–2023 v Česku prokázáno hnízdění 20 párů a popsáno dalších 12 možných hnízdění.

Aftenfalken (Falco vespertinus) er en rovfugl. Den tilhører familien Falconidae, falkene. Fuglen lever i Østeuropa og østpå til det centrale Sibirien. Den ses regelmæssigt i Vesteuropa - også i Danmark, hvor den hvert år er en fåtallig gæst. Aftenfalken er en lille falk, der især kan forveksles med lærkefalk. Den lever mest af store insekter, der fanges i luften. Disse fanges især i skumringen, deraf navnet aftenfalk.

Der Rotfußfalke (Falco vespertinus) ist ein kleiner Vertreter der Echten Falken innerhalb der Familie der Falkenartigen (Falconidae). Bei den dunkel blaugrauen Männchen fällt die rostrote Befiederung der roten Beine besonders auf. Bei den Weibchen kontrastiert das dunkle Obergefieder mit dem orangebraunen Kopf und Untergefieder. Das geschlossene Verbreitungsgebiet der Art reicht von Ungarn ostwärts bis ins Baikalgebiet. Seit den 1960er Jahren gehen die Bestände des Rotfußfalken fast im gesamten Verbreitungsgebiet der Art zurück.

El cernícalo patirrojo o cernícalo de patas rojas (Falco vespertinus) es una especie de ave falconiforme de la familia Falconidae propia de Europa oriental, Asia y África. No se conocen subespecies. Es una especie de tamaño medio a : )pequeño, de largas alas. Los machos adultos son gris-azulados, excepto en la parte inferior de la cola y las patas, que son rojas. Las hembras tienen la espalda y las alas de color gris, mientras que la cabeza y la parte ventral son anaranjadas y la cara blanca con bigotes y rayas en los ojos de color negro. Los jóvenes son pardos salpicados de manchas negras, siendo la coloración de la cara similar a la de las hembras adultas. Los halcones de patas rojas alcanzan una longitud de 28 a 30 cm y una envergadura de 65 a 70 cm. El halcón de patas rojas es un ave que anida en colonias, pero no construye nidos, sino que prefiere utilizar los que han sido abandonados por otras aves, generalmente cuervos. En su interior ponen entre 2 y 4 huevos. Es un ave diurna que habita en campo abierto, con pocos árboles y a menudo cerca del agua. Patrullan los cielos regularmente, lanzándose a gran velocidad sobre cualquier presa que localicen. Se perchan para observar en postes o cables hasta que se deciden a atacar grandes insectos y en menor medida pequeños mamíferos y pájaros. Sin embargo, a veces llega incluso a cazar en el aire, especialmente cuando realiza picados sobre libélulas y abejas, a las que agarra con las patas para después comérselas en pleno vuelo.

Punajalkahaukka (Falco vespertinus) on itäeurooppalainen petolintu, joka joskus harhautuu länteen. Suomessa punajalkahaukkoja tavataan vuosittain pääosin toukokuussa ja elo-syyskuussa. Joinain vuosina tapahtuu voimakkaita invaasioita, jolloin lintuja voi harhautua Suomeen kymmeniä tai jopa satoja yksilöitä. Ennätysmäinen syksy oli vuonna 2022, jolloin lintuja havaittiin parhaimmillaan jopa yli kahdenkymmenen yksilön parvina.

Le Faucon kobez (Falco vespertinus) est une espèce d'oiseaux de proie de la famille des Falconidae. Le kobez est un faucon de petite taille, mais doté de longues ailes. Le mâle adulte est entièrement bleu-gris à l'exception du dessous de la queue et les pattes qui sont rouges. La femelle est grise sur le dos et les ailes, orange sur la tête et les parties ventrales, sa face est blanche avec une bande noire sur les yeux et des moustaches. Les jeunes sont de couleur brune sur le dessus et roussâtre sur le dessous avec des marques sombres et une face reprenant des motifs identiques à ceux de la femelle. Le faucon kobez mesure de 28 à 34 cm avec une envergure de 65 à 75 cm. Le faucon kobez se rencontre en Europe de l’est et en Asie. C'est un migrateur qui hiverne en Afrique. On trouve assez fréquemment des individus égarés jusqu'en Europe de l’Ouest et, en août 2004, un faucon kobez a été observé, pour la première fois, en Amérique du Nord sur l'île Martha's Vineyard dans l’État du Massachusetts. Il s'agit d'une espèce diurne qui préfère les habitats ouverts bordés de bosquets, de groupes d’arbres ou de rideaux protecteurs où il peut nicher et se percher. Il fréquente la steppe, la steppe boisée et les habitats avec friches, pâturages ou luzerne. En Afrique, on peut trouver le Faucon kobez dans les prairies, la savane et les terrains broussailleux.

Il falco cuculo (Falco vespertinus, Linnaeus 1766) è un uccello della famiglia dei Falconidae. È un piccolo falco lungo circa 30 cm, con un'apertura alare di circa 70 cm. Il maschio adulto è tutto grigio scuro, ad eccezione di becco, zampe, anello perioculare e ventre rosso corallo. La femmina ha la parte inferiore del corpo arancione e la parte superiore e le ali grigie con barre più chiare. Vola di solito alternando planate a volo attivo con rapidi battiti delle ali; spesso resta fermo in aria facendo lo spirito santo come il gheppio, anche se per periodi più brevi. Il falco cuculo è una specie coloniale, nidifica in nidi abbandonati di corvide. Si nutre di insetti, che cattura in volo, e piccoli mammiferi. Attivo di giorno o spesso al crepuscolo. Il falco cuculo è un migratore a lungo raggio: si riproduce principalmente in Europa orientale e sverna in Africa meridionale. In Italia nidifica soltanto in Emilia Romagna e Veneto, anche se recentemente è stato avvistato nidificare in Puglia presso le campagne vicine alle saline di Margherita di Savoia, in habitat di pianura costituiti da terreni aperti con presenza di alberi, come praterie, pascoli e terreni agricoli con filari alberati.

ニシアカアシチョウゲンボウ（西赤足長元坊、Falco vespertinus）は、鳥綱ハヤブサ目ハヤブサ科ハヤブサ属に分類される鳥。

비둘기조롱이(Amur falcon)는 맹금류의 하나이다. 매과에 속한다. 이 새는 우수리,중국 동북부,한반도 북부에서 볼 수 있으나 서식지의 소실과 사냥으로 인해 개체 수가 빠르게 감소하고 있다. 철새로서 아프리카에서 겨울을 난다. 성체 수컷은 몸윗면은 회흑색, 몸아랫면은 청회색이다. 아래꼬리가 적갈색이고 날개아랫면에 흰색 무늬가 있다. 암컷은 수컷과 달리 몸윗면은 청회색에 흑갈색 줄무늬가 있다. 몸아랫면은 흑갈색 줄무늬가 있는 흰색이다. 납막은 적갈색이고 날개아랫면은 흰색에 검은 줄무늬가 있다. 어린새는 전체적으로 암컷과 비슷하지만 몸윗면이 황갈색 비늘무늬고 몸아랫면에 세로줄무늬가 있다.몸 길이는 수컷은 25cm, 암컷은 30cm 정도이며 날개 길이는 63~71cm이다. 평균 몸무게는 120g이다.

De roodpootvalk (Falco vespertinus) is een kleine valk en behoort tot de familie van de caracara's en valken (Falconidae).

Kobczyk (zwyczajny) (Falco vespertinus) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). W sezonie lęgowym zamieszkuje Eurazję, zimuje w Afryce. Narażony na wyginięcie. Kobczyk zamieszkuje Eurazję na wschód od linii Wisła–Dunaj. Jego areał sięga środkowej Syberii. Natomiast w zachodniej i północnej Europie wyprowadza pojedyncze lęgi, gdzie spędza lato. Wędrowny, zimuje w południowej oraz wschodniej Afryce. W Polsce dawniej sporadycznie lęgowy, obecnie nieregularnie przelotny lub zalatujący. Jego lęgi przed II wojną światową sporadycznie odnotowywano na południowym wschodzie kraju. Ostatni potwierdzony lęg na ziemiach polskich miał miejsce w 1942 roku pod Makowem Mazowieckim; w późniejszych latach obserwowano kilka razy zachowania sugerujące możliwość lęgu, jednak gniazdowania nie udało się potwierdzić. Np. w latach 80. XX w. prawdopodobnie pojedyncza para gniazdowała w okolicach Przemyśla. Obecnie w kraju uważany jest pod względem lęgów za ptaka wymarłego, choć lęgnie się w sąsiedniej Słowacji, wschodniej Austrii i na Węgrzech. W kraju widywany jest w przelotach od końca kwietnia do połowy października, choć stwierdzono pojedynczego osobnika nawet w połowie stycznia. Najczęściej obserwowany w maju (wtedy wzrasta liczba ważek i innych większych owadów) oraz na przełomie sierpnia i września. Jesienią migrują głównie ptaki młode, które wylęgły się w południowej Europie. Mimo niskiej liczebności zdarzają się lata, kiedy dochodzi do częstszych nalotów – wtedy w stadach widuje się do 30 osobników. W 1999 i 2000 roku w dolinie Biebrzy natrafiano na grupy złożone z 6 osobników. Zwykle pojawia się jednak pojedynczo (70% obserwacji). Od pewnego czasu gatunek ten pojawia się w Polsce w większych grupach, których liczebność związana jest prawdopodobnie z aktualnymi warunkami pogodowymi. W niektórych sezonach naloty mają nawet charakter masowy. Tak było np. w 2014 r., kiedy ptaki w różnej wielkości stadach były obserwowane niemal w całym kraju. Najliczniejsze stado, złożone z ok. 700 osobników, obserwowano latem na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Ponowny nalot kobczyków obserwowano w ciepłym roku 2015. Podobnie upalne lato 2019 r. przyniosło wraz z falami ciepłego powietrza ze wschodu również stada kobczyków, szacowane łącznie na kilka tysięcy osobników. W sierpniu i wrześniu ptaki te obserwowano nie tylko na południu kraju, od Podkarpacia i Wyżyny Lubelskiej po Dolny Śląsk, ale również wzdłuż całego wybrzeża Bałtyku, z największą koncentracją (grupy po ponad 100 osobników) w rejonie Mierzei Wiślanej. Informacje o różnej wielkości stadach pochodziły z Podlasia, Mazowsza czy Wielkopolski.

Falcão-de-pés-vermelhos ou falcão-vespertino (Falco vespertinus) é uma ave falconiforme da família dos falconídeos. Como nidificante, distribui-se por uma vasta área, que vai desde o leste da Europa (Hungria e Báltico) até à Mongólia. É uma ave migradora que inverna na África austral. Os machos são característicos, apresentando a plumagem ardósia, que contrasta com as patas e o bico vermelhos.

Кобчик (лат. Falco vespertinus) — вид хищных птиц рода соколов. Союз охраны птиц России объявил 2021 год годом кобчика. Мелкий сокол, пропорциями и поведением сходный с пустельгой, но менее ширококрылый. Длина птицы 28—33 см, длина крыла 23—35 см, размах крыльев 65—77 см, масса тела 130—197 г. Клюв короткий, относительно слабый. Самец тёмно-сизый (почти чёрный) с кирпично-красными низом брюха, подхвостьем и «штанами». Самка охристая с серыми (с поперечной полоской) спиной, крыльями и хвостом, с продольными пестринами на брюхе, с чёрными усами. Молодые птицы буроватые с белёсым низом в продольных пестринах. Ноги, восковица и кольцо вокруг глаза у взрослых птиц красные или оранжевые, у молодых — жёлтые. Когти беловато-бурые. Радужина тёмно-бурая. Взрослые птицы питаются почти исключительно крупными насекомыми — стрекозами, жуками, кузнечиками и пр., которых ловят и едят на лету. Для выкармливания птенцов ловят мелких грызунов, ящериц. Из птиц добычей кобчика становятся, в основном, воробьи. Охотятся кобчики днем и даже вечером, во время активного лёта насекомых, что отображено в латинском видовом названии «vespertinus» — «вечерний». Гнездятся в брошенных гнёздах врановых, иногда в дуплах, нишах или норах. Может образовать колонии до 100 пар. Прилетают с зимовки в мае, отлёт ранний (в августе). Размножаются поздно, что связано с периодом размножения саранчи и других крупных насекомых. Мигрируют, в отличие от большинства соколов, стаями.

Aftonfalk (Falco vespertinus) är en liten insektsätande falk som häckar i Östeuropa och Asien, och övervintrar i Afrika söder om Sahara. Populationen minskar på grund av habitatförlust och IUCN kategoriserar arten som sårbar.

Ala doğan (Falco vespertinus), doğangiller (Falconidae) familyasından bir doğan türü. Orta-küçük bir doğan olup uzun kanatlıdırlar. Büyüklükleri 28–34 cm, kanat açıklıkları 65–75 cm'dir. Erişkin erkek, bütünüyle mavi-gridir, onun kırmızı kuyruğu ve bacaklarının dışında; alt parçaları düzenlice gridir. Dişinin, gri bir arkası ve kanatları, portakal rengi başı ve alt parçaları ve siyah göz çizgisi ve bıyıklarla beyaz bir yüzü vardır. Yavru kuşların aşağısı koyu çizgilerle kahverengi yukarısı kahverengimsi sarıdır ve dişi gibi bir yüz deseni vardır. Bazı ağaçlarla açık ülkenin gündüze ait bir kuşudur, çoğunlukla suya yakındır. Avlamadaki ayırıcı metodları, bayağı kerkenez tarafından paylaşılır. Ana avları, büyük böceklerdir ama aynı zamanda küçük memeliler ve kuşları da alabilirler. Bu doğan, kolonial bir üreyicidir, ekin kargası gibi kargaların yaşlı yuvalarını tekrar kullanırlar. 2-4 yumurta koyarlar. Sayıları, avlanmaktan ve habitat kaybı yüzünden hızlıca azalıyor olmasına rağmen doğu Avrupa ve Asya'da bulunurlar. Göçmendirler, kışı Afrika'da geçirirler.

西紅腳隼（Falco vespertinus）又名紅足隼，是一種猛禽，屬於隼科，主要可見於東歐與亞洲，其族群由於棲地減少以及狩獵活動而逐漸減少。西紅腳隼在冬季會遷徙至非洲地區過冬，除此之外，在西歐也可見其蹤跡，第一次出現在北美的紀錄則於2004年的8月。 成年雄隼擁有一身藍灰色的羽毛，以及紅色的尾羽及鳥腳；雌隼則有灰色的背羽和翅膀、橙色的頭部，以及附帶黑色條紋的白色面部。紅腳隼身長約28到34公分；翅膀張開則寬約65到75公分。主要獵物是大型昆蟲，偶而會捕食其他小型鳥類或哺乳類。