The brown-tail moth (Euproctis chrysorrhoea) is a moth of the family Erebidae. It is native to Europe, neighboring countries in Asia, and the north coast of Africa. Descriptions of outbreaks, i.e., large population increases of several years duration, have been reported as far back as the 1500s. The life cycle of the moth is atypical, in that it spends approximately nine months (August to April) as larvae (caterpillars), leaving about one month each for pupae, imagos and eggs. Larvae (caterpillars) are covered in hairs. Two red spots on the back, toward the tail, distinguish these species from other similarly hairy moth larvae. The winged adults have white wings and a hairy white body with a tuft of brown hair at the tip of the abdomen. Females lay one egg cluster, usually on the underside of a leaf of a host plant. The species is polyphagous, meaning that it feeds on many different species of trees, including pear, apple, maple and oak.
This species was accidentally introduced to the United States in the 1890s. During the early 20th century it was present from eastern Connecticut northward into New Brunswick, Canada, but a subsequent severe population collapse reduced the territory to parts of coastal Maine and Cape Cod, Massachusetts, by the late 20th century. One theory for the decline appeared to be parasitism by a fly introduced to combat spongy moths. Starting in 2015 there has been a population spike and territory expansion in coastal Maine. In Europe, there are multiple parasitic and predator species, yet there is still a history of population outbreaks.
Hairs from the caterpillars are toxic for humans, causing a poison ivy-like itchy rash of up to sometimes weeks-long duration due to mechanical and chemical irritation. Direct contact with larvae is not necessary, as the hairs are shed and can become windblown. Toxins in the hairs remain potent for up to three years. Outdoor activities such as mowing a lawn or raking leaves in the fall can cause exposure.
Translated Descriptions (9)
cs
wikipedia
Bekyně zlatořitná (Euproctis chrysorrhoea) je druh nočního motýla z čeledi bekyňovitých, který se vyskytuje i na území ČR. Bývá řazen mezi listožravé škůdce kulturních dřevin; při přemnožení může způsobovat holožíry. == Popis == Jedná se o poměrně malého motýla, rozpětí křídel dospělce dosahuje 28–38 mm. Oba páry křídel jsou sněhově bílé, jen na předních křídlech může být několik černých teček. Hlava a hruď jsou bílé, stejně jako první články zadečku. U samců je zadeček od 3. článku rezavý, u samic je z větší části šedavý, až na samotném konci se nachází zbytnělá část, pokrytá dlouhými, rezavými chlupy. Obě pohlaví mají hnědá, dvojitě hřebenitá tykadla, samci mají ale hřebínky delší a výraznější. Nohy jsou bílé. Velmi podobným druhem je bekyně pižmová. Ta má na zadečku menší podíl oranžových chloupků a na zadním okraji předních křídel má hnědou skvrnku.
de
wikipedia
Der Goldafter (Euproctis chrysorrhoea) ist ein Schmetterling (Nachtfalter) aus der Unterfamilie der Trägspinner (Lymantriinae) innerhalb der Familie der Erebidae.
es
wikipedia
La mariposa lagarta cola parda (Euproctis chrysorrhoea) es una polilla de la familia Erebidae. Es originaria de Europa, países vecinos de Asia y la costa norte de África. En América del Norte solo se encuentra en la costa de Maine y Cape Cod donde está considerada una especie invasora que llegó a Estados Unidos en 1890 en plantas provenientes de Europa.
Se han reportado descripciones de brotes, es decir, grandes aumentos de población de varios años de duración, desde el siglo XVI. El ciclo de vida de la polilla es atípico, ya que pasa aproximadamente nueve meses (de agosto a abril) como larvae (oruga), dejando aproximadamente un mes para pupas, imagos y huevos. Las larvas (orugas) están cubiertas de pelos. Dos manchas rojas en el dorso, cerca de la cola, distinguen a esta especie de otras larvas de polilla con pelos similares. Los adultos alados tienen alas blancas y un cuerpo blanco peludo con un mechón de pelos marrones en la punta del abdomen. Las hembras ponen un grupo de huevos, generalmente en el envés de una hoja de una planta huésped. La especie se alimenta de diversas especies de árboles, como perales, manzanos, arces y robles.
A principios del siglo XX, estaba presente desde el este de Connecticut hacia el norte, hasta Nuevo Brunswick (Canadá), pero un grave colapso poblacional posterior redujo el territorio a partes de la costa de Maine y Cape Cod (Massachusetts) a finales del siglo XX. Una teoría para este declive parece ser el parasitismo por una mosca introducida para combatir las polillas esponjosas. A partir de 2015, se ha producido un pico poblacional y una expansión territorial en la costa de Maine. En Europa, existen múltiples especies parásitas y depredadoras, aunque aún existen antecedentes de brotes poblacionales.
Los pelos de las orugas son tóxicos para los humanos, causando una erupción cutánea con picazón similar a la de la hiedra venenosa, que a veces puede durar semanas, debido a la irritación mecánica y química. No es necesario el contacto directo con las larvas, ya que los pelos se desprenden y pueden ser arrastrados por el viento. Las toxinas presentes en los pelos conservan su potencia hasta tres años. Actividades al aire libre como cortar el césped o rastrillar las hojas en otoño pueden causar exposición al agente tóxico.
fr
wikipedia
Euproctis chrysorrhoea, le cul-brun, est une espèce de lépidoptères (papillons) de la famille des Erebidae et de la sous-famille des Lymantriinae.
Ses chenilles peuvent provoquer d'importants dégâts aux feuillus.
it
La bombice dal ventre bruno (Euproctis chrysorrhoea) è una falena della famiglia Erebidae, nativa dell'Europa, dei paesi asiatici limitrofi e della costa settentrionale dell'Africa. Le descrizioni di infestazioni, ovvero grandi aumenti di popolazione della durata di diversi anni, risalgono addirittura al XVI secolo. Il ciclo vitale della falena è atipico, poiché trascorre circa nove mesi (da agosto ad aprile) allo stadio larvale, lasciando circa un mese ciascuno per pupe, adulti e uova. Le larve sono ricoperte di peli e presentano due macchie rosse sul dorso, verso la coda, che le distinguono da altre specie simili; gli adulti hanno ali bianche e un corpo peloso con un ciuffo di peli marroni all'estremità dell'addome. Le femmine depongono un unico ammasso di uova, solitamente sulla pagina inferiore di una foglia, e la specie è polifaga, nutrendosi di molti alberi diversi come peri, meli, aceri e querce. Introdotta accidentalmente negli Stati Uniti negli anni '90 dell'Ottocento, all'inizio del XX secolo era presente dal Connecticut orientale fino al New Brunswick, in Canada, ma un successivo crollo della popolazione ha ridotto il suo territorio a parti del Maine costiero e a Cape Cod entro la fine del secolo, forse a causa del parassitismo di una mosca introdotta per combattere la Lymantria dispar. Dal 2015 si è registrato un picco demografico nel Maine costiero. I peli delle larve sono tossici per l'uomo e causano un'eruzione cutanea pruriginosa simile a quella da edera velenosa, che può durare settimane a causa dell'irritazione meccanica e chimica; il contatto diretto non è necessario poiché i peli vengono dispersi dal vento e le tossine rimangono attive fino a tre anni, rendendo pericolose attività all'aperto come falciare il prato o rastrellare le foglie in autunno.
nl
wikipedia
De bastaardsatijnvlinder (Euproctis chrysorrhoea) is een nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae) en de onderfamilie van de donsvlinders (Lymantriinae).
pl
wikipedia
Kuprówka rudnica (Euproctis chrysorrhoea syn. Sphrageidus chrysorrhoea) – gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych i podrodziny brudnicowatych. Skrzydła o rozpiętości 26–32 mm, białe. Koniec odwłoka brunatny.
Owady dorosłe można spotkać w lipcu i sierpniu. Samice składają jaja na spodniej stronie liścia i przykrywają włoskami wyskubanymi z odwłoka. W jednym złożu składane jest do 300 jaj. Gąsienice kuprówki rudnicy żywią się liśćmi dębu, Arbores fructiferae, wiśni, jabłoni i gruszy. Gąsienice żerujące na liściach budują z nich gniazda spowite przędzą. W takich samych gniazdach gąsienice zimują. Na przedwiośniu gąsienice zaczynają żerowanie na pączkach liści. Na przełomie czerwca i lipca przepoczwarczają się. (Poczwarki najczęściej znajdowane są w spękaniach kory, rzadziej pomiędzy liśćmi). Imago opuszcza poczwarkę po dwóch tygodniach.
Gąsienice kuprówki rudnicy pokryte są włoskami, z którymi kontakt powoduje stany zapalne skóry. Styczność z nimi może powodować obrzęki i podrażnienia . Jest to przystosowanie ochronne zapobiegające przed atakami drapieżników.
pt
wikipedia
Euproctis chrysorrhoea é uma espécie de insetos lepidópteros, mais especificamente de traças, pertencente à família Erebidae.
A autoridade científica da espécie é Linnaeus, tendo sido descrita no ano de 1758.
Trata-se de uma espécie presente no território português.
ru
wikipedia
Златогузка, или золотистый шелкопряд, или золотучка (лат. Euproctis chrysorrhoea) — вид бабочек из подсемейства волнянок.