Vida dlouhoocasá (Euplectes macroura) je druh ptáka z čeledi snovačovitých (Ploceidae). Samci jsou větší než samice a v období rozmnožování jim narůstají delší ocasy a získávají nápadné černo-zlaté zbarvení. Barva pláštíku je buď zlatožlutá, nebo u severovýchodní rasy E. m. macrocercus černá. Žlutá ramena zůstávají zachována ve všech šatech samců bez ohledu na sezónu. Jeho přirozeným prostředím jsou subtropické nebo tropické sezónně zaplavované nížinné travnaté porosty. Má široký intertropický areál rozšíření.

Der Gelbschulterweber, auch Gelbschulterwida, (Euplectes macroura, Syn.: Euplectes macrourus) zählt innerhalb der Familie der Webervögel (Ploceidae) zur Gattung der Feuerweber (Euplectes). Das Artepitheton kommt von altgriechisch μακρός makrós, deutsch ‚groß‘ und altgriechisch οὖρα oúra, deutsch ‚Schwanz‘. . Der Gelbschulterweber ist 14–19 cm groß und 22–29 g schwer, das Weibchen ist etwas kleiner und leichter. Das Männchen hat im Prachtkleid einen langen Schwanz und auffallend schwarzes und goldgelbes Gefieder, ist ansonsten schwarz. Der Mantel ist bei der Nominatform goldgelb, die Schultern sind in allen Formen gelb. Im Schlichtkleid hat es wie Weibchen und Jungtiere eine ockerbraune Färbung mit dunklen Streifen auf dem Rücken, hellgrauem Bauch und hellem gelbbraunen Überaugenstreif. Gelbschulterweber sind im tropischen und subtropischen nassen Grasland, baum- oder buschbestandenem Marschland sowie auf Reisfeldern weit verbreitet in Afrika zu finden.

El obispo dorsiamarillo (Euplectes macroura) es una especie de ave paseriforme de la familia Ploceidae propia del África subsahariana tropical. Es la especie tipo del género Euplectes. Los machos son más grandes que las hembras, y además en la época de cría sus colas se vuelven más largas, y adquieren un llamantivo plumaje negro y amarillo. El plumaje reproductivo del macho es totalmente negro, salvo los hombros que son de color amarillo intenso. El manto de los machos puede ser también amarillo, pero en el caso de la especie del noreste E. m. macrocercus, es negro. Fuera de la época de cría los machos adquieren un plumaje marrón claro con veteado oscuro, similar al de las hembras, aunque estos mantienen la mancha amarilla de los hombros. Se distribuye por los herbazales húmedos o humedales del África tropical.

Keltaselkäpiispa (Euplectes macroura) on kutojien heimoon kuuluva varpuslintu.

L'Euplecte à dos d'or (Euplectes macroura) est une espèce de passereaux de la famille des Ploceidae, native d'Afrique subsaharienne.

Il Vedova spallegialle (Euplectes macroura), noto anche come vedovo dal dorso giallo, è un uccello della famiglia Ploceidae. I maschi sono più grandi delle femmine e durante la stagione riproduttiva sviluppano code lunghe e un piumaggio nero e giallo oro. Il colore del mantello varia dal giallo oro al nero, come nella razza nord-orientale E. m. macrocercus. Le spalle gialle sono presenti in tutti i piumaggi maschili, indipendentemente dalla stagione. Il suo habitat naturale è costituito da praterie subtropicali o tropicali di pianura, soggette a inondazioni stagionali, e possiede un ampio areale intertropicale.

De geelrugwidavink (Euplectes macroura) is een zangvogel uit de familie Ploceidae (Wevers).

Wikłacz płaszczowy (Euplectes macroura) to gatunek ptaka z rodziny wikłaczowatych (Ploceidae). Samce są większe od samic i w sezonie lęgowym zyskują dłuższe ogony oraz efektowne czarno-złote upierzenie. Kolor płaszcza jest złotożółty, z wyjątkiem północno-wschodniej rasy E. m. macrocercus, u której jest czarny. Żółte barki są widoczne w upierzeniu samców przez cały rok. Naturalnym środowiskiem tego ptaka są subtropikalne lub tropikalne, okresowo zalewane nizinne tereny trawiaste. Gatunek ten posiada szeroki zasięg występowania w strefie międzyzwrotnikowej.

Bispo-de-dorso-amarelo, bispo-de-manto-amarelo ou viúva-de-manto-amarelo (Euplectes macroura) é uma espécie de ave da família Ploceidae. Pode ser encontrada nos seguintes países: Angola, Benin, Burkina Faso, Burundi, Camarões, República Centro-Africana, Chade, República do Congo, República Democrática do Congo, Costa do Marfim, Eritreia, Etiópia, Gabão, Gâmbia, Gana, Guiné, Guiné-Bissau, Quénia, Libéria, Malawi, Mali, Moçambique, Níger, Nigéria, Senegal, Serra Leoa, Sudão, Tanzânia, Togo, Uganda, Zâmbia e Zimbabwe. Os seus habitats naturais são: campos de gramíneas de baixa altitude subtropicais ou tropicais sazonalmente húmidos ou inundados.

Желтоплечий ткачик (Euplectes macroura) — вид птиц семейства ткачиковых (Ploceidae). Самцы крупнее самок; в брачный период у них отрастают длинные хвосты и появляется яркое черно-золотистое оперение. Цвет мантии варьируется от золотисто-желтого до черного (у северо-восточной расы E. m. macrocercus). Желтые плечи сохраняются в оперении самцов круглый год. Естественная среда обитания — субтропические или тропические сезонно затопляемые низинные луга. Вид широко распространен в тропической зоне.

Gulryggig vidafink (Euplectes macroura) är en afrikansk fågel i familjen vävare inom ordningen tättingar.