Dytík křivozobý (Esacus recurvirostris) je velký bahňák, který je stálým obyvatelem tropické jižní Asie, od Indie, Pákistánu, Srí Lanky a Bangladéše až po jihovýchodní Asii.

Der Krabbentriel (Esacus recurvirostris) ist eine von zwei Arten der Gattung Esacus in der Familie der Triele (Burhinidae) innerhalb der Ordnung der Regenpfeiferartigen (Charadriiformes). Er kommt auf dem Indischen Subkontinent, im Norden von Südostasien und auf der chinesischen Insel Hainan vor.

El alcaraván indio de pico grueso o alcaraván picogrueso indio (Esacus recurvirostris) es una especie de ave en la familia Burhinidae Es una zancuda de gran porte mide de 49 a 55 cm de alto, y posee un gran pico de 7 cm con la mandíbula inferior con un ángulo agudo lo que le da una apariencia invertido. Sus partes inferiores y pecho son gris marrón. Su cara posee un llamativo diseño en blanco y negro, su pico es negro con una base amarilla. Sus ojos son amarillo brillante y las patas son de un amarillo apagado. Es un reproductor residente del sur tropical en Asia desde la India, Pakistán, Sri Lanka hasta el sureste asiático. La especie prefiere las márgenes de grava de ríos o grandes lagos, y playas.

Intianpaksujalka (Esacus recurvirostris) on eteläaasialainen kahlaaja. Sen elinympäristö ulottuu Kaakkois-Iranista Intian kautta Sri Lankaan, Indokiinaan ja Hainaniin. Lajin holotyypin kuvaili Georges Cuvier Nepalista 1829.

Le Grand Œdicnème (Esacus recurvirostris) est une espèce d'oiseaux Charadriiformes de la famille des Burhinidae. C'est un limicole qui vit dans le sud de l'Asie. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). C'est un grand limicole, d'une longueur de 49 à 55 cm, avec un bec de 7 cm de long, massif et légèrement recourbé vers le haut. Le dessus est gris-brun et le dessous blanchâtre. La gorge et les sourcils sont blancs, le bec est brun avec une base jaune. Les yeux sont d'un jaune vif (comme chez tous les Œdicnèmes). Les pattes sont verdâtres. En vol, on remarque une barre alaire bien visible sur le dessus, ainsi que le dessous des ailes blanc. S'il n'y a pas de vrai dimorphisme sexuel, les jeunes sont plus pâles que les adultes. Mais, comme chez tous les représentants de sa famille, son plumage est remarquablement cryptique lorsque l'oiseau est posé, de sorte qu'il est difficile à repérer. L'aire de répartition du Grand Œdicnème s'étend du sud de l'Iran à l'île chinoise de Haïnan, en passant par le Pakistan, une grande partie de l'Inde, le Sri Lanka, le nord de l'Indochine et le sud du Yunan.

L'occhione maggiore indiano (Esacus recurvirostris (Cuvier, 1829)) è un uccello della famiglia Burhinidae.

De grote griel (Esacus recurvirostris) is een vogel die behoort tot de familie van grielen (Burhinidae).

Kulon wielkodzioby (Esacus recurvirostris) – gatunek dużego ptaka z rodziny kulonów (Burhinidae). Występuje na obszarze od południowo-wschodniego Iranu przez subkontynent indyjski i Sri Lankę po Półwysep Indochiński i Hajnan. Bliski zagrożenia wyginięciem (NT, Near Threatened). Długość ciała wynosi 49–54 cm, masa – około 790 g. Kulony wielkodziobe cechują się masywną budową, a proporcjami przypominają nieco dropie. Na przodzie głowy znajduje się bardzo wyraźny wzór, który tworzy biały obszar dookoła oka i za nim oraz czarna plama na policzku i krótki pasek przyżuchwowy. Charakterystyczny dla kulonów wielkodziobych jest masywny dziób, smuklejszy w końcowej części, która wygina się w górę. U lecącego kulona wielkodziobego zwracają uwagę czarne lotki i białe plamy na lotkach I rzędu, a także szeroki jasnoszary pas przecinający pokrywy skrzydłowe średnie i większe. Czarne lotki II rzędu i białe czoło pozwalają odróżnić kulony wielkodziobe od plażowych, podobnie jak smuklejszy i bardziej zaostrzony dziób. Osobniki młodociane bardzo przypominają dorosłe, wyróżniają się płowymi krawędziami piór w świeżej szacie. Tęczówka cytrynowożółta. Nogi i szare, zielonkawe. Kulony wielkodziobe występują na obszarze od południowo-wschodniego Iranu przez subkontynent indyjski i Sri Lankę po Półwysep Indochiński i Hajnan. Według szacunkowych danych BirdLife International zasięg ich występowania zajmuje blisko 10,5 mln km². W Iranie kulony wielkodziobe zamieszkują wybrzeża dwóch ostanów: Hormozgan i Beludżystanu, od cieśnin dzielących wyspę Keszm i kontynentalną część kraju na wschód po granicę z Pakistanem. Dalej ich obszar występowania ciągnie się przez Pakistan po Nepal i niemal całe Indie – także wysunięte najdalej na zachód stany Asam i Manipur – oraz Sri Lankę. W leżącym na zachodnim wybrzeżu stanie Goa co najmniej do 2016 kulon wielkodzioby był stwierdzony tylko raz, uznany został za zabłąkanego osobnika. W Nepalu odnotowywano ten gatunek w Kotlinie Katmandu oraz w dystryktach Chitwan i Bardiya. Obszary występowania kulonów wielkodziobych w Bangladeszu rozmieszczone są wzdłuż wybrzeża w południowo-zachodniej części kraju oraz wokół dużych rzek w jego środkowej części. W 2015 zasięg geograficzny w tym kraju zajmował szacunkowo 23,4 tysiąca km², jednak rzeczywisty zajmowany obszar – 968 km². Gniazdują też w Bhutanie. W Mjanmie odnotowywano kulony wielkodziobe w południowej, południowo-zachodniej, środkowej, wschodniej i północnej części kraju. W Tajlandii stwierdzano ich obecność w północno-zachodnich i północno-wschodnich rejonach, lecz współcześnie występują już tylko wzdłuż Mekongu. Podawane były też ze wschodniej Kambodży, Laosu oraz Wietnamu (południowe i środkowe rejony dawnego Annamu). W Laosie kulony wielkodziobe pojawiają się głównie przy Mekongu oraz w prowincji Xékong, daleko na południu kraju. Na północy również występują, tylko w rozproszeniu. Chociaż wyspa Hajnan jest wymieniana jako jedno z miejsc występowania kulonów wielkodziobych, to podczas prac terenowych w dwóch pierwszych dekadach XXI wieku nie wykryto ich obecności. Według stanu wiedzy z 2020 tamtejsza populacja mogła już zaniknąć.

O alcaravão-grande (Esacus recurvirostris) é uma ave limícola de grande porte, residente e reprodutora no sul da Ásia tropical, desde a Índia, Paquistão, Sri Lanka e Bangladesh até o Sudeste Asiático.

Большая рифовая авдотка (лат. Esacus recurvirostris) — вид ржанкообразных птиц семейства авдотковых. Вид распространён в Южной и Юго-Восточной Азии. Встречается на юге Ирана, в Пакистане, Индии, Шри-Ланке, Непале, Бутане, Бангладеш (редко), Мьянме, Таиланде, Лаосе, Камбодже, Вьетнаме и на юге Китая (включая остров Хайнань). Птица длиной 49—55 см. Имеет большой острый клюв длиной 7 см. Верхняя часть тела серо-коричневого цвета, нижняя — беловатая. Лицо имеет выразительный чёрно-белый узор. Клюв чёрный, у основания жёлтый. Глаза ярко-жёлтые, ноги зеленовато-жёлтые. Встречается на морском побережье, берегах рек, озёр. Активна ночью. Питается насекомыми, крабами и мелкими позвоночными. Гнездо обустраивает на земле. В кладке одно яйцо.

Strandtjockfot (Esacus recurvirostris) är en fågel i familjen tjockfotar inom ordningen vadarfåglar.

大石鸻（学名：Esacus recurvirostris）也称沙石鴴，为石鸻科大石鸻属的鸟类。该物种的模式产地在尼泊尔。 大石鸻体重约790克，翼长约256.5毫米，嘴峰长约75.4毫米，喙宽度约10.3毫米，喙厚度约15.4毫米，跗蹠长约85.5毫米，尾长约105.2毫米。大石鸻是部分迁徙的鸟类，其栖息在开放的河流环境中，食性为肉食性，主要食物来源是陆生无脊椎动物。