ببغاء فيجي طائر جميل جدا وهو صغير الحجم.

Amada fidžijská, též amadina fidžijská (Erythrura pealii), je menší exotický pták z čeledi astrildovitých, z rodu Erythrura. Dříve byl považována za poddruh amady krátkoocasé, dnes je to již samostatný druh. Dosahuje délky 105 až 107 mm. Jsou to endemity, vyskytuje se na různých ostrovech Fidži, můžeme ji ale najít i u chovatelů, včetně těch českých. Vhodným útočištěm je pro ni louka, zahrada nebo pastvina s možností rychle se schovat do úkrytu. Živí se menším hmyzem, nektarem a semeny trav. Sdružuje se do větších skupin, v době hnízdění čítajících až třicet jedinců. Tento pták je poměrně početný a jeho stupeň ohrožení dle IUCN je nedotčený, přestože je to endemit vyskytující se na jednom souostroví. Jejich populace se ale snižuje s ubývajícím vhodným prostředím pro jejich žití.

Die Peale-Papageiamadine (Erythrura pealii), auch Kurzschwanz-Papageiamadine genannt, ist eine Art aus der Familie der Prachtfinken. Es werden keine Unterarten beschrieben. Die Peale-Papageiamadine erreicht ein Körpergewicht zwischen neun und 11,5 Gramm. Bei beiden Geschlechtern sind das Kinn und die obere Kehle schwarz. Ein schmales schwarzes Band trennt das Rot der Kopfseiten vom Blau des übrigen Gefieders. Der Oberkopf ist nur bis zum Hinterscheitel rot. Hinterhals, Rücken, Flügel und die Körperunterseite sind grün. Die Brust ist blau. Die Jungvögel sind sehr variabel gefärbt. Sie können einfarbig grünkörpfig sein aber auch blaugrüne Wangen und Kehlen aufweisen. Einige Jungvögel zeigen auch rote Federsäume an der Stirn und an den Kopfseiten. Die Peale-Papageiamadine kommt auf folgenden Fidschi-Inseln vor: Kandavu, Viti Levu, Vanua Levu und Taveuni. Sie bewohnt auf diesen Inseln Grasland, Reispflanzungen, Gärten, Lichtungen und Randgebietes des Tiefland-Regenwaldes sowie der Bergwälder. Sie fehlt dagegen in den Nebelwäldern in Höhenlagen über 1.100 Meter. Sie frisst Sämereien, wobei sie zu einem großen Teil Pflanzen nutzt, die auf den Fidschi-Inseln eingeführt wurden. Gewöhnlich klauben die Peales-Papageiamadinen die Samen direkt aus den Fruchtständen. In den Zeiten, in denen Hirse und Reis heranreifen, finden sich die Vögel häufig in großer Zahl in den Feldern ein. Dabei ist sie häufig mit dem Reisfink vergesellschaftet, der auf den Fidschi-Inseln eingebürgert ist. Die Fortpflanzungszeit der Peale-Papageiamadinen ist nicht ganz gesichert, fällt aber vermutlich in den Zeitraum Januar bis April. Das Nest ist kugelförmig mit einem nach unten gerichteten Eingang. Es befindet sich meist in Höhenlagen zwischen drei und sechs Metern über dem Erdboden. Das Gelege besteht aus drei bis vier weißen Eiern. Die Brutdauer beträgt zwischen dreizehn und vierzehn Tagen und die Nestlingszeit rund 21 Tage. Die Jungvögel sind etwa zehn Tage nach dem Ausfliegen in der Lage, selbständig Nahrung aufzunehmen und Samen zu enthülsen.

El diamante de Fiyi (Erythrura pealii) es una especie de ave paseriforme de la familia Estrildidae endémica de Fiyi. Habita los bosques de tierras bajas y pastizales de estas islas del Pacífico.

Le Diamant de Peale (Erythrura pealii) est une espèce de passereaux endémique des îles Fidji, de la famille des Estrildidae. Ce diamant est un petit oiseau vert, avec la tête et la queue rouges ; le bec est fort et gris foncé. Cet oiseau a une parade nuptiale caractéristique au cours de laquelle le couple vole au-dessus des arbres en ondulant et en criant constamment. Les oiseaux en période de reproduction construisent un nid d'herbe en forme de dôme avec une entrée latérale, et pondent habituellement quatre œufs blancs. Les oisillons nouvellement éclos sont nus et roses ; les oisillons plus âgés ressemblent aux adultes, mais il leur manque la coloration rouge de la tête et de la queue. Le Diamant de Peale mange des graines, surtout celles de graminées, mais se nourrit volontiers d'insectes et de nectar. Il forme de petits groupes pouvant compter jusqu'à six oiseaux en dehors de la saison de reproduction. Le Diamant de Peale peuple l'essentiel de l'archipel des Fidji. On le trouve à la fois dans des habitats boisés et ouverts, et il s'est bien adapté aux environnements artificiels tels que les prairies, les pâturages et les jardins. Cet oiseau était auparavant considéré comme une sous-espèce du Diamant vert-bleu (E. cyaneovirens). Il peut être la proie d'oiseaux indigènes tels que l'Autour des Fidji (Accipiter rufitorques), ou de mammifères introduits, comme la Mangouste de Java (Herpestes javanicus), les rats, et peut être sensible aux maladies. Néanmoins, bien qu'elle soit à la fois rare et endémique d'un seul groupe d'îles, cette espèce semble avoir un effectif stable. Elle est donc classée comme étant de « préoccupation mineure » sur la liste rouge de l'UICN, et se trouve protégée par la législation fidjienne.

Il diamante di Peale (Erythrura pealii Hartlaub, 1852) è un uccello passeriforme della famiglia degli Estrildidi. La specie è endemica delle isole Figi, dove colonizza sia le isole maggiori (Vanua Levu, Viti Levu, Taveuni e Kadavu) che la maggior parte delle isole minori (isole Mamanuca, arcipelago delle Yasawa). Mentre la maggior parte dei diamanti del genere Erythrura sono uccelli legati ad ambienti forestali, il diamante di Peale si dimostra un uccello piuttosto adattabile, che vive senza problemi sia in aree alberate che nelle radure, dal livello del mare fino ai 1200 m d'altezza: lo si può trovare anche in ambienti antropizzati, come piantagioni, pascoli, risaie e giardini. Si pensa che queste abitudini particolari siano la dimostrazione di un adattamento in corso verso una dieta prevalentemente granivora, atta a colmare la nicchia ecologica vacante nelle isole del Pacifico, dove a differenza del sud-est asiatico (dove abbondano le specie di munie) mancano degli uccelli essenzialmente granivori e terricoli. Misura fino a 11 cm, compresa la coda.

De fijipapegaaiamadine (Erythrura pealii) is een vogel uit de familie van de prachtvinken (Estrildidae). Deze soort is endemisch op Fiji.

Papuzik niebieskogardły (Erythrura pealii) to endemiczny dla Fidżi gatunek astrylda, dawniej uważany za podgatunek papuzika czerwonogłowego. Jest to mały, głównie zielony ptak z czerwoną głową i ogonem oraz krótkim, ciemnoszarym dziobem. Występuje zarówno w siedliskach leśnych, jak i otwartych, dobrze przystosowując się do środowisk przekształconych przez człowieka, takich jak łąki, pastwiska i ogrody. Pary wykonują popisy godowe, podczas których latają nad drzewami falistym lotem, nieustannie nawołując. Ptaki budują kopulaste gniazda z traw z bocznym wejściem i składają zazwyczaj cztery białe jaja. Świeżo wyklute pisklęta są nagie i różowe, z niebieskimi guzkami w kącikach dzioba oraz czarnymi znaczeniami wewnątrz jamy ustnej; starsze podloty przypominają dorosłe osobniki, lecz brakuje im czerwonego ubarwienia głowy. Papuzik niebieskogardły żywi się nasionami, zwłaszcza traw, a także chętnie zjada owady i nektar. Po sezonie lęgowym tworzy małe stada liczące do sześciu osobników. Papuziki mogą padać ofiarą rodzimych ptaków drapieżnych, takich jak endemiczny jastrząb fidżyjski, lub introdukowanych ssaków, jak mangusta mała, szczury i myszy, a także mogą być podatne na choroby. Mimo że gatunek ten jest endemiczny dla jednego archipelagu i niezbyt liczny, jego populacja wydaje się stabilna, dlatego na Czerwonej Liście IUCN sklasyfikowano go jako gatunek najmniejszej troski, a na Fidżi jest objęty ochroną prawną.

Diamante-de-peale (nome científico: Erythrura pealii) é uma espécie de ave endêmica de Fiji e que pertence à família Estrildidae. O diamante-de-peale é um pequeno pássaro, com 10 cm de comprimento. O macho adulto tem um corpo e asas verde-claro, cabeça vermelha e garupa e cauda escarlate. A plumagem enegrecida do queixo torna-se azul escuro na garganta inferior e turquesa na parte superior do peito antes de desaparecer no verde das partes inferiores. O bico grosso é cinza-escuro, os olhos são marrom-avermelhados e as pernas e pés são marrom-rosados. A fêmea é muito semelhante ao macho, mas possivelmente um pouco mais opaca e com flancos mais pálidos. Os pássaros jovens têm um bico amarelo de ponta escura e, às vezes, um rosto azulado que gradualmente fica vermelho, mas o resto da plumagem é como o adulto. Plumagem madura completa é alcançada em cerca de 20 meses. Alguns raros indivíduos raros desta espécie têm a cabeça e o rosto inteiros em azul, aparentemente devido a uma mutação natural. A espécie é endêmica de Fiji, onde é encontrada nas quatro maiores ilhas (Viti Levu, Vanua Levu, Taveuni e Kadavu) e também nas menores ilhas ocidentais dos arquipélagos de Mamanuca e Yasawa. É incomum, mas generalizado, encontrado em habitats florestais e abertos, do nível do mar a pelo menos 1 200 metros em Viti Levu. Parece ser menos comum em Taveuni do que nas ilhas maiores. Ele se adaptou bem aos habitats artificiais, e é visto em pradarias, pastagens, arrozais, parques e jardins. Muitas espécies do gênero são predominantemente aves de floresta, mas o ornitólogo americano Jared Diamond sugeriu que, no Pacífico central, onde não existem pássaros do gênero Lonchura comedoras de sementes ocupando os habitats abertos, espécies como o Erythrura trichroa e seu "primo" de Fiji se expandiram para áreas de gramados de suas ilhas para explorar o suprimento de sementes.

Фиджи́йская попуга́йная амади́на (лат. Erythrura pealii) — птица из семейства вьюрковых ткачиков (Estrildidae). Длина тела от 9 до 11,5 см. У обоих полов подбородок и шея чёрные. Тонкая чёрная полоса отделяет красный цвет по бокам головы от синей окраски остального оперения. Верх головы красный только до затылка. Затылок, спина, крылья и нижняя часть тела зелёные. Грудь синяя. Окраска оперения молодых птиц очень изменчива. Их окраска может быть зелёного цвета, при этом щёки и горло сине-зелёного цвета. У некоторых молодых птиц имеются окаймлённые красным перья на лбу и по бокам головы. Фиджийская попугайная амадина обитает на островах Фиджи: Кандаву, Вити-Леву, Вануа-Леву и Тавеуни. Она населяет на этих островах луга, плантации риса, сады, поляны и границы низменных дождевых лесов, а также горные леса. Она отсутствует в туманных лесах на высоте более 1 100 м над уровнем моря. Птица питается семенами, при этом она использует большей частью растения, которые были завезены на Фиджи. Когда созревают пшено и рис, птицы часто объявляются на полях в большие стаи. При этом они часто объединяются со стаями рисовок, которые были завезены на Фиджи. Период размножения длится с января по апрель. Гнездо шарообразное со входом снизу. Оно находится чаще на высоте от 3-х до 6-и м над землёй. В кладке от 3-х до 4-х белых яиц. Высиживание длится 13—14 дней, примерно 21 день птенцов выкармливают родители. Примерно через 10 дней после вылета из гнезда птенцы могут самостоятельно принимать корм и лущить семя.

Fijiamadin (Erythrura pealii) är en fågel i familjen astrilder inom ordningen tättingar.

斐济鹦雀（学名：Erythrura pealii）是斐济特有的一种梅花雀，曾被视作红头鹦雀的亚种。