درسة زرقاء اللون (الاسم العلمي: Emberiza caesia) (بالإنجليزية: Cretzschmar's Bunting)، هو طائر ينتمي إلى عنبريات (فصيلة: Emberizidae).

Strnad šedokrký (Emberiza caesia) je pěvec z čeledi strnadovitých (Emberizidae), což je skupina, kterou většina moderních autorů nyní odděluje od pěnkavovitých (Fringillidae).

Der Grauortolan (Emberiza caesia), auch Rostammer genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Ammern (Emberizidae). Der Grauortolan ähnelt stark dem Ortolan (Emberiza hortulana). Er hat jedoch einen unverkennbaren leuchtend blaugrauen Kopf. Die Kehle und der Bartstreif sind zimtbraun (nicht gelb wie beim Ortolan), der Schnabel ist rötlich-pink. Das Weibchen ist matter und stärker gestreift als das Männchen (wie auch beim Ortolan) und kann von Ortolan-Weibchen durch die zimtbraune Kehle und Bartstreif unterschieden werden. Die Grauortolan-Jungvögel sind von Ortolan-Jungvögeln nur sehr schwer zu unterscheiden, von den Jungvögeln der Zippammer kann man sie höchstens am rötlichen Schnabel auseinanderhalten. Im Herbst sind die leuchtenden Farben bei Männchen und Weibchen teilweise verdeckt. Mit einer Länge von 16 cm und einem Gewicht von etwa 20 g hat der Grauortolan etwa die Größe eines Haussperlings. Der Grauortolan liebt steinige Abhänge mit vereinzelten Büschen und Bäumen sowie Halbwüsten. Er ist ein Zugvogel, in Südosteuropa ist er Sommergast. Er brütet in ganz Griechenland, in den mittelmeernahen Gebieten in der Türkei und Zypern und in den östlichen Mittelmeer-Küstenstreifen in Vorderasien. Er überwintert im Sudan in Afrika. Selten wird er auch im mediterranen Raum Westeuropas gesichtet, manchmal verirren sich auch einzelne Tiere bis nach Helgoland.

El escribano ceniciento (Emberiza caesia) es un ave paseriforme de la familia de escribanos Emberizidae, un grupo separado en la actualidad por la mayoría de los autores modernos de los camachuelos, Fringillidae. El escribano ceniciento habita la zona de Grecia, Turquía, Chipre y los países costeros a lo largo del borde oriental del Mediterráneo. Es un ave migratoria que pasa los inviernos en Sudán. Muy raramente, puede migrar hacia Europa Occidental. Para anidar eligen zonas de colinas muy soleadas, con arbustos, ubicadas en islas o cerca de las costas. Se reproduce a niveles más bajos que el escribano hortelano, un ave relacionada que habita los mismos sitios. Deposita entre cuatro y seis huevos por vez, en un nido colocado sobre el suelo. Su alimentación natural consiste en insectos cuando son pichones o mayormente semillas cuando son adultos. Esta especie es de tamaño menor que el hortelano. El macho reproductor tiene la cabeza gris con marcas anaranjadas sobre el pico. La parte superior de su cuerpo es marrón y a rayas, excepto por el anca, y la parte inferior es mayormente naranja. El pico es de color rosa. Las hembras y los pichones tienen un patrón de color más débil en la cabeza, y se parecen más a los hortelanos. Pueden distinguirse por las ancas marrón oscuro y por las líneas blancas que rodean los ojos. El nombre del ave en inglés proviene del médico alemán Philipp Jakob Cretzschmar.

Ruostekurkkusirkku (Emberiza caesia) on eteläeurooppalainen lintu, joka joskus harhautuu Suomeenkin. Ruostekurkkusirkku on pienempi kuin lähisukulaisensa peltosirkku. Soidinasuisella koiraalla on harmaa pää ja oranssit ”viikset”. Selkäpuoli on ruskea, voimakkaasti raidallinen, alapuoli on ruosteenruskea. Nokka on tukeva ja vaaleanpunainen. Ääni muistuttaa peltosirkun ääntä. Ruostekurkkusirkku pesii Kreikassa, Turkissa, Kyproksella ja muissa Välimeren itäosan rantavaltioissa. Se on muuttolintu, joka talvehtii Sudanissa ja lähiympäristössä. Lintu on havaittu Suomessa hyväksytysti vuoden 2023 loppuun mennessä viidesti, viimeksi vuonna 2019. Ruostekurkkusirkku pesii rannikoilla ja saaristossa, aurinkoisilla kukkuloilla joilla on joitakin pensaita.

Le Bruant cendrillard (Emberiza caesia) est une espèce de passereau appartenant à la famille des Emberizidae.

L'Ortolano grigio (Emberiza caesia) è un uccello passeriforme della famiglia Emberizidae, un gruppo oggi separato dalla maggior parte degli autori moderni dai fringillidi (Fringillidae).

ノドアカホオジロ（学名:Emberiza caesia）は、スズメ目ホオジロ科に分類される鳥類の一種。ホオジロの仲間。 名前の由来は、喉が赤いことより。

De bruinkeelortolaan (Emberiza caesia) is een lid van de gorzenfamilie. De vogel broedt in de Levant en Zuidoost-Europa en is dwaalgast in West-Europa.

Trznadel modrogłowy (Emberiza caesia) – gatunek małego ptaka z rodziny trznadli (Emberizidae). Wędrowny – w sezonie lęgowym występuje w Europie Południowo-Wschodniej i na Bliskim Wschodzie, zimuje w północno-wschodniej Afryce. Monotypowy. Nie jest zagrożony wyginięciem. Rozmiary Długość ciała 16 cm, rozpiętość skrzydeł 25 cm; masa ciała 18,5–23,5 g. Zasięg występowania Występuje w Grecji, na Cyprze, w zachodniej i południowej Turcji po Izrael i zachodnią Jordanię. W okresie zimowym odlatuje do Sudanu i Erytrei; notowano też osobniki zimujące w południowym Egipcie i Arabii Saudyjskiej. Środowisko Preferuje siedliska suche i jałowe z pewną ilością niskiej roślinności, wzgórza, skaliste wyspy, ale też tereny rolnicze, często występuje w pobliżu wybrzeży. Spotykany do 1300 m n.p.m. Lęgi Lęgi trwają od połowy kwietnia do połowy czerwca. Gniazdo buduje samica na ziemi, na skale bądź między korzeniami krzewu. W zniesieniu zwykle 4–6 jaj. Wysiaduje je głównie samica przez 12–14 dni. Karmieniem piskląt zajmują się oboje rodzice. Młode opuszczają gniazdo po 12–14 dniach od wyklucia. Pożywienie Żywi się drobnymi nasionami, zwłaszcza traw, a także drobnymi bezkręgowcami, w szczególności mrówkami. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje trznadla modrogłowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność światowej populacji, obliczona w oparciu o szacunki organizacji BirdLife International dla Europy z 2015 roku, mieści się w przedziale 244–600 tysięcy dorosłych osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International uznaje globalny trend liczebności populacji za prawdopodobnie stabilny.

Sombria-de-capuz (Emberiza caesia) ou Escrevedeira-cinzenta é uma ave passeriforme da família Emberizidae, um grupo atualmente separado pela maioria dos autores modernos dos tentilhões (Fringillidae). Reproduz-se na Grécia, na Turquia, em Chipre e no Levante. É migratória, invernando no Sudão e no norte da Eritreia. É uma espécie muito rara na Europa Ocidental. Se reproduz em encostas ensolaradas e abertas com alguns arbustos. É principalmente costeiro ou insular, e muitas vezes se reproduz em níveis mais baixos do que a espécie aparentada ortolano, onde ambas ocorrem. Bota de quatro a seis ovos em um ninho no solo. Sua alimentação natural é constituída por sementes e, quando alimenta filhotes, por insetos. Esta ave é menor que o ortolano. O macho reprodutor tem cabeça cinzenta com bigodes alaranjados. As partes superiores são castanhas e com muitas listras, exceto na garupa, e as partes inferiores são laranja-ferrugem. O bico robusto é rosa. As fêmeas e as aves jovens têm um padrão de cabeça mais fraco e são mais semelhantes aos ortolanos. Eles podem ser distinguidos pela garupa castanho-quente e pelo anel ocular branco. O nome inglês homenageia o médico e cientista alemão Philipp Jakob Cretzschmar, que fundou o Museu de História Natural Senckenberg. O nome do gênero Emberiza vem do alemão antigo Embritz, que quer dizer "uma bandeira". O caesias vem do latim caesius, que significa "cinza azulado".

Красноклювая овсянка (лат. Emberiza caesia) — вид птиц семейства овсянковых. Красноклювая овсянка длиной 16 см и весом примерно 20 г очень похожа на садовую овсянку (Emberiza hortulana). Тем не менее, голова у неё яркого голубовато-серого цвета. Горло и «борода» коричневые (не жёлтые как у садовой), клюв красновато-розовый. Оперение самки более тусклое и с большим количеством полос чем у самца и может отличаться от самки садовой овсянки коричневым горлом и «бородой». Молодых птиц очень сложно отличить от молодых птиц садовой овсянки, от молодых птиц горной овсянки их отличает красноватый клюв. Пение похоже на пение садовой овсянки, однако, короче и звучит как «дю-дю-дю-дюи». Красноклювая овсянка любит каменистые склоны с отдельно стоящими кустами и деревьями, а также полупустыни. Это перелётная птица, в Юго-Восточной Европе вид залётный. Он гнездится по всей Греции, на средиземноморском побережье Турции и Кипра, на восточном побережье Средиземного моря в Передней Азии. Он зимует в Судане в Африке. Реже он встречается на средиземноморском побережье Западной Европы, иногда отдельные особи долетают до Гельголанда. Птица питается семенами и насекомыми.

Rostsparv (Emberiza caesia) är en fågel som tillhör familjen fältsparvar. Fågeln häckar utmed kustområden i östra Medelhavet och övervintrar huvudsakligen i Sudan i Afrika. Tillfälligt ses den norr om utbredningsområdet, med bland annat tre fynd i Sverige. Rostsparven är mycket lik och nära släkt med ortolansparven och arten bergortolan. IUCN kategoriserar den som livskraftig.

Kızıl kiraz kuşu (Emberiza caesia), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türü. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından ispinozgiller familyasında sınıflandırılmıştır. Ayrıca pas renkli kiraz kuşu olarak da adlandırılır. Güneydoğu Avrupa'ya özgü bir türdür. Türkiye ve Yunanistan'da genellikle Ege havzasında yaşar. Başı grimsi, gerdanı kızılımsıdır. Göz çevresi beyazdır. Gagası ise pembeye çalar. Çalılıklarda yaşar.