Die Réunion-Ralle (Dryolimnas augusti) ist eine ausgestorbene Rallenart, die auf der Maskarenen-Insel Réunion endemisch war.

El rascón de Reunión (Dryolimnas augusti) es una especie extinta de ave gruiforme de la familia Rallidae endémica de las islas Mascareñas, en el departamento ultramarino francés de Reunión en el Índico. Los restos fósiles del rascón de Reunión fueron descubiertos en 1996 en la Caverna de la Tortuga de la isla Reunión y fueron descritos científicamente en 1999. Entre el material encontrado se incluyen dos huesos tarsometatarsos completos, cinco vértebras, un sacro, un coracoides, dos húmeros, un cúbito, tres fémures, diez falanges del pie y un fragmento de la parte izquierda de la mandíbula. La apariencia de los huesos indica que el rascón de reunión estaba próximamente emparentado con el rascón de Cuvier y el rascón de Aldabra. Su largo y robusto tarsometatarso muestra que podría tratarse del miembro conocido más grande del género Dryolimnas. Podría haber un registro histórico de esta especie. Sieur Dubois en el informe de su viaje de 1674 titulado “Les voyages faits par le sievr D.B. aux isles Dauphine ou Madagascar, & Bourbon, ou Mascarenne, és années 1669, 70, 71, & 72: dans laquelle il est curieusement traité du cap Vert de la ville de Surate des isles de Sainte Helene, ou de l'Ascension: ensemble les moeurs, religions, forces, gouvernemens & coûtumes des habitans desdites isles, avec l'histoire naturelle du païs. Paris : Chez Claude Barbin“ menciona un ave que llama «Râle des Bois» (rascón de los bosques). La especie no se confunde con el calamón de Reunión porque también se refiere a ella en el informe como «Oiseau Bleu» (ave azul). Se ha descrito al calamón de Reunión tan grande como el ibis de Reunión, mientras que el rascón de Reunión alcanzaría aproximadamente el tamaño de la gallineta común. El rascón de Reunión probablemente no volaba porque la proporción de los huesos de las alas en comparación con los de las partas es similar a la del rascón de Aldabra que no volaba. Como el registro de Dubois es la única referencia histórica del rascón de Reunión posiblemente se extinguió a finales del siglo XVII.

Le Râle de la Réunion (Dryolimnas augusti) est une espèce éteinte d'oiseaux de la famille des Rallidae.

Il rallo di Réunion (Dryolimnas augusti Mourer-Chauviré, Bour, Ribes e Moutou, 1999) era un uccello della famiglia dei Rallidi originario dell'isola omonima. Il nome scientifico commemora il poeta francese Auguste de Villèle (1858-1943), la cui ospitalità e interesse per la storia della Réunion resero possibile a numerosi naturalisti scoprirne ed esplorarne le caverne.

De réunionral (Dryolimnas augusti) is een uitgestorven vogel uit de familie van de Rallen, koeten en waterhoentjes (Rallidae).

Chruścielowiec reunioński (Dryolimnas augusti) – wymarły gatunek ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Występował endemicznie na wyspie Reunion. Nazwa naukowa upamiętnia Auguste de Villèle (1858–1943), którego zainteresowanie historią Reunionu i gościnność umożliwiła licznym przyrodnikom odkrywanie i badanie jaskiń na tej wyspie. Subfosylne szczątki chruścielowca reuniońskiego wydobyto w 1996 z Caverne de la Tortue na Reunionie, gatunek opisano naukowo w 1999. Odkryty materiał kopalny obejmuje dwa kompletne skoki, pięć kręgów, jedną kość krzyżową, jedną kość kruczą, trzy kości ramienne, jedną kość łokciową, trzy kości udowe, dziesięć paliczków z palców stopy i fragment lewej część żuchwy. Badania kości wskazują na bliskie pokrewieństwo chruścielowca reuniońskiego z chruścielowcem białogardłym (D. cuvieri), w tym jego wymarłym podgatunkiem D. c. aldabranus. Duża i mocno zbudowana kość skokowa wskazuje, że być może chruścielowiec reunioński był największym przedstawicielem rodzaju Dryolimnas. Istnieje jeden raport z podróży, który być może odnosi się do ptaków tego gatunku. W 1674 Sieur Dubois wspomniał chruściela w swoim Les voyages faits par le sievr D.B. aux isles Dauphine ou Madagascar, & Bourbon, ou Mascarenne, és années 1669, 70, 71, & 72: dans laquelle il est curieusement traité du cap Vert de la ville de Surate des isles de Sainte Helene, ou de l'Ascension: ensemble les moeurs, religions, forces, gouvernemens & coûtumes des habitans desdites isles, avec l'histoire naturelle du païs. Paris : Chez Claude Barbin. Nazwał tego ptaka „Râle des Bois” (co można przetłumaczyć jako „leśnego chruściela”). Należy zaznaczyć, że nie chodzi tu o modrzyka reuniońskiego (Porphyrio caerulescens), który w tym samym raporcie nazwany został „Oiseau Bleu”. Modrzyki reuniońskie opisywane były jako tak duże, jak ibisy reuniońskie (Threskiornis solitarius), zaś chruścielowce reuniońskie mogły osiągać wielkość kokoszki zwyczajnej (Gallinula chloropus). Prawdopodobnie chruścielowiec reunioński nie miał zdolności lotu, jako że proporcje jego kości skrzydeł w porównanich do kości nóg były podobne, jak u przedstawicieli wymarłego podgatunku chruścielowca białogardłego, który był nielotem. Biorąc pod uwagę, że jedynym historycznym opisem chruścielowca reuniońskiego jest ten autorstwa Dubois, gatunek mógł wymrzeć pod koniec XVII wieku.

Réunionrall (Dryolimnas augusti) är en utdöd art i familjen rallar som förekom på ön La Réunion, känd från benlämningar hittade 1996. Troligen dog den ut i slutet på 1600-talet.

留尼汪秧鸡（学名：Dryolimnas augusti），又称迪布瓦林秧鸡（Dubois' wood-rail），是一种已经灭绝的秧鸡科白喉秧鸡属的鸟类，地方分布于马斯克林群岛中的留尼汪岛。其学名是为了纪念法国诗人奥古斯特·德·维莱勒（Auguste de Villèle，1858-1943），他对于留尼汪岛的历史的兴趣和热情好客的性格，使得众多博物学家得以发现和探索留尼汪的洞穴。 1996年在留尼汪的乌龟洞（Caverne de la Tortue）发现了留尼汪秧鸡的亚化石遗骸，并于1999年对其进行了科学描述。标本包括两块完整的跗跖骨、五块椎骨、一块骶骨、一块喙骨、两块肱骨、一块尺骨、三块股骨、十块趾骨和一块左下颌骨的碎片。 骨化石的发现证实了留尼汪秧鸡与白喉秧鸡亲缘关系很近。其大而粗壮的跗跖骨表明，它可能是白喉秧鸡属中已知最大的类群。 历史上有一份旅行报告可能提到过该物种。1674年，西厄尔·迪布瓦在他的报告中提到了一种秧鸡，命名为林秧鸡（Râle des Bois）。该物种不应与留尼汪紫水鸡混淆，也就是在同份报告中称作“Oiseau Bleu”的生物。留尼汪紫水鸡被描述为与留尼汪白鹮（以前称为留尼汪渡渡鸟）一样大，而留尼汪秧鸡的体型可能接近普通秧鸡。留尼汪秧鸡可能是不会飞的，因为其翼骨与腿骨的比例类似于同样不会飞的阿尔达布拉秧鸡。 由于迪布瓦的记载是关于留尼汪秧鸡的唯一历史记录，所以这种鸟类可能在17世纪晚期灭绝。考虑到阿尔达布拉岛上的白喉秧鸡中，无飞行能力种群可以在有鼠的环境中生存，但不能在有猫的环境中生存，因此留尼汪秧鸡的灭绝很有可能是猫所致。