Klouzálek rudohnědý (Dendrocincla homochroa) je pěvec z podčeledi Dendrocolaptinae z čeledi hrnčiříkovitých (Furnariidae). Vyskytuje se od jižního Mexika po severní Kolumbii a nejsevernější část Venezuely. Klouzálek rudohnědý měří 17,5 až 20,5 cm. Samci váží 34 až 45 g a samice 27 až 39 g. Druh je středně velkým zástupcem svého rodu s rovným zobákem, krátkým ocasem a velkou hlavou s rozcuchanou šíjí. Obě pohlaví mají stejné zbarvení. Nominátní poddruh má tmavě rezavé až kaštanově hnědé svrchní partie s jasnějším načervenalým temenem. Křídla, svrchní krovky ocasní a ocas jsou rezavě kaštanové. Špičky ručních letek jsou tmavé. Má šedavé uzdičky a oční kroužek a skořicově béžové až plavě okrové hrdlo. Spodní část těla je rezavě hnědá s bledším břichem a rezavějšími spodními krovkami ocasními. Spodní krovky křídelní jsou bledě rezavé. Duhovka je načervenale hnědá až bledě kaštanově hnědá a nohy a chodidla jsou bledě šedavé až šedohnědé. Zobák je velmi variabilní; může být tmavě nahnědlý, šedavý, matně narůžovělý s černou špičkou nebo zcela černý. Poddruh D. h. acedesta je větší, tmavší a olivovější než nominátní a jeho hrdlo a břicho nejsou tak světlé. D. h. ruficeps je o něco větší než acedesta, má těžší zobák a je celkově o něco světlejší. D. h. meridionalis má tmavší kaštanové temeno a tmavší a olivově hnědší svrchní partie než ostatní tři poddruhy.

Der Rostkappen-Baumsteiger (Dendrocincla homochroa) ist ein Sperlingsvogel aus der Unterfamilie Dendrocolaptinae innerhalb der Familie der Töpfervögel (Furnariidae). Er kommt vom südlichen Mexiko bis zum nördlichen Kolumbien und dem äußersten Norden Venezuelas vor. Der Rostkappen-Baumsteiger ist 17,5 bis 20,5 cm lang. Männchen wiegen 34 bis 45 g und Weibchen 27 bis 39 g. Die Art ist ein mittelgroßer Vertreter ihrer Gattung mit einem geraden Schnabel, einem kurzen Schwanz und einem großen Kopf mit struppigem Nacken. Die Geschlechter sind gleich gefärbt. Die Nominatform hat dunkel rotbraune bis kastanienbraune Oberseiten mit einem helleren rötlichen Scheitel. Ihre Flügel, Oberschwanzdecken und der Schwanz sind rotbraun. Die Spitzen der Handschwingen sind dunkel. Er hat gräuliche Zügel und einen Augenring sowie eine zimt-beige bis lohfarben-ockerfarbene Kehle. Die Unterseite ist rotbraun mit einem helleren Bauch und rötlicheren Unterschwanzdecken. Die Unterflügeldecken sind blass rotbraun. Die Iris ist rötlich braun bis blass kastanienbraun und die Beine sowie Füße sind blass gräulich bis gräulich braun. Der Schnabel ist sehr variabel; er kann dunkel bräunlich, gräulich, matt rosa mit schwarzer Spitze oder ganz schwarz sein. Die Unterart D. h. acedesta ist größer, dunkler und olivfarbener als die Nominatform, und ihre Kehle und ihr Bauch sind nicht so hell. D. h. ruficeps ist etwas größer als acedesta, hat einen schwereren Schnabel und ist insgesamt etwas heller. D. h. meridionalis hat einen dunkleren kastanienbraunen Scheitel und dunklere sowie olivbraunere Oberseiten als die anderen drei Unterarten.

El trepatroncos rojizo (en México, Nicaragua y Panamá) (Dendrocincla homochroa), también denominado trepador rojizo (en Costa Rica, Nicaragua y Venezuela), trepatroncos canelo (en México) o trepatroncos colorado (en Colombia), es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae, de la subfamilia Dendrocolaptinae, perteneciente al género Dendrocincla. Es nativa de la América tropical (Neotrópico), desde México, por América Central, hasta el norte de América del Sur.

Punakipuaja (Dendrocincla homochroa) on kipuajien heimoon kuuluva varpuslintu.

Le Grimpar roux (Dendrocincla homochroa) est une espèce de passereaux de la famille des Furnariidae. Le Grimpar roux a une taille comprise entre 17 et 20 cm. Sa couronne, son croupion, ses ailes et sa queue sont noisette. Le bout des ailes est brun fauve. Sa gorge cannelle. Le dessous est brun fauve avec l'abdomen un peu plus pâle. Les sous-caudales sont fauve et la couverture sous-alaire est plus pâle. Les sexes sont semblables. Il se nourrit d'insectes qu'il capture sur le sol. On le trouve du sud-est du Mexique à travers le Guatemala, le Belize, à l'est du Nicaragua, au Salvador, en passant par le Costa Rica jusqu'à l'est du Panama et du nord-est et nord-ouest de la Colombie au nord du Venezuela. Il vit dans les forêts humides au pied des montagnes.

Il rampichino rossiccio (Dendrocincla homochroa) è un uccello passeriforme della sottofamiglia Dendrocolaptinae, appartenente alla famiglia dei Furnariidae. Si trova dal Messico meridionale alla Colombia settentrionale e all'estremo nord del Venezuela. Il rampichino rossiccio misura da 17,5 a 20,5 cm di lunghezza. I maschi pesano da 34 a 45 g e le femmine da 27 a 39 g. La specie è un membro di medie dimensioni del suo genere, con un becco dritto, una coda corta e una testa grande con la nuca arruffata. I sessi presentano lo stesso piumaggio. La sottospecie nominale ha parti superiori da rosso scuro a marrone castano con una corona rossastra più brillante. Le ali, le copritrici sopracaudali e la coda sono castano-rossicce. Le punte delle primarie sono scure. Ha redini e anello oculare grigiastri e una gola da color cannella-camoscio a fulvo-ocra. Le parti inferiori sono bruno-rossastre con un ventre più chiaro e copritrici sottocaudali più rossicce. Le copritrici sottoalari sono rosso pallido. L'iride va dal bruno-rossastro al marrone castano pallido e le zampe e i piedi vanno dal grigiastro pallido al bruno grigiastro. Il becco è altamente variabile; può essere bruno scuro, grigiastro, rosa opaco con punta nera, o completamente nero. La sottospecie D. h. acedesta è più grande, più scura e più olivastra della nominale e la sua gola e il suo ventre non sono così chiari. D. h. ruficeps è leggermente più grande di acedesta, ha un becco più pesante ed è complessivamente leggermente più chiara. D. h. meridionalis ha una corona castana più scura e parti superiori più scure e bruno-olivastre rispetto alle altre tre sottospecie.

De rosse muisspecht (Dendrocincla homochroa) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

Łaźczyk rdzawy (Dendrocincla homochroa) to ptak wróblowy z podrodziny Dendrocolaptinae w obrębie rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Występuje od południowego Meksyku po północną Kolumbię i skrajną północ Wenezueli. Łaźczyk rdzawy osiąga długość od 17,5 do 20,5 cm. Samce ważą od 34 do 45 g, a samice od 27 do 39 g. Gatunek ten jest średniej wielkości przedstawicielem swojego rodzaju, z prostym dziobem, krótkim ogonem i dużą głową z nastroszonym karkiem. Obie płcie mają takie samo upierzenie. Podgatunek nominatywny ma ciemnorude do kasztanowobrązowych wierzch ciała z jaśniejszym, czerwonawym wierzchem głowy. Skrzydła, pokrywy nadogonowe i ogon są rdzawokasztanowe. Końcówki lotek pierwszorzędowych są ciemne. Posiada szarawe kantarki i obwódkę oczną oraz cynamonowo-płowe do płowo-ochrowych gardło. Spód ciała jest rudobrązowy z jaśniejszym brzuchem i bardziej rudymi pokrywami podogonowymi. Pokrywy podskrzydłowe są bladorude. Tęczówka jest czerwonobrązowa do bladokasztanowobrązowej, a nogi i stopy bladoszare do szarobrązowych. Dziób jest bardzo zmienny; może być ciemnobrązowy, szarawy, matoworóżowy z czarną końcówką lub całkowicie czarny. Podgatunek D. h. acedesta jest większy, ciemniejszy i bardziej oliwkowy niż nominatywny, a jego gardło i brzuch nie są tak jasne. D. h. ruficeps jest nieco większy od acedesta, ma cięższy dziób i jest ogólnie nieco jaśniejszy. D. h. meridionalis ma ciemniejszy kasztanowy wierzch głowy oraz ciemniejszy i bardziej oliwkowobrązowy wierzch ciała niż pozostałe trzy podgatunki.

O arapaçu-ruivo (Dendrocincla homochroa) é uma ave passeriforme da subfamília Dendrocolaptinae, pertencente à família Furnariidae. É encontrado do sul do México ao norte da Colômbia e no extremo norte da Venezuela. O arapaçu-ruivo mede de 17,5 a 20,5 cm de comprimento. Os machos pesam de 34 a 45 g e as fêmeas de 27 a 39 g. A espécie é um membro de tamanho médio do seu gênero, com um bico reto, cauda curta e uma cabeça grande com a nuca eriçada. Os sexos possuem a mesma plumagem. A subespécie nominal tem partes superiores de ruivo escuro a marrom-castanho com uma coroa avermelhada mais brilhante. Suas asas, coberteiras supracaudais e cauda são castanho-avermelhadas. As pontas das primárias são escuras. Possui loros e anel ocular acinzentados e uma garganta de canela-camurça a fulvo-ocráceo. As partes inferiores são marrom-ruivo com um ventre mais pálido e coberteiras infracaudais mais ruivas. As coberteiras subalares são ruivo pálido. A íris varia de marrom-avermelhado a marrom-castanho pálido e as pernas e pés variam de acinzentado pálido a marrom-acinzentado. O bico é altamente variável; pode ser marrom escuro, acinzentado, rosa opaco com ponta preta, ou totalmente preto. A subespécie D. h. acedesta é maior, mais escura e mais verde-oliva que a nominal, e sua garganta e ventre não são tão pálidos. D. h. ruficeps é ligeiramente maior que acedesta, tem um bico mais pesado e é ligeiramente mais clara no geral. D. h. meridionalis tem uma coroa castanha mais escura e partes superiores mais escuras e marrom-oliva do que as outras três subespécies.

Красноватый дятловый древолаз (лат. Dendrocincla homochroa) — воробьиная птица, гнездящаяся в тропических лесах Нового Света: от Южной Мексики до Северной Колумбии и Венесуэлы. Выделяют 4 подвида. Красноватый дятловый древолаз достигает длины 17,5—20,5 см; самцы весят от 34 до 43 г, а самки— от 27 до 39 г. Он почти полностью рыжий с бледным горлом и серой линией от клюва до глаз. Клюв длинный и прямой. Голос птицы представляет собой писклявое квинк или громкое дии. Красноватый дятловый древолаз обитает в пригорных влажных лесах в низинах или на предгорьях на высоте до 1600 м, а также в прилегающих полуоткрытых лесах и полянах. Красноватые дятловые древолазы питаются пауками и насекомыми. Они преследует колонны кочевых муравьёв, иногда группами до трёх птиц, налетая с деревьев, чтобы поймать членистоногих, вспугнутых муравьями. Гнездо строится в виде листа в полом стволе пальмового дерева, и откладывается 2-3 белых яйца. Взрослые птицы также спят поодиночке в дуплах деревьев. Как и на других лесных птиц, на этот вид негативно влияет вырубка лесов. Например, в Колумбии эта птица обычна на северо-западе гор Сьерра-Невада-де-Санта-Марта, хотя в других местах она достаточно редкая птица. Этот вид, по-видимому, избегает изменённую человеком среду обитания и вторичные леса, когда это возможно. Таким образом, эта птица используется как биоиндикатор. Тем не менее, её ареал занимает большую территорию, и там, где достаточно жилищ, она зачастую остаётся там. Поэтому, МСОП относит птицу к видам, находящимся под наименьшей угрозой.

Rostträdklättrare (Dendrocincla homochroa) är en fågel i familjen ugnfåglar inom ordningen tättingar.