سنونو أبيض البطن (الاسم العلمي: Delichon urbicum) أو (الاسم العلمي: Hirundo urbica) (بالإنجليزية: Common House Martin) أو (بالإنجليزية: Northern House Martin) هو طائر ينتمي إلى سنونو (فصيلة: Hirundinidae).

Jiřička obecná (Delichon urbicum) je druh ptáka z čeledi vlaštovkovitých a společně s vlaštovkou obecnou a břehulí říční a skalní jeden ze čtyř zástupců této čeledi, který se vyskytuje ve střední Evropě. Areál rozšíření druhu je jinak podstatně širší, rozprostírající se od severní Afriky přes většinu Evropy východně až po střední Asii. Jiřička obecná je striktně tažným ptákem migrujícím na dlouhé vzdálenosti, jehož západní populace zimují v Africe jižně od Sahary a každoročně kvůli tomu cestou z hnízdiště na zimoviště a zpět překonávají tisíce kilometrů. Jde o menšího, z dálky černobíle působícího ptáka, který je snadno rozeznatelný podle svého kontrastně bílého kostřce. Při pohledu zblízka je nápadný rovněž leskle modrým opeřením na velké části svrchní části těla a bíle opeřenýma nohama. Podobně jako ostatní vlaštovkovití se živí hmyzem, který chytá v otevřené krajině takřka výlučně ve vzduchu za obratného letu. Hnízdí typicky v koloniích, přičemž polokulovité, shora až na vletový otvor uzavřené hnízdo slepené z hlinitých hrudek původně jiřička stavěla na skalních stěnách, avšak dnes jej až na výjimky umisťuje zvenku na budovách a dalších stavbách. Snůška čítá 3–6 bílých vajec, jejichž inkubace trvá 14–16 dnů. O mláďata se starají oba rodiče. Jiřičku obecnou Mezinárodní svaz ochrany přírody z globálního pohledu hodnotí jako málo dotčený druh. Přestože se zdá, že stavy v řadě zemí Evropy v poslední době klesají a jako mírně ubývající se jeví i celková evropská populace tohoto ptáka, početnost v Česku se v posledních dekádách zdá stabilní.

Bysvalen (Delichon urbicum) er med sine 12,5 centimeter og 16-25 gram næsten lige så lille som digesvalen. Den minder med sin blåsorte farve på hoved, ryg og vinger mere om landsvalen. Halen er dog kort og kløftet, og bysvalen mangler det mørke brystbånd. Bysvalen kendes bedst på den hvide overgump, som ses tydeligt i flugten. I modsætning til de to andre svalearter i Danmark har bysvalen fjerklædte hvide ben og tæer. Bysvalen er ynglefugl i hele Europa, den findes også i Asien, helt til Nordvestsibirien, i Japan og i Nordvestafrika. Bysvalen holder naturligt til i bjerglandskaber og ved klipper. I Danmark har den dog tilpasset sig et liv med mennesker, da den her især bygger rede på bygninger, gerne under fremspring, der beskytter mod fugt. Dog ses bysvalen også på klinterne ved Møn og Stevns og på Bornholm i et mere naturligt miljø. Bysvalerne holder sammen i flokke. De jager insekter i luften, gerne noget højere oppe end landsvalen. Bysvalen bygger aldrig rede indendørs, sådan som landsvalen kan finde på. Reden er lerklinet og kugleformet, foret med halm og fjer og med indgangshul foroven. Æggene er hvide, og det første kuld lægges i begyndelsen af juni. Æggene udklækkes efter 12-15 dage, og begge forældre fodrer ungerne 25-26 dage derefter. Et bysvalepar kan som regel nå at opfostre to kuld på omkring 4-5 unger på en sommer. Ungerne kan, hvis de sulter, næsten gå i dvale, en adfærd, der også ses hos mursejlerunger. Bysvalens reder er eftertragtede, gråspurve kan finde på at erobre dem, inden svaleparret når at flytte ind. Hvis reden når at blive bygget færdig, er indgangshullet dog så lille, at gråspurven ikke kan komme ind. Bysvaler genbruger gerne reden fra året før eller bygger en ny i umiddelbar nærhed af den gamle. Om efteråret, i september-oktober, samles bysvalerne, inden de drager til vinterkvartererne i området syd for Sahara og helt ned til Sydafrika. De vender tilbage til Danmark i foråret omkring 5. maj.

Die Mehlschwalbe (Delichon urbicum, Syn.: Delichon urbica), auch Stadtschwalbe und Kirchschwalbe genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Schwalben (Hirundinidae). Sie ist neben Ufer-, Rauch- und Felsenschwalbe die vierte Art dieser Familie, die in Mitteleuropa als Brutvogel vorkommt. Sie ist besonders gut durch den weißen Bürzel zu identifizieren, den keine andere europäische Schwalbenart zeigt. Das Verbreitungsgebiet der Mehlschwalbe erstreckt sich über fast ganz Europa und das außertropische Asien. Trotz dieses großen Verbreitungsgebietes werden lediglich zwei Unterarten unterschieden. Mehlschwalben sind ausgeprägte Zugvögel. Die westeurasischen Brutvögel überwintern in der Regel in Afrika in einem Gebiet, das sich von der Südgrenze der Sahara bis zur Kapprovinz erstreckt. Die ostasiatischen Brutvögel halten sich während des Winterhalbjahres in einem Gebiet auf, das vom Süden Chinas über Indonesien bis nach Assam reicht.

El avión común (Delichon urbicum) es una especie de ave paseriforme migratoria de la familia de las golondrinas que cría en la Eurasia templada y el norte de África, y que pasa el invierno en el África subsahariana y Asia tropical. Se alimenta de insectos que captura al vuelo y por ello migra a climas donde haya abundancia de insectos voladores. Tiene las partes superiores del cuerpo y la cabeza negras, con el obispillo y las partes inferiores del cuerpo blancos. Se encuentra tanto en el campo como en los lugares habitados por los humanos. Tiene un aspecto similar a las otras dos especies de aviones del género Delichon, que son endémicas de Asia oriental y meridional. Se le reconocen dos subespecies.​ Su nombre científico hace referencia al uso que hace de las estructuras humanas. Construye sus nidos de barro en forma de cuenco cerrado bajo los alféizares y aleros de los edificios, generalmente en colonias. Su amplia distribución y el gran tamaño de su población comportan que no está amenazado de extinción globalmente.​ Pocos depredadores pueden cazarlo, como lo hace el alcotán (Falco subbuteo), aunque como otras aves es afectado por parásitos internos y externos, como pulgas y ácaros. Su proximidad a los humanos lo han hecho objeto de algunas referencias literarias y culturales.​​​​

Räystäspääsky (Delichon urbicum) on ihmisasutuksen lähellä viihtyvä pääsky. Sen voi erottaa haarapääskystä muun muassa pyrstöstään, jonka lovi on lyhyempi.

L'Hirondelle de fenêtre (Delichon urbicum) est une espèce de passereaux de la famille des Hirundinidae qui niche en Europe, en Afrique du Nord et en Asie tempérée, et qui hiverne en Afrique subsaharienne et en Asie tropicale. Elle a la tête et les parties supérieures bleutées, le croupion blanc et les parties inférieures d'un blanc pur, et occupe à la fois les paysages ouverts et les environs des habitations humaines. Elle ressemble fortement aux deux autres espèces du genre Delichon, qui sont endémiques de l'Est et du Sud de l'Asie, l'Hirondelle de Bonaparte (D. dasypus) et l'Hirondelle du Népal (D. nipalense). L'Hirondelle de Pallas (D. lagopodum), sous-espèce asiatique de l'Hirondelle de fenêtre, est parfois considérée comme espèce à part entière. Comme son nom l'indique, l'Hirondelle de fenêtre fait souvent son nid sur les façades des maisons, dans les gîtages d'une charpente ou sur d'autres structures artificielles. Le nid est une coupe fermée, à l'entrée exiguë, placée sous les avant-toits ou des endroits similaires sur les bâtiments, souvent en colonies, et constituée à partir de petites boules de boue conglomérées. Cette hirondelle se nourrit d'insectes qu'elle attrape en vol, et migre pour assurer son alimentation. Trois sous-espèces, parfois deux, sont reconnues. Cette espèce est chassée par le Faucon hobereau (Falco subbuteo) et d'autres oiseaux de ce genre, et peut être la cible de certains parasites, mais sa grande distribution combinée aux effectifs importants font d'elle un oiseau peu menacé au niveau mondial. Sa proximité avec l'Homme lui vaut d'apparaître dans la culture et la littérature.

Il balestruccio (Delichon urbicum Linnaeus, 1758) è un uccello migratore della famiglia delle rondini (Hirundinidae).

ニシイワツバメ （西岩燕、学名:Delichon urbica）は、スズメ目ツバメ科に分類される鳥類の一種。イワツバメの一亜種として分類されることもある。

De huiszwaluw (Delichon urbicum) is een vogel uit de familie van de zwaluwen (Hirundinidae). Het is een trekvogel die broedt in Europa, Noord-Afrika en de gematigde streken van Azië en overwintert in Sub-Saharisch Afrika. De huiszwaluw dankt zijn naam aan de gewoonte om te broeden in menselijke bouwwerken en is makkelijk te herkennen aan het blauwzwarte en witte verenkleed. Hij voedt zich met insecten die hij in zijn vlucht vangt.

Oknówka zwyczajna, oknówka, jaskółka oknówka (Delichon urbicum) – niewielki gatunek ptaka wędrownego z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Rozmnaża się w Europie, zachodniej i środkowej Azji oraz północnej Afryce, a zimuje w Afryce Subsaharyjskiej oraz południowej i południowo-zachodniej Azji. Żywi się owadami, które złapie w locie. Migruje na obszary, gdzie insekty latające występują obficie. Głowę i wyższe partie ciała ma czarne z niebieskim połyskiem, biały kuper i dolne partie ciała. Występuje zarówno na otwartych terenach, jak i w pobliżu siedzib ludzkich. Z wyglądu jest podobny do trzech pozostałych gatunków z rodzaju Delichon, które występują w północnej, wschodniej i południowej Azji. Posiada dwa powszechnie uznawane podgatunki. Zarówno naukowa jak potoczna nazwa gatunku wiążą się z wykorzystywaniem przez ptaka budynków do celów lęgowych. Buduje gniazdo na zewnętrznych ścianach – zarówno murowanych, jak i drewnianych, blisko poddasza, gzymsów lub framug okiennych lub w podobnych miejscach. Nadaje swojej siedzibie kształt półkolistej, zamkniętej czarki, którą lepi z błota. Gniazduje zwykle w koloniach, dlatego odchody tych zwierząt mogą znacznie zanieczyszczać budynki należące do ludzi. Na oknówkę poluje m.in. kobuz (Falco subbuteo) i tak jak inne ptaki jest atakowana przez pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak pchły i roztocza, jednak jej zasięg występowania jest szeroki, a liczebność populacji wysoka, co sprawia, że nie jest zagrożona w skali światowej. Występowanie wśród ludzi spowodowało, że ptak był przedmiotem wielu odniesień kulturowych i literackich.

Andorinha-dos-beirais (Delichon urbicum) ou andorinho-dos-beirais (Delichon urbicum) é uma pequena ave migratória pertencente à família das andorinhas (Hirundinidae), estival na Europa (exceto Islândia), norte de África e regiões temperadas da Ásia, e invernal na África subsariana e Ásia tropical. Existem duas subespécies geográficas de andorinha-dos-beirais aceites. Alimenta-se exclusivamente de insetos, que captura em pleno voo, pelo que migra para climas com abundância de insetos voadores. Ambos os sexos possuem a cabeça e a parte superior do corpo preto-azuladas, contrastando com o branco do uropígio e da parte inferior do corpo. Pode ser encontrada tanto em campo aberto como em zonas habitadas pelo homem. Constrói ninhos fechados em forma de taça com lama e palha sob os beirais dos edifícios ou locais semelhantes, normalmente em colónias. A sua proximidade ao homem é de forma geral tolerada devido aos seus hábitos insetívoros, conduzindo a diversas referências literárias e culturais. Apesar de se encontrar em declínio na Europa, possui uma grande área de distribuição geográfica e uma grande população global, pelo que não se considera que se encontre globalmente ameaçada.

Городска́я ла́сточка, или вороно́к (лат. Delichon urbicum), — мелкая птица семейства ласточковых, широко распространённая в Европе, Северной Африке и умеренных широтах Азии. Как и сизый голубь, изначально обитательница скал, легко адаптировалась к жизни в городских условиях. Перелётный вид, зимует в Африке южнее Сахары и в тропической Азии. Держится стаями по берегам рек, на склонах гор, лугах, городах с каменными строениями — часто стайки этих птиц можно увидеть сидящими на проводах. Питается летающими насекомыми, которых ловит в воздухе. Имеет внешнее сходство с двумя другими видами рода городских ласточек — восточным и непальским воронками, обитающими в Южной и Юго-Восточной Азии. Обычный вид.

Hussvala (Delichon urbicum) är en fågel som tillhör familjen svalor. Den är en flyttfågel som häckar i Europa, Nordafrika och i de tempererade delarna av Asien och övervintrar i subsahariska Afrika och tropiska Asien. Hussvalan livnär sig av insekter som den fångar i flykten, och vintertid flyttar den till klimat där flygande insekter finns i rikliga mängder. Den är blå på huvud och ovansida, vit på gump och undersida och hittas både i öppna landskap och nära mänskliga bosättningar. Hussvalan liknar de andra tre arterna i släktet Delichon, som alla är endemiska för östra och södra Asien. Både dess vetenskapliga och triviala namn anknyter till fågelns vana att använda mänskliga byggnationer för sina bon. Den bygger ett slutet skålformat rede av lerkulor under takfötter eller liknande platser på byggnader, vanligen i kolonier. Hussvalan jagas av rovfåglar, bland annat av lärkfalk, och liksom andra fåglar drabbas den av invärtes parasiter, flugor och kvalster. Dess stora utbredning och population innebär att den inte är hotad ur ett globalt perspektiv. Dess närhet till människan är allmänt accepterad och den förekommer ibland som referens i kulturen, bland annat inom litteraturen.

Ev kırlangıcı (Delichon urbicum), kırlangıçgiller (Hirundinidae) familyasından göçmen bir kırlangıç türüdür. Avrupa, Kuzey Afrika ve ılıman Asya bölgelerinde ürer; kışları ise Sahraaltı Afrika'ya ve tropikal Asya bölgelerine göçer. Uçarken yakaladığı böceklerle beslenir dolayısıyla böceklerin çok bulunduğu iklimlerin olduğu yerlere göç eder. Başı ve üst tüyleri mavidir, kuyruksokumu ve alt tüyleri ise beyazdır. Hem açık alanlarda hem de insanların yaşadığı yerlerde bulunur. Doğu ve güney Asya bölgelerine endemik olan Delichon cinsinin diğer iki türüne benzer özelliklere sahiptir. Kabul edilmiş iki alt türü vardır. Ev kırlangıcının hem bilimsel hem konuşma dilindeki adı insan tarafından yapılan yapıları kullanmasından gelmektedir. Binaların saçakları altında kapalı kap şeklinde çamurdan yuvalar yapar ve genellikle koloniler şeklinde bulunurlar. Yuvaların altında kuş pislikleri sorun yaratabilmektedir. Delice doğan (Falco subbuteo) tarafından avlanır ve diğer benzer kuşlarda olduğu gibi iç parazitlerden ve pire ile kenelerden muzdariptir. Ancak çok geniş dağılımı ve yüksek populasyonu nedeniyle genel olarak türü tehdit altında değildir.

西方毛脚燕（学名：Delichon urbicum），为燕科毛脚燕属的鸟类。分布于欧洲、亚洲西部、从拉普兰、阿尔汉格尔斯克、伯朝拉、东南到米努辛斯克、法国、瑞士、澳大利亚、匈牙利、保加利亚、前苏联、意大利、巴尔干以及中国大陆的新疆等地，见于高山峡谷。该物种的模式产地在瑞典。