Kobylka hnědá (Decticus verrucivorus) je druh kobylek z řádu rovnokřídlých. Tento druh se vyskytuje na otevřených travnatých a suchých stanovištích v Evropě a Asii. Je známý svým typickým zbarvením a hlasitým zpěvem samců.

Vortebideren (Decticus verrucivorus) er et insekt i familien løvgræshopper. Den er udbredt i hele Danmark og store dele af resten af Europa. Den holder til på solbeskinnede heder og enge med lav vegetation, både tør og fugtig. Vortebideren har veludviklede vinger, der bruges i kombination med kraftige spring. Ved hjælp af vingerne kan den springe mere end 20 meter.

Der Warzenbeißer (Decticus verrucivorus) ist eine Langfühlerschrecke aus der Überfamilie der Laubheuschrecken (Tettigonioidea). Der für Heuschrecken eher seltsame Name beruht auf dem Umstand, dass man die Tiere früher in Warzen beißen ließ, da man sich auf Grund ihrer ätzenden Verdauungssäfte dadurch eine heilende Wirkung erhoffte. Der Warzenbeißer wurde von der Senckenberg-Gesellschaft zum Insekt des Jahres 2026 gewählt, da er exemplarisch für die bedrohte Insektenvielfalt in halbtrockenen Wiesenlandschaften steht.

Niittyhepokatti eli kenttähepokatti (Decticus verrucivorus) on Euroopassa ja Siperiassa esiintyvä suurehko ja raskasrakenteinen hepokattilaji.

Le dectique verrucivore, Decticus verrucivorus, appelé aussi « sauterelle à sabre » (parmi d'autres), est une espèce de sauterelles de la famille des Tettigoniidae.

Il locustone brizzolato (Decticus verrucivorus L, 1758) è una specie di insetti ortotteri; appartiene alla famiglia Acrididae.

De wrattenbijter (Decticus verrucivorus) is een insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae).

Łatczyn brodawnik (Decticus verrucivorus) – euroazjatycki gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae). Ciało łatczyna osiąga długość od 2,5–4 cm. Pokładełko długie do 26 mm, jest ząbkowane na krawędziach i pokryte ostrymi brodawkami. Od innych pasikonikowatych wyróżniają go masywne tylne odnóża oraz długie skrzydła daleko wystające poza koniec odwłoka, pokryte widocznymi szeregami drobnych plamek. Ubarwienie zmienne. Prowadzi naziemny i dzienny tryb życia. Samce wydają dźwięki o dość ostrym brzmieniu w niewielkim stopniu modulowane. Lubi miejsca nasłonecznione jak suche, południowe zbocza, wrzosowiska i łąki, przebywa również w zaroślach. Jest wszystkożerny. W Polsce można go spotkać na terenie całego kraju, z wyjątkiem Tatr. Osobniki dorosłe występują od początku lipca. Polska nazwa gatunku związana jest z ludowym wierzeniem, że wydzielana przez złapane osobniki brunatna ciecz likwiduje brodawki. Złapany łatczyn brodawnik gryzie. Przystawiano go do brodawek, które zgryzał silnymi żuwaczkami, a powstałą ranę smarowano sokiem trawiennym owada.

O papa-verrugas (Decticus verrucivorus) é uma esperança da família Tettigoniidae. Seus nomes comuns e científicos derivam da prática sueca do século XVIII de permitir que os grilos mordiscassem as verrugas para removê-las.

Кузнечик серый, или обыкновенный кузнечик, или пёстрый кузнечик, или пятнистый кузнечик (лат. Décticus verrucívorus) — типовой вид прямокрылых рода Скакуны (Decticus) из семейства Настоящие кузнечики (Tettigoniidae), обитающий в Евразии.

Större vårtbitare, Decticus verrucivorus, är en art i insektsordningen hopprätvingar som tillhör familjen vårtbitare, Tettigoniidae. Det vetenskapliga artnamnet, verrucivorus, betyder översatt ungefär "den som äter vårtor", och syftar på att den förr sägs ha använts till att ta bort vårtor med.