Kakariki chathamský (Cyanoramphus forbesi) je papoušek z čeledi alexandrovití (Psittaculidae) endemický Chathamským ostrovům. V průběhu 20. století byl někdy považován za poddruh kakarikiho žlutočelého (Cyanoramphus auriceps), avšak moderní genetické výzkumy ukázaly, že se jedná o samostatný druh. Délka těla papouška dosahuje 28 cm, váha se pohybuje kolem 70–80 g. Nad šedotmavým zobákem se nachází příčný karmínový proužek, čelo je výrazně žlutozlaté. Zbytek těla je převážně zelený. Kakariki byl v minulosti patrně rozšířen po celém Chathamském souostroví, avšak přeměna habitatu z lesů na zemědělské pastviny spolu s introdukovanými savčími predátory způsobily vymizení papouška z většiny území. V současnosti obývá pouze ostrovy Tapuaenuku (angl. Little Mangere) a Mangere (maorsky Māngere). Celkový počet papoušků se odhaduje na cca 900. Vedle destrukce habitatu a predátorů je kakariki chathamský ohrožen hlavně hybridizací s příbuzným kakarikim rudočelým. V přirozeném prostředí oba druhy obývaly odlišnou ekologickou niku, avšak v lidmi přeměněném habitatu ostrova Mangere se areály výskytu obou druhů začaly mísit a počty hybridů prudce stoupaly do takové míry, že kakariki rudočelí začali být novozélandskými ochranáři odstřelováni, aby se zabránilo úplnému vymizení čisté formy kakarikiů chathamských.

El perico de las Chatham (Cyanoramphus forbesi)​ es una especie de ave psitaciforme de la familia Psittaculidae endémica de las islas Chatham.

Chathaminviherkaija (Cyanoramphus forbesi) on Chathamsaarten kotoperäinen kaija, joka luettiin aikaisemmin kruunuviherkaijan alalajiksi, laji erotettiin omakseen suomenkieliseen nimiluetteloon vuonna 2006.

Le Kakariki des Chatham ou Perruche des Chatham (Cyanoramphus forbesi) est une espèce d'oiseaux longtemps considérée comme une sous-espèce du Kakariki à front jaune (Cyanoramphus auriceps).

Il parrocchetto delle Chatham (Cyanoramphus forbesi Rothschild, 1893) è un uccello della famiglia degli Psittaculidi, endemico delle Isole Chatham.

De chathamkakariki (Cyanoramphus forbesi) is een vogel uit de familie Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld). Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort op de Chathameilanden, een tot Nieuw-Zeeland behorende eilandgroep. Deze vogel is genoemd naar de Britse ornitholoog Henry Ogg Forbes.

Modrolotka szmaragdowa (Cyanoramphus forbesi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Jest gatunkiem endemicznym, występującym na nowozelandzkich Wyspach Chatham. Narażona na wyginięcie. Systematyka Jest to gatunek monotypowy. Od 1930 roku modrolotka szmaragdowa była powszechnie uznawana za podgatunek modrolotki żółtoczapkowej (C. auriceps), ale badania genetyczne dowiodły, że są to odrębne, choć bardzo blisko ze sobą spokrewnione gatunki. Zasięg występowania Występuje jedynie na dwóch sąsiadujących ze sobą wyspach: Little Mangere i Mangere, należących do archipelagu Chatham. Sporadycznie zalatuje na inne wyspy: Chatham, Pitt i Rangatira. Morfologia Długość ciała: około 23 cm. Masa ciała: około 95 g. Ekologia i zachowanie Jej zasięg występowania ograniczony jest do resztek rodzimej roślinności wysp, preferuje nieprzerwane pasma mieszanych lasów bukanowo-zastrzalinowych oraz zarośla. Sezon lęgowy trwa od października do marca. Gnieździ się w naturalnych szczelinach lub dziuplach martwych bądź żywych drzew, a także w opuszczonych norach petreli i innych zagłębieniach w ziemi lub pod drzewami. W zniesieniu 5–9 jaj o wymiarach 25,4 × 21,6 mm. W skład jej diety wchodzi materia roślinna, w tym liście, pąki, kwiaty i nasiona, a także bezkręgowce, takie jak gąsienice i czerwce. Status, zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2016 uznaje modrolotkę szmaragdową za gatunek narażony (VU – vulnerable); wcześniej, od 2000 miała ona status gatunku zagrożonego (EN – endangered). Liczebność populacji szacuje się na 250–999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny. Papuga ta została wpisana do Załącznika I konwencji waszyngtońskiej. W 1930 roku wymarła na wyspie Mangere, ale do 1973 roku ponownie ją skolonizowała. Przyczynami wymarcia były: wylesianie, wypalanie traw, wypas zwierząt hodowlanych oraz drapieżnictwo ze strony zdziczałych kotów. W 1966 nowozelandzkie władze wykupiły wyspę i utworzyły tam rezerwat przyrody, usunięto też wszystkie zwierzęta hodowlane. Mangere jest obecnie głównym miejscem występowania modrolotek szmaragdowych, a największe zagrożenie stanowi krzyżowanie z modrolotką czerwonoczelną (C. novaezelandiae chathamensis), która pomimo odstrzału wciąż osiedla się na wyspie. Populacja na Little Mangere jest słabo poznana, gdyż wyspa ta jest rzadko odwiedzana.

Chathamparakit (Cyanoramphus forbesi) är en fågel i familjen östpapegojor inom ordningen papegojfåglar.

查岛鹦鹉（學名：Cyanoramphus forbesi，台湾作查坦島黃額鸚鵡），又名佛氏黃額長尾鸚鵡，是查塔姆群島內特有的一種稀有鸚鵡。