The tufted jay (Cyanocorax dickeyi), also known as the painted jay and Dickey's jay, is a species of bird in the crow family Corvidae. It is endemic to a small area of the Sierra Madre Occidental in the Mexican states of Sinaloa, Durango, and Nayarit. A distinctive large jay, it has a prominent dark crest on its head; purplish blue back, wings, and face; a white spot above the eye and on the cheek; white undersides; and a partially white tail. Its typical call is a quick, four-note vocalization. The relationship between the tufted jay and other members of the genus Cyanocorax has been a subject of interest since the species was first described in 1935. Because of the visual similarities between the tufted jay and the white-tailed jay, the two were thought by some to be closely related. A 2010 mitochondrial DNA study has shown that the tufted jay is most closely related to a group of South American jays, despite their ranges being separated by over 2,000 km (1,200 mi). They are likely descended from an ancestral jay which ranged throughout Central and South America. The tufted jay lives in pine-oak forests, often remaining high in the canopy. Its diet consists primarily of berries and fruit, and to a lesser extent insects such as katydids. It forms social flocks centred around a single breeding pair, with some flocks remaining together over several generations. The tufted jay's breeding season starts in late March, with a clutch of two to five eggs being laid in a nest that is cooperatively built by members of the flock. The tufted jay is considered near threatened by the International Union for Conservation of Nature (IUCN). Its population is decreasing, with an estimated 10,000–20,000 mature individuals in the wild. The primary threat to its survival is habitat destruction due to agricultural expansion and deforestation due to logging and narcotic cultivation.
Translated Descriptions (13)
ar
wikipedia
طائر القيق المتوج (Cyanocorax dickeyi)، المعروف أيضًا باسم القيق الملون أو قيق ديكي، هو نوع من الطيور ينتمي إلى فصيلة الغرابيات. يستوطن هذا الطائر منطقة صغيرة من سلسلة جبال سييرا مادري أوكسيدنتال في ولايات سينالوا ودورانجو وناياريت المكسيكية. يتميز بحجمه الكبير، وله عرف داكن بارز على رأسه، وظهر وأجنحة ووجه بلون أزرق بنفسجي، وبقعة بيضاء فوق العين وعلى الخد، وبطن أبيض، وذيل أبيض جزئيًا. صوته المميز عبارة عن نداء سريع من أربع نغمات. لطالما كانت العلاقة بين طائر القيق المتوج وباقي أفراد جنس سيانوكوراكس موضع اهتمام منذ وصف هذا النوع لأول مرة عام 1935. ونظرًا للتشابه البصري بين طائر القيق المتوج وطائر القيق أبيض الذيل، فقد اعتقد البعض أنهما وثيقا الصلة. أظهرت دراسة أجريت عام ٢٠١٠ على الحمض النووي للميتوكوندريا أن طائر القيق المتوج يرتبط ارتباطًا وثيقًا بمجموعة من طيور القيق في أمريكا الجنوبية، على الرغم من أن نطاق انتشارها يفصل بينها مسافة تزيد عن ٢٠٠٠ كيلومتر (١٢٠٠ ميل). ويُرجح أنه ينحدر من سلف مشترك لطائر القيق كان ينتشر في جميع أنحاء أمريكا الوسطى والجنوبية. يعيش طائر القيق المتوج في غابات الصنوبر والبلوط، وغالبًا ما يبقى في أعالي الأشجار. ويتكون نظامه الغذائي بشكل أساسي من التوت والفواكه، وبدرجة أقل من الحشرات مثل الجنادب. ويُشكّل أسرابًا اجتماعية تتمركز حول زوج واحد للتكاثر، وقد تبقى بعض الأسراب متماسكة لعدة أجيال. يبدأ موسم تكاثر طائر القيق المتوج في أواخر مارس، حيث تضع الأنثى من بيضتين إلى خمس بيضات في عش يبنيه أفراد السرب بشكل تعاوني. ويُصنف الاتحاد الدولي لحفظ الطبيعة (IUCN) طائر القيق المتوج ضمن الأنواع القريبة من التهديد. يتناقص عددها، حيث يُقدّر عدد الأفراد البالغين في البرية بما بين 10,000 و20,000 فرد. ويُعدّ تدمير الموائل نتيجة التوسع الزراعي وإزالة الغابات بسبب قطع الأشجار وزراعة المخدرات التهديد الرئيسي لبقائها.
cs
Sojka černochocholatá (Cyanocorax dickeyi), známá také jako sojka malovaná či Dickeyova, je druh ptáka z čeledi krkavcovitých (Corvidae). Je endemická pro malou oblast pohoří Sierra Madre Occidental v mexických státech Sinaloa, Durango a Nayarit. Tato výrazná sojka má na hlavě nápadnou tmavou chocholku, purpurově modrý hřbet, křídla a obličej, bílou skvrnu nad okem a na tváři, bílou spodní část těla a částečně bílý ocas. Její typický hlas je rychlá čtyřtónová vokalizace. Vztahy mezi sojkou chocholatou a ostatními členy rodu Cyanocorax jsou předmětem zájmu od jejího popisu v roce 1935. Kvůli vizuální podobnosti se sojkou běloprsou byly tyto druhy považovány za blízce příbuzné, avšak studie mitochondriální DNA z roku 2010 ukázala, že sojka černochocholatá je nejblíže příbuzná skupině jihoamerických sojek, přestože jejich areály dělí přes 2 000 km. Pravděpodobně pocházejí ze společného předka, který obýval celou Střední a Jižní Ameriku. Sojka černochocholatá žije v borovo-dubových lesích, kde se často zdržuje vysoko v korunách stromů. Její potravu tvoří především bobule a ovoce, v menší míře hmyz, jako jsou kobylky. Vytváří sociální hejna soustředěná kolem jednoho chovného páru, přičemž některá hejna zůstávají pohromadě po několik generací. Období hnízdění začíná koncem března, kdy samice snáší dvě až pět vajec do hnízda, které společně staví členové hejna. Mezinárodní svaz ochrany přírody (IUCN) považuje sojku chocholatou za téměř ohroženou. Její populace klesá a odhaduje se na 10 000 až 20 000 dospělých jedinců ve volné přírodě. Hlavní hrozbou pro její přežití je ničení přirozeného prostředí v důsledku rozšiřování zemědělství, odlesňování kvůli těžbě dřeva a pěstování narkotik.
de
wikipedia
Der Schopfblaurabe (Cyanocorax dickeyi) ist eine endemisch in Mexiko vorkommende Singvogelart aus der Familie der Rabenvögel (Corvidae). Der wissenschaftliche Artname ehrt den US-amerikanischen Ornithologen Donald Ryder Dickey.
Der Schopfblaurabe erreicht eine Körperlänge von ca. 37 Zentimetern und ein Gewicht von 160 bis 185 Gramm. Es besteht kein Sexualdimorphismus. Die Oberseite, die Kehle und die Flügel sind blauschwarz bis dunkel violett blau. Der Hinterkopf, der Nacken, der Hals und die gesamte Unterseite sind weiß. Das Gesicht ist weiß und zeigt eine schwarze Umrandung mit ebenso gefärbten Zügeln. Namensgebend sind die aufrecht stehenden schwarzen Federn am Oberkopf, die einen Schopf bilden und ca. 30 Millimeter lang sind. Die Steuerschwanzdecken sind ca. 184 Millimeter lang, wobei die vordere Hälfte blauschwarz und die hintere Hälfte rein weiß ist. Die Unterschwanzdecken sind gänzlich weiß. Der kräftige Schnabel ist schwarz, die Iris gelb.
Dem Schopfblauraben sehr ähnlich ist der Weißschwanz-Blaurabe (Cyanocorax mystacalis). Dieser kommt jedoch ausschließlich in Peru und Ecuador vor, sodass es keine geographische Überlappung der beiden Arten gibt. Zur sicheren Unterscheidung wurden DNA-Profile angelegt.
Der Schopfblaurabe kommt endemisch in den mexikanischen Bundesstaaten Sinaloa, Durango und Nayarit bodenständig vor. 2011 gab es auch einen Nachweis aus dem Bundesstaat Chihuahua. Der Schopfblaurabe besiedelt bergige Mischwälder in Höhenlagen zwischen 1350 und 2150 Metern.
es
wikipedia
La chara pinta (Cyanocorax dickeyi) es una especie de ave paseriforme de la familia Corvidae endémica de una pequeña área de la Sierra Madre Occidental de Sinaloa y Durango, en México. Es residente en los bosques de montaña subtropicales relativamente húmedos, con gran cantidad de especies de epífitas, especialmente de los que tienen un gran componente de robles.
fi
wikipedia
Asteekkinärhi (Cyanocorax dickeyi) on varisten heimoon kuuluva varpuslintu.
Asteekkinärheä tavataan kotoperäisenä Luoteis-Meksikossa. Lajin populaatioksi arvioidaan 10000-20000 yksilöä. Laji on luokiteltu silmälläpidettäväksi, koska sen levinneisyysalue on pieni ja sopivat elinympäristöt ovat vähenemässä.
Asteekkinärhi elää metsäisissä kanjoneissa 1350-2150 metrin korkeudessa.
Asteekkinärhi pesii usean linnun joukoissa, joissa on yksi pesivä, täysikasvuinen pari ja useita nuoria yksilöitä, jotka auttavat pesivää paria. Laji munii huhti-toukokuussa 3-5 munaa, joita haudotaan 18-19 päivää. Poikaset pysyvät pesässä noin 24 päivää. Pesä sijaitsee puussa 5-15 metrin korkeudessa. Pesä rakennetaan oksista ja korsista ja vuorataan hienomalla kasvimateriaalilla.
fr
wikipedia
Le Geai panaché (Cyanocorax dickeyi) est une espèce de passereau de la famille des Corvidae. Le nom binominal honore la mémoire de l'ornithologue et mammalogiste américain Donald Ryder Dickey (1887-1932).
Cet oiseau vit dans la Sierra Madre occidentale au Mexique.
it
wikipedia
La ghiandaia dal ciuffo (Cyanocorax dickeyi Moore, 1935) è un uccello passeriforme della famiglia dei corvidi.
Misura 37 cm di lunghezza, per 160-185 g di peso.
Si tratta di uccelli dall'aspetto tozzo e robusto, con grossa testa ovale e allungata munita di cresta frontale erettile, becco forte e conico, non molto lungo (impressione data anche dall'area basale attorno alle narici ricoperta di piume) dall'estremità lievemente adunca, grandi occhi, lunghe ali digitate, coda piuttosto allungata e forti zampe artigliate. Il piumaggio è nero su fronte (cresta compresa), vertice, faccia, gola e parte superiore del petto: sopracciglio e guancia sono di colore grigio-lavanda, mentre nuca, spalle e lati del collo sono di colore bianco puro. Dello stesso colore sono anche petto, area scapolare (tramite la quale il bianco dorsale e quello ventrale sono collegati), ventre, fianchi e sottocoda: dorso, ali e porzione prossimale della coda sono di colore blu-violaceo, mentre la metà distale di quest'ultima è anch'essa bianca. Il becco e le zampe sono di colore nero, mentre gli occhi sono di colore giallo ambrato.
nl
wikipedia
De kroongaai (Cyanocorax dickeyi) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien). Deze vogel is genoemd ter nagedachtenis aan de Amerikaanse ornitholoog Donald Ryder Dickey (1887-1932), die veel ornithologisch onderzoek had gedaan in Mexico.
pl
Modrowronka hełmiasta (Cyanocorax dickeyi), znana również jako modrowronka malowana lub modrowronka Dickeya, to gatunek ptaka z rodziny krukowatych. Jest endemitem niewielkiego obszaru w górach Sierra Madre Occidental w meksykańskich stanach Sinaloa, Durango i Nayarit. Ta charakterystyczna, duża sójka posiada wydatny ciemny czub na głowie, purpurowoniebieski grzbiet, skrzydła i twarz, białe plamy nad okiem i na policzkach, biały spód ciała oraz częściowo biały ogon. Jej typowy głos to szybka, czteronutowa wokalizacja. Relacje między modrowronką czubatą a innymi przedstawicielami rodzaju Cyanocorax były przedmiotem zainteresowania od czasu pierwszego opisu gatunku w 1935 roku. Ze względu na wizualne podobieństwo do modrowronki białosternej, niektórzy uważali je za blisko spokrewnione. Badanie mitochondrialnego DNA z 2010 roku wykazało jednak, że modrowronka hełmiasta jest najbliżej spokrewniona z grupą południowoamerykańskich sójek, mimo że ich zasięgi dzieli ponad 2000 km. Prawdopodobnie wywodzą się od przodka, który zamieszkiwał tereny całej Ameryki Środkowej i Południowej. Modrowronka hełmiasta żyje w lasach sosnowo-dębowych, często przebywając wysoko w koronach drzew. Jej dieta składa się głównie z jagód i owoców, a w mniejszym stopniu z owadów, takich jak pasikoniki. Tworzy stada społeczne skupione wokół jednej pary lęgowej, przy czym niektóre grupy pozostają razem przez kilka pokoleń. Sezon lęgowy rozpoczyna się pod koniec marca, a lęg składający się z dwóch do pięciu jaj umieszczany jest w gnieździe budowanym wspólnie przez członków stada. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje modrowronkę czubatą za gatunek bliski zagrożenia. Jej populacja maleje i szacuje się, że na wolności żyje od 10 000 do 20 000 dojrzałych osobników. Głównym zagrożeniem dla jej przetrwania jest niszczenie siedlisk spowodowane ekspansją rolnictwa oraz wylesianiem na skutek wyrębu drzew i upraw narkotykowych.
pt
wikipedia
Cyanocorax dickeyi é uma espécie de ave da família Corvidae. É endémica do México. Os seus habitats naturais são: regiões subtropicais ou tropicais húmidas de alta altitude.
ru
Пегая сойка (Cyanocorax dickeyi), также известная как расписная сойка или сойка Дики, — вид птиц из семейства врановых. Она является эндемиком небольшой территории в горах Сьерра-Мадре-Оксиденталь в мексиканских штатах Синалоа, Дуранго и Наярит. Эта крупная и приметная сойка отличается заметным темным хохолком на голове, пурпурно-синей окраской спины, крыльев и лицевой части, белыми пятнами над глазами и на щеках, белым низом тела и частично белым хвостом. Ее типичный крик представляет собой быструю четырехсложную вокализацию. Родственные связи хохлатой сойки с другими представителями рода Cyanocorax были предметом интереса с момента первого описания вида в 1935 году. Из-за визуального сходства с белохвостой сойкой некоторые исследователи считали их близкими родственниками, однако исследование митохондриальной ДНК 2010 года показало, что Пегая сойка наиболее близка к группе южноамериканских соек, несмотря на то, что их ареалы разделены более чем 2000 км. Вероятно, они происходят от общего предка, обитавшего на территории Центральной и Южной Америки. Пегая сойка живет в сосново-дубовых лесах, часто держась высоко в кронах деревьев. Ее рацион состоит преимущественно из ягод и фруктов, а также, в меньшей степени, из насекомых, таких как кузнечики. Птицы образуют социальные стаи вокруг одной гнездящейся пары, причем некоторые группы сохраняются на протяжении нескольких поколений. Сезон размножения начинается в конце марта, кладка состоит из двух-пяти яиц, которые откладываются в гнездо, совместно построенное членами стаи. Международный союз охраны природы (МСОП) относит хохлатую сойку к видам, близким к уязвимому положению. Популяция сокращается и насчитывает, по оценкам, от 10 000 до 20 000 половозрелых особей в дикой природе. Основной угрозой для ее выживания является разрушение среды обитания из-за расширения сельскохозяйственных угодий и вырубки лесов, а также незаконного культивирования наркосодержащих растений.
sv
wikipedia
Durangoskrika (Cyanocorax dickeyi) är en fågel i familjen kråkfåglar inom ordningen tättingar. Den är endemisk för nordvästra Mexiko. Arten är fåtalig och minskar i antal, men beståndet anses ändå vara livskraftigt.
zh
wikipedia
簇蓝鸦（学名：Cyanocorax dickeyi）是鸦科蓝鸦属的一种，为墨西哥的特有种。全球活动范围约为38,600平方千米。该物种的保护状况被评为近危。 簇蓝鸦的平均体重约为176.0克。栖息地包括亚热带或热带的旱林、亚热带或热带的湿润山地林和河流、溪流。
