قرقف أزرق أوراسي (الاسم العلمي: Cyanistes caeruleus) (بالإنجليزية: Eurasian Blue Tit) هو طائر ينتمي إلى (فصيلة: Paridae).

Sýkora modřinka (Cyanistes caeruleus) je malý sýkorovitý pěvec.

Blåmejsen (Cyanistes caeruleus) er en fugleart i familien mejser (Paridae), der er udbredt i det meste af Europa og meget almindelig i Danmark. Den lille mejse er let kendelig på sin blå og gule fjerdragt.

Die Blaumeise (Cyanistes caeruleus, Syn.: Parus caeruleus) ist eine Vogelart der Gattung Cyanistes aus der Familie Meisen (Paridae). Der Kleinvogel ist mit seinem blau-gelben Gefieder einfach zu bestimmen und in Mitteleuropa sehr häufig anzutreffen. Bevorzugte Lebensräume sind Laub- und Mischwälder mit hohem Eichenanteil; die Blaumeise ist auch häufig in Parkanlagen und Gärten zu finden. Außer in Europa kommt sie in einigen angrenzenden Gebieten Asiens vor, in Nordafrika und auf den Kanarischen Inseln. Die Population der Kanaren wird oft auch als eigene Art angesehen (Afrikanische Blaumeise, Cyanistes teneriffae). Die Blaumeise bevorzugt tierische Nahrung, vor allem Insekten und Spinnen. Außerhalb der Fortpflanzungsperiode steigt die Bedeutung von Sämereien und anderer pflanzlicher Kost. Beim Nahrungserwerb fällt die Blaumeise durch ihre Geschicklichkeit auf, sie kann sich an die äußersten Zweige klammern und auch kopfüber hängend nach Nahrung suchen. Blaumeisen brüten meist in Baumhöhlen, auch Nistkästen werden häufig angenommen. Der Hauptkonkurrent um Bruthöhlen und bei der Nahrungssuche ist die deutlich größere Kohlmeise.

El herrerillo común (Cyanistes caeruleus)​ es una especie de ave paseriforme de la familia Paridae. Es uno de los pájaros de mayor colorido de Europa, su librea azul, verde, amarilla y blanquinegra es inconfundible. Es un pájaro ampliamente distribuido por Europa y Oriente Medio, y se reconocen varias subespecies.

Sinitiainen (Cyanistes caeruleus, syn. Parus caeruleus) on tiaisten heimoon (Paridae) kuuluva lintu.

La Mésange bleue (Cyanistes caeruleus) est une espèce de passereaux de la famille des paridés. Cette mésange commune est facilement identifiable grâce à sa petite taille, ses fines pattes, son bec fin, et son plumage à dominante de bleu cobalt sur la calotte, les ailes et le dessus de la queue, jaune sur le poitrail et le ventre. Elle occupe préférentiellement les habitats pourvus de nombreux arbres et de verdure où elle trouve sa nourriture. Les forêts de feuillus et les bocages sont ses milieux de prédilection mais elle fréquente aussi les parcs et les jardins. Espèce européenne, elle partage son habitat avec d'autres espèces de mésanges (comme la mésange charbonnière) qui montrent des différences dans la distribution spatiale et dans la niche écologique exploitée. Oiseau essentiellement insectivore et sédentaire, il est familier aux hommes et fait preuve d'une certaine tendance anthropophile qui s'adapte le plus volontiers aux jardins des localités habitées, même dans les grandes villes. Contrairement aux effectifs des mésanges spécialisées plus affectés par la fragmentation des habitats, ceux de cette mésange généraliste sont globalement stables, voire en légère progression dans la majorité de l'Europe. Il découle de ces caractéristiques que cette mésange commune fait partie des espèces les plus emblématiques de l'avifaune européenne.

La cinciarella (Cyanistes caeruleus (Linnaeus, 1758)) è un uccello passeriforme appartenente alla famiglia dei Paridi.

アオガラ（青雀、学名：Parus caeruleus）は、スズメ目シジュウカラ科に分類される鳥類の一種。

푸른박새(Cyanistes caeruleus, Eurasian blue tit)는 박새과에 속하는 조그마한 참새목의 새이다. 이 새는 파랗고 노란 깃털로 쉽게 인지할 수 있다.

De pimpelmees (Cyanistes caeruleus, synoniem: Parus caeruleus) is een mees die in vrijwel heel Europa regelmatig voorkomt. Pimpelmezen zijn veel te zien in bossen, tuinen en struwelen. Het zijn slimme, behendige vogels die graag afkomen op in de tuin opgehangen voedsel. In België en Nederland is de pimpelmees een talrijke broedvogel, die bovendien voor het merendeel standvogel is, maar in sommige jaren in wisselend aantal doortrekt.

Modraszka (zwyczajna), sikora modra, sikora modraszka (Cyanistes caeruleus) – gatunek małego, częściowo wędrownego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkującego całą Europę z wyjątkiem północnej części Skandynawii i północnej Rosji, a także część zachodniej Azji. Przebywa we wszystkich rodzajach lasów, a także parkach, ogrodach i sadach. Nie jest zagrożona wyginięciem, a w większości krajów (w tym w Polsce) jest nawet liczna. Łatwo rozpoznawalny ptak o krępej sylwetce i dużej głowie z bardzo krótkim dziobem, przystosowanym do kucia w spróchniałym drewnie, dłubania w korze oraz rozdziobywania nasion i zbierania owadów z liści i kory. Jest mniejsza od wróbla. Upierzenie brzucha jest żółte z niewielką, czarną plamą. Grzbiet oliwkowozielony. Głowa jest biała z granatowym śliniakiem na gardle oraz paskiem ocznym i niebieskim, biało obrzeżonym wierzchem głowy. Ponadto białą głowę od zielonego grzbietu oddziela ciemnoniebieski kołnierz. Osobniki młode w szacie juwenalnej są nieco bledsze od dorosłych, mają żółtawe policzki jednak poza tym są podobne. W locie widać ciemny, szarawy spód skrzydeł. Modraszki, widzące nadfiolet, wyglądają dla siebie jednak inaczej (np. samice wyglądają inaczej niż samce). Głos modraszki jest wysoki, przypominający gwizd, podobny do głosów innych gatunków sikor. Gniazduje w dziuplach naturalnych i wykutych przez dzięcioły oraz w skrzynkach lęgowych o otworze wejściowym mającym średnicę około 27 mm (większe otwory zajmuje bogatka, stąd sikora modra może być wygoniona). Wyprowadza bardzo liczne lęgi. Pisklęta karmione są głównie gąsienicami. Ich lęgowiskiem w dziupli jest uwite przez osobniki dorosłe gniazdo, podobne do gniazda sikory bogatki, zbudowane z mchu, włosia i piór. Po zakończeniu lęgów zarówno młode, jak i dorosłe, żyją w grupach. Żywi się owadami, pająkami i innymi małymi bezkręgowcami. Jesienią i zimą zjada też nasiona i owoce roślin. Chętnie odwiedza też karmniki, ceniąc przede wszystkim nasiona słonecznika, orzeszki ziemne oraz słoninę. Ustępują jednak większym bogatkom.

Chapim-azul (Cyanistes caeruleus) é um pássaro com 10,5 a 12 cm de comprimento da família Paridae. É uma ave muito difundida e comum, desde áreas temperadas a subárticas da Europa e Ásia ocidental, em florestas decíduas e mistas. É uma ave residente, isto é, a maioria destas aves não migra.

Обыкнове́нная лазо́ревка, или зелёная лазо́ревка, или просто лазо́ревка, или синяя синица (лат. Cyanistes caeruleus), — небольшая синица с ярким голубовато-жёлтым оперением, широко распространённая в субтропическом, умеренном и субарктическом поясе Европы и Западной Азии. В дикой природе обитает преимущественно в лиственных и смешанных лесах, особенно дубовых и берёзовых. Хорошо адаптировалась к условиям культивируемых ландшафтов и нередко селится в садах и парках, где её часто можно встретить возле кормушек. В Западной Европе нередко образует городские популяции. Не пуглива и подпускает к себе человека на достаточно близкое расстояние. В сезон размножения питается преимущественно животными кормами — насекомыми и пауками. Осенью и зимой часть рациона составляют семена и другая растительная пища. Гнездится в дуплах деревьев, охотно занимает искусственные дуплянки. Популяции Канарских островов, заметно отличающиеся от остальных особенностями окраски и поведенческими характеристиками, рассматриваются как отдельный вид Cyanistes teneriffae.

Blåmes (Cyanistes caeruleus) är en fågelart inom ordningen tättingar i familjen mesar. Den lilla fågeln är med sin blågula fjäderdräkt rätt enkel att känna igen och mycket vanlig i stora delar av Europa. Blåmesens habitat är löv- och blandskog, men den återfinns också i parker och trädgårdar. Utöver Europa förekommer den i angränsande delar av Asien. Populationen i Nordafrika och på Kanarieöarna har tidigare kategoriserats som en underart till blåmesen, men betraktas idag oftast som den egna arten koboltmes. Blåmesen föredrar animalisk föda, framför allt insekter och spindlar. Utanför häckningsperioden ökar betydelsen av frön och annan vegetabilisk föda. Blåmesen är påfallande skicklig i sitt sökande efter föda. Den kan klamra sig fast vid de yttersta grenarna på träd och även hänga upp och ner när den söker föda. Blåmesar häckar oftast i trädhål, men även fågelholkar. Huvudkonkurrent om häckningshål och vid födosök är den betydligt större talgoxen.

Mavi baştankara (Cyanistes caeruleus), baştankaragiller (Paridae) familyasından mavi-sarı renkli küçük bir kuş türü.

藍山雀（學名：Cyanistes caeruleus），又名藍冠山雀，是長10.5-12厘米的山雀。牠們分佈在歐洲溫帶及亞北極帶並西亞的林地。牠們並非候鳥。