دُخَّلَة شوَّالة أو شَوَّالة طائر من الأجزاء الأكثر دفئًا في غرب أوروبا وشمال غرب إفريقيا . إنه طائر صغير ذو ذيل رفيع طويل ومنقار رفيع مدبب. الذكر البالغ ذو أجزاء علوية رمادية مائلة للبني ولونها بني محمر باهت من الأسفل باستثناء مركز البطن الذي يحتوي على بقعة بيضاء متسخة. لها بقع خفيفة على الحلق وحلقة عين حمراء. الجنسين متشابهان ولكن الأنثى البالغة عادة ما تكون أقل رمادية فوقها وأشد شحوبًا في الأسفل. يقع نطاق تكاثرها يمتد من جنوب إنجلترا إلى عقب إيطاليا (جنوب بوليا). عادة ما يكون الشوالة مقيمًا طوال العام في نطاق تكاثره ، ولكن هناك بعض الهجرة المحدودة. قال فيه ابن سيده: الشوالة دخلة كدراء إذا وقفت على شجرة أو حجر خطرت بزمكاها خطران الفحل وسميت شوالة لأنها تشول بذنبها وفي بطنها وسفلتها شيءٌ من الحمرة. هو طائر من الحاشرات ويأكل بعض الثمار العنبية البرية.

Pěnice kaštanová (Sylvia undata) je malý druh pěvce z čeledi pěnicovitých, s dlouhým ocasem.

Die Provencegrasmücke (Curruca undata, Syn. Sylvia undata) ist ein Singvogel aus der Gattung der Grasmücken (Curruca). Die Provencegrasmücke wird ca. 13 bis 14 Zentimeter lang. Das Federkleid der Männchen ist an der Oberseite und am Kopf grau gefärbt, während die Unterseite einen eher rötlichen Farbton hat. Die rotgefärbte Kehle weist weiße Flecken auf. Beim Weibchen kommen die diversen Farben, besonders an der Kehle, nicht so auffallend zur Geltung und erscheinen nur blass. Die Unterseite ist bei ihnen eher bräunlich gefärbt. Der Gesang ist als markantes, eher rasselndes Trillern zu vernehmen. Die Provencegrasmücken sind Insektenfresser, nehmen aber auch Beeren. Der Lebensraum der Provencegrasmücken erstreckt sich über die wärmeren Teile des südwestlichen Europas bis hinein in den Nordwesten Afrikas. Oft siedeln sie in küstennahem Heideland. Das Hauptbrutgebiet reicht von Südengland bis in den Süden Italiens. Sie sind in der Regel als Standvögel ortsgebunden, wobei allerdings in einem begrenzten Umfang auch Zugverhalten beobachtet worden ist.

La curruca rabilarga (Sylvia undata) es una especie de ave paseriforme de la familia Sylviidae. Es un pájaro pequeño, con una longitud de unos 13 o 14 cm, y una envergadura de 20 cm.

Ruskokerttu (Curruca undata) on Euroopassa ja Afrikassa elävä kerttulaji. Pituus noin 13 cm. Yleisväritys tumma, koiras on päältä jopa miltei musta, yleisemmin ruskeaan vivahtava tummanharmaa ja alta punaruskea. Leuassa ja kurkussa on pieniä vaaleita täpliä. Hyvänä tuntomerkkinä toimii myös punainen silmärengas, ja usein koko silmäkin on punainen. Jalat ovat kellanruskeat. Naaraan väritys on samantapainen kuin koiraalla mutta ei yhtä voimakas. Laulu muistuttaa pensaskertun laulua, mutta on jonkin verran tasaisempaa ja korkeampaa. Laulu sisältää usein myös vihellyksiä ja lyhyiden säkeiden lomassa vaihtelevan pituisia taukoja. Kutsuääni on lyhyt trrt tai kova tak. Usein toistaa kutsuääniä nopeina sarjoina. Ruskokerttu on paikkalintu, jota esiintyy Lounais-Euroopassa ja Luoteis-Afrikassa. Ruskokerttu on tavattu Suomessa ainoastaan kerran.

La Fauvette pitchou (Curruca undata) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Sylviidae. La fauvette pitchou est un petit passereau mesurant environ 13 cm de long. Elle présente un net dimorphisme sexuel : le mâle a les yeux rouges, une couleur grise pour le dos et la tête, avec un ventre rougeâtre, la gorge rouge tachée de blanc ; la femelle est plus pâle sur le dessous, en particulier pour la gorge, et gris-brun sur le dos. Cette fauvette forme probablement une super-espèce avec la Fauvette de l'Atlas, qui à son tour, semble proche de la Fauvette sarde et de la Fauvette des Baléares. Toutes ces espèces ont une étrange ressemblance avec une espèce américaine : la Cama brune, la seule espèce de Sylviidae des Amériques. Pourtant, la Cama brune, est moins étroitement liée au genre Sylvia qu'au genre Paradoxornis. Sa similitude visuelle au groupe des fauvettes européennes est un exemple d'évolution convergente entre oiseaux présentant des caractéristiques d'habitat partagées. La fauvette pitchou est essentiellement insectivore, capable de se nourrir d'une large gamme d'insectes ou araignées, notamment de coléoptères, de lépidoptères ou de chenilles.

La magnanina (Sylvia undata Boddaert, 1783) è un uccello insettivoro appartenente alla famiglia dei Sylviidae.

De Provençaalse grasmus (Curruca undata synoniem: Sylvia undata) is een zangvogel uit de familie Sylviidae (grasmussen). De vogel werd beschreven door John Latham maar door Pieter Boddaert volgens de nomenclatuurregels gepubliceerd als Motacilla undata.

Pokrzewka kasztanowata (Curruca undata) – gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewek (Sylviidae). Występuje w zachodniej i południowej Europie oraz północno-zachodniej Afryce. Nie zalatuje do Polski. Bliski zagrożenia. Najliczniejsze populacje zamieszkują Hiszpanię, Portugalię oraz zachodnią i południową Francję. Przeważnie jest to ptak osiadły, ale poza sezonem lęgowym może się rozpraszać na niewielkie odległości, a niektóre ptaki europejskie zimują w północno-zachodniej Afryce. Mały ptak z krótkimi skrzydłami, wydatnym brzuchem i wąskim, bardzo długim, często zadartym ogonem. Sylwetka zazwyczaj krępa, choć bywa smukła. Dorosły ptak ma czerwoną obrączkę oczną i czerwonobrązową tęczówkę oraz wyraźniejsze białe plamkowanie gardła. Samiec: wierzch ciemnoniebieskoszary, brązowieje w startym upierzeniu. Gardło, pierś i spód brązowordzawe lub winnoczerwone. Samica: bardziej brązowoszara z jaśniejszym gardłem. Spód ciała jasnopomarańczowopłowy z białawym brzuchem. Ubarwienie brzucha i piersi trudno dostrzec, wymaga to dobrego oświetlenia. Juv./1. wiosna: bardziej brązowy wierzch od samicy, brązowe skrzydło, ciemna tęczówka i brak obrączki ocznej. Podobna do juv. pokrzewki czarniawej.

A toutinegra-do-mato (Curruca undata) é uma ave da família Sylviidae. Caracteriza-se pela plumagem cinzenta (nas partes superiores) e cor-de-vinho (nas partes inferiores). A cauda é especialmente longa. Frequenta principalmente matagais. É uma espécie residente que se distribui por todo o território nacional.

Прованса́льская сла́вка (лат. Curruca undata) — певчая птица семейства славковых (Sylviidae). Выделяют три подвида. Провансальская славка длиной примерно от 10 до 15 см. Оперение верха и головы у самцов окрашено в серый цвет, в то время как низ имеет скорее красноватый оттенок. Красная окраска зоба с белыми пестринами. Окраска самки не такая броская и варьирует, особенно на зобе. Низ буровато-серого цвета. Пение — быстрая трель. Провансальская славка питается насекомыми и ягодами. Ареал простирается через более тёплые части юго-западной Европы до северо-запада Африки. Часто селится в прибрежной пустоши. Ареал гнездования простирается от юга Англии вплоть до юга Италии. Как правило, это оседлые птицы, однако наблюдались небольшие перелёты.

Provencesångare (Curruca undata) är en fågel i den idag uppdelade familjen Sylviidae. Den häckar i sydvästra Europa, från södra England och Italien ner mot Iberiska halvön, men även i Nordafrika. Olikt många andra sångare är den huvudsakligen stannfågel. Tillfälligt påträffas den norr om utbredningsområdet, med exempelvis fyra fynd i Sverige. Arten minskar relativt kraftigt i antal, så pass att IUCN kategoriserar den som nära hotad.

Funda ötleğeni (Sylvia undata), ötleğengiller (Sylvidae) familyasına ait bir ötleğen türü. Güneyde batı Avrupa ve kuzeybatı Afrika'nın daha ılık parçalarında görülen tipik bir ötleğendir. Çoğunlukla yerleşiktirler ama bazı sınırlı göçleri vardır. Bu türün, ayrı erkek ve dişi kuş tüyleri vardır. Bu küçük Sylvia erkeğinin, gri bir arkası ve başı, kırmızımsı alt parçaları ve kırmızı gözü vardır. Kırmızımsı boğaz beyaz beneklidir. Dişi, soluk yukarıya özellikle boğaza ve daha kahverengi bir gri aşağıya sahiptir. Akrabaları gibi böcekçildirler ama hem de küçük yumuşak meyveleri alabilirler. Yuva alçak fundada inşa edilir ve 3-6 yumurta koyulur.